The Legend of Altea: โลกเวทมนตร์แห่งเทพธิดา

“ว่าแต่เรเวล…ฉันถามนายเรื่องนึงสิ”

“อืมว่ามาสิ…”

“นายไม่ไปนอนงั้นหรอ..มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะ”

“จริงๆก็นอนไปช่วงนึงแล้วแหละ..แต่พอดีฉันฝันร้ายจนตื่นขึ้นมาน่ะ..แบบว่านอนต่อไปก็คงนอนไม่หลับเท่าไหร่..ก็เลยมานั่งอยู่ตรงนี้”

“งั้นหรอ..ที่จริงฉันเองก็ฝันไม่ค่อยจะดีเหมือนกัน...เกี่ยวกับเรื่องอดีตของฉัน..” เซเลน่ากล่าวแล้วเงยหน้าขึ้นมองผลึกเพดาน

“อดีตของเธอ..?” เรเวลทำหน้าสงสัยเล็กน้อย

“ช่างมันเถอะ..เอาเป็นว่าในปัจจุบันนี้มันดีขึ้นกว่าแต่ก่อนก็พอแล้วล่ะนะ” เซเลน่ามองเรเวลแล้วยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย

“ปัจจุบันดีขึ้นกว่าอดีตงั้นหรอ…”

เรเวลก้มหน้าลงแล้วครุ่นคิดบางอย่างสักพัก

“….”

หลังจากนั้นเงยหน้าขึ้นมามองเซเลน่า

“นั่นสินะ..ที่เธอพูดมันก็จริงแหละ” เขากล่าวแล้วยิ้มให้เช่นกัน

“อืม..ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันไปเฝ้าเวรก่อนนะ…หากเป็นไปได้นายก็อย่าลืมไปนอนซะล่ะ” เซเลน่าหันหลังแล้วโบกมือให้

“การที่เธอมาคุยกับฉันถึงที่นี่…มันเป็นเพราะความฝันของเธอ..งั้นหรอ?” เรเวลถาม

“นั่นก็ส่วนนึงแหละนะ..และอีกส่วนนึงก็เพราะต้องรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเซซิเลียด้วย…”

“อืมดีแล้วล่ะ…สำหรับฉันการได้คุยกับเธอในวันนี้มันก็ทำให้ฉันคิดอะไรได้หลายอย่าง..ฉะนั้นฉันไปนอนก่อนล่ะ…” เรเวลโบกมือลา

“อ่าว..เริ่มง่วงนอนแล้วหรอ..”

“ก็นั่นแหละนะ..”

“ถ้างั้นเจอกันพรุ่งนี้”

“อืม”

********************

#6:00น. ณ ดันเจี้ยนชั้นที่5#

หลังสมาชิกห้องSทุกคนตื่นนอนตั้งแต่ตี5 ทำกิจกรรมยามเช้าต่างๆไม่ว่าจะอาบน้ำ แปรงฟัน และกินข้าว ทุกอย่างล้วนเสร็จภายใน 1 ชม. ส่วนคู่เฝ้าเวรคู่สุดท้ายที่เฝ้าตั้งแต่ 5:00น.-6:00น. นั้นพร้อมตั้งนานแล้ว

“เอาล่ะ..คราวนี้พวกเราจะบุกดันเจี้ยนชั้นที่6กัน..”

เรเวลกับเซเลน่านำแถวอยู่หน้าสุด

ลูน่ากับเซซิเลียอยู่ลำดับถัดมา

ส่วนรูอันอยู่ปิดท้ายในแถวหน้า

แถวกลางกับแถวหลังเป็นสมาชิกห้องSที่เหลือกว่า26คน โดยมีชีน่าเป็นหนึ่งในนั้นอยู่แถวเกือบท้ายสุด..เพื่อให้ผู้ใช้อาร์ติเฟกซ์สายรักษาสามารถคอยสนับสนุนในตำแหน่งที่ครอบคลุมได้มากที่สุด

รูอันรับผิดชอบแนวหน้าถึงกลางบน

ชีน่ารับผิดชอบกลางล่างถึงท้ายสุด

แน่นอนว่าทั้งสองคนนี้จะต้องถูกปกป้องโดยสมาชิกคนอื่นๆรอบๆเพราะไม่มีสกิลโจมตีแม้แต่สกิลเดียว

