สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 39

อัก !! สตีฟกระอักเลือดออกมาหลังจากโดนเจ้าแองกี้เบิร์ดนี่โจมตีดีที่สตีฟไม่เป็นอะไรมากเนื่องด้วยเพราะค่าพลังกายที่มากของเขา

“รู้สึกว่าเหมือนไม่ได้เจ็บตัวแบบนี้มาหลายเดือน !!” สตีฟพูดออกมาเบาๆก่อนจะออกแรงผลักร่างเจ้าแองกี้เบิร์ดที่ทับอยู่ออกไป

กรู๊ว !! แองกี้เบิร์ดร้องออกมาหลังจากรู้สึกว่าเหยื่อใต้ร่างที่มันพุ่งชนกำลังผลักมันออกไปอยู่

พรึ่บ !! พรึ่บ !! มันกระพรือปีกเล็กๆของมันก่อนร่างของมันจะบินถอยหลังขึ้นฟ้าไปอีกรอบ

“นี่เอ็งเป็นฮัมมิ่งเบิร์ดหรือไงบินถอยหลังได้ด้วย” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นว่าแองกี้เบิร์ดกำลังบินถอยหลัง

(นกฮัมมิ่งเบิร์ดเป็นนกที่ตัวเล็กที่สุดในโลก มันสามารถบินเดินหน้า ถอยหลัง หรือบินอยู่กับที่ได้ เสมือนกับการขึ้นบินของเฮลิคอปเตอร์)

สตีฟค่อยๆลุกขึ้นยืนพลางยกแขนขึ้นปาดเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปาก

“ตาทางนี้บ้างล่ะนะ” สตีฟพูดพลางเกร็งกำลังที่ขา

เปรี๊ยะ !! เสียงพื้นดินที่เหยียบอยู่แตกระแหงออกเป็นไยแมงมุมก่อนร่างสตีฟจะหายไปจากจุดที่ยืนอยู่ปรากฎตัวอีกทีที่หน้าของเจ้าแองกี้เบิร์ด

“ตายซะเจ้านกบ้า !!!” สตีฟตะโกนออกมาก่อนจะเหวี่ยงหมัดใส่มันทันที

หวืด !!! สตีฟต่อยทะลุร่างของมันไปแต่สตีฟไม่รู้สึกว่าหมัดของเขาโดนเจ้านกนี่เลย

“นี่มัน !!!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะค่อยๆเห็นร่างของเจ้านกนั่นเลือนหายไปและตอนนั้นเองสตีฟก็รู้สึกเหมือนมีตัวอะไรมากระแทกที่หลังร่างของเขาดิ่งพุ่งลงพื้นไปอีกรอบ

ตู้ม !!! ร่างของสตีฟพุ่งลงมาชนกับพื้นโลกอีกครั้ง

อีกด้านหนึ่ง

“หว๋า !! เอาหน้าลงพื้นแบบนั้นคงเจ็บหน้าดูเลย” โฟว์นั้นใช้สกิลของตัวเองหลบออกมายืนมองสตีฟอยู่ไม่ไกล

“ถึงหมัดของคุณพ่อบ้านจะหนักมากจากค่าสถานะ แต่ถ้าโจมตีศัตรูที่มีความเร็วสูงกว่าตัวเองไม่ได้ก็ไม่มีประโยชน์ เจ้าแองกี้เบิร์ดนี่ความเร็วน่าจะมากกว่าคุณพ่อบ้านไม่มาก แต่ที่พิเศษคือสกิลของมันที่ทำให้ตัวมันสามารถเร่งความเร็วไปสู่จุดสูงสุดได้ในเสี้ยววินาที” โฟว์พูดออกมา

“เอาล่ะมาดูกันดีกว่า คุณพ่อบ้านจะแก้ปัญหายังไงสัตว์กลายพันธ์ทุกตัวน่ะมีจุดอ่อนจุดแข็งมันอยู่ที่คุณพ่อบ้านแล้วล่ะจะหาจุดพวกนั้นเจอได้เร็วแค่ไหน” โฟว์พูดออกมาด้วยสีหน้าสนุกสนาน

