ผู้สืบทอดสายเลือดพระเจ้าแท้จริง

       "อะไรน่ะ!!!" 

       หลังจากได้ยินคำพูดสั้นๆของชิงเฟิงมู่เสี่ยวเหวินก็อดไม่ได้ที่ตกตะลึง

       "เจ้าบอกว่าที่เจ้าหายตัวไปเป็นเพราะเฉี่ยวตง?"มู่เสี่ยวเหวินถามอีกครั้ง 

       "ใช่"ชิงเฟิงพยักหน้าเบาๆพร้อมกับกล่าว"ในตอนนั้นข้าออกไปทำภารกิจที่ป่าสัตว์อสูรเพื่อไปหาสมุนไพร แต่ทว่าข้าคิดไม่ถึงเลยว่าในตอนที่ข้าออกไปทำภารกิจนั้นเฉี่ยวตงและลูกน้องของมันก็ได้ออกติดตามข้าออกมาด้วย"  

       "พวกเขาทำร้ายข้าจนบาดเจ็บสาหัส โชคดีที่..."เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ชิงเฟิงก็หวนนึกถึงผู้อาวุโสเจินเทียนหยวนในทันที

       ถ้าตอนนั้นเขาไม่ถูกผู้อาวุโสเจินเทียนหยวนช่วยไว้ละก็ ป่านนี้เขาคงจะเป็นผีเฝ้าเหวบรรพกาลแล้วก็เป็นได้ 

       "...โชคดีที่ตอนนั้นข้าสามารถหนีรอดมาได้"ชิงเฟิงกล่าวออกมาเบาๆ เขาย่อมไม่เปิดไม่เผยความลับเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นใต้หุบเหวบรรพกาลเด็ดขาดไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม 

       "บังอาจ!!! เจ้าสารเลวนั่นกล้าดียังไงถึงพยายามจะฆ่าศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน! เรื่องนี้ข้าจะไปกล่าวกับท่านเจ้าสำนัก!"หลังจากได้ยินคำพููดของชิงเฟิงมู่เสี่ยวเหวินก็ระเบิดความโกรธออกมาในทันที เธอคาดไม่ถึงเลยว่าเหตุผลการหายตัวไปของชิงเฟิงมันจะร้ายแรงขนาดนี้ 

       เมื่อนึกไปถึงตอนที่ชิงเฟิงถูกตามล่าสังหารและโดนทำร้ายมู่เสี่ยวเหวินก็ไม่สามารถที่จะระงับจิตสังหารของตัวเองได้ 

       "ข้าจะไปกล่าวเรื่องนี้กับท่านเจ้าสำนัก ให้ท่านเจ้าสำนักให้ความเป็นธรรมกับเจ้า"มู่เสี่ยวเหวินพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองในขณะที่กล่าวออกมา ถึงแม้ภายในใจของเธอตอนนี้อยากจะสังหารเฉี่ยวตงเต็มทนแล้วก็ตามแต่ว่าเธอก็ไม่สามารถละเลยบทลงโทษของสำนักได้ 

       โทษของการสังหารศิษย์สำนักเดียวกันนั้นร้ายแรงเป็นอย่างมาก 

       "ไม่จำเป็น"ได้ยินว่ามู่เสี่ยวเหวินจะไปกล่าวเรื่องนี้กับเจ้าสำนักชิงเฟิงก็ได้กล่าวในทันที"ข้าอยากจะสะสางปัญหานี้ด้วยตัวเอง" 

       "นี่จึงเป็นเหตุผลที่เจ้าท้าประลองเป็นตายกับเฉี่ยวตงงั้นหรอ?"

       "ใช่"ชิงเฟิงพยักหน้าเบาๆ

       "ไม่ได้!!ยังไงก็ไม่ได้เด็ดขาด!!"มู่เสี่ยวเหวินส่ายหัวของเธออกมาอย่างแรงพร้อมกล่าวว่า"ตอนนี้เจ้ามีพลังบ่มเพาะอยู่ในระดับรวบรวมลมปราณขั้นที่1เท่านั้น มันเสี่งเป็นอย่างมากที่เจ้าจะไปต่อสู้กับเฉี่ยวตง"

       "ข้าไม่รู้หรอกน่ะว่าเจ้าได้รับโชควาสนาอะไรมาถึงทำให้เจ้าสามารถเพิ่มพลังบ่มเพาะของตัวเองมาถึงระดับนี้ได้ แต่ว่าข้าคิดว่าด้วยพลังบ่มเพาะระดับนี้ของเจ้ามันเสี่ยงเกินไป"

       มู่เสี่ยวเหวินพยายามที่จะเกลี้ยกล่อมชิงเฟิง ถึงแม้ว่าเธอจะได้ยินว่าเฉี่ยวตงเองก็มีระดับพลังในระดับรวบรวมลมปราณขั้นที่1เช่นกัน แต่ว่าเฉี่ยวตงเขาเป็นใคร? 

       เฉี่ยวตงเป็นถึงน้องชายของเฉี่ยวกัง ดังนั้นพี่ชายของเขาคงจะให้ไพ่อะไรบางอย่างแก่น้องชายเป็นแน่ 

       ดังนั้นการที่ชิงเฟิงจะไปต่อสู้กับเฉี่ยวตงเธอจึงคิดว่ามันเสี่ยงเกินไป 

       สังเกตุเห็นความกังวลและความเป็นห่วงของมู่เสี่ยวเหวินเขาก็ได้เผยรอยยิ้มเล็กน้อยออกมา หลังจากนั้นเขาก็ได้กล่าว"เสี่ยวเหวิน ขอบใจเจ้ามากที่เป็นห่วงข้า แต่ว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย" 

       "แต่ว่า..." 

       "ไม่เป็นไรหรอกข้ามั่นใจว่าข้าจะต้องไม่แพ้"ชิงเฟิงกล่าวออกมาด้วยท่าทางที่มันมั่นใจ 

       เขาคนนี้เนี่ยน่ะจะแพ้ เขาที่มีระดับพลังถึงระดับราชันย์ขั้นที่4 ถ้าเกิดว่าเขาแพ้ให้กับเด็กหนุ่มที่อยู่ในระดับรวบรวมลมปราณ อย่างนั้นเขาก็คงจะยิ่งกว่าขยะแล้ว 

       "ว่าเเต่เสี่ยวเหวินตอนนี้สถานการณ์ของเจ้าในสำนักชั้นในเป็นยังไงบ้าง ไม่มีใครรังแกเจ้าใช่ไหม"ชิงเฟิงพยายามที่จะเปลี่ยนเรื่องดังนั้นเขาก็เอ่ยถามคำถามนี้ออกมา  

       "ใครกันที่จะมารังแกข้า?สถานการณ์ของข้าในสำนักตอนนี้ดีเป็นอย่างมาก ตอนนี้พลังบ่มเพาะของข้าอยู่ในระดับรวบรวมลมปราณขั้นที่6แล้ว ไม่มีใครในสำนักที่สามารถรังแกข้าได้ ยกเว้นพวกศิษย์หลักกับผู้อาวุโส"มู่เสี่ยวเหวินกล่าวออกมาพร้อมกับทำท่าทางภูมิใจเล็กน้อย 

       ชิงเฟิงรับรู้ถึงฐานพลังบ่มเพาะของมู่เสี่ยวเหวินตั้งแต่แรกแล้วดังนั้นเขาจึงไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร แต่ถึงอย่างนั้นเขาเองก็อดไม่ได้ที่จะภูมิใจในตัวมู่เสี่ยวเหวิน 

       เขาจำได้ว่าเมื่อประ1ปีก่อนมู่เสี่ยวเหวินมีระดับพลังเพียงแค่หลอมร่างกายขั้นที่9เท่านั้นเอง ในเวลาเพียงแค่1ปีกว่าๆเธอสามารถบ่มเพาะมาถึงระดับนี้ได้ นี่หมายว่าพรสวรรค์ของเธอนั้นจะต้องยอดเยี่ยมมากแน่นอน 

       เมื่อคิดได้เช่นนี้ชิงเฟิงก็ได้ปลดปล่อยจิตวิญญาณของตัวเองออกมาเพื่อตรวจสอบร่างกายของมู่เสี่ยวเหวิน 

       เวลาผ่านไปไม่นานชิงเฟิงก็ได้ถอนจิตวิญญาณของตัวเองออกมาพร้อมกับกล่าวภายในใจ'อย่างที่คาดเอาไว้ เสี่ยวเหวินมีร่างกายศักดิ์สิทธิ์ แต่ดูเหมือนว่าร่างศักดิ์สิทธิ์ของเธอนั้นจะยังไม่ตื่นมาเต็มที่ไม่เช่นนั้นพลังของเธอจะพุ่งพรวดมากกว่านี้แน่นอน' 

       มู่เสี่ยวเหวินเห็นว่าชิงเฟิงเงียบเล็กน้อยเธอก็คิดว่าเขาคงจะตะลึงในระดับพลังของเธอ ดังนั้นเธอก็ได้กล่าวออกมา"ชิงเฟิง เจ้าต้องพยายามมากกว่านี้น่ะ ข้าเชื่อว่าอีกไม่นานเจ้าจะสามารถมาถึงในระดับของข้าได้"

       มู่เสี่ยวเหวินพยายามที่จะปลอบใจชิงเฟิงแต่หาได้รู้ไม่ว่าชิงเฟิงในตอนนี้นั้นก้าวข้ามระดับของเธอไปไกลมากโขแล้ว 

       ชิงเฟิงได้ยินคำพูดของมู่เสี่ยงเหวินเจาก็ยิ้มเล็กน้อยจากนั้นก็กล่าว"อือ ขอบใจเจ้ามาก"

       ทั้งสองคนพูดคุยเรื่องราวต่างๆมากมาย ในระหว่างนั้นมู่เสี่ยวเหวินก็ได้เกลี้ยกล่อมชิงเฟิงให้คิดใหม่อีกที แต่แน่นอนว่าเรื่องนี้ชิงเฟิงตัดสินใจไปแล้วเขาจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด อีกอย่างสำหรับเขาแล้วนั้นเฉี่ยวตงไม่ได้อยู่ในสา

ยตาของเขาเลยสักนิด

       มีเหตุผลอะไรที่ให้เขายอมแพ้มดเช่นนี้