เทพมารตกสวรรค์

    ตอนที่29 งานประมูล

    หลังจากแสงสว่างได้หายไปก็ปรากฏร่างของมังกรสีทองขนาดใหญ่ตรงหน้าไป๋หลง จนองค์จักรพรรดิ ถึงกับตกตะลึงเพราะไม่คิดว่าสัตว์อสูรของตนจะออกมาโดยที่ตนเองนั้นไม่ได้สั่งทำให้องค์จักรพรรดิแปลกใจเป็นอย่างมาก


         " ไม่ได้เจอกันเลยน่ะ ไป๋หู่  " เสียงมังกรทองขนาดใหญ่ที่มีลำตัวยาว ประดับไปด้วยเกร็ดสีทอง  กล่าวออกมา เมื่อหลิงหลุนได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวตอบกลับทันที
         " ข้าไม่ได้ชื่อ ไป๋หู่แล้ว ข้ามีชื่อว่าหลิงหลุน นายท่านของข้าเป็นคนตั้งให้ให้ " หลิงหลุนกล่าวตอบออกมาอย่างภาคภูมิ
       " เป็นอย่างนี้นี่เอง เอาเถอะ  ข้าชื่อ มังกรทอง หวงหลง ข้าทราบชื่อท่านได้หรือไม่ " หวงหลงพูดออกมาด้วยความนอบน้อม พร้อมก้มหัวให้ไป๋หลง ทำให้ทั่วทั้งห้องตกตะลึง ขนาดตอนแม่ทัพไคเฉินยังตะลึงอ้าปากค้าง รวมถึงองค์จักรพรรดิเช่นกัน
     " บ้าน่า!! สัตว์เทพอสูรศักดิ์สิทธิ์ อย่างมังกรทองถือว่า เป็นพวกที่ทรนงในศักศรีเป็นอย่างมากขนาดองค์จักรพรรดิยังไม่ยอมก้มหัวให้แล้วนี้.... " ไคเฉินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตกตะลึง
     " หึ!! ข้าจะเคารพก็แค่ คนที่สมควรแก่การเคารพ ถึงแม้ จักรพรรดิที่ครอบครองข้าจะไม่ได้มีนิสัยเลวทราม แต่ก็ไม่คู้ควรพอให้ข้าเคารพอยู่ดี" หวงหลงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

            ตอนนี้องค์จักรพรรดิแข็งทื่อไปแล้ว มองไปที่ไป๋หลงด้วยแววตาที่มีแต่ความสงสัยเต็มไปหมดได้แต่อุทานออกมาในใจ เด็กคนนี้เป็นใครกัน


