Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 103 Black Market ชั้นที่ 3 II

ริวจิกลั้นหายใจจากนั้นเขาก็เดินขึ้นไปบนบันไดสีทอง และเมื่อเท้าของริวจิสัมผัสกับพื้นบันไดสีทองแล้วนั้น 

ครืดดดดดด

บันไดมันก็เลื่อนเหมือนๆ กับที่ผ่านมา ซึ่งริวจิไม่แปลกใจในส่วนนี้เท่าไหร่ เขายังตั้งหน้าตั้งตารอคอย ว่าเขาจะมีความสามารถในการที่จะขึ้นไปบนชั้นที่ 3 ได้รึเปล่า เพราะเขายังไม่มีข้อมูลในส่วนนี้

ในระหว่างที่เด็กหนุ่มกำลังอยู่ในห้วงความคิดของตัวเองอยู่นั้น บันไดมันก็เลื่อนผ่านไปเรื่อยๆ 

10 นาทีต่อมา 

มันก็มีประตูสีทองปรากฏขึ้น แต่ริวจิไม่แปลกใจเลย มันเหมือนกับที่ผ่านๆ มาทั้งนั้นมันแตกต่างแค่สีของประตูละบันไดเท่านั้น แค่นี้มันทำให้เขาตื่นเต้นหรือออกอาการไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่สิ่งที่เขาสนใจนั้นก็คือบนชั้น 3 มันจะมีอะไรอยู่ต่างหาก 

ริวจิแทบไม่หลับตาด้วยซ้ำ ถึงแม้มันจะเกิดแสงจ้าขึ้นขณะที่เขากำลังดูเหมือนถูกดูดเข้าไปใน Gateสีทองก็ตามมม 

ฟืดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ฟึบบบบบ 

เมื่อร่างของริวจิได้เข้าไปภายในGateสีทองจนหมดแล้ว ประตูมันก็ค่อยๆหายไป 

" พี่คะะะ " 

" พี่คะะะ " 

หญิงสาวกำลังร้องเรียกพี่ชายของเธอ แต่กลับไม่มีเสียงตอบสนองกลับมาแต่อย่างใด  

" พี่คะะะ อย่าแกล้งหนูแบบนี้สิ  "  

แต่เธอก็พยายามคิดในด้านที่ดี เธอคิดว่าริวจิแกล้งเธอและพยายามตามหาเด็กหนุ่ม 

" จะเล่นไล่จับใช่มั้ยคะ ได้ ได้ " 

มิโกะเธอก็ได้เริ่มตามหาริวจิอย่างตั้งใจ เธอหวังว่าจะพบเด็กหนุ่มโดยเร็ว โดยหวังว่าให้เด็กหนุ่มมาจ่ายค่าของของเธอ ซึ่งริวจิเป็นคนเก็บ Coin ไว้ทั้งหมด และเขาก็ยังมีส่วนลด 50% อีกด้วย

30 นาทีต่อมา 

ไม่ว่ามิโกะจะตามหายังไงเธอก็หาริวจิไม่พบ เธอหาจนแทบจะพลิกแผ่นดินอยู่แล้วแต่ยังไม่พบแม้แต่ร่องรอยของเด็กหนุ่ม  

" พี่คะะะ เลิกแกล้งหนูได้แล้ววว ออกมาาา มิโกะเหนื่อยแล้ววว "

แต่ถึงเธอจะพูดว่ายอมแพ้ ดวงตาของเธอนั้นก็ยังจดจ่อไปที่พื้นเพื่อตามหารอยเท้าของเด็กหนุ่ม และระหว่างที่เธอกำลังใจจดใจจ่ออยู่นั้นเอง มิโกะเธอก็ได้เงยหน้าขึ้นมา และพบกับบันไดสีทอง ซึ่งเธอก็เดาได้ไม่ยากว่ามันคือบันไดไปสู่ชั้นต่อไป 

" อย่าบอกนะคะว่าพี่ขึ้นไปข้างบน " 

" ขี้โกง ถึงว่าทำไมหนูหาพี่ไม่เจอเลย " 

