รอยยิ้มดีใจของคนสวนหายไป มันมองหน้าลูกเ้านายที่ยิ้มเ้าเล่ห์มาให้จากนั้นจึงเข้าใจทุกอย่าง แม้ว่าไอ้ห้าวจะเป็คนหัวทึบ แต่เื่กามโลกีย์มันคืออันดับหนึ่งของหมู่บ้าน ร่างหนาใหญ่แน่นิ่งอยู่นาน อาจเป็เพราะไม่คิดว่าสิ่งนั้นจะหลุดออกมาจากปากของคุณหนูผู้สูงศักดิ์คนนี้ คนสวนการศึกษาน้อยจากต่างจังหวัดอย่างมันไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีคน้าสิ่งนั้นจากตัวเอง โดยเฉพาะกับเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักที่มีทุกอย่างเพรียบพร้อม แม้ว่าคนตัวเล็กตรงหน้าจะมีเสน่ห์น่ามอง แต่ไอ้ห้าวก็ไม่เคยคิดที่จะอยากลองมีอะไรกับเพศเดียวกัน!
“คุณหนู…หมายถึง”
“ใช่ นั่นแหละคือบทลงโทษของแก”
“ค…คือ…”
“ถ้าไม่พอใจกับบทลงโทษของฉัน งั้น….ก็เก็บกระเป๋าออกจากบ้านไปคืนนี้เลย ฉันจะปลุกคนขับรถไปส่งแกที่ข้างถนนเอง”
ไอ้ห้าวไม่ต่างอะไรจากหมาจนตรอก ตอนนี้มันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะยอมรับบทลงโทษจากคุณหนู ชายฉกรรจ์ค่อยๆลุกขึ้นมาจากพื้น สายตาจ้องมองไปยังใบหน้าจิ้มลิ้มที่กำลังเต็มไปด้วยชัยชนะ คนสวนปลดปมผ้าขาวม้าออกไปจากเอวแกร่ง เมื่อผ้าสีซีดหลุดไปกองบนข้อเท้า ดวงตากลมโตของคุณหนูข้าวฟ่างก็ลุกวาวอย่างลืมตัว
ลำเอ็นที่ห้อยลงมาจากหว่างขามันยาวใหญ่เหมือนไส้กรอกเยอรมัน ทั้งๆที่ยังไม่แข็งตัวด้วยซ้ำมันยังอวบใหญ่ได้ขนาดนี้ พวงไข่ลูกโตห้อยโตงเตงเหมือนไข่ห่าน สีของมันดำด้านมากกว่าสีผิว ใบหน้าของคุณหนูแดงก่ำ พฤติกรรมใของข้าวฟ่างถูกคนสวนจับสังเกตได้ ดูเหมือนครั้งนี้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณหนูมีอะไรกับผู้ชาย และดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เคยเห็นอะไรที่ใหญ่เท่าลำหยาบพวงโตตรงหน้ามาก่อนเลย!
“ผมยอมคุณหนูทุกอย่างครับ แค่อย่าไล่ผมออกก็พอ” ไอ้ห้าวพูด
“ด…ดี คืนนี้ฉันจะตัดสินเองว่าแกควรอยู่ในบ้านหลังนี้ต่อไปหรือเปล่า”
“บอกผมมาได้ทุกอย่างเลยครับ ผมจะทำให้คุณหนูพอใจเอง”
“ข…ขึ้นไปบนเตียง”
คราวนี้เป็ฝ่ายของข้าวฟ่างที่เริ่มทำเสียงติดขัด อวัยวะแท่งยาวที่ห้อยลงมานั้นทำให้ความมั่นใจของคุณหนูขาดหายไปเล็กน้อย หลังจากที่ได้เห็นของจริงใกล้ๆตา ข้าวฟ่างก็พบว่ามันน่ากลัวกว่าที่คิด น้ำเสียงทุ้มต่ำของคนสวนเองก็มีส่วนทำให้ร่างเล็กหวั่นไหว ไอ้ห้าวไม่ได้แสดงท่าทางฝืนใจออกมาสักนิด มันจ้องมองเข้ามาในดวงตาของคุณหนู แม้ข้าวฟ่างจะรู้ว่าตัวเองมีสิทธิ์เหนือกว่า แต่ก็แอบเกร็งไม่ได้กับสายตาดุๆที่ฉายออกมาจากใบหน้าบ้านๆคมเข้มนั้น
“ยังไงต่อครับ”
“ท…ทำกับฉัน เหมือนอย่างที่แกทำกับสาวใช้คนนั้น”
“แค่ไหนหรอครับ”
“ก…แกหมายถึงอะไร” ยิ่งคุยกับคนสวนในห้องสองต่อสองนานๆ น้ำเสียงของข้าวฟ่างก็เริ่มไม่มีความมั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆ
“อยากให้ผมทำมากแค่ไหน เพราะเมื่อวานที่คุณหนูเห็น…อารมณ์ผมไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ”
“…..”
“บอกผมมาเลยครับ ว่าอยากให้จัดเต็มตามอารมณ์เลยมั้ย”
ใบหน้าของข้าวฟ่างร้อนพ่าว
น้ำเสียงและสายตาของไอ้ห้าวจ้องมองมานั้นเล่นเอาเด็กหนุ่มใจเต้นไม่หยุด ร่างเล็กไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลยสักครั้ง ในยุโรปเขาเป็เด็กหนุ่มผู้มาดมั่นเข้าขั้นตัวแม่ แต่จังหวะนี้ร่างเล็กกลับรู้สึกหวั่นเกรงกับคนสวนชั้นต่ำที่นอนเปลือยกายอยู่บนเตียง ร่างกายกำยำและผิวแทนหยาบกร้าน มันท้าทายคุณหนูเ้าของบ้านจนข้าวฟ่างเปลี่ยนความรู้สึกให้เป็ความโกรธ!
“หึ ฉันขอแรงที่สุดเท่าที่คนอย่างแกจะมีปัญญาทำได้ ถ้าเกิดคืนนี้แกทำไม่ถึงใจ รูใช่มั้ยว่าฉันหาคนสวนคนใหม่มาแทนแกได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง”
“ตามนั้นครับคุณหนู ผมรับรองได้เลยว่าคืนนี้คุณหนูจะไม่มีทางหาคนสวนแบบผมได้ที่ไหนอีกแล้ว”
หมับ!!!
“หือ??…อ๊ายยย!!”
ไอ้ห้าวจับข้อมือของคุณหนูเอาไว้ จากนั้นจึงกระชากร่างบางลงมานอนบนเตียงเล็กๆ ข้าวฟ่างเผลอร้องออกมาเสียงดัง ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยความรวดเร็วอย่างไม่ทันตั้งตัว ตอนนี้เด็กหนุ่มกำลังนอนอยู่ใต้ร่างบึกบึนของคนสวน สายตาของไอ้ห้าวจ้องมองคนใต้ร่างราวกับหมาป่าพร้อมจะฉีกเลือกฉีกเนื้อ แต่ก่อนที่จะถึงขั้นนั้น ชุดนอนของร่างเล็กต้องถูกฉีกระชากเสียก่อน
ข้าวฟ่างร้องออกมาดังกว่าเดิมเมื่อเสื้อผ้าของเขาขาดวิ่น และหลังจากที่ใบหน้าหยาบกระด้างก้มลงไปงับดูดยอดจุกนมสีหวาน ท่าทางใของคุณหนูก็ไม่ต่างอะไรจากโดนคนสวนข่มขืน!