[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

“แอน  แอนเดอร์สัน..   แก!!!”

เสียงร้องเต็มไปด้วยความโกรธแค้นดังออกมาจากผู้นำตระกูลโจชัว หลังจากถูกแอนเดอร์สันโจมตีด้วยเวทย์ระดับ 9 มากมาย

“ฉันจะฆ่าแก”

ความรู้สึกโกรธส่งออกมาทางสายตา แอนเดอร์สันที่มองไปยังผู้นำตระกูลโจชัวเขาก็พบว่าชุดเกราะของมันแตกเสียหายไปครึ่งตัว แม้จะใช้เวทย์ป้องกันไปแล้วก็ตาม ผลที่เกิดขึ้นกลับน่ากลัวไม่น้อย นับว่าเป็นครั้งแรกที่เขาใช้เรื่องของการแพ้ทางในเรื่องเวทย์เข้าโจมตีอีกฝ่าย อย่างไรก็ตาม การต่อสู้สำหรับวันนี้จบลงแล้ว แม้อีกฝ่ายจะเหลือพลังเวทย์ถึงครึ่ง เขากลับจะจบมันเพราะได้ตัวอย่างเลือดมาใช้กับการ์ดปลิวชีพแล้ว

“แกช้าไปแล้วล่ะ ฉันต่างหากจะเป็นฝ่ายฆ่าแก”

แอนเดอร์สันเปิดใช้งานการ์ดปลิดชีพส่งผลให้ผู้นำตระกูลโจชัวร่างกระตุกด้วยความเจ็บปวด เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังถูกเล่นงานจากพลังที่เหมือนคำสาป ทำให้มันตื่นตัว ไม่คิดว่าแอนเดอร์สันจะมีไม้ตายอย่างอื่นนอกจากนี้เก็บเอาไว้ มันจึงพยายามใช้เวทย์ธาตุความมืดกลืนกินพลังเวทย์แปลกปลอมในร่างกายเพื่อทำลายสิ่งที่แอนเดอร์สันใส่เข้ามาในร่างของมัน อย่างไรก็ตามบนใบหน้าของผู้นำตระกูลโจชัวกลับแสดงความตื่นตระหนก เมื่อความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นไม่ยอมหายไป มันกลับแสดงความเจ็บที่มากกว่าเดิมจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

อ้าก!

“เอาล่ะ เรามาเข้าเรื่องหลักกันเถอะ ตอบมาว่าใครให้ยาพิษกับแก”

“เหอะ เหอะๆ” แม้จะเจ็บปวด ผู้นำตระกูลโจชัวกลับแสดงรอยยิ้มออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน แอนเดอร์สันจึงบอกให้มันตอบคำถามไม่อย่างนั้นเขาจะทำให้มันเจ็บปวดมากกว่านี้อีก ทันใดนั้นผู้นำตระกูลโจชัวกลับชักมีดขึ้นมาตัดคอตัวเอง หวังจะทำให้มันตายจากความทรมาน แอนเดอร์สันที่เห็นดังนั้นเขากลับไม่ตื่นตระหนก ทำเพียงเดินเข้าไปใกล้ๆกระซิบถามกับผู้นำตระกูลอีกครั้ง หลังจากมันแสดงท่าทางตกใจที่ไม่สามารถใช้มีดที่พาดไปบนคอฆ่าตัวตายได้สำเร็จ

“เอาล่ะ ถ้าแกตอบฉัน ฉันจะทำให้คนในตระกูลโจชัวตายโดยไม่ทรมาน แต่ถ้าแกยังคงไม่ตอบ ฉันจะทำให้พวกเขาทรมานกว่าแก”

รากไม้พันไปทั่วร่างของผู้นำตระกูลโจชัว ทำให้มันไม่สามารถขยับร่างได้ แม้อยากจะตัดคอของมันให้ตายไปก็ทำไม่ได้เช่นกัน การที่มันเลือกจะฆ่าตัวตาย  สาเหตุมาจากว่าอีกฝ่ายจะยื่นข้อเสนอและข่มขู่มัน  หากมันตายข้อเสนอและการข่มขู่เหล่านี้จะหายไป การทรมานก็เช่นเดียวกัน

“ตอบมาได้แล้ว แกสร้างพิษขึ้นมาด้วยตัวเองหรือว่าแกได้รับมาจากใคร”

ไม่มีเสียงจากอีกฝ่าย ผู้นำตระกูลโจชัวทำเพียงพยายามดิ้นหลุดออกไปจากการรัดกุมให้ได้ แอนเดอร์สันจึงดึงพ่อบ้านเข้ามาในมิติก่อนที่เขาจะใช้คำสาปทรมานมันให้ตายต่อหน้าต่อตาผู้นำตระกูล