จากนั้นโฟว์ก็มองความพยายามของสตีฟอยู่เกือบสิบห้านาที ซึ่งสตีฟนั้นไม่สามารถโจมตีเจ้านกแองกี้เบิร์ดนี่ถูกเลยสักครั้ง และทุกครั้งที่พลาดจะโดนโจมตีสวนกลับมาตลอด

ทางด้านสตีฟ

“แฮ่ก !! แฮ่ก !! โอ๊ยเครื่องในตรูเละไปหมดละมั้ง กระอักเลือดออกมาเป็นลิตรได้แล้วมั้งเนี่ย” สตีฟพูดออกมาอย่างหงุดหงิดเพราะทุกครั้งที่เขาโดนโจมตีเขาจะกระอักเลือดออกมาตลอด แถมพอโจมตีสวนกลับไปเจ้านกนี่ก็หลบได้ตลอดอีกด้วย

“ในเมื่อเอ็งหลบเก่งนักงั้นลองเจอแบบนี้เป็นไง” สตีฟก้มลงหยิบเศษหินขึ้นมากำใหญ่ก่อนจะแบ่งให้พอดีๆทั้งสองมือ

“เอาล่ะนะ แมทเทอร์บีม แบบสองมือย๊าก !!!!” สตีฟตะโกนออกมาเสียงดังก่อนจะใช้นิ้วโป้งดีดเศษหินใส่เจ้านกแองกี้เบิร์ดนั่นรัวไม่ยั้ง

ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! หินหลายสิบก้อนถูกยิงออกไปเป็นปืนกล

กรู๊ว !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! เจ้านกแองกี้เบิร์ดหลบเศษหินที่สตีฟยิงออกมาได้แทบทั้งหมด แต่ทว่าในที่สุดมันก็พลาดจนได้

ฉัวะ !! หินก้อนหนึ่งทะลุปีกของมันไปทำให้มันร้องออกมาทันที

กรู๊ว !!!! แองกี้เบิร์ดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

“ฮ่าๆ โดนแล้วโว้ยเป็นไงล่ะเจอยิงรัวเข้าไปง่อยเลยดิ !!!” สตีฟตะโกนใส่แองกี้เบิร์ดอย่างสะใจในที่สุดเขาก็โจมตีมันโดนสักที

พรึ่บ !! พรึ่บ !! เจ้าแองกี้เบิร์ดมันพยายามทรงตัวของมันให้บินอยู่บนท้องฟ้าถึงแม้ปีกมันจะทะลุไปแล้วแต่ยังไม่เป็นปัญหาสำหรับมัน

“แบบนี้ต้องยิงต่อ” สตีฟพูดก่อนจะหยิบหินบนพื้นขึ้นมาเพิ่มแต่เจ้าแองกี้เบิร์ดนั้นไม่รอให้สตีฟได้ทำแบบนั้นอีกมันพุ่งใส่สตีฟอีกครั้งทันทีแต่ดูเหมือนสตีฟจะโดนจนชินแล้วหรือความเร็วของเจ้าแองกี้เบิร์ดมันตกก็ไม่รู้แน่ชัดทำให้สตีฟหลบการโจมตีครั้งนี้ของมันได้

ฟิ้ว !! ตู้ม !! สตีฟฉากหลบไปด้านข้าง

“อ๊ะรู้สึกเหมือนความเร็วมันตกลงหรือเปล่าเสียงโซนิกบูมตอนพุ่งเข้ามาหายไปแล้ว” สตีฟพูดเจ้าแองกี้เบิร์ดที่เห็นว่าเหยื่อของมันหลบได้มันก็รีบบินกลับขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้งเพื่อเตรียมโจมตี

“สงสัยแกคงไม่ปล่อยโอกาสให้ฉันเก็บหินแล้วสินะ” สตีฟพูดออกมาหลังจากเห็นมันตั้งท่าพุ่งโจมตีอยู่

ถ้าอย่างนั้นก็ลองโจมตีตรงๆดูแล้วกัน สตีฟคิดในใจก่อนจะเกร็งกำลังที่ขาอีกครั้ง

เปรี๊ยะ !! พื้นที่สตีฟยืนอยู่ถึงกับแตกออกเพราะสตีฟ

ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟหายไปจากพื้นดินทันทีก่อนจะมีเสียงอะไรบางอย่างถูกต่อยตามออกมา

ผัวะ !! กร๊อบ !! กรู๊ว !!!!! สตีฟต่อยเข้าไปที่ปีกของเจ้าแองกี้เบิร์ดที่บาดเจ็บสตีฟได้ยินเสียงปีกของมันหักก่อนมันจะร้องออกมา

ตุ่บ !! ร่างของสตีฟร่วงลงมายืนบนพื้นสตีฟมองดูผลงานของตัวเองบนท้องฟ้า เจ้าแองกี้เบิร์ดมันพยายามประคองร่างของมันให้บินอยู่บนท้องฟ้าแต่ด้วยปีกที่เหลือข้างเดียวของมันนั้นเป็นไปไม่ได้เลยที่จะยังบินได้อยู่จึงทำให้ร่างของมันร่วงลงมาในที่สุด

ตู้ม !!! เสียงร่างของเจ้าแองกี้เบิร์ดร่วงลงมาเสียงดัง

“หึหึ !! แกช้าลงเพราะบาดเจ็บจริงๆด้วย แต่แกไม่ธรรมดาเลย เล็งลำตัวนะนั่นยังหลบให้โดนแค่ปีกได้อีก” สตีฟเดินเข้าไปก่อนจะพูดกับเจ้าแองกี้เบิร์ดสตีฟรู้ว่ามันฉลาดพอจนฟังรู้เรื่องแต่มันก็แค่พูดไม่ได้เท่านั้น

กรู๊ว !!! มันร้องออกมาหลังจากเห็นสตีฟเดินเข้ามาหามัน สตีฟมองเข้าไปในดวงตามันแต่ไม่เห็นความหวาดกลัวอยู่ในดวงตาของมันเลย

“ลาขาดนะเจ้านกน้อย !!” สตีฟพูดก่อนจะต่อยเข้าไปที่กลางหน้าอกมันเต็มแรง

ตู้ม !!! ร่างของเจ้าแองกี้เบิร์ดถูกต่อยจนอกของมันยุบเข้าไปมันตายคาที่ทันที

ฟุ่บ !! ร่างของโฟว์ปรากฎข้างๆสตีฟอีกครั้ง

“สิบเจ็ดนาทีใช้เวลามากเกินไปนะคะสำหรับนกเลเวลหนึ่งร้อยห้าสิบแปด” โฟว์พูด

“โธ่เจ้าตัวนี้มันบินได้นะครับ แถมมันเร็วโคตรเลยถ้านี่ผมไม่ทำให้มันบาดเจ็บก่อนล่ะก็มีหวังจัดการไม่ได้แน่ๆ” สตีฟพูดก่อนจะนึกขึ้นได้

“อ๊ะแล้วนี่คุณหายไปไหนมาครับเนี่ย” สตีฟถาม

“ก็ไปหาที่ปลอดภัยดูคุณจัดการกับมันยังไงล่ะคะคุณพ่อบ้าน แล้วก็นะถึงแองกี้เบิร์ดจะมีความเร็วสูงแต่การโจมตีของมันมีอยู่แค่รูปแบบเดียวแถมยังพุ่งเป็นเส้นตรงด้วย ถ้าคุณใช้หัวซักนิดอาศัยจังหวะตอนที่มันโจมตีมาแล้วหลบฉากออกไปก่อนจะจัดการที่ปีกมันแค่นี้มันก็เสร็จคุณไปตั้งนานแล้วค่ะ” โฟว์พูดออกมา

“นั่นมันก็” สตีฟได้ยินดังนั้นถึงกับพูดไม่ออกเพราะไม่รู้จะหาคำไหนมาแย้งเธอดี เพราะคิดๆดูแล้วเจ้านกนี่มันก็โจมตีเป็นเส้นตรงจริงๆด้วยถ้าเขาหลบพร้อมๆกับจังหวะที่มันโจมตีล่ะก็เขาคงจัดการที่ปีกมันได้ง่ายๆแบบที่เธอว่า

“เอาล่ะค่ะรีบไปล่าตัวต่อไปได้แล้ว ตัวต่อไปต้องทำเวลาให้เร็วกว่านี้นะคะ” โฟว์พูดก่อนเธอจะสร้างประตูมิติมาอีกครั้งและเดินเข้าไปทันที

หน้าต่างล่าสัตว์กลายพันธ์ในเขตป่าของน้ำตกไนแองการ่า จำนวน 1/30 ตัวเวลาที่เหลือ 1.42.33 ชั่วโมง

“แค่ตัวเดียวเราใช้เวลาไปเกือบยี่สิบนาทีเลยงั้นเหรอ บ้าจริง” สตีฟเปิดระบบขึ้นมาดูก่อนจะพูดออกมาอย่างผิดหวังกับตัวเองนิดหน่อย

“ร่างเจ้านกนี่เก็บไว้ก่อนแล้วกันเอาไว้ค่อยชำแหละตอนกระเป๋าเต็ม” สตีฟพูดก่อนจะเก็บร่างของแองกี้เบิร์ดไปเพราะนี่มันเงินทั้งนั้นใครจะทิ้งเอาไว้ล่ะ

สตีฟมองไปในป่าทางต้นน้ำตก เขาได้ยินเสียงร้องของสัตว์กลายพันธ์มากมายในป่านั้น

โฮ่ก !! กรร !!!!!!!!!!! เสียงคำรามของสัตว์กลายพันธ์ในป่านั้นดังอย่างต่อเนื่อง

“เอาวะคงต้องลุยสักตั้ง” สตีฟปลุกใจตัวเองก่อนจะกระโดดจากจุดชมวิวที่สูงประมาณตึกสามชั้นลงไปด้านล่างทันทีเพราะความสูงแค่นี้ทำให้สตีฟบาดเจ็บไม่ได้หรอก

“แบบนั้นล่ะค่ะ อย่ามัวเสียเวลากับความผิดพลาด การฝึกครั้งนี้ของคุณคือการวิเคราะห์หาจุดอ่อนของสัตว์กลายพันธ์แต่ละตัวให้เร็วที่สุด สัตว์พวกนี้ไม่ได้มีอยู่ในดาต้าของสมาคมฮีโร่ สู้ๆนะคะคุณพ่อบ้าน” โฟว์ที่ยืนดูอยู่ไม่ไกลพูดออกมา

ป่าด้านล่าง

“ม่ายช่วยตรูด้วย ตรูยังไม่อยากตาย !!!!!!” สตีฟตะโกนออกมาลั่นป่าเขาหันหน้ามองซ้ายมองขวา มีดวงตาหลายคู่คู่กำลังจ้องมองมาที่เขาสตีฟพยายามดิ้นให้หลุดจากใยนี่แต่ยิ่งดิ้นดูเหมือนใยแมงมุมพวกนี้ก็ยิ่งยึดร่างของเขาให้แน่นขึ้น

“ออกไปนะเฟ้ยเจ้าพวกแมงมุมบ้า แล้วนี่อะไรกันไยนี่จะเหนียวไปแล้วโว๊ย แล้วทำตรูต้องซวยแบบนี้ด้วยโดดลงมาร่างยังไม่ทันถึงพื้นดันมาติดไยแมงมุมที่อยู่บนต้นไม้ซะก่อน นี่มันเพราะค่าโชคใช่มั้ยวะเนี่ย !!!!!!!!!” สตีฟร้องโวยวายออกมาพลางไว้อาลัยกับค่าโชคของตัวเองที่มีเพียงแค่สิบแปดแต้ม

แกรก !! แกรก !! แกรก !! แกรก !! แมงมุมพวกนั้นพอเห็นว่ามีเหยื่อมาติดไยของตัวเองมันก็ใช้เขี้ยวของมันทำส่งเสียงเป็นสัญญาณให้กันทันที สตีฟมองหน้าพวกมันไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่าเพราะว่าเสียงและหน้าตาของมันเหมือนกับกำลังขำและยิ้มสมเพชกับตัวเขาที่กระโดดลงมาติดกับดักเองแบบโง่ๆ

“น่านขนาดแมงมุมยังสมเพชตรูเลย ให้ตายเถอะ” สตีฟพูดออกมาพลางถอนหายใจจากนั้นแมงมุมที่กำลังจ้องมองสตีฟอยู่หลายตัวก็เริ่มเดินเข้ามาหาสตีฟอย่างช้าๆ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 39 เป้าหมายที่โฟว์ต้องการจากสตีฟ

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 39 เป้าหมายที่โฟว์ต้องการจากสตีฟ

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้