เมื่อเธอพูดจบ มิโกะเธอก็ก้าวเท้าขึ้นไปบนบันไดสีทองทันที 

ครืดดดดดดดดด 

บันไดมันก็เลื่อนขึ้นตามปกติ 

10 นาทีต่อมา 

มันก็เกิดเหตุการณ์ขึ้นคล้ายๆ กับริวจิ ก็คือประตูGateสีทองมันก็ปรากฏขึ้นมา  

" หึหึ " 

มิโกะเธอไม่ได้กังวลสักนิดเดียว สิ่งเดียวที่เธอกำลังคิดตอนนี้ก็คือตามหาริวจิ และบอกให้ริวจิมาจ่ายค่าของใช้ของเธอทั้งหมดนั้นเอง 

แต่เมื่อร่างของเธอเข้าไปในประตูแล้วนั้น 

ฟึบบบบบบบ 

ฟืดดดดดดด

ร่างของเธอก็ปรากฏขึ้นมาอีกด้านหนึ่งของบันไดทันที แต่มันกลับเป็นทิศทางลงไปยังชั้น 2 แทนที่เธอจะปรากฏตัวบนชั้นที่ 3 

" อะไรกัน "

มิโกะงงอยู่สักพัก ก่อนที่เธอจะเข้าใจเมื่อเธอนึกถึงคำพูดของริวจิ ที่เขาบอกว่ายิ่งแข็งแกร่งเท่าไหร่ก็จะสามารถขึ้นไปบนชั้นที่สูงขึ้นเท่านั้น มิโกะก็ได้หายงงทันที 

" พี่ขี้โกง " 

เธอคิดว่าริวจิไปซ่อนในที่ที่เธอไม่สามารถหาพบได้ มิโกะก็ได้เกิดอาการง่อนและเธอก็เลือกที่จะนั่งรออยู่ข้างหน้าของบันไดแทน  

30 นาทีก่อนหน้านี้ 

หลังจากที่ริวจิได้หายออกเข้าไปในประตูGateสีทองแล้วนั้น ร่างของเด็กหนุ่มก็ปรากฏขึ้นบนหน้าประตูแห่งหนึ่ง ซึ่งริวจิที่ไม่ได้กะพริบตานั้น เขาถึงกับต้องอุทานขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตกใจว่า 

" พระเจ้าช่วย " 

ริวจินั้นเขามีสกิลที่สามารถมองในระยะไกลได้ ทำให้เขาสามารถมองเห็นสิ่งที่ที่อยู่ไกลๆได้ เหมือนกับว่ามันอยู่แค่เบื้องหน้าของเขาเท่านั้น  

ดวงตาของเขานั้นมันแทบจะถลนออกมาจากเบ้า เมื่อเขาสังเกตเห็นอาวุธเสื้อผ้ารวมถึงอาหารต่างๆ มันดูแตกต่างจากชั้นที่ 2อย่างสิ้นเชิง ถึงราคาของพวกมันจะแพงก็เถอะ แต่ริวจิไม่สนใจอาหารสักเท่าไหร่ เขาพุ่งตรงดิ่งไปที่โซนอาวุธทันที 

ฟึบ 

ฟึบ 

ฟึบ 

ไม่นานริวจิก็ได้มาโผล่ที่ร้านอาวุธขนาดใหญ่ มันแตกต่างกับชั้นที่ 1 หรือชั้นที่ 2 ที่จะตั้งเป็นร้านๆ ซึ่งในชั้นที่ 3 นั้นมันจะรวมทุกอย่างเอาไว้เป็นร้านเดียวกัน 

เขากลั้นใจเพื่อลดความตื่นเต้นที่จะตามมาหลังจากที่กำลังจะเดินเข้าไปในร้านขายอาวุธ 

ฮึบ 

ต๊อก 

ต๊อก 

ต๊อก 

เมื่อริวจิก้าวเท้าเข้าไปภายในร้านแล้ว เขาได้กวาดสายตามองไปยังรอบๆ  เขาก็ได้พบกับสิ่งที่ไม่น่าเชื่อเกิดขึ้น 

[ ดาบเพลิงสีชาต ระดับ SS ] 

+ ความแข็งแกร่ง 450  

Passive ถ้าผู้ใช้โจมตีศัตรูที่มีความแข็งแกร่งน้อยกว่า ความเสียหายจะเพิ่มขึ้นจากเดิม 30 % 

ราคา 2,000,000 Coin 

[ ธนูสังหาร ระดับ SS ] 

+ ความแข็งแกร่ง 225

+ ความเร็ว 225 

Passive ยิ่งผู้ใช้โจมตีศัตรูจากระยะไกลเท่าไหร่ ความเสียหายที่ศัตรูจะได้รับยิ่งจะเพิ่มขึ้นเท่านั้น 1 เมตรต่อ 1 ความแข็งแกร่ง

ราคา 2,000,000 Coin

[ Chain Poison ระดับ SS ] 

+ ความแข็งแกร่ง 150

+ ความเร็ว 150

+ ความอดทน 150

Passive ผู้ใช้สามารถสร้างบาดแผลกับศัตรูได้ ความแข็งแกร่งของศัตรูจะลดลง 50 ต่อ 1 บาดแผล 

ราคา 2,000,000 Coin 

ถึงริวจิจะเตรียมตัวเตรียมใจมาพอสมควรว่าจะเห็นอะไรที่มันน่าทึ่ง แต่เมื่อเขาได้พบมันเข้าจริงๆแล้วนั้น เขาแทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็นด้วยซ้ำ 

ยังไงก็ตามเมื่อเขามองไปที่ราคาของพวกมันแต่ละชิ้นแล้วนั้น มันทำให้เขาขอบคุณระบบไม่น้อยที่ให้ดาบเพลิงสีชาตให้กับเขาในตอนที่เขาเข้าไปทดสอบที่ Red Tower นั้นเอง 

แต่นี้มันแค่ผิวเผินเท่านั้น มันยังมีอาวุธอีกมากมายในที่แห่งนี้ แต่มันก็ไร้ประโยชน์ เขาไม่มีCoinในการซื้อพวกมันอยู่ดี ราคาของระดับ SS นั้นมันเท่ากันซึ่งมันอยู่ที่ 2ล้านCoinและตอนนี้เขาก็ไม่มีทางซื้อได้อย่างแน่นอน เขาต้องเก็บ Coin ก็เยอะจนกว่าจะหาCoin ซื้อของแต่ละชิ้นในระดับ SS ได้ 

ริวจิกลั้นหายใจอีกครั้งละเดินออกมาจากร้านทันที 

ฮึบ 

เขาไม่อยากทำร้ายตัวเองไปมากกว่านี้อีกแล้ว และตอนนี้มิโกะก็ยังรออยู่ข้างล่าง แต่มันก็เป็นการเผาเวลาได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว 

ริวจิเข้าไปในร้านขายอาวุธแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น ซึ่งมันยังไม่นานพอสำหรับเวลาที่ผู้หญิงเลือกของใช้ของพวกเธอ ดังนั้นแล้วเขาจึงคิดจะสำรวจร้านอื่นๆ อีกสักหน่อย ก่อนที่จะออกไป 

คิดได้แบบนั้นแล้วริวจิก็เลือกเดินต่อไป 

ต๊อก 

ต๊อก 

ต๊อก 

ไม่นานเขาก็ได้มาโผล่ตรงหน้าร้านหน้าร้านหนึ่ง ซึ่งชื่อร้านของมันเขียนว่า Service ซึ่งในภาษาอังกฤษนั้นมันมีความหมายคล้ายๆกับคำว่า บริการ ดูแล หรือซ่อมแซมนั้นเอง 

ริวจิไม่ลังเล เขามาที่นี่ที่จะตรวจสอบ แต่เขาก็ขอแค่ผิวเผินเท่านั้นก็พอแล้ว ก็พอให้รู้ว่าที่นี่มันมีอะไรแค่นั้นก็พอแล้ว เมื่อเขาตัดสินใจแล้วริวจิก็เดินเข้าไปข้างในอย่างรวดเร็ว 

