ขอฝากคุณรี้ดกดไลค์ เพิ่มนิยายเข้าชั้น หรือคอมเม้นต์ เป็กำลังใจให้คุณไรท์หน่อยน้าา
Chapter 2
ทำตามใจตัวเอง
ณ มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง
"พิมพ์! ที่ไปแคสกันไว้สรุปเอายังไง ทีมงานเขารับแกแล้วนะ"
'รินดา'เพื่อนสนิทของพิมพ์ดาวเอ่ยถามเพื่อนสาวอย่างตื่นเต้น เธอเองก็ไปแคสและได้รับบทเพื่อนนายเอก ส่วนพิมพ์ดาวได้บทนางร้าย
"พี่วินไม่ให้ฉันไปอะแก คือฉันก็อยากเล่นนะ.."
พิมพ์ดาวหนักใจ ละครเื่นี้ได้พระเอกมีชื่อเสียงมาเล่น ถ้าเกิดเธอได้บทร้ายจริงๆยังไงก็คงจะดังขึ้นมาได้
"ถ้าแกเล่นเื่นี้คงได้แจ้งเกิดในวงการแน่ๆพิมพ์เอ๊ย! แกอย่าปฏิเสธเลยนะ ฉันอยากเล่นกับแกนะ"
รินดาดีใจมากที่ได้รับบทในครั้งแรกที่ไปแคส และดีใจมากๆเช่นกันที่เพื่อนรักได้เล่นละครเื่เดียวกับตัวเอง
"ทำยังไงดีล่ะรินดา...ฉันกลัวพี่วินจะโกรธ"
"ก็ถ้าตอนนี้ไม่รู้ก็คงไม่เป็อะไรหรอกมั้ง"
รินดาคะยั้นคะยอเพื่อนสาว
พิมพ์ดาวตัดสินใจที่จะเป็นักแสดงในซีรี่ส์วัยรุ่นเื่ใหม่
รินดาและพิมพ์ดาวพากันมาที่กองถ่ายเพื่อเตรียมที่จะถ่ายซีรี่ส์ โชคดีที่เป็ซีรี่ส์ที่ไม่ยาวมากมีเพียงสามตอนเท่านั้น จึงไม่กระทบกับการเรียนมากเท่าไหร่
และซีรี่ส์ที่พิมพ์ดาวได้ไปเล่นเป็ซีรี่ส์วาย มีพระเอก นายเอก ส่วนเธอรับบทเป็แฟนเก่าพระเอกและเป็ตัวร้าย
“นั่นไงพระเอก”
คริสต์พระเอกของเื่เดินเข้าทาทักทายสองสาวแม้จะไม่รู้จักเป็การส่วนตัว
“สวัสดี คริสต์นะครับ”
“สวัสดีค่ะเรารินดานะ
ทักทายกันไปตามเื่ราว ทีมงานพาแนะนำกันให้รู้จักทุกคนและวันนี้ก็เป็วันเปิดกล้อง
สถานการณ์การทำงานผ่านไปได้ด้วยดี
หลังจากเสร็จงานรินดาอาสาจะไปส่งพิมพ์ดาว แต่ระหว่างยืนคุยกันอยู่หน้าตึก คริสต์พระเอกซีรี่ส์ในวันนี้ก็เดินเข้ามาทักทายสองสาว
“เถียงอะไรกันอยู่ครับ”
คริสต์เดินเข้ามาแล้วยิ้มให้รินดากับพิมพ์ดาว
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ยัยพิมพ์ดาวน่ะสิ บอกจะไปส่งก็ไม่ยอมบอกว่าบ้านคนละทางกัน”
“หืม บ้านพิมพ์ดาวอยู่แถวไหนล่ะ?”
ได้ยินแบบนั้นก็หันไปถามพิมพ์ดาว เธอทำหน้าอ้ำอึ้งแต่ก็ยอมตอบออกไป
“อยู่ไม่ไกลบริษัทนี้ค่ะ เลยแยกหน้าออกไปเข้าตรงถนนเส้นหลักประมาณสิบกิโลก็ถึงแล้ว“
“เอ๊ะ บ้านอยู่ทางเดียวกับเราเลยพิมพ์ดาว ให้เราไปส่งมั้ย?”
คริสต์อาสา เพราะยังไงก็ไปทางเดียวกัน แถมทางนี้รถติดมากอีก ขืนรินดายืนยันจะไปส่งคงจะดึกกว่าเ้าตัวจะถึงบ้าน
“มะ ไม่เป็ไรเลยคริสต์ เราเกรงใจน่ะ รถเส้นนั้นติดมากด้วย”
พิมพ์ดาวรีบปฏิเสธ กลัวว่าพี่อัศวินของเธอมาเห็นแล้วจะเข้าใจผิด แค่นี้ก็มองเธอในแง่ลบจะแย่อยู่แล้ว
“ไปกับคริสต์เถอะน่า ไหนๆก็ทางเดียวกัน”
รินดากระแทกศอกเข้าสีข้างเพื่อนแล้วพูดออกมา ั้แ่คบกันมาไม่ยักเคยเห็นพิมพ์ดาวสนใจผู้ชายคนไหน คนมาจีบก็ตั้งมากมาย
คริสต์เองโปรไฟล์ก็ดี แถมยังเป็พระเอกดังอีก เรียกได้ว่าหากสนิทหรือได้คบกันก็ไม่เสียหายอะไร
ไฟเขียว! ผ่านค่ะคนนี้! รินดาได้แต่คิดแล้วกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ เธอรู้ว่าคริสต์สนใจพิมพ์ดาวแน่ๆ สังเกตุจากสายตาั้แ่เมื่อกี่นี้แล้ว
เมื่อเพื่อนพูดแบบนั้น บวกกับคริสต์เองก็เร่งเร้า พิมพ์ดาวจึงจำใจนั่งรถกลับบ้านพร้อมกับคริสต์ในค่ำคืนนี้
ณ คฤหาสน์อัครวิน
“คุณวินครับ คุณพิมพ์ดาวกลับมาแล้วครับ”
ลูกน้องคนสนิทอย่างณภัท เข้ามาแจ้งผู้เป็เ้านาย
ใบหน้าคมคร้ามแสดงให้เห็นถึงความเป็ลูกเสี้ยวสวิตเซอร์แลนด์ก้มลงมองนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือข้างซ้ายเข็มสั้นชี้ไปที่หมายเลขเก้า
เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวสบายๆพร้อมกับกางเกงสแล็คขายาวสีดำ
“อืม”
ร่างกำยำยืนหยัดเต็มความสูง คงต้องออกไปดูกันหน่อยว่าเหตุใดยัยน้องสาวจอมปลอมของเขาถึงกลับบ้านมืดค่ำขนาดนี้ นี่ก็สามทุ่มกว่าแล้ว
“ขอบคุณนะคะคริสต์ที่มาส่ง”
ร่างบางในชุดนักศึกษายิ้มหวานแล้วปิดประตูรถก่อนจะเดินเข้าคฤหาสน์หลังโต
คริสต์ขับรถออกไป ส่วนพิมพ์ดาวก็เดินเข้าคฤหาสน์โดยใช้ประตูรั้วเล็กซึ่งเป็ประตูสำหรับคนเดินเข้าออกและอยู่ติดกับป้อมยาม
“ไปไหนมา?”