“ลูกของแกจะเป็นแบบนี้ ถ้าแกไม่ตอบฉัน เมียของแกก็เช่นกัน เด็กๆในตระกูลของแกพวกมันจะตายไม่ต่างจากพ่อบ้านที่แกเห็น ฉันสาบานเลยล่ะว่าจะทำให้พวกมันเจ็บปวดจนขอร้องให้ฆ่า”

“เหอะ เหอะเหอะเหอะ”

เสียงหัวเราะประชดประชันดังออกมาจากร่างผู้นำตระกูลโจชัว จากคำขู่ของแอนเดอร์สันมันไม่ได้เกิดความรู้สึกกลัวเลยสักนิดเดียว ลูกชายของมันตายไปแล้ว ภรรยาก็เช่นเดียวกัน คนในตระกูลของมันไม่ได้สำคัญถึงขั้นที่มันจะยอมแลกทุกอย่าง

“แอนเดอร์สัน แกคิดว่าฉันจะกลัวแกหรือไง ลูกชายฉันแกก็ฆ่าไปแล้ว”

แอนเดอร์สันรอให้อีกฝ่ายพูดให้จบ

“ภรรยากของฉันก็ตายไปเมื่อหลายปีก่อน แกคิดเหรอว่าฉันจะกลัวคำขู่ของแก”

“โอเค สรุปแล้วแกไม่กลัวคำขู่สินะ แบบนี้ก็ง่ายหน่อย”

แอนเดอร์สันเดินเข้าไปใกล้ผู้นำตระกูลโจชัวก่อนที่เขาจะร่ายคำสาประดับ 8 เข้าสู่สมองของอีกฝ่ายโดยตรง ระหว่างนี้เองเขายังคงใช้เวทย์รักษาเพื่อให้อีกฝ่ายไม่ตาย ด้วยการเปิดใช้งานการ์ดปลิดชีพค้างเอาไว้ อีกฝ่ายไม่สามารถทำอะไรเขาได้นอกจากร้องทรมาน

“แค่แกตอบว่าได้ยามาจากใครแค่นั้นแกก็จะไม่ทรมาน แต่ถ้าแกไม่ตอบคนในตระกูลแกก็มีอีกมากที่พร้อมจะตอบมัน”

อ้าก!

เสียงร้องตะโกนลั่นหลังจากคำสาปวิ่งเข้าไปทำลายสมองและอวัยวะภายใน ด้วยการกระตุ้นให้ความเจ็บปวดเพิ่มสูงขึ้น 10 เท่าส่งผลให้ผู้นำตระกูลโจชัวร้องด้วยความทรมาน แอนเดอร์สันไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้น เขาได้บังคับเลือดมากมายในมิติแห่งนี้ให้แข็งตัวแทงอีกฝ่าย แล้วยังสั่งการให้ต้นไม้ใช้รากชอนไชตัวของมัน ภายใต้ความเจ็บปวดจากการทรมานที่ไม่สามารถสลบหรือตายได้  แอนเดอร์สันยังคงร่ายเวทย์รักษาให้มันจนกว่าจะพูดออกมา

“แค่บอกว่าแกได้ยามาจากไหนแกก็จะตายอย่างสบายแล้ว”

“แก!!!”

พลังมานาในร่างถูกเร่งให้สูงขึ้น อย่างไรก็ตามมันกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยสักนิดเดียว ร่างที่ควรจะระเบิดกลับไปอยู่ในความสงบพบเพียงแค่ความทรมานจากการลงมือของแอนเดอร์สัน

“ยอม ยอมแล้ว ฉันยอมแล้ว พ่อบ้านของนายน้อยเอซจากตระกูลแลนเซอร์เป็นคนมอบยาพิษให้ฉันไปฆ่าตระกูลเฟียร์ นายน้อย 6 คือคนสั่งการ หยุด หยุดเถอะ ฆ่าฉัน ฆ่าฉันให้ตาย อ้าก!!!”

แอนเดอร์สันมองไปยังดวงตาของผู้นำตระกูลโจชัว เขาได้เร่งการทรมานขึ้นไปอีกเพื่อดูว่าอีกฝ่ายโกหกเขาหรือไม่ ด้วยการมองตาทำให้แอนเดอร์สันรู้ว่าอีกฝ่ายพูดความจริง พ่อบ้านของนายน้อยเอซจากตระกูลแลนเซอร์คืนคนที่นำยาพิษมาให้ตระกูลโจชัวลงมือสังหารตระกูลเฟียร์

