“ลูกข้า... กำลังจะฟักแล้วงั้นหรือ?!”
เสียงทุ้มต่ำของจักรพรรดิัทองคำหลงอวี้แผดลั่นห้องด้วยความลนลาน ใบหน้าหล่อเหลาซีดเผือดสลับแดงกึ่งตื่นเต้นกึ่งทำอะไรไม่ถูก สัญชาตญาณัโบราณทำเอาเขาถลาเข้าไปกางวงแขนกว้างล้อมรอบไข่ฟองั์เอาไว้ราวกับจะใช้ร่างกายตัวเองเป็โล่กำบัง ไม่ต่างจากไป๋หลางหัวหน้าเผ่าหมาป่าสีเงินที่พุ่งวาบเข้ามาประชิดขอบเตียง ั์ตาสีทองคู่คมกริบเบิกกว้าง มือแกร่งเริ่มแผ่ไอพลังเวทสายน้ำแข็งอันบริสุทธิ์ออกมาเตรียมพร้อมรับขวัญสายเืใหม่ชิ้นเอกของโลกอสูรอย่างเคร่งเครียด ทั้งสองหนุ่มตื่นตูมจนแทบจะก้มลงกราบไข่อยู่แล้ว!
ท่ามกลางความโกลาหลระดับวินาศสันตะโร ยัยน้องถังถังในร่างมนุษย์กะพริบตาปริบ ๆ มองอาการ ‘เห่อลูกกู้โลก’ ของสองาาตัวผู้พลางทำหน้าเอือมระอา หญิงสาวก้าวเท้าฉับ ๆ เข้าไปดึงผ้าห่มไหมฟ้ากักอุณหภูมิเทวะออกเบา ๆ แล้วยื่นหน้าเข้าไปจ้องมองเปลือกไข่สีทองอร่ามใกล้ ๆ
ทว่า... สิ่งที่ปรากฏสู่สายตากลับทำเอาถังถังคิ้วกระตุกกึก
เปลือกไข่สีทองยังคงเนียนกริบ ไร้รอยร้าว ไร้รอยแตก ไม่มีแม้กระทั่งรอยกะเทาะออกมาสักนิด! ส่วนเสียง ‘เปรี๊ยะ’ ที่ดังเมื่อครู่นี้ แท้จริงแล้วมันเป็เพียงเสียงกระแสกระตุ้นของพลังเวทห้าธาตุจากเบาะรองพระเ้าที่พึ่งจะซึมซาบเข้าปะทะกับเปลือกไข่ศักดิ์สิทธิ์ขั้วอำนาจัทอง และที่ไข่สั่นดุ๊กดิ๊กไปมาเมื่อกี้... ก็เพราะเ้าตัวเล็กสายเืเทวะข้างในคงจะกำลังพลิกตัว นอนหงายเอาพุงพุ้ย ๆ พิงเปลือกไข่เปลี่ยนท่าจำศีลท่าใหม่เฉย ๆ!
ถังถังหันขวับกลับมากอดอก มุ่ยหน้ามองสองหนุ่มที่ยืนตัวเกร็งหน้าซีด ก่อนจะเอ่ยปากด่าเบรกหัวทิ่มหน้านิ่ง “พวกท่านจะตื่นตูมทำลายล้างโลกทำไมเนี่ยฮะ?! ดูดี ๆ สิ เปลือกไข่ยังไม่ทันมีรอยแมวข่วนเลย ลูกข้าแค่นอนพลิกพุงขยับตัวนอนท่าใหม่เฉย ๆ ย่ะ!”
“เอ๋...?” หลงอวี้ชะงักกึก อ้าปากค้าง กะพริบตาปริบ ๆ มองเปลือกไข่ที่บัดนี้กลับมานิ่งสนิททว่าส่งเสียงเหมือนกรนเบา ๆ แต่ที่จริงคือเสียงพลังเวทหมุนเวียน
“......” ไป๋หลางถึงกับแสร้งทำเป็กระแอมไอ หันหน้าหนีไปอีกทางเพื่อซ่อนใบหน้าหล่อเหลาที่ขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ สองาาอสูรผู้ยิ่งใหญ่เกรียงไกระเืฟ้าดิน บัดนี้หน้ายับย่นเนื่องจากอับอายเหตุเพราะตื่นเต้นจนเกินเหตุ มีใครที่ไหนจะคิดได้ว่าไข่ออกมาวันเดียวก็จะฟักแล้ว
【ตึ่ง! ระบบขอชี้แจงข้อมูลเพื่อดึงสติโฮสต์และเหล่าพ่อพันธุ์: ทายาทัทองาระดับเทวะ จำเป็ต้องดูดซับพลังงานเวทมนตร์และกักเก็บอุณหภูมิบริสุทธิ์จากเบาะรองพระเ้าอย่างต่อเนื่องเป็เวลาอย่างน้อย 3 เดือน จึงจะพร้อมสำหรับการกะเทาะเปลือกและฟักตัวออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ ขอรับ】
【ตึ่ง! คำแนะนำเพิ่มเติม: หากในระยะเวลา 3 เดือนนี้ ได้รับกระแสพลังเวทบริสุทธิ์จากบิดาัและพลังปราณอสูรชั้นสูงคอยหล่อเลี้ยงบ่อย ๆ จะยิ่งช่วยเพิ่มค่าสถานะความแข็งแกร่งและสติปัญญาของทายาทเมื่อออกจากไข่】
เมื่อได้ยินระบบชี้แจงฃ ถังถังก็แสยะยิ้มมุมปาก ก่อนจะเอ่ยปากพูดประชดสองหนุ่มเสียงใส
“พวกท่านเลิกตื่นตูมกันได้แล้วย่ะ! ระบบ... เอ๊ย! ตำราโบราณที่ข้าเคยอ่านบอกว่า ไข่ระดับเทวะต้องใช้เวลาฟักตัวตั้ง 3 เดือนนู่นแน่ะ! แต่ถ้าได้พลังเวทจากพ่อกับปราณอสูรชั้นสูงช่วยหล่อเลี้ยงบ่อย ๆ ลูกจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นนะ”
พอได้ยินคำบอกเล่าจากปากหญิงสาว สองหนุ่มที่พึ่งหน้าแตกเพราะคิดว่าลูกจะฟักในวันเดียวนั้น ก็รีบยืดตัวตรงกระแอมแก้เขินทันที หลงอวี้รีบวางมือทาบลงบนเปลือกไข่เบา ๆ ปล่อยกระแสพลังัทองอุ่น ๆ หลั่งไหลเข้าไปหล่อเลี้ยงลูกชายทันที “แฮ่ม... ข้าบอกแล้วอย่างไรว่าต้องดูแลอย่างดี ในเมื่อต้องใช้เวลาสามเดือน ข้าก็จะเป็คนส่งพลังให้ลูกเอง!”
“ในเรือนพักของข้า พลังปราณของข้าเหมาะสมที่สุด เ้าแบ่งพลังมาครึ่งหนึ่งก็พอ หลงอวี้” ไป๋หลางสวนกลับหน้านิ่ง แต่ก็ยื่นมือมาปล่อยปราณอสูรสายน้ำแข็งที่ปรับให้อบอุ่นเข้าโอบล้อมฐานเบาะรองพระเ้าอย่างไม่ยอมน้อยหน้า
สรุปคือ...าาอสูรทั้งสองตนยอมสงบศึกชั่วคราวและติดแหง็กทำหน้าที่คุณพ่อกกไข่มือใหม่ นั่งเฝ้า นั่งส่อง นั่งป้อนพลังงานให้ไข่ฟองั์อยู่ข้างเตียงอย่างเอาเป็เอาตาย ไม่ยอมห่างไปไหนแม้แต่ก้าวเดียวราวกับโดนมนตราสะกดจิต
ทว่า บรรยากาศแห่งความสุขของ ‘พ่อ ๆ กกไข่มือใหม่’ ก็คงอยู่ได้ไม่นานนัก เมื่อเสียงฝีเท้าอันเร่งรีบปนสั่นเครือดังขึ้นที่หน้าเรือนพัก พร้อมกับร่างของ ‘เสวี่ยซาน’ าุโหมอหลวงประจำเผ่าหมาป่าสีเงินผู้มีผมขาวโพลนไปทั้งศีรษะ ที่พุ่งพรวดเข้ามาคุกเข่าลงกับพื้นหินเย็นเยียบเสียงดังตุบ! ใบหน้าชราภาพอาบไปด้วยหยาดน้ำตาและคราบเหงื่อ แผ่กลิ่นอายความสิ้นหวังออกมาจนหมดท่า
“ท่านหัวหน้าเผ่า! ได้โปรดเมตตาด้วยขอรับ! ได้โปรดละเว้นชีวิตเสวี่ยหลินด้วยเถิดขอรับ!”
เสวี่ยซานโขกศีรษะลงกับพื้นจนเสียงดังลั่น เขาเพิ่งได้รับข่าวร้ายจากหน่วยองครักษ์เงาว่าลูกสาวเพียงคนเดียวของตนถูกจับกุมตัวฐานฏคบคิดกับเผ่าศัตรูเพื่อลอบสังหารทายาทั! หัวใจของผู้เป็พ่อแทบแตกสลาย
“นางยังเยาว์วัยนัก ย่อมต้องมีหลงผิดไปบ้าง ข้าขอกราบอ้อนวอน... ให้ข้าได้รับโทษทัณฑ์ทั้งหมดแทนนา...”
“หุบปากของเ้าซะ เสวี่ยซาน”
เสียงทุ้มต่ำทว่าทรงอำนาจปานฟ้าร้องของไป๋หลางดังขัดขึ้นทันควัน อสูรหนุ่มหน้านิ่งตวัดสายตาสีทองคมกริบดุจพยัคฆ์ไปมองหมอชรา พริบตานั้น ไอเย็นะเืแผ่ซ่านออกจากร่างกดทับจนเสวี่ยซานแทบหายใจไม่ออก “เยาว์วัยงั้นหรือ? อายุของนางไม่น้อยแล้ว แต่กลับกล้าลอบนำยาพิษเข้ามาหมายจะสังหารทายาทเทวะในเรือนของข้า! ซ้ำยังลักลอบติดต่อกับเผ่าหมาป่าโลกันตร์ ชักศึกเข้าบ้าน! เ้าคิดว่าโทษฐานฏต่อเผ่าพันธุ์... มันเป็เื่ที่เ้าจะมาขอร้องแทนกันได้งั้นหรือ?”
เสวี่ยซานตัวสั่นเทิ้ม โขกศีรษะซ้ำ ๆ
“ข้ารู้... ข้ารู้ดีว่าความผิดของนางมหันต์นัก! แต่... แต่แม่นางถังถังก็ปลอดภัยดี ทายาทก็มิได้เป็อันต่ายใด ๆ ข้าทำงานรับใช้เผ่าหมาป่าสีเงินมาจนแก่เฒ่า ขอใช้ความดีความชอบทั้งหมดแลกกับชีวิตของนาง... ให้นางได้ถูกเนรเทศแทนการปะาเถิดขอรับท่านหัวหน้าเผ่า!”
“หึ... เพราะความดีความชอบของเ้ายังมีอยู่ ข้าจึงยังไม่สั่งฆ่าล้างตระกูลเ้าอย่างไรเล่า เสวี่ยซาน” ไป๋หลางเหยียดยิ้มเ็า ั์ตาไม่มีความปรานีแม้แต่น้อย
“แต่นางกล้าทำให้คนของข้าต้องตกอยู่ในความเสี่ยง กล้าทำให้นางต้องเผชิญอันตราย... โทษปะาชีวิตโดยการโบยด้วยแส้อัสนีจนิญญาแตกสลายคือสิ่งเดียวที่นางต้องรับ!”
“ท่านหัวหน้าเผ่า! ฮือออ...” หมอชราร้องไห้โฮ แทบสิ้นสติอยู่ตรงนั้น
หลงอวี้ที่นั่งฟังอยู่ข้างเตียงแค่นเสียง “เหอะ” ในลำคอ ั์ตาัทอประกายเหี้ยมเกรียมไม่แพ้กัน
“หัวหน้าเผ่าหมาป่าพูดถูกแล้ว ตาเฒ่า... ลูกสาวของเ้ากล้าแตะต้องสายเืของข้า จักรพรรดิัทองคำ! ต่อให้ไป๋หลางจะใจดีละเว้นโทษตายให้นาง ข้าคนนี้ก็จะบดขยี้นางรวมถึงเผ่าหมาป่าโลกันตร์ให้ราบเป็หน้ากลองอยู่ดี! ไสหัวไปซะ ก่อนที่ข้าจะหมดความอดทนเผาิญญาเ้าไปด้วยอีกคน!”
เมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดันระดับมหาเทพพร้อมกันสองตน เสวี่ยซานรู้ดีว่าทุกอย่างสายเกินแก้แล้ว เขาทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับชะตากรรม รวบรวมเรี่ยวแรงอันน้อยนิดคลานเข่าถอยหลังออกจากห้องไปพร้อมกับหยาดน้ำตาแห่งความสิ้นหวัง
ไป๋หลางทอดถอนหายใจแผ่ไอเย็นระบายอารมณ์หงุดหงิด ก่อนจะหันขวับกลับมามองที่เตียงนอน... อ้าว! จังหวะที่พวกเขากำลังเคร่งเครียดเคลียร์ดรามาเื่เสวี่ยหลิน ถังถังแอบใช้ความวุ่นวายนี้หายวับไปจากห้องั้แ่ตอนไหนก็ไม่รู้! เหลือเพียงไข่ัทองคำฟองั์ที่ตั้งเด่นเป็สง่าอยู่บนเบาะรองพระเ้าเพียงลำพัง!
“ถังถังหายไปไหนแล้ว?!” หลงอวี้ฟิวส์ขาดคำรามลั่น...
---
เวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์...
ในขณะที่สองหนุ่มพ่อ ๆ ในอนาคตกำลังวุ่นวายอยู่กับการแย่งกันปรนนิบัติไข่ัทองคำจนแทบจะกลายเป็หินสลักเฝ้าสมบัติ ชีวิตของถังถังกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง วัน ๆ เธอไม่ต้องทำอะไรเลย อาหารเลิศรสถูกนำมาส่งถึงเตียง สมุนไพรบำรุงมีให้กินจนพุงกาง นอนตีพุงกลม ๆ ในร่างแฮมสเตอร์บ้าง ร่างมนุษย์บ้าง สบายจนเริ่ม... เบื่อ!
‘โอ๊ยยยยย สบายจนรากจะงอกแล้วเนี่ย! มองไปทางไหนก็เจอแต่ไอ้พวกบ้าพลังนั่งจ้องไข่ ตาไม่กะพริบ นึกว่าประกวดหุ่นขี้ผึ้ง!’ ถังถังบ่นอุบในใจพลางพลิกตัวไปมาบนตั่งยาว
พอนึกขึ้นได้ว่า่ที่คลอดลูกเสร็จ ระบบได้มอบรางวัลเป็ตำราโบราณมหาเวทธาตุไม้เล่มหนาเตอะสีเขียวมรกตส่งกลิ่นอายธรรมชาติอันลึกลับออกมา เธอก็ตาโต ลอบสั่งระบบให้ดึงตำราออกมาเปิดอ่านดูทันที เนื้อหาภายในบันทึกอักขระโบราณเกี่ยวกับวิชาการควบคุมพฤกษา การสื่อสารกับผืนป่า และการะเิพลังธาตุไม้ระดับตำนานเอาไว้มากมาย ซึ่งสายลุยอย่างถังถังเห็นแล้วคันไม้คันมือสุด ๆ!
‘พลังรักษาสายแสงก็มีแล้ว ถังถังคนนี้จะมานอนเป็ยัยหนูอ้วนอืดอาดไม่ได้! ต้องออกไปลองฝึกวิชาอัปเวลซะหน่อยแล้ว!’
เมื่อวางแผนเสร็จสรรพ ก็อาศัยจังหวะที่หลงอวี้กับไป๋หลางกำลังเปิดศึกทางสายตาแย่งกันเช็ดฝุ่นบนผ้าห่มไหมฟ้า ค่อย ๆ สไลด์ตัวลงจากหน้าต่างเรือนพัก กลายร่างเป็แฮมสเตอร์ซีเรียนตัวจิ๋วสีทองกลมดิ๊กห้าเซนฯ สี่เท้าซอยยิบวิ่งลัดเลาะฝ่าความโกลาหล แอบหนีเที่ยวออกจากเขตเผ่าหมาป่าสีเงินมุ่งหน้าตรงเข้าสู่ป่าลึกหิมะพันปีทันที!
ก้อนขนจิ๋ววิ่งลุยหิมะหนานุ่มดุ่ย ๆ จนกระทั่งเข้ามาถึงใจกลางป่าลึกที่เงียบสงัดและเต็มไปด้วยต้นไม้โบราณขนาดั์ที่ปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็ง เ้าตัวจิ๋วขยายร่างกลับเป็ร่างมนุษย์หญิงสาวผู้เลอโฉม ชุดแพรสีขาวสะบัดพริ้วท่ามกลางหิมะโปรยปราย ถังถังสูดหายใจเข้าลึก ๆ ััได้ถึงพลังธาตุไม้จาง ๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ผืนน้ำแข็ง
เธอเปิดตำราโบราณมหาเวทธาตุไม้ตรงหน้า พลางยกมือเรียวสวยขึ้นรวบรวมกระแสจิตสมาธิตามคำสั่งในตำราทันที!
“มหาเวทธาตุไม้โบราณ... พฤกษาตื่นรู้!”
“ตูม!!!”
ชั่วพริบตานั้น พลังงานสีเขียวมรกตเจิดจ้าหนาแน่นก็ะเิวาบออกมาจากตัวของถังถัง! ผืนดินหิมะที่เคยเยือกแข็งถึงกับสั่นะเืเลื่อนลั่น รากไม้โบราณั์ใต้พื้นดินพากันแทงทะลุชั้นน้ำแข็งชูช่อกิ่งก้านใบสีเขียวชอุ่มผุดขึ้นมาราวกับปาฏิหาริย์ ดอกไม้ป่าวิเศษพากันเบ่งบานสะพรั่งท่ามกลางพายุหิมะอย่างบ้าคลั่ง พลังธาตุไม้ระดับตำนานล้นทะลักจนทำเอาสัตว์อสูรแถบนั้นถึงกับแตกตื่นขวัญหนีดีฝ่อ!
ถังถังตาโต จ้องมองมือตัวเองด้วยความสะใจปนใ ‘กรี๊ดดด! พลังธาตุไม้ของฉันมันโกงสะใจขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย! ตัวแม่ของจริง!’
ทว่า... ยังไม่ทันจะได้ดีใจและลองวิชาในบทถัดไป กลิ่นอายพลังงานธาตุไม้ระดับตำนานที่ะเิออกอย่างรุนแรงปานฟ้าถล่มเมื่อครู่ ก็ส่งผลกระทบย้อนกลับข้ามชั้นบรรยากาศตรงดิ่งกลับไปยังเรือนพักประทับในเผ่าหมาป่าสีเงินทันที!
สัปหงกเฝ้าไข่อยู่ดี ๆ สองาาตัวพ่ออย่างหลงอวี้และไป๋หลางก็สะดุ้งสุดตัว ั์ตาสีทองทั้งสองคู่ตวัดขวับไปยังทิศทางของป่าลึกทันที กลิ่นอายธาตุไม้โบราณที่คุ้นเคยปนอยู่กับกลิ่นอายของถังถังล่องลอยมาตามลม เมื่อหันกลับไปมองบนเตียง... อ้าว! คน (หนู) หายอีกแล้ว! เหลือแต่ไข่วางเด่นเป็สง่าอยู่บนเบาะ
“ถังถังหนีไปเที่ยวในป่าลึกงั้นหรือ?!” หลงอวี้ฟิวส์ขาดคำรามลั่น กางปีกัทองคำะเิตูม
“นางกล้าแอบหนีไปในป่าอันตรายตัวคนเดียว... หาเื่เจ็บตัวนัก!” ไป๋หลางหน้าทมิฬ แผ่ไอเย็นเยียบสะท้านทรวง สองหนุ่มตัวพ่อไม่รอช้ารีบพุ่งทะยานร่างออกจากหน้าต่าง บินตรงดิ่งเพื่อไปตามล่าจับกุมตัวแฮมสเตอร์แสบในป่าลึกทันที!
280