ต๊อก 

ต๊อก 

ไม่นานเขาก็ได้พบกับช่องที่ดูเหมือนกับกระจก หลายๆ ช่อง ซึ่งมันแปลกมาก มันไม่มีอะไรอยู่ข้างในนั้นเลยสักกะอย่างเดียว มันทำให้ริวจิสงสัย แต่เขาก็ไม่รู้จะถามใครเพราะไม่มีใครอยู่ข้างในนี้แม้แต่คนเดียว คิดได้แบบนั้นแล้วริวจิก็ตัดสินใจเดินออกไป ทั้งๆ ที่ยังสงสัยอยู่ 

เมื่อเด็กหนุ่มได้ออกจากร้าน Serviceแล้วนั้นเขาก็ได้เดินตรงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเขาพบกับ ร้านที่สะดุดตาเขาเหลือเกิน มันส่องแสงระยิบระยับน่าดึงดูดเป็นอย่างมาก 

ริวจิตัดสินใจเดินเข้าไปในทันที โดยไม่ได้อ่านชื่อร้านด้วยซ้ำ 

ฟริ๊งงงงงงง 

เมื่อเขาเดินเข้าไปภายในร้านแล้วนั้น ริวจิกวาดสายตามองไปรอบๆ แต่เขาก็พบสิ่งที่น่าสงสัยเช่นเคย มันดูเหมือนกับตู้เกมตามห้างสรรพสินค้า แต่หน้าจอกลับไม่ส่องแสงแม้แต่นิดเดียว 

" เฮ้อออ เสียเวลาชะมัด " 

ริวจิได้อุทานขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย เพราะเขาแทบไม่รู้อะไรเลยด้วยซ้ำกับการที่มาสำรวจที่นี่ ถึงเขาจะรู้เรื่องอาวุธและราคาของมันก็ตาม แต่มันเหมือนกับฝันลมๆแล้งๆเท่านั้นเมื่อคำนึงถึงราคาของพวกมันแต่ละชิ้นแล้ว มันแทบเป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำไป 

แต่ริวจิก็ไม่ได้ถอดใจแต่อย่างใด เขาจะกลับมาในวันหลัง แต่ตอนนี้เมื่อเขาคิดถึงเวลาที่เขาผลาญไปกับการสำรวจแล้วนั้น 

" เชี้... ซวยแล้ว " 

เขาเพลินจนลืมเวลา จนตอนนี้มันผ่านมาถึง เกือบ 1 ชั่วโมง และตอนนี้มิโกะก็น่าจะเลือกของของเธอเสร็จเรียบร้อยแล้ว 

ริวจิรีบเร่งเขาพุ่งไปยังบันไดสีทองอีกครั้งด้วยความเร็วสูงสุดทันที 

ฟึบบบบบ 

แต่ถึงริวจิจะเร็วยังไง เขาก็ต้องรอบันไดมันไหลลงมาซึ่งเป็นระยะเวลา 10 นาทีอยู่ดี 

10 นาทีต่อมา เมื่อร่างของเขามาถึงชั้นที่ 2 ริวจิก็กำลังจะออกตัวด้วยความเร็วสูงสุดและพุ่งไปยัง Shop ที่มิโกะเลือกเสื้อผ้า 

" พี่คะ " 

ริวจิถึงกับเหว๋อเมื่อเขาได้ยินเสียงเรียก และเขาก็ได้พบกับใบหน้าที่บูดเบี้ยวของเธอ ริวจิแทบไม่ต้องคิดเลยว่าเธอเลือกของของเธอเสร็จตั้งนานแล้ว และเธอก็รอเขามานานแล้วเช่นกัน 

" แฮะ ๆ โทษที " 

เขาได้แต่ยิ้มแห้งๆ ให้กับน้องสาวของเขา พร้อมกับเดินไปขอโทษเธอแต่โดยดี และเดินไปจ่ายตังให้กับสิ่งที่เธอเลือกเอาไว้ 

ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังให้ผมด้วยนะครับ 

ขอบคุณครับ