เกมส์โลกเวทมนตร์​ (Magic Earth Online)

    ตอนที่ 24 ทำอาหารแสนสุข

          หลิวหยางเดินออกจากสลัมแล้วเรียกเก็บโต๊ะตั้งร้านสินค้าในร้านนั้นขายหมดแล้ว เขาจะต้องเร่งทักษะการทำอาหารเพื่อทำภารกิจให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งวันหลิวหยางตรวจสอบสกิลการทำอาหารของเขาซึ่งตั้งแต่เรียนมายังไม่เคยได้ใช้งานเลย เขามีสูตรอาหารอยู่ทั้งหมดสามสูตร


         ขนมปังนึ่ง(Lv 1 0/1000) : ส่วนผสม แป้ง + ดอกเรดออร์คิด +  ไข่ไก่+ เตาอบ(อุปกรณ์)

                             เพิ่ม HP +50 ไม่สามารถใช้ระหว่างต่อสู้ได้


         ไก่ย่างอบน้ำผึ้ง : ไก่ + น้ำผึ้ง +เตาย่าง(อุปกรณ์)

                            ได้รับค่าประสบการณ์3000 ใช้ได้ครั้งเดียวต่อคน


         ถ้านับรวมสูตรหมูย่างห้าดาวด้วย เขาก็จะมีสามสูตรอาหารส่วนผสมนั้นหาไม่ยากมากนักทุกคนที่เล่นเกมส์นี้ล่วนแต่ต้องมีสกิลเก็บเกี่ยวกันทั้งนั้น แม้คนอื่นจะมีทักษะทำอาหารแต่สูตรอาหารเพื่อเรียนนั้นหายากมากและการเรียนอาชีพรองทำอาหารปัจจุบันนั้นก็ยากเช่นกัน ถ้าจะมีก็น่าจะแค่คนที่ทำภารกิจตามหาหัวหน้าหมู่บ้านเหมือนหลิวหยางเท่านั้นเพราะการทำอาหารนั้นผู้คนจะไม่สนใจมากนัก อาชีพรองสำคัญจะเป็นปรุงยาและช่างตีเหล็กมากกว่า ที่เหมาะกับการลงทุนในการเล่น


          หลิวหยางเลือกมุมหนึ่งในพื้นที่น้ำพุแห่งการเกิด แล้วตั้งร้านรับซื้อ ไก่น้ำผึ้ง แป้ง ไข่ไก่ ดอกเรดออคิด แร่ทองแดง และแร่เหล็ก โดยให้ราคาแต่ละอย่างโดยเฉลี่ยนั้นอยู่ราวๆ 90 ทองแดงซึ่งสุงกว่าขาย NPC สามเท่า เว้นน้ำผึ้งนั้นเขาให้ราคา 40 เหรียญเงินเพราะเกรงจะไม่มีคนขายมันดร๊อปจากดันเจี้ยนดังนั้นมันจึงจะมีไม่มากนักเนื่องจากเขารีบให้เสร็จภารกิจเขาจึงค่อนข้างรีบเร่งถ้าราคาสูงคนก็จะวิ่งไปหามาขายให้กับเขาเร็วขึ้นโดยรวมแล้วตอนนี้เขามีทองเกือบสามสิบเหรียญ


           หลิวหยางเก็บภาพหน้าจอแล้วเอาไปโพสฟอรั่มโดยใช้ชื่อช่างก่อสร้าง ของเขาซึ่งนับได้ว่ามีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก “ร้านรับซื้อสินค้าราคาสูงที่น้ำพุแห่งการเกิดใครแร่งหารายได้ควรรีบ"” เมื่อโพสเสร็จหลิวหยางก็นั่งดูคนมาทำการซื้อขายที่โต๊ะร้านค้าของเขาแรก ๆ นั้นเพียงมีคนเดินผ่าน สักพักหนึ่งก็เริ่มมีการซื้อขายเกิดขึ้น


         เมื่อหลิวหยางเห็นว่าเริ่มมีการซื้อขายเกิดขึ้นแล้ว เขาก็รู้สึกสบายใจวิ่งไปที่ร้านช่างตีเหล็ก ซื้อเตาอบ จากนั้นก็ไปทีสลัมหาพื้นที่ที่สะอาดและไม่มีคนเพื่อจะได้ไม่มีใครรบกวนหลิวหยางไม่อยากเป็นที่สนใจของผู้เล่นคนอื่นมากนัก


         Ting “ได้รับ ขนมปังโฮลวีส 10 ชิ้น ประสบการณ์ทำอาหาร+10”


         Ting “ได้รับ ไก่ย่างน้ำผึ้ง 1 ชิ้น ประสบการณ์ทำอาหาร +100”