“ไปกันเถอะค่ะ..ฉันเช็คแผนที่จำลองมาอย่างละเอียดแล้ว..ฉะนั้นกำหนดการวันนี้ถ้าเป็นไปได้อยากบุกลุยรวดเดียวถึงชั้นที่10เลย..” เซซิเลียกล่าวปิดท้ายเพื่อสร้างความมั่นใจ

“โอ้!!!..” สมาชิกห้องSทุกคนขานรับ

เรเวลกับเซเลน่าถีบพื้นมุ่งหน้าลงสู่บันไดชั้นที่6

*********************

#ดันเจี้ยนชั้นที่6#

ภูมิศาสตร์โดยรอบของชั้นนี้ยังคงเป็นป่าเหมือนเดิม

เมื่อพวกเรเวลมาถึงก็ได้พบกับมอนสเตอร์จำนวนมากดักรอไว้แล้ว

--------------------------

[ออร์ค]

มอนสเตอร์: LV34

เผ่า: สัตว์ป่า

รายละเอียด: -

---------------------------

มอนสเตอร์ออร์คกว่า50ตัว ร่างกายสูง2เมตร ทั้งตัวและลำคออ้วนหนา มีผิวสีครีมคล้ายผิวหนังมนุษย์

มือข้างซ้ายของมอนเตอร์จะถือกระบองเหล็กขนาดใหญ่อ้วนท้วม..ระดับที่สามารถทุบมนุษย์ธรรมดาไร้ค่าสเตตัสให้แหลกเละได้เลย

เซซิเลียได้บอกเลเวลของมอนสเตอร์ตัวนี้ให้ทุกคนได้ทราบ

“มอนสเตอร์เลเวล34สินะ..เหนือกว่าชั้นที่ผ่านๆมาจริงๆ..” เรเวลมองออร์คตัวหนึ่งที่กำลังเอากระบองเหล็กทุบที่ฝ่ามือตัวเอง

“เหอะ..มันจะเท่าไหร่เอง…ฉันจะฆ่าให้ได้ในพริบตาเลยคอยดู” เซเลน่าตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้

“ทุกคนคะ..แบ่งกลุ่มกันไปจัดการดีกว่าค่ะ..ถ้ารวมตัวกระจุกกันจะทำให้เคลื่อนไหวลำบาก..คุณรูอันกับคุณชีน่าพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะนะคะ” เซซิเลียสั่งการด้วยไหวพริบอันรวดเร็ว

เรเวลกับลูน่ามุ่งไปตำแหน่งซ้ายสุด

เซเลน่ากับเซซิเลียมุ่งไปตำแหน่งขวา

สมาขิกห้องSที่เหลืออยู่แนวกลางโดยกระจายกันไปตามจุดต่างๆเป็นกลุ่มๆ

“ระวัง!!..อย่าประมาทพวกมันนะ..” ลูน่ากล่าวเตือนเรเวล

“ขอทดสอบพลังของแกหน่อยเถอะ..”

เรเวลถีบพื้นด้วยความเร็วสูง..หลบกระบองที่ออร์คฟาดมา..กระโดดขึ้นไปเหยียบตรงหัวไหล่..แล้วใช้ปลายหอกแทงเข้าไปที่คอ

‘ฉึก..’

ไม่มีเลือดแม้แต่หยดเดียวไหลออกมา

มอนสเตอร์ออร์คยืนนิ่ง

“หืม?”

ลูน่าเห็นท่าไม่ดีจึงกล่าวเตือนออกไปแต่ไม่ทัน

มอนสเตอร์ออร์คจับขาเรเวลแล้วเหวี่ยงสุดแรง

“เหวออออออออออออออออออออ…..”

เรเวลลอยกระเด็นไปหลายสิบเมตร พุ่งไปหามอนสเตอร์ออร์คอีกตัวหนึ่งที่รอทุบเรเวลด้วยกระบอง

“ชิ..”

เรเวลหมุนตัวแล้วใช้หอกป้องกัน

‘เคร้งงงงง’ เกิดเสียงดังสนั่นหวันไหวขึ้น

ทันทีที่หอกสัมผัสกับกระบอง..เรเวลตกใจต่อสเตตัสกำลังอันมหาศาลของศัตรูเป็นอย่างมาก

มือของเขาสั่นอย่างรุนแรง…หลังจากนั้นถูกออร์คหวดกระเด็น

"โฮกกกกกกก.."

'ตู้ม…ตู้ม…ตู้ม..ตู้ม..ตุ้ม..ตุ้ม..'

