หนูจะฝ่า...ทะลุตะวัน

    บทที่ 34

    บทที่ 34 ในความมืดสลัว ร่างที่นั่งตรงโซฟาข้างกองศพก็คือ นู๊พสาดนั่นเอง “ฮึ ฮึ ฮึ” ทรงกลดหัวเราะในลำคอ สายตาสามคู่จับจ้องมองกัน รังสีสังหารแผ่ปกคลุมไปทั่ว“แกขยับนิดเดียว ฉันกดระเบิดทันที เรามาตายไปด้วยกัน” เอมม่าตั้งใจจะตายตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว เธอไม่วิต...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