ยึดหัวใจนายซาตาล

ณ บริษัตYP

ทำงานวันแรก มันทำฉันรู้สึกเหนื่อยมาก "เห้ออ...งานเยอะชะมัด" มันยังเหลืออีกตั้งหลายกองซะด้วย!! ฉันต้องทำให้เสร็จภายในวันนี้ 

มีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง๻ะโ๠๲มาที่ฉัน0_0!

"นาเดีย! พรุ่งนี้ไปกินข้าวกัน"

"ไม่ล่ะ ฉันไม่ว่าง"

"โห่.....งดวันประกันพรุ่งนี้ไม่ได้หรอ"

"ไม่ เยอะขนาดนี้ฉันต้องรีบทำ"

"เอาน่าาา พรุ่งนี้ฉันจะไปหาเธอที่บ้านนะ"

"......"

"โอเค ตามนั้น" เธอได้เดินออกไปพร้อมรอยยิ้มที่สดใส

"ฉันยังไม่ได้ตอบเธอเลยนะ!! ยัยนี่มัน ....."

ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีเวลาๆ ยัยนี่หูอื้อนักรึไง หลังจากนั้นฉันก็นั่งทำงานต่อ...

3ชม.ผ่านไป หื้มม! ยังเหลืออีกตั้งเยอะแหนะ คนอื่นก็กลับบ้านกันหมด เหลือแต่ฉันเพียงคนเดียว แล้วพรุ่งนี้ก็มีนัดกับยัยนั่นอีก มันทำให้ฉันปวดหัว-_- 

1ชม.ผ่านไป เห้ออออ~ เหลืออีกแค่นิดเดียวแหละ ทำพรุ่งนี้คงทัน ตอนนี้ฉันรู้สึกปวดหลังไปหมด==

ณ ที่บ้านนาเดีย

"ยัยนี่! ลูกไปไหนมา กลับบ้านดึกๆดื่นๆ" พ่อฉัน๻ะโ๠๲ถามขึ้น โห่..๻๠ใ๽หมด-_-

"ไปทำงานไงพ่อ งานมันเยอะเท่านั้นเองน่าา"

"ไปอาบน้ำนอนไป พรุ่งนี้ต้องทำงานอีกนะลูก"

6:00

กริ๊งๆ..!เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น "หืมม เช้าแล้วหรอเนี่ย" 

"นาเดีย!!"

ฉันเปิดประตูออกมาดูว่าใครเรียก

"ห้ะ? มาทำไม ฉัน๻๠ใ๽หมด"

"ไปกินข้าวกัน"

"ดูสภาพฉันตอนนี้สิ=="

"อุ้ย! ไปอาบน้ำเร็วๆ ไปๆๆ"

ฉันกำลังเดินไปอาบน้ำ ยัยนี่ก็รีบจริงๆเลย

ณ ร้านอาหาร

"ฉันสั่งเยอะไปรึป่าว?"

"ไม่ ฉันหิวพอดีล่ะ กินหมดก็ไหว"

ฉันกินไปสัก7-8คำ ฉันดูนาฬิกาของฉัน

"เธอ ฉันต้องไปทำงานแล้ว มันสายแล้ว!!"

"อิ่มแล้วหรอ"

"ใช่ฉันไปก่อนนะ" แล้วฉันได้เดินหนีออกจากร้านไป

"อ่าา....ด...เดี๋ยวก่อนซี่!!=_="

ถึงที่ทำงาน

"มาสายจังนะเธอน่ะ ตื่นสายรึไง"

"ขอโทษค่ะ พอดีรถมันติด"

"วันหลังอย่ามาสายอีก เข้าใจมั้ย!!"

ฉันตอบตกลง แล้วเดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

20:47

เห้ออ กว่าจะเสร็จ ฉันอยากจะบ้าตาย!! ฉันเปิดไฟ พร้อมเดินออกจากห้องทำงาน

ขณะที่ฉันเดินออกมาจากบริษัต

"ให้ผมไปส่งมั้ย?"

"ไม่เป็๞ไร อยู่ใกล้ๆนี่เอง"

"เดินเปลี่ยวแบบนี้ไม่ได้นะ มา มาขึ้นรถ"

ฉันจึงตกลง

21:00

"ขอบคุณที่มาส่งนะ^^"

"ไม่เป็๞ไร"/เก๊กหล่อ

ฉันจดเ๹ื่๪๫ราวพวกนี้ใส่ไดอารี่ไว้ พรุ่งนี้ก็ต้องไปทำงานอีก ฉันอยากจะทืบบริษัติจริงๆ!!==°

โอ้ยย ยัยนาเดีย แกมันขี้บ่นจริงๆเลยนะ== ฉันจึงเดินไปที่เตียงแล้วหลับตาลง zzZ..

7:30

"นี่ นาเดีย!! ลงมากินข้าวได้แล้วลูก"

"อีกแป๊บนึงน่าาา"

"มันสายแล้วเนี่ย เดี๋ยวก็ไปทำงานไม่ทันซะหรอก"

เห้ย!..นี่มัน7โมงครึ่งแล้วนี่นาาา ปวดจิต==

"ค่ะๆ เดี๋ยวลงไปเดี๋ยวนี้แหละ" เมื่อคืนฉันคงจะนอนดึกมากสินะ 

ณ บริษัตYP

รู้สึกขี้เกียดจังเลยนะฉันเนี่ย-_- งานอีกกองมาอีกแล้วหรอเนี่ย!!!!!!!!!!!!!

"ทำให้เสร็จภายใน3ชม.นี้นะ"

".....ค.....ค่ะ.."(อยากลาออกชะมัด)

โหยยย งานไรเนี่ยยากด้วยสิ อยากจะร้องไห้เป็๞ภาษาฝรั่งเศส==

ฉันทำงานอย่างเดียวมันรู้สึกไม่มีกำลังใจเลย ฟังเพลงไปด้วยดีกว่า อุอิ._.

นั่นแหละ มันทำให้ฉันทำงานเสร็จไวขึ้นเลยทีเดียว555 "สุดท้ายก็ทำเสร็จสักทีเหลือเวลาอีกตั้ง40นาทีแหนะ แต่ก็ปวดมือมากจริงๆ"

น่าสงสารนาเดียจัง/ปาดน้ำตา

รอตอนที่2เด้ออ<3 นี่เป็๲นิยายเ๱ื่๵๹แรก ติชมได้ค่ะ^^ <3