เรเวลกระเด็นไปกระแทกต้นไม้หลายสิบต้นจนโค่นหักอย่างต่อเนื่อง

‘อึกก….’

พลังชีวิตได้ถูกลดทอนทีละนิด..แต่เกราะโลหะได้ป้องกันความเสียหายเอาไว้เกือบทั้งหมด…ทันทีที่เรเวลกระเด็นไปกระแทกต้นไม้ไม่ยอมหยุุด

‘เวทมิติ-กระสุนเทเลพอร์ท’

เกิดประตูมิติขึ้นที่ด้านหลังเรเวล

เรเวลหายเข้าไปในประตูมิติ..แล้วมาโผล่ที่ด้านหน้าเด็กสาวคนนึง

“อึบ…”

ลูน่ารับเรเวลเอาไว้

ตัวเธอใช้ขายันกับพื้นดิน..จนเกราะเท้าขูดพื้นไถลไปสักพัก..แล้วหยุดลง

ลูน่าปล่อยเรเวลออกจากอ้อมอก

“ขอบใจนะลูน่า..ตัวเธอรับฉันได้นิ่มกว่าต้นไม้เยอะเลย”

“ระวังหน่อยสินายน่ะ..ถ้านายไม่ได้สวมชุดเกราะไว้…การโจมตีเมื่อกี้รับรองได้เจ็บหนักแน่”

“อา..แต่ไม่น่าเชื่อเลยนะ..ว่าผ่านเซฟตี้พ้อยมา..พลังของมอนสเตอร์จะมีเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้”

“มันก็แค่ความแตกต่างด้านเลเวลตามทฤษฎีที่มากเกินไปจนเริ่มรู้สึกได้น่ะ…แต่ถึงอย่างงั้น..ถ้านายกับฉันเอาจริงก็เอาชนะได้ไม่ยากหรอก..แต่เพื่อความปลอดภัยคงต้องร่วมมือกันโค่นจะดีกว่า”

“มันดูแย้งๆชอบกลแหะ..แต่ก็เอาเถอะ”

‘เวทย์ไฟ-ประกาศิตแห่งเปลวเพลิง’

ปลายหอกเปล่งแสงสีดำ

เรเวลควงหอกแล้วใช้ปลายหอกปักลงไปที่พื้น

ออร์คในอาณาเขต200เมตรถูกเปลวไฟสีดำทมิฬลุกท่วมตัว

“สกิลนี้ของฉันจะลดพลังป้องกันธาตุไฟลง 30% และลดความเร็วในการเคลื่อนไหว 40% ..น่าจะทำให้พวกเราได้เปรียบขึ้นนะ”

ออร์คหลายสิบตัววิ่งเข้ามาด้วยความเร็วที่เฉื่อยชาลง

“พอดีฉันไม่ค่อยชอบใช้เวทมนตร์ธาตุไฟเท่าไหร่…”

ลูน่ายิงกระสุนสร้างประตูมิติด้านหน้า

“แล้วแต่เธอเลยละกัน”

เรเวลกระโดดเข้าไปในประตูมิติแล้วไปโผล่ด้านหลังออร์ค

“!”

ออร์คตัวหนึ่งหมุนแขนเหวี่ยงกระบองมา

‘เวทไฟ-โรลลิ่งสเปียร์’

เรเวลหลบการโจมตีแล้วใช้หอกผ่าไปยังแขนของมอนสเตอร์จนขาดกระเด็น

“โฮกกกกกกกกก…..”

“หนังเหนียวเหมือนกันแหะ..”

ถ้าไม่มีสถานะ <เบิร์นนิ่ง> คงฟันแขนเจ้าพวกนี้ไม่ขาดง่ายๆแน่

‘เวทไฟ-ไลน์นิ่งไดร์ฟ’

เรเวลพุ่งเข้าไปโจมตีต่อเนื่อง..พลางหลบการโจมตีไปเรื่อยๆ

ส่วนลูน่าก็คอยสนับสนุนจากระยะไกล

***

เซซิเลียกับเซเลน่าประสานงานกันต่อสู้

สกิล<อาณาเขตแห่งส่วนดอกไม้>ถูกกางอยู่ในอาณาเขต200เมตรทำให้ออร์คขยับตัวไม่ได้เสมือนเป็นเป้านิ่ง..เซเลน่าเลยเข้าไปโจมตีได้แบบสบายๆ แถมความเร็วของเธอยังเพิ่มขึ้นมหาศาลอีกด้วย

“สกิลนี้ของเธอมันโกงจริงๆเลยนะเซซิเลีย”

“แต่ก็กินพลังเวทเยอะเอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะคะ.."