แอนเดอร์สันดีใจ เมื่อรู้ว่าพี่ 6  เกี่ยวข้องกับการตายตระกูลเฟียร์และยังเกี่ยวข้องกับการตายแม่ของเขาด้วยเช่นกัน เขาจึงพยายามสอบถามมันอีกครั้งว่ามีใครนอกเหนือจากนี้ที่เกี่ยวข้องกับยาพิษ

“ไม่ ฉันพูดความจริง นายน้อย 6 คือคนที่ลงมือ เขาบอกพ่อบ้านมาส่งยาพิษให้พวกเรา ถ้าไม่เชื่อดูจดหมาย ในนั้นมีตราประทับของนายน้อย 6 อยู่ด้วย”

แอนเดอร์สันตัดนิ้วของมันเพื่อจะดูว่าข้างในแหวนมีอะไร เมื่อเขาเปิดเข้าไปแอนเดอร์สันก็พบเข้ากับกระดาษมอบหมายภารกิจให้ตระกูลโจชัวได้ลงมือทำ หลังจากเขาได้รับการยืนยันจากปากของผู้นำตระกูลโจชัวและได้หลักฐาน แอนเดอร์สันจึงฆ่ามันในทันทีเพราะไม่มีอะไรที่เขาจะต้องรู้จากมันอีกต่อไปแล้ว

“พี่ 6 เหรอ”

ตราประจำตัวของพี่ 6 ไม่สามารถลอกเลียนแบบได้เพราะมันมีเวทย์พิเศษประทับเอาไว้ สาเหตุที่เขารู้ก็เพราะว่าตัวเองก็มีตราประทับนี่เช่นเดียวกัน การเป็นนายน้อยตระกูลสกอร์เปี้ยนส์นั้นพวกเขาจะต้องมีตราประจำตัวเพื่อออกคำสั่ง ดังนั้นจึงไม่แปลกที่พี่ชายของเขาจะเขียนจดหมายส่งให้ผู้นำตระกูลโจชัว จนถูกโยงไปหาได้แบบนี้

การที่ต้องเขียนจดหมายก็เพื่อป้องกันการถูกสวมรอย หากว่าไม่มีลายลักษณ์อักษรมีเพียงแค่ลมปากจากการสั่งการ อาจจะเกิดปัญหาที่กองกำลังของพี่ชายคนใดคนหนึ่ง เข้ามาแทรกแซงเพื่อใช้คำสั่งปลอมสั่งการกองกำลังของนายน้อย 6 ให้ลงมือ 

“ไปบอกผู้อาวุโสทุกคน มื้อเช้านี้ฉันมีเรื่องจะพูดด้วย มาให้ครบ ใครขาดจะถูกไล่ออกจากตระกูล”

แอนเดอร์สันปลอมตัวเป็นผู้นำตระกูลโจชัวพลางบอกพ่อบ้านที่เดินผ่าน จากนั้นเขาก็มุ่งหน้าไปยังคลังเก็บของเพื่อเก็บทุกอย่างมาเป็นทุนให้กับตนเอง ภายใต้เวลาที่ค่อยๆล่วงเลยเข้าสู่เช้าตรู่นี้เอง เหล่าผู้อาวุโสที่ได้รับการแจ้งเตือนจากพ่อบ้านต่างรีบเดินทางมายังห้องอาหารเพื่อประชุมกับผู้นำตระกูล

“ผู้อาวุโส 1 เกิดอะไรขึ้น” ผู้อาวุโส 5 ที่เดินมาตามทางเดินหันมองผู้อาวุโส 1 ที่เดินมาเจอกันโดยบังเอิญ อย่างไรก็ตามผู้อาวุโส 1 กลับไม่สามารถตอบคำถามได้ว่าเกิดอะไรขึ้น การเรียกตัวครั้งนี้เป็นการเรียกกระทันหัน ไม่รู้ว่ามีใครเคลื่อนไหวหรือว่ามีเหตุการณ์วุ่นวายใดเกิดขึ้นกับตระกูล

ปึง!

ประตูห้องอาหารถูกผลักเข้าไปด้วยฝีมือผู้อาวุโส 1 ที่มาถึงพร้อมกับผู้อาวุโส 5  ปรากฎว่ามีผู้อาวุโสมากมายนั่งรออยู่เต็มห้อง ไม่เพียงเท่านั้นยังมีผู้นำตระกูลนั่งรออยู่หัวโต๊ะ เมื่อรู้ว่าเรื่องที่ผู้อาวุโสเรียกเป็นเรื่องเร่งด่วนทุกคนจึงรีบไปนั่งที่ของตนเอง

“มากันพร้อมแล้วสินะ”

ทุกคนเงียบ เพื่อให้ความเงียบเป็นการตอบคำถาม

“เอาล่ะ กินข้าวก่อน เรื่องที่เราจะคุยกันยาวมาก นายน้อยส่งจดหมายมาบอกภารกิจใหม่ มันเกี่ยวกับตระกูลเฟียร์”

เมื่อทุกคนรู้ว่าเรื่องที่กำลังจะพูดเกี่ยวข้องกับตระกูลเฟียร์ ทุกคนก็เริ่มลงมือทานข้าวเช้าด้วยกัน ดูท่าเรื่องที่จะคุยกันในวันนี้คงจะนานอย่างที่ผู้นำตระกูลกล่าวเอาไว้ กระทั่งทุกคนอิ่มท้องจากผลไม้อาหารและอาหารที่ปรุงสุกใหม่ เหล่าพ่อบ้านและแม่บ้านก็เข้ามาเก็บอาหารออกไปเหลือไว้เพียงแค่น้ำเปล่าบนโต๊ะเท่านั้น

“ผู้นำตระกูล มีเรื่องอะไรถึงได้เรียกพวกเรามารวมกันแบบนี้ แม้แต่เราจะอยู่แนวหน้าก็ต้องรีบกลับมา”

ผู้อาวุโสที่กลับมาจากแนวหน้าพูดด้วยใบหน้าวิตกกังวล การจะเรียกผู้อาวุโสทุกคนมารวมกันส่วนมากมักจะมีเรื่องใหญ่

“นายน้อยส่งจดหมายมาให้ เรา เขาต้องการให้เราฆ่าคนที่วางยาตระกูลเฟียร์”

“ฮะ!”

หลายคนแสดงท่าทางตกใจจนออกนอกหน้า เนื่องจากพวกเขาเป็นผู้ได้รับยาและนำไปใส่ในอาหารเครื่องดื่มภายในบ้านตระกูลเฟียร์ หลายคนที่ได้ยินคำพูดของแอนเดอร์สันพวกเขายังคงนั่งนิ่งเพราะไม่ได้วางยา

“ผู้นำตระกูล ทำไมเขาถึงสั่งแบบนี้ นี่เขาคิดว่าเราเป็นเพียงแค่เครื่องมืออย่างนั้นเหรอ เราไม่ยอมนะถ้าเขาจะทำแบบนี้กับเรา คิดว่าเราเข้าร่วมกับเขาเพื่อเป็นเครื่องมืออย่างนั้นหรือไงกัน!”

ผู้อาวุโสหนึ่งในผู้วางยาร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธ ทันใดนั้นเขาก็จับไปยังคอของตนเองด้วยท่าทางทรมานเมื่อลมหายใจที่สูดเข้าออกอย่างอัตโนมัติเกิดติดขัดไม่สามารถทำได้ปกติอีกต่อไป ทันใดนั้นผู้อาวุโสอีกมากมายก็ล้มตัวฟุบหน้าลงไปบนพื้น ไม่แม้แต่จะได้ทำอะไร

“ผู้นำตระกูล หมะ หมายความว่ายังไง ทำไมถึง!”

ผู้อาวุโสที่ได้ยินเกี่ยวกับคำพูดของผู้นำตระกูลที่ให้ฆ่าผู้ที่วางยา ได้มองไปยังผู้นำตระกูลด้วยดวงตาไม่เข้าใจ ว่าทำไมผู้นำตระกูลถึงยอมทำตาม แต่เมื่อผู้ถูกสั่งให้ตายมองไปรอบข้าง มันก็พบว่าผู้ที่ถูกสั่งให้ตายไม่ใช่แค่ผู้ที่วางยา มันกลับมีผู้อาวุโสที่ไม่เกี่ยวข้องถูกฆ่าตายในวันนี้เช่นเดียวกัน

“หมะ…หมายความว่ายังไง ผู้นำตระกูลทำไมคุณถึง…”

ตุบ

ผู้อาวุโสทุกคนล้มตัวลงไปนอนบนพื้นดิน แอนเดอร์สันไม่คิดจะสืบสาวเรื่องราวใดๆต่อ เนื่องจากผู้นำตระกูลโจชัวคือผู้ที่ได้รับจดหมายจากพ่อบ้านตระกูลแลนเซอร์ ผู้อาวุโสเหล่านี้จึงเป็นเพียงแค่คนที่ได้รับการถ่ายทอดคำสั่งจากผู้นำตระกูลอีกทอดหนึ่ง เมื่อผู้อาวุโสทั้งหมดล้มตัวลงไปนอนตาย แอนเดอร์สันก็เริ่มไล่ฆ่าคนอื่นๆในตระกูลด้วยการใช้วิธีเดิม นั่นคือใช้รูปลักษณ์ของผู้นำตระกูลเดินเข้าหาทุกๆคนแล้วฆ่าด้วยคำสาป