ระบบฝึกเทพ god training system

หลังจากที่สืบหาข่าวคราวของตาเฒ่าหม่ามาหลายวัน เทียนฉินจึงได้รู้จากปากพ่อค้าแถวนั้นว่าเคยมีการต่อสู้ที่รุนแรงเกิดขึ้นไม่กี่วันก่อน เขาเร่งรุดมายังจุดที่พ่อค้าเหล่านั้นบอกไว้ด้วยใจร้อนรน 

เพียงไม่นานเขาก็มายืนยังจุดที่พ่อค้าเหล่านั้นบอก ภาพตรงหน้าที่ได้เห็นยังหลงเหลือร่องรอยการต่อสู้อยู่บ้าง แม้ว่ามันจะผ่านพ้นไปหลายวันแล้วก็ตาม เทียนฉินพินิจพิเคราะห์ร่องรอยพวกนั้นอย่างละเอียด จึงได้รู้ว่าเป็นการต่อสู้ของตาเฒ่าหม่าอย่างแน่นอน และที่สำคัญเขาถึงกับรู้ได้เลยว่าคู่ต่อสู้ของตาเฒ่าหม่านั้นมีฝีมือสูงกว่ามากทีเดียว

เทียนฉินได้เดินกลับมายังห้องพักด้วยความสงสัย เขาไม่เข้าใจว่าคนๆนั้นลักพาตัวตาเฒ่าหม่าไปทำไม เพราะจากคำกล่าวของพ่อค้าคนหนึ่ง เขาได้เห็นว่ามีชายหนุ่มหิ้วร่างของชายชราเหาะหลบหนีออกไปนอกเมืองหลังจากการต่อสู้จบลงแล้ว ซึ่งเขาเดาได้ไม่ยากเลยว่าชายชราคนนั้นเป็นใคร

"หืม!"

ในขณะที่เดินมาถึงหน้าห้องนั้นเอง เทียนฉินก็พบกระดาษแผ่นหนึ่งเสียบเอาไว้ตรงช่องระหว่างประตู เขารีบหันซ้ายหันขวาเพื่อดูว่ามีใครแอบซุ่มดูอยู่ตรงนี้หรือไม่ จากนั้นจึงหยิบกระดาษแผ่นนั้นก่อนเข้าห้องไปอย่างรวดเร็ว

"ถ้ายังไม่อยากให้คนของเจ้าตาย ให้มาเจอกันที่ภูเขาด้านนอกเมืองทางทิศตะวันออก"

เทียนฉินกำกระดาษในมือไว้แน่นด้วยความโกรธ อารมณ์ของเขาตอนนี้แทบจะระเบิดออกมาแล้ว เขาครุ่นคิดอยู่ได้ไม่นานก็รีบออกจากโรงเตี๊ยมไปยังสถานที่ที่จดหมายระบุอย่างร้อนใจ ยังดีที่เขาได้รู้ว่าตาเฒ่าหม่ายังมีลมหายใจอยู่ ไม่อย่างนั้นเขาคงเสียใจไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอน

ผ่านไปครึ่งชั่วยามเทียนฉินที่เหาะค้นหามาตลอดทางก็ได้มองเห็นกระท่อมร้างหลังหนึ่งอยู่ห่างออกไปไกลพอสมควร เขาแผ่กระแสจิตออกไปตรวจดูรอบๆด้วยความไม่ประมาท แม้ว่าพวกของโหวงจู้จะปิดซ่อนอำพลางตัวดีขนาดไหนก็ตาม แต่ด้วยพลังจิตวิญญาณที่กล้าแกร่งของเทียนฉินกลับสามารถสัมผัสได้ถึงผู้คนที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าได้อย่างชัดเจน

เมื่อกระแสจิตที่ส่งไปสัมผัสถึง เขาก็รู้ได้ทันทีว่าคนพวกนี้ได้วางกับดักล้อมเขาไว้แล้ว ด้านนอกมีชายสามคนซึ่งคนหนึ่งเทียนฉินจำได้อย่างดี นั่นก็คือโหวงจ้งที่หลบหนีออกไปจากตระกูลโหวงวันนั้นนั่นเอง

ส่วนอีกสองคนเทียนฉินไม่เคยพบหน้า แต่คาดการณ์ไว้แล้วว่าคงเป็นคนที่โหวงจ้งพามาแก้แค้นเขาแน่นอน เทียนฉินแสยะยิ้มออกมาอย่างดูถูกหลังจากที่รับรู้พลังของฝ่ายตรงข้าม เพราะมีเพียงชายหนุ่มแปลกหน้าคนนั้นเองที่มีพลังระดับผันแปรขั้นสูงเหมือนอย่างเขา ส่วนอีกสองคนนั้นมีพลังระดับผันแปรขั้นกลางเท่านั้นเอง

แต่แล้วภาพในกระท่อมร้างก็ได้ทำให้เทียนฉินกำหมัดแน่นด้วยความ เพราะกระแสจิตที่เขาได้ส่งไปสัมผัสได้นั้นคือ ตาเฒ่าหม่าที่ถูกมัดแขวนไว้กับคานด้วยสภาพร่างกายล้วนเต็มไปด้วยบาดแผล มีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนเฝ้าอย่างสบายใจโดยไม่ได้สนเลยว่าตาเฒ่าหม่าจะมีลมหายใจอยู่หรือไม่

เทียนฉินไม่สนใจอะไรอีกต่อไป คิดแต่เพียงว่าต้องช่วยตาเฒ่าหม่าออกมาในวันนี้ให้ได้ แม้ว่าคนพวกนี้จะวางกับดักอะไรไว้ก็ตาม 

ปั้ง!

ประตูกระท่อมถูกถีบอย่างแรงจนพังหลุดกระเด็นเข้าไปด้านใน เทียนฉินจ้องมองไปที่ตาเฒ่าหม่าอย่างรู้ละอายใจ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าคนกลุ่มนี้ลักพาตัวตาเฒ่าหม่ามาเพื่ออะไร

ทันทีที่เทียนฉินเข้ามาภายในกระท่อม ร่างสูงใหญ่คนหนึ่งก็เหินลงมาด้านหน้าปะตูทันที ชายสูงใหญ่คนนี้สวมชุดด้วยสีน้ำเงินทั้งตัว ถือดาบยาวแวววาวอยู่ในมือข้างขวา สีหน้าแววดูดุร้ายเล็กน้อยภายใต้แสงสะท้อนของดาบเล่มนั้น

"ไม่คิดใช่มั้ยละว่าคนของเจ้าจะถูกทำร้ายเช่นนี้!

"แต่แค่นี้มันยังน้อยไปสำหรับสิ่งที่เจ้าทำไว้กับตระกูลโหวงของข้า!"โหวงจู้เอ่ยบอกออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น

"โอ้ว! ที่แท้ก็พวกที่หลงเหลือของตระกูลขยะนี้เอง!"เทียนฉินเย้ยหยันอย่างไม่หวั่นเกรง แม้ว่าชายทั้งสองคนที่อยู่ในนี้จะมีพลังถึงระดับผันแปรขั้นสูงแล้วก็ตาม

"เจ้ามันรนหาที่ตาย!!"

เมื่อถูกวาจาที่เหยียดหยามตระกูลเช่นนี้ โหวงจู้ร้องคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราดอย่างระงับอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ก่อนที่คมดาบจะพุ่งออกมาจากดาบที่เขาฟาดออกมาอย่างรวดเร็ว เทียนฉินที่เฝ้าระแวดระวังอยู่ตลอดเวลาไม่กล้าที่จะผ่อนคลายเลยสักนิด เมื่อเขาเห็นคลื่นดาบที่ซัดออกมาดาบเพลิงสุริยาก็ถูกเรียกขึ้นมาถือไว้ในมือทันที

ในช่วงที่คลื่นดาบเข้ามาใกล้เทียนฉินก็วาดดาบออกไปปะทะอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตามไม่มีใครคิดว่าโหวงจู้จะว่องไวขนาดนี้ เมื่อคลื่นดาบถูกปล่อยออกมาร่างของมันกลับพุ่งตามออกมาราวกับสายลม ก่อนฟาดดาบเข้าใส่เทียนฉินอีกครั้ง

ตู้ม!

ภายในกระท่อมสั่นไหวเล็กน้อยจากคลื่นพลังที่ทั้งสองปะทะกัน ในขณะที่กังลู่หันศีรษะจ้องมองดูการต่อสู้ของทั้งสองอย่างเย็นชา

“ปรากฎว่าเจ้ามีความเข้าใจแก่นแท้ธาตุลมนี่เอง!" 

เทียนฉินที่ก้าวถอยหลังมาจากแรงปะทะเอ่ยขึ้นมาเสียงเรียบ การต่อสู้กับพวกที่มีความเข้าใจแก่นแท้ธาตุลมนั้นทำให้เขาปวดหัวอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่ว่าเขาจะกลัวเกรงอันใดไม่

เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของตาเฒ่าหม่ามากกว่า และในขณะที่ต่อสู้อยู่นี่เขาก็ส่งกระแสจิตไปสำรวจโดยรอบอยู่ตลอดเวลา เพราะหากพวกมันเอาตาเฒ่าหม่ามาบีบเค้นเขาให้ยอมจำนน เขาคงไร้หนทางที่จะหลีกเลี่ยงได้อย่างแน่แท้

โหวงจู้ที่ถอยหลังมาเหมือนกันก็กระโดดเข้าหาอย่างรวดเร็ว และดาบยาวของมันก็ปลดปล่อยคลื่นดาบอันรุนแรงเข้าใส่เขาทันที

"แกตาย!!"

คลื่นดาบที่โหวงจู้ซัดออกมาแปรเปลี่ยนเป็นลูกคลื่นครึ่งวงกลมลูกใหญ่พุ่งตรงเข้ามาทางเทียนฉินอย่างไม่ทันตั้งตัว เทียนฉินเห็นว่าความเร็วของโหวงจู้นั้นเร็วเกินไป และรู้ว่าในสถานการณ์เช่นนี้ เขาต้องตัดความได้เปรียบด้านความเร็วของคู่ต่อสู้ก่อนเท่านั้น

"ตู้ม!"

ดาบสองเล่มฟาดฟันกันและกัน จนเกิดเสียงดังสนั่นไปทั่วภูเขาลูกนี้ สีหน้าและแววตาของโหวงจู้แสดงการเยาะเย้ยออกมา ก่อนที่ร่างของเขาจะพริ้วไหวมาทางด้านข้างแล้วฟาดดาบออกไปอีกครั้ง 

แต่ในจังหวะที่เทียนฉินกำลังวาดดาบเข้าไปต้านทานอยู่นั่นเอง กังลู่ก็แอบเข้ามาด้านหลังก่อนจะฟาดดาบเข้าใส่เทียนฉินอย่างรวดเร็ว

เปรี้ยง!

เทียนฉินที่ไม่ทันได้ระวังก็ถูกดาบของกังลู่กระแทกลอยออกไปในอากาศ ก่อนกระอักเลือดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ทั้งที่เขาระวังตัวอยู่ตลอดเวลาแล้ว แต่กลับเผลอพลาดไปเสี้ยวอึดใจจนถูกกังลู่ลอบโจมตีได้

โหวงจ้งที่เห็นเทียนฉินเสียเปรียบก็รีบพุ่งทะยานไปข้างหน้า ก่อนจะซัดคลื่นดาบเข้าใส่อีกครั้ง อันที่จริงเขาสามารถต่อสู้กับทั้งสองได้ไม่ลำบากนัก ด้วยความเร็วและกระบวนท่าดาบที่มีอยู่มากมาย แต่เนื่องจากเขาต้องการช่วยเหลือตาเฒ่าหม่าก่อน จึงพยามหลีกเลี่ยงให้ตนเองได้มาอยู่ในระยะที่สามารถช่วยตาเฒ่าหม่าได้ง่าย ซึ่งเขาปฎิเสธไม่ได้เลยว่าการหลบหนีไปมาเช่นนี้ทำให้เขาอึดอัดอยู่บ้าง

และตอนนี้เทียนฉินคิดว่าเขามีโอกาสแล้ว จึงไม่ลังเลที่จะใช้กระบวนท่าตาข่ายฟ้าออกมาอย่างรวดเร็ว คลื่นเพลิงอัคนีถูกถักทอเป็นตาข่ายเพลิงฟาดลงมาอย่างรุนแรง เทียนฉันอาศัยที่พวกมันสองคนกำลังรับมือกับตาข่ายเพลิง พริ้วตัวไปทางตาเฒ่าหม่าก่อนวาดดาบเข้าตัดเชือกที่แขวนอยู่อย่างรวดเร็ว

ฉั้บ!

ตาเฒ่าหม่าลืมตาขึ้นมองด้วยสีหน้าอิดโรย ก่อนจะถูกเทียนฉินใช้แขนข้างซ้ายรับไว้อย่างว่องไว จากนั้นจึงเหาะพุ่งทะลุหลังคากระท่อมออกไปอย่างเร่งรีบ

แต่ในขณะนั้นเอง ความรู้สึกถึงอันตรายอย่างยิ่งที่เขาสัมผัสได้ ก็แล่นผ่านเข้ามาจนเส้นขนทั้งตัวลุกตั้งชัน คลื่นพลังด้านบนถูกซัดเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว เทียนฉินรีบใช้ท่าร่างมังกรเคลื่อนจันทราหลบหลีกออกมาได้อย่างฉิวเฉียด กระท่อมร้างที่อยู่ด้านล่างถูกคลื่นพลังนั้นตัดขาดจนหักพังทลายลงมา 

หากเทียนฉินตอบสนองช้ากว่านี้เพียงนิดเดียว คงเป็นตัวเขาที่ถูกคลื่นพลังนี้ผ่าฉีกเป็นชิ้นๆอย่างแน่นอน

"ไอ้พวกหมาลอบกัด!!"

เทียนฉินเข่นเสียงลอดไรฟันออกมาด้วนความโกรธ แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาได้พักหายใจ คลื่นดาบที่ตามหลังมาราวกับเงาฟาดไปข้างหลังเขาอีกครั้ง ทำให้เกิดระลอกคลื่นถั่งโถมพัดเข้าใส่อย่างรุนแรง

เทียนฉินไม่แม้แต่จะหันหลังมามอง ร่างของเขาพุ่งหลบหลีกอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เท้าของเขาจะเหยียบบนลำต้นของต้นไม้และกวาดสายตามองสำรวจไปทั่ว

"พิรุณโปรยปราย!"

เมื่อเห็นว่าพวกมันตามเขามาไม่เลิก เทียนฉินจึงขับเคลื่อนพลังปราณออกกระบวนท่าออกมาอย่างว่องไว คลื่นพลังปราณก่อตัวเป็นฝนดาบที่ไม่มีวันสิ้นสุด บินลงมาจากท้องฟ้าปกคลุมพื้นป่าแถนนั้นอย่างแน่

นหนา ก่อนที่เขาจะใช้ทักษะดาราเร้นกายแอบหายไปจากตรงจุดนั้นอย่างไร้ร่องรอย

จบตอนที่ 98