สกิลของเซซิเลียหลายอันมีประสิทธิภาพค่อนข้างสูง..ซึ่งหลายสกิลสามารถปรับเพิ่มลดความสามารถได้ขึ้นอยู่กับผู้ร่ายต้องการ..แต่ถ้าอยากได้ความสามารถดีๆครบๆก็ต้องใช้พลังเวทมหาศาลแลกมาเช่นกัน…ซึ่งต่างจากตอนฝึกซ้อมกับเรเวลสองต่อสอง..ที่ไม่ต้องกลัวเรื่องพลังเวทหมด..แน่นอนหากเรเวลรู้ความจริงนี้แล้วสู้ยื้อไปเรื่อยๆ..เซซิเลียก็แพ้เช่นกัน

ในดันเจี้ยนที่มอนสเตอร์ถือกำเนิดออกมาเรื่อยๆไร้ที่สิ้นสุด..สิ่งสำคัญเหนือสิ่งอื่นใดเลยคือการคาดการปริมาณพลังเวทที่จะใช้

“เห้อ..ตัวสุดท้ายละ..”

เซเลน่าปล่อย <กงจักรเพลิงสังหาร> 2 อัน ผ่าไปที่ลำตัวของออร์ค…แล้วพุ่งเข้าไปใช้ <ซอร์ดเบลด>ฟันซ้ำอีกที

มอนสเตอร์ตัวขาดออกจากกันแล้วสิ้นชีวิตลง..เหลือแต่เพียงดรอปไอเท็มคล้ายแผ่นหนังสัตว์ทิ้งเอาไว้

“มอนสเตอร์พวกนี้มันหนังเหนียวจังเลยนะ”

“นั่นสินะคะ”

เซซิเลียใช้สกิล <สเกาเตอร์>ตรวจสอบดรอปไอเท็มดู

-------------------------

หนังของออร์ค

ระดับความหายาก: 3 (normal)

คุณสมบัติ:

-ดูดซับแรงกระแทกได้ดีระดับ2

--------------------------

ตามข้อมูลของสกิล<สเกาเตอร์>ของเธอนั้น..ดูเหมือนจะตรวจสอบวัตถุสิ่งของได้ทุกชนิด โดยไม่ได้จำกัดแค่สิ่งมีชีวิตเท่านั้น

จากการทดลองตรวจสอบสิ่งของต่างๆทั้งหมดที่มีในร้านค้าดังๆในเมืองหลวงและกิลด์นักพจญภัยอิสระทำให้ทราบว่าระดับความหายากของสิ่งของมีอยู่10ระดับย่อย และ 3 ระดับหลัก

โดยระดับต่ำสุดคือ ระดับ 1 และสูงสุดคือระดับ10 (อันนี้คือหน่วยวัดระดับย่อย)

ส่วนสิ่งของที่มีระดับ11 จะถูกปัดไปอยู่ในหน่วยวัดระดับหลักถัดไป โดยจะเรียงระดับตามนี้

Normal → Rare → Epic → ????

1-10 → 1-10 →1-10 → ???

เช่นของ ของระดับ 11 Normal จะถูกปัดไปอยู่ที่ระดับ 1 Epic

เซซิเลียเรียกระดับ 1-10 ว่าระดับขั้นย่อย ส่วนระดับ Normal ,Rare,Epic ถูกเรียกว่าระดับขั้นหลัก

โดยระดับขั้นที่เหนือกว่า Epic นั้นตัวเธอยังไม่เคยเจอ

ตามข้อมูลที่มีพวกอัญมณีทั่วไปที่ราชวงศ์ใช้จะอยู่ที่ระดับ 8 Normal ไปจนถึง 5 Rare

ส่วนโพชั่นระดับสูงสุดตอนนี้เท่าที่เธอเคยเจออยู่ที่ระดับ 1 Rare

ลูกแก้วในพิธีกรรมคลาสอัพอยู่ที่ระดับ 1 Epic

และชุดเกราะที่เธอกำลังสวมอยู่นั้นอยู่ระดับ 7 Rare ซึ่งมีมูลค่าสูงกว่าอัญมณีชั้นเลิศเสียอีก

“พวกเราไปชั้นต่อไปกันเลยเถอะ"