         “โอ้ ไก่ย่างต้นทุนสูงกว่าและได้ค่าประสบการณ์มากกว่าแต่คนขายน้ำผึ้งมีไม่เยอะเท่าไหร่ ขนมปังนี่มีระดับด้วย ถ้าทำไปเลเวลเยอะ ๆ  น่าจะฟื้น HP ได้จำนวนมาก ดอกเรดออร์คิดที่เป็นส่วนผสมนั้นก็จะมีรสชาติที่เป็น เนยน้ำตาล นม เรียบร้อยแล้วทำให้ขนมปังนั้นออกมามีรสชาติที่เหมือนกับขนมปังนอกเกมส์อร่อยทีเดียว” หลิวหยางชิมขนมปัง และไก่ที่ตัวเองทำขึ้นแล้วรู้สึกพอใจกับผลงานน้ำผึ้งในเกมส์นั้นเรียกได้ว่ามีความเค็ม ความหวานคล้ายกับเครื่องหมักในตัวเรียบร้อยเลย ถ้าเป็นชีวิตจริงคงต้องใช้ส่วนผสมมากมายส่วนดอกออร์คิสนั้นก็ให้รสเนย น้ำตาล นม


         ลองขายดูก่อนละกัน หลิวหยางตั้งราคาขนมไปไว้ที่ก้อนละ 1 เหรียญเงินทำครั้งหนึ่งเขาได้สิบก้อน กำไรนั้นมากถึงสามสี่เท่าซึ่งเขาคิดว่าน่าจะขายได้ ส่วนไก่ย่างนั้นขายที่ 1 เหรียญทอง


        “ขายไม่ได้ค่อยลดราคาละกัน เหอๆ”หลิวหยางยังคงทำขนมปังและไก่ย่างอย่างต่อเนื่อง หลังจากที่วางขายด้วยแล้วร้านก็นั้นก็ได้รับความนิยมอย่างมากผู้เล่นจำนวนมากเลือกที่จะวิ่งไปล่ามอนเตอร์แล้วมาขายเพื่อแลกเปลี่ยนกันมอนเตอร์ที่ดร๊อปของพวกนี้อยู่ใกล้ๆ เมืองจึงไม่ยุ่งยากมากนักกับการไปกลับ


         Ting “ได้รับ good steamed bun *5 ประสบการณ์ทำอาหาร 100”


         “หืม”  หลิวหยางตรวจสอบขนมปังที่ได้รับใหม่ซึ่งมีเพียงสามชิ้น


          ขนมปังนึ่งรสชาติดี : เพิ่ม HP +100 ไม่สามารถใช้ระหว่างต่อสู้ได้


          “โอ้ ระดับของขนมปังเพิ่มเป็นเวล 2แล้ว”  เมื่อหลิวหยางมองดูขนมปังระดับหนึ่งแต่แรกเกือบหมื่นก้อนเขาได้แต่ส่ายหัว ถ้าเขาขายขนมปังระดับสอง ขนมระดับหนึ่งน่าจะขายไม่ออก สำหรับไก่นั้นทำได้เพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้นทำมาเท่าไหร่ก็ขายหมดอย่างรวดเร็วแต่ขนมปังนั้นไม่ได้จำเป็นมากนักเพราะเพิ่มเพียง 50


           “ขนมปังจะล้นร้าน จะล้นกระเป๋าแล้ว”หลิวหยางกรีดร้องในใจ เขาพบ NPC เดินผ่านมาพอดี ด้วยการแต่งตัวคล้ายขอทาน เสื้อผ้าฉีกขาด ร่างกายชูบผอมหน้านันซูบจนเห็นโครงกระดูกเหมือนไม่ได้กินอะไรมาเป็นเวลานาน หลิวหยางจึงรู้สึกสงสาร


           “ขนมปังครับ”หลิวหยางยืนขนมปังให้กับขอทานวัยกลางคน


           Ting “ท่านได้ทำการอนุเคราะห์อาหารแก่ผู้ยากไร้ ชื่อเสียง +1”


            “เห้ย งานได้งาน ได้ชื่อเสียงหลิวหยางอุทานด้วยความดีใจ” NPC นั้นมองหลิวหยางด้วยความสงสัย ว่าหลิวหยางเป็นอะไรอยู่ ๆก็กระโดดโลดเต้นแล้วตะโกนเสียงดัง


            “ชายหนุ่ม ขอบคุณเจ้ามาก มันอร่อยจริง ๆ”ชายกลางคนกินขนมปังแล้วก็ร้องไห้ทำให้หลิวหยางจากดีใจกลายเป็นรู้สึกเศร้าใจเป็นอย่างมาก


            “ข้าจะให้ขนมปังท่านเพิ่มอีกแต่ท่านช่วยอะไรข้าได้หรือไม่”


            “ได้สิ”


            “ช่วยบอกคนในสลัมหน่อยว่าข้าแจกขนมปังอยู่ตรงนี้ข้ามีเยอะมาก” หลิวหยางพูดอย่างยิ้มแย้ม แน่นอนว่าเขาจะต้องดีใจมาก NPC ในสลัมนั้นน่าจะมีเป็นหมื่นมันเพียงพอที่เขาจะได้ยศบารอนเลยทีเดียว


          หลิวหยางทำขนมปังอย่างต่อเนื่องโดยไม่สนใจว่ากระเป่าจะเต็มอีกไม่นานนักก็เริ่มมีคนในสลัมบางส่วนมาหาหลิวหยางหลิวหยางก็ทำการแจกจ่ายขนมปังระดับแรก


         Ting “ท่านได้ทำการอนุเคราะห์อาหารแก่ผู้ยากไร้ชื่อเสียง +1”

         Ting “ท่านได้ทำการอนุเคราะห์อาหารแก่ผู้ยากไร้ชื่อเสียง +1” 

         Ting “ขอแสดงความยินดี ท่านพัฒนาการทำอาหารถึงระดับ Junior”

         .......


         หลิวหยางมีความสุขกับการทำงานอย่างมาก รอยยิ้มและน้ำตาของ NPC ทำให้เขารู้สึกตื้นตันใจ เหมือนกับได้ทำความดีแล้วเสียงประกาศของระบบก็เหมือนระฆังของสวรรค์ดังอย่างต่อเนื่องแสดงถึงคุณความดีของเขา


          “ขอบคุณชายหนุ่ม ภรรยาของข้านั้นไม่สบายอยู่ที่บ้านข้ารบกวนขอเพิ่มอีกหนึ่งชิ้น”


          “ข้ายินดีอย่างยิ่ง”หลิวหยางตอบอย่างยิ้มแย้มแล้วส่งขนมปังให้กับชายผู้นั้น


          “ถ้าเจ้ารู้จักนักบวชด้วยก็คงดีภรรยาข้านั้นต้องการนักบวชช่วยรักษาร่างกายของนางด้วย”


           เมื่อหลิวหยางได้ยินเกี่ยวกับนักบวชเขาก็พยายามนึกถึงเพื่อนที่เป็นนักบวชในเกมส์นั้นเขารู้จักแต่ไอติมกับลมหนาว ไม่มีคนอื่นอีกเลยแล้วทั้งสองก็เป็นนักธนูด้วย เขาจึงถอนหายใจ


           “ถ้าข้ามีโอกาสจะสอบถามให้นักบวชมาช่วยเหลือท่าน”หลิวหยางตอบด้วยความจริงใจ


           หลิวหยางเปิดร้านค้าเปิดดึงเอาของมาทำขนมปังอีกครั้งแต่ครั้งนี้เขาพบว่าแร่ทองแดง และแร่เงินเต็มร้านของเขา “เกิดอะไรขึ้น"”  หลิวหยางสงสัยเป็นอย่างมากแล้วปริมาณแร่ก็เยอะเกินกว่าที่จะใส่ไปในร้านได้หลิวหยางจึงเปิดฟอรั่มเพื่อดูโพสที่เขาลงไว้ พบว่ามีสตูดิโอสองสามแห่งต้องการคุยกับเจ้าของร้านเพื่อที่จะให้ส่วนลดสำหรับแร่เหล่านี้ซึ่งมีจำนวนมากเพราะปัจจุบันนั้นช่างตีเหล็กไม่มีสูตรสำหรับผลิตอาวุธแร่ที่เก็บไว้จึงไม่มีประโยชน์และทำให้ขาดเงินทุนหมุนเวียน


           หลิวหยางปิดฟอรั่ม เขาไม่ได้สนใจส่วนลดอะไรมากนักเพราะถ้าเจอกับคนเหล่านี้ น่าจะมีเรื่องของการคุยธุรกิจอื่นอีกเนื่องจากความขาดแคลนช่างตีเหล็ก ซึ่งจะทำให้เสียเวลาหลิวหยางดึงเอาแร่มาตีดาบระดับ 10 และ 15 อย่างต่อเนื่องแล้วขายในร้านซึ่งเรียกได้ว่าเป็นกำไรมหาศาล เมื่อดาบนั้นถูกวางขายก็เกิดกระแสผู้คนวิ่งไปที่ร้านค้าอีกครั้ง


         หลิวหยางทำอาวุธขาย ทำขนมปัง แล้วแจกจ่ายขนมปังไปด้วยอย่างมีความสุข นับได้ว่าเป็นโชคดีของเขาจริง ๆสำหรับภารกิจครั้งนี้ เรียกได้ว่าไม่ขาดทุนเลยสักนิดเดียว ทั้งยังกำไรมหาศาล


        Ting “ท่านได้รับ Hot steamed bun *3 ประสบการณ์ทำอาหาร 150”


         ขนมปังนึ่งร้อนๆ : เพิ่ม HP +150 ไม่สามารถใช้ระหว่างต่อสู้ได้


         Ting “ขอแสดงความยินดี ท่านได้พัฒนาการทำอาหารถึงระดับ Senior”


         “สำเร็จ” หลิวหยางนั้นพัฒนาการทำอาหารถึงระดับกลางในที่สุด