ตอนที่ 53 เงาที่ซ่อนเร้น
จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย
หลังจากการต่อสู้อันดุเดือด หลิงเทียนยืนอยู่ท่ามกลางซากศพของชายชุดดำ เงาทมิฬที่เคยคุกคามจางหายไปหมดสิ้น แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยคำถาม
ชายผู้นั้นเป็นใคร? ใครเป็นคนส่งมันมา? และที่สำคัญ…ทำไมมันถึงมีพลังประหลาดที่สามารถกลืนหายไปกับเงาได้?
หลิงเทียนยกมือขึ้นแตะบาดแผลที่หัวไหล่ ถึงแม้มันจะไม่ได้ร้ายแรง แต่ก็เป็นสัญญาณว่าศัตรูเริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
“ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ…”
เขาพึมพำกับตัวเองก่อนจะหันไปมองรอบ ๆ บริเวณ แม้ว่าเงาทมิฬจะถูกกำจัดไปแล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ในความมืด
---
ผู้สังเกตการณ์ในเงามืด
ไม่ไกลจากจุดที่หลิงเทียนยืนอยู่ ร่างหนึ่งซ่อนตัวอยู่บนกิ่งไม้สูง ใบหน้าของเขาถูกปกปิดด้วยหน้ากากโลหะสีดำ ดวงตาสีแดงก่ำฉายแววเย็นชา
“เขาจัดการเงาทมิฬได้อย่างง่ายดาย…ดูเหมือนข่าวลือจะเป็นจริง”
เสียงแหบต่ำเปล่งออกมาเบา ๆ
ร่างนั้นจ้องมองหลิงเทียนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันหลังแล้วกระโดดหายไปกับเงามืด ราวกับไม่เคยมีตัวตน
---
การเดินทางสู่สำนักกระบี่สวรรค์
หลังจากพักฟื้นอยู่หนึ่งคืน หลิงเทียนก็ตัดสินใจเดินทางไปยัง "สำนักกระบี่สวรรค์" ตามคำเชิญของอาจารย์เซียวหาน
สำนักกระบี่สวรรค์เป็นหนึ่งในห้ายอดสำนักของยุทธภพ ขึ้นชื่อเรื่องวิชากระบี่ที่ไม่มีใครเทียบได้ และยังเป็นที่ฝึกฝนของยอดฝีมือมากมาย
“ข้าอยากรู้ว่ามีอัจฉริยะสักกี่คนที่คู่ควรจะเป็นคู่ต่อสู้ของข้า”
หลิงเทียนพึมพำกับตัวเองก่อนจะเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังสำนัก
---
ด่านแรก: หุบเขาหมอกมายา
ระหว่างทาง หลิงเทียนต้องเดินผ่าน "หุบเขาหมอกมายา" ดินแดนที่เต็มไปด้วยกลุ่มหมอกปริศนาและสัตว์อสูรดุร้าย
เขาก้าวเข้าสู่หุบเขาด้วยความระมัดระวัง ทันทีที่ย่างเท้าเข้าไป หมอกสีขาวก็ปกคลุมรอบตัวทันที ทำให้มองไม่เห็นทางข้างหน้า
ฟู่ววว~
สายลมเย็นเยียบพัดผ่าน พร้อมกับเสียงคำรามต่ำที่ดังมาจากส่วนลึกของหุบเขา
"สัตว์อสูร..."
หลิงเทียนขยับมือไปจับกระบี่ เตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่กำลังจะมา
---
สัตว์อสูรพันหน้า
เสียงก้าวเท้าหนัก ๆ ดังขึ้นจากหมอก ก่อนที่เงาร่างขนาดมหึมาจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
มันเป็นสัตว์อสูรที่มีรูปร่างเหมือนหมาป่า แต่ใบหน้าของมันกลับเปลี่ยนแปลงไปทุกครั้งที่ขยับ
“สัตว์อสูรพันหน้า...”
หลิงเทียนขมวดคิ้ว เขารู้ดีว่าสัตว์อสูรชนิดนี้มีความสามารถพิเศษ สามารถลอกเลียนพลังและกระบวนท่าของคู่ต่อสู้ได้
“ดูเหมือนข้าจะต้องจริงจังแล้ว”
---
การเผชิญหน้าที่ดุเดือด
สัตว์อสูรพันหน้าคำรามเสียงดัง ก่อนที่ร่างของมันจะพุ่งเข้าใส่หลิงเทียนอย่างรวดเร็ว
หลิงเทียนตวัดกระบี่ออกไป ปล่อยคลื่นกระบี่สีทองพุ่งออกไปฟันร่างของมัน
ฉัวะ!
แต่แทนที่มันจะบาดเจ็บ กลับเป็นร่างของหลิงเทียนที่รู้สึกถึงแรงสะท้อนกลับมาแทน
"อะไรกัน?"
เขาถอยหลังออกมาก่อนจะเห็นว่าตอนนี้สัตว์อสูรกำลังเลียนแบบท่าของเขา กระบี่พลังสีทองพุ่งออกมาจากร่างของมันเช่นกัน
"ลอกเลียนกระบวนท่าได้ขนาดนี้เลยหรือ?"
หลิงเทียนแสยะยิ้ม "น่าสนใจดี...ถ้างั้นข้าจะใช้วิธีที่เจ้าลอกเลียนแบบไม่ได้!"
---
วิชาลับของตระกูลหลิง
หลิงเทียนหลับตาลงชั่วขณะ ปล่อยให้พลังภายในหมุนเวียนอย่างช้า ๆ
"ถึงเวลาทดสอบวิชานี้แล้ว..."
พริบตาต่อมา ดวงตาของเขาเปล่งแสงสีทอง และพลังงานอันมหาศาลก็ปะทุออกจากร่าง
"กระบี่ไร้สังสารวัฏ!"
---
จบการต่อสู้
สัตว์อสูรพันหน้าพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง แต่คราวนี้หลิงเทียนไม่ได้หลบ เขายกกระบี่ขึ้นก่อนจะฟันลงไปในแนวตั้ง
ฉัวะ!
ร่างของสัตว์อสูรหยุดชะงัก ดวงตาของมันเบิกโพลงก่อนที่ร่างทั้งหมดจะแตกสลายกลายเป็นละอองแสง
หลิงเทียนยืนถือกระบี่นิ่งอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเก็บมันเข้าฝัก
"ผ่านด่านแรกแล้ว..."
เขาหันไปมองทางข้างหน้า ที่ยังเต็มไปด้วยหมอกหนาทึบ
"เหลืออีกไกลกว่าจะถึงสำนักกระบี่สวรรค์..."
รอยยิ้มเย็นปรากฏบนใบหน้าของเขา ก่อนที่ร่างของเขาจะพุ่งหายเข้าไปในหมอก