มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

    ตอนที่41

    ชายหนุ่มรูปงามในชุดสีเขียวสดใส ในมือของเขาถือพัดที่สลักคำว่า*โม่*เขียนอยู่ ด้านหลังของเขามีหญิงสาวเดินตามมาสองคน ใบหน้าของทั้งสองก็งดงามไม่น้อย ฝูงชนได้แต่อิจฉาที่เห็นหญิงสาวทั้งสองเดินตามชายคนนี้ ซูเฉินเหลือบมองก่อนหันไปถามว่าเขาคือใคร"ผู้นี้คือใคร"เสี่ยวเอ้อเมื่อได้ยินคำถามของซูเฉินเขาก็รีบตอบทันที"เรียนนายน้อย บุคคลนี้คือ โม่จวิ้น นายน้อยเก้าแห่งตระกูลโม่ขอรับ เขาเป็นคนเสเพลและไม่ชอบฝึกยุทธ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครกล้าว่าเขา เนื่องจากเขาเป็นเซียนพนันที่แท้จริง และกวาดเงินเข้าตระกูลโม่มานับไม่ถ้วน"ซูเฉิินได้ยินเช่นนั้นเขาก็พยักหน้า ชายคนนี้น่าจะไม่สนใจในการบ่มเพาะจริงๆ ระดับกำเนิดลมปราณขั้น5เท่านั้น"ข้าโชคดีนัก! นายน้อยโม่จวิ้นมาที่นี้แล้วข้าจะเดิมพันตามเข้า""ใช่ๆ ถ้าเราลงเงินตามเซียนน้อย เราต้องได้รับเงินเป็นกอบเป็นกำแน่""นายน้อยโม่ กรุณาชี้แนะพวกเราด้วย""ได้โปรด นายน้อยโม่ท่านคือความหวังของพวกเรา"ผู็คนต่างพากันรุมล้อมโม่จวิ้นเพื่อขอความช่วยเหลือ โม่จวิ้นที่เห็นเช่นนั้นเขาก็ยิ้มอ่อนและกล่าวว่า"เอาล่ะๆ ในเมื่อทุกท่านขอ มีรึโม่จวิ้นคนนี้จะปฏิเสธ มา! เราไปที่แข่งสัตว์อสูรกัน"โม่จวิ้นเดินฝ่าฝูงชนออกไป และนำไปยังโซนในลึกสุดของที่นี้ กรงขนาดใหญ่ขนาดกว่า15x15ตั้งอยู่กลางอาคารโดยมีผู้คนล้อมรอบกรงนี้และกำลังส่งเสียงเชียร์ ภายในกรงนั้นปรากหมาป่าวายุและงูเขี้ยวขาวกำลังต่อสู้กัน ทั้งสองต่างเป็นระดับหลอมรวมขั้น5ทั้งคู่ ดังนั้นมีแต่การชิงไหวชิงพริบเท่านั้นว่าฝ่ายใดจะชนะ ทั้งสองต่างปรากฏรอยแผลบนร่างกายและการต่อสู้นี้กำลังจะจบ งูเขี้ยวขาวได้อาศัยจังหวะที่หมาป่าวายุถอยหนี พุ่งประชิดตัวและใช้ร่างของมันรัดไปที่หมาป่าวายุ หมาป่าวายุพยายามดิ้นรนแต่ไม่เป็นผลก่อนจะสิ้นใจเมื่อการต่อสู้จบผู้คนก็เเบ่งเป็นสองฝ่่ายคือผู้แพ้และผู้ชนะ พวกเขาต่างส่งเสียงกันแตกต่างออกไป"สุดยอด ฮ่าๆๆๆ ข้าชนะ""บัดซบเอ่ย ข้าแพ้ได้ยังไงกัน"แต่เสียงหนึ่งทำให้พวกเขาหยุดลงและหันทางหนึ่งพร้อมกัน"เซียนน้อยโม่จวิ้นมาแล้ว!"ผู้คนต่างตื่นเต้นเมื่อเห็นโม่จวิ้นมาที่นี้ พวกเขาต่างเข้าไปประจบโม่จวิ้นกันอีกรอบ "เอาล่ะทุกท่านโปรดเงียบเถิดสัตว์ชุดใหม่มาแล้ว"โม่จวิ้นส่งเสียงให้พวกเขาหยุดและหันไปมองยังภายในกรงขนาดใหญ่ ตอนนี้ทางผู้ควบคุมกำลังเข่นกรงเหล็กที่มีเสือดำตัวใหญ่กับวานรร่างยักษ์อยู่ภายในอีกกรงหนึ่งเข้ามายังจุดกลาง ก่อนเขาจะกล่าวกับทุกคนว่า"ทุกท่าน นี้คือการแข่งสัตว์อสูรครั้งที่3ของวันนี้ โดยฝ่ายน้ำเงินเสือดำสังหารและฝ่ายแดงวานรภูผา ทั้งสองต่างมีระดับลมปราณที่ หลอมรวมขั้น9 ถ้าท่านใดพร้อมแล้วโปรดลงเดิมพันได้เลย"จากนั้นฝูงชนเริ่มหันมาสนใจโม่จวิ้นอีกครั้ง พวกเขาหวังให้โม่จวิ้นเป็นคนนำก่อนแล้วพวกเขาค่อยตาม "เอาล่ะ พี่น้องทุกท่าน จากประสบการณ์ของข้านั้น วานรภูผานั้นมีความว่องไวและพละกำลังสูง ส่วนเสือดำสังหารนั้นความว่องไวของมันนั้นห่างจากวานรภูผานักแม้พละกำลังจะสามารถต่อก่อนกันได้ เพราะฉะนั้นข้าขอลงเดิมพันข้างสีแดง10,000เหรียญทอง"โม่จวิ้นร่ายยาวก่อนจะขวักเหรียญทองหมื่นเหรียญออกมา ฝูงชนต่างตาเป็นประกายเมื่อเห็นว่าโม่จวิ้นนั้นลงเงินหนักแสดงถึงเขามีความมั่นใจในครั้งนี้มาก แถมการวิเคราะห์ของเขายังดูมีเหตุผล"ข้าเชื่อนายน้อยโม่ ข้าขอเดิมพัน100เหรียญทอง""ข้าด้วย500เหรียญทอง"..ฝูงชนต่างพากันทุ่มหมดตัวกับฝ่ายวานรภูผา โดยยอมรวมที่ลงพนันไปนั้นมีถึงกว่า20,000เหรียญทอง เมื่อเห็นเช่นนั้นโม่จวิ้นก็แอบยิ้มและพยักหน้าให้ผู้ควบคุมเล็กน้อย โดยเขาไม่ทราบว่าคนกำลังจ้องมองเขาอยู่ ซูเฉินที่แอบมองอยู่ไกลๆเริ่มขมวดคิ้ว เขารู้สึกว่านี้คือแผนการของโม่จวิ้นและบ่อนแห่งนี้ จากนั้นเขาเริ่มสือสารทางจิตกับหยานเออร์"หยานเออร์เจ้าพบสิ่งผิดปกติในร่างกายของสัตว์อสูร2ตัวนี้หรือไม่"หยานเออร์เงียบไปไม่นานก่อนจะพูดขึ้น"เจ้าค่ะ ดูเหมือนว่าวานรตัวนี้ได้รับยาบางอย่างทำให้อวับวะภายในของมันบอบช้ำเจ้าค่ะ ส่วนเสือตัวนี้ดูเหมือนได้รับยาเช่นกันแต่เป็นแบบเสริมพลัง ยานี้เสริมความว่องไวของมัันเล็กน้อย"

    เป็นอย่างที่เขาคิด ว่าสิ่งนี้เพียงแค่การจัดแสดงของโม่จวิ้นกับบ่อนแห่งนี้ โดยหลอกว่าเขาลงพนันข้างวานรภูผาแล้วสูญเสียเช่นเดียวกับผู้คนแล้วอาจจะอ้างว่า*การพนันมีเเพ้มีชนะ แม้แต่ตัวข้าก็ไม่ได้ชนะทุกรอบ*ก็เป็นได้

    คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน