ลิขิตเทพอสูร

    ตอนที่ 53 เงาที่ซ่อนเร้น


    ตอนที่ 53 เงาที่ซ่อนเร้น




    จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย


    หลังจากการต่อสู้อันดุเดือด หลิงเทียนยืนอยู่ท่ามกลางซากศพของชายชุดดำ เงาทมิฬที่เคยคุกคามจางหายไปหมดสิ้น แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยคำถาม


    ชายผู้นั้นเป็นใคร? ใครเป็นคนส่งมันมา? และที่สำคัญ…ทำไมมันถึงมีพลังประหลาดที่สามารถกลืนหายไปกับเงาได้?


    หลิงเทียนยกมือขึ้นแตะบาดแผลที่หัวไหล่ ถึงแม้มันจะไม่ได้ร้ายแรง แต่ก็เป็นสัญญาณว่าศัตรูเริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ


    “ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ…”


    เขาพึมพำกับตัวเองก่อนจะหันไปมองรอบ ๆ บริเวณ แม้ว่าเงาทมิฬจะถูกกำจัดไปแล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ในความมืด



    ---


    ผู้สังเกตการณ์ในเงามืด


    ไม่ไกลจากจุดที่หลิงเทียนยืนอยู่ ร่างหนึ่งซ่อนตัวอยู่บนกิ่งไม้สูง ใบหน้าของเขาถูกปกปิดด้วยหน้ากากโลหะสีดำ ดวงตาสีแดงก่ำฉายแววเย็นชา


    “เขาจัดการเงาทมิฬได้อย่างง่ายดาย…ดูเหมือนข่าวลือจะเป็นจริง”


    เสียงแหบต่ำเปล่งออกมาเบา ๆ


    ร่างนั้นจ้องมองหลิงเทียนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันหลังแล้วกระโดดหายไปกับเงามืด ราวกับไม่เคยมีตัวตน



    ---


    การเดินทางสู่สำนักกระบี่สวรรค์


    หลังจากพักฟื้นอยู่หนึ่งคืน หลิงเทียนก็ตัดสินใจเดินทางไปยัง "สำนักกระบี่สวรรค์" ตามคำเชิญของอาจารย์เซียวหาน


    สำนักกระบี่สวรรค์เป็นหนึ่งในห้ายอดสำนักของยุทธภพ ขึ้นชื่อเรื่องวิชากระบี่ที่ไม่มีใครเทียบได้ และยังเป็นที่ฝึกฝนของยอดฝีมือมากมาย


    “ข้าอยากรู้ว่ามีอัจฉริยะสักกี่คนที่คู่ควรจะเป็นคู่ต่อสู้ของข้า”


    หลิงเทียนพึมพำกับตัวเองก่อนจะเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังสำนัก



    ---


    ด่านแรก: หุบเขาหมอกมายา


    ระหว่างทาง หลิงเทียนต้องเดินผ่าน "หุบเขาหมอกมายา" ดินแดนที่เต็มไปด้วยกลุ่มหมอกปริศนาและสัตว์อสูรดุร้าย


    เขาก้าวเข้าสู่หุบเขาด้วยความระมัดระวัง ทันทีที่ย่างเท้าเข้าไป หมอกสีขาวก็ปกคลุมรอบตัวทันที ทำให้มองไม่เห็นทางข้างหน้า


    ฟู่ววว~


    สายลมเย็นเยียบพัดผ่าน พร้อมกับเสียงคำรามต่ำที่ดังมาจากส่วนลึกของหุบเขา


    "สัตว์อสูร..."


    หลิงเทียนขยับมือไปจับกระบี่ เตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่กำลังจะมา



    ---


    สัตว์อสูรพันหน้า


    เสียงก้าวเท้าหนัก ๆ ดังขึ้นจากหมอก ก่อนที่เงาร่างขนาดมหึมาจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น


    มันเป็นสัตว์อสูรที่มีรูปร่างเหมือนหมาป่า แต่ใบหน้าของมันกลับเปลี่ยนแปลงไปทุกครั้งที่ขยับ


    “สัตว์อสูรพันหน้า...”


    หลิงเทียนขมวดคิ้ว เขารู้ดีว่าสัตว์อสูรชนิดนี้มีความสามารถพิเศษ สามารถลอกเลียนพลังและกระบวนท่าของคู่ต่อสู้ได้


    “ดูเหมือนข้าจะต้องจริงจังแล้ว”



    ---


    การเผชิญหน้าที่ดุเดือด


    สัตว์อสูรพันหน้าคำรามเสียงดัง ก่อนที่ร่างของมันจะพุ่งเข้าใส่หลิงเทียนอย่างรวดเร็ว


    หลิงเทียนตวัดกระบี่ออกไป ปล่อยคลื่นกระบี่สีทองพุ่งออกไปฟันร่างของมัน


    ฉัวะ!


    แต่แทนที่มันจะบาดเจ็บ กลับเป็นร่างของหลิงเทียนที่รู้สึกถึงแรงสะท้อนกลับมาแทน


    "อะไรกัน?"


    เขาถอยหลังออกมาก่อนจะเห็นว่าตอนนี้สัตว์อสูรกำลังเลียนแบบท่าของเขา กระบี่พลังสีทองพุ่งออกมาจากร่างของมันเช่นกัน


    "ลอกเลียนกระบวนท่าได้ขนาดนี้เลยหรือ?"


    หลิงเทียนแสยะยิ้ม "น่าสนใจดี...ถ้างั้นข้าจะใช้วิธีที่เจ้าลอกเลียนแบบไม่ได้!"



    ---


    วิชาลับของตระกูลหลิง


    หลิงเทียนหลับตาลงชั่วขณะ ปล่อยให้พลังภายในหมุนเวียนอย่างช้า ๆ


    "ถึงเวลาทดสอบวิชานี้แล้ว..."


    พริบตาต่อมา ดวงตาของเขาเปล่งแสงสีทอง และพลังงานอันมหาศาลก็ปะทุออกจากร่าง


    "กระบี่ไร้สังสารวัฏ!"



    ---


    จบการต่อสู้


    สัตว์อสูรพันหน้าพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง แต่คราวนี้หลิงเทียนไม่ได้หลบ เขายกกระบี่ขึ้นก่อนจะฟันลงไปในแนวตั้ง


    ฉัวะ!


    ร่างของสัตว์อสูรหยุดชะงัก ดวงตาของมันเบิกโพลงก่อนที่ร่างทั้งหมดจะแตกสลายกลายเป็นละอองแสง


    หลิงเทียนยืนถือกระบี่นิ่งอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเก็บมันเข้าฝัก


    "ผ่านด่านแรกแล้ว..."


    เขาหันไปมองทางข้างหน้า ที่ยังเต็มไปด้วยหมอกหนาทึบ


    "เหลืออีกไกลกว่าจะถึงสำนักกระบี่สวรรค์..."


    รอยยิ้มเย็นปรากฏบนใบหน้าของเขา ก่อนที่ร่างของเขาจะพุ่งหายเข้าไปในหมอก