    " ท่านมังกรทอง ข้าชื่อไป๋หลง  " ไป๋หลงกล่าวออกมาด้วยความนอบน้อมและเคารพ สร้างความพึงพอใจให้กับหวงหลงเป็นอย่างมากที่ไป๋หลง ไม่ได้หลงระเลิงไปกับพลังที่มี
    " ข้าเข้าใจแล้วข้าขอถามเจ้า..ไม่สิ ท่านไป๋หลง ข้าอยากจะรู้ว่า พ่อกับแม่ของท่านเป็นใคร? "   หวงหลงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังทำให้ไป๋หลงครุ่นคิดก่อนจะพูดบางอย่าง
    " ท่านมังกรทอง อย่าใช้คำว่าท่าน กับข้าเลยมันดูไม่เหมาะสมเท่าไหรนัก ส่วนเรื่องที่ท่านถาม ข้าเองก็เริ่มไม่แน่ใจเหมือนกันว่าข้าเป็นลูกของใคร " ไป๋หลงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงสลด เมื่อหวงหลงเห็นเช่นนั้นก็คิ้วขมวดเล็กน้อย
    " ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น " หวงหลงถามออกมาด้วยความใคร่รู้ อู้เฉียงตอนนี้ได้แต่มองไป๋หลงด้วยแววตาซับซ้อน
    " ท่านพ่อ ของข้าที่เลี้ยงดูข้ามานั้นเป็นเผ่าอสูร แต่ข้าก็สงสัยอยู่นานแล้วเหตุใดข้าถึงแปลงเป็นอสูรไม่ได้ข้าเลยเริ่มคิดเรื่องนี้ อีกอย่าง ข้าเคยฝันเห็นผู้หญิง ผมสีทองยาวสลวย เกราะสีทอง สะท้อนกับแสงอาทิตย์ยามเย็นชั่งสวยงาม พอข้าเจอนาง นางก็จะบอกข้าว่ายังไม่ถึงเวลา แล้วข้าก็หลุดออกมา ที่ในฝันของข้าทันที " ไป๋หลงกล่าวอธิบายจบ ก็พึ่งสังเกตุว่าบรรยากาศในห้องเปลี่ยนไป
    " ไม่ผิดแน่ ผู้หญิงที่ท่าน..ไม่สิ เจ้าฝันเห็นนั้น จะต้องเป็นเผ่า เทพ เป็นแน่แท้ "   หวงหลงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม จนบรรยากาศในห้องเปลี่ยนไป
    " อะไรน่ะ!!  เผ่าเทพนั้นถือเป็นเผ่าที่ทรงพลังเป็นอย่างมาก แล้วอีกอย่างสถานที่เผ่าเทพอยู่นั้นอยู่บนเบื้องบนการที่จะขึ้นไปนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย นี้มันยังไงกันแน่ไป๋หลง บอกข้ามา " อู้เฉียงถามด้วยน้ำเสียงจริงจังไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็ได้แต่ส่ายหัว
    " ข้าไม่รู้ ท่านพ่อบอกข้าว่าเมื่อถึงเวลาข้าจะรู้เอง " ไป๋หลงกล่าวอธิบาย
    "เฮ้อ.. ถ้าเป็นอย่างที่เจ้าว่าก็ต้องรอสินะ  " อู้เฉียงกล่าวออกมาแบบเหนื่อยหน่าย
    " เดี๋ยวนะ!! เจ้าบอกว่าพ่อของเจ้าเป็นเผ่าอสูร เขาชื่ออะไร " องค์จักรพรรดิถามออกมาด้วยความสงสัย

               ไป๋หลงเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวตอบออกมาทันที 
    " พ่อของข้า ชื่อ ไป๋หยาง " ไป๋หลงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ โดยไม่ได้ใส่ใจอะไรแต่ทำให้ทั้งห้องตกตะลึงยกเว้นอู้เฉียงที่รู้อยู่ก่อนแล้ว

      อะไรน่ะ!!
                องค์จักรพรรดิเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ตาเบิกกว้างในทันที ส่วนไคเฉินได้แต่แข็งค้างเพราะความตกตะลึง
    " จะ เจ้าบอกว่าพ่อของเจ้าคือ ไป๋หยาง เทพอสูรไป๋หยางที่เคยไปถล่มเมืองหลวงทวีปมังกร จนย่อยยับไปกว่าครึ่งจนถึง ณ บัดนี้ ยังไม่รู้ฉนวนในการก่อเหตุ  จน ห่างหายไปเป็น100ปี " องค์จักรพรรดิกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึง
    " เรื่องนั้นข้ารู้อยู่ก่อนแล้วแต่ข้ารอให้ท่านพ่อบอกข้าเองดีกว่า อีกอย่างหมดเรื่องแล้วหรือยังข้าอยากกลับแล้ว หลิงหลุนกลับมา " ไป๋หลงกล่าวจบ หลิงหลุนก็กลายเป็นแสงแล้วกลับเข้าไปในร่างไป๋หลงอีกครั้งนึง

            เมื่อองค์จักรพรรดิได้ยินเช่นนั้นก็รีบกล่าวออกมาทันที
    " ช้าก่อน ข้าอยากจัดงานเลี้ยงต้อนรับพวกเจ้าได้หรือไม่? แล้วข้าจะให้ไคเฉินไปส่งพวกเจ้าที่สำนักหมื่นกระบี่ " องค์จักรพรรดิถามออกมาอย่งคาดหวัง  เมื่อไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกหิวทันทีจึง หันหน้าไปถามอู้เฉียง
    " เจ้าล่ะ ว่าไง เจ้ารีบกลับหรือไม่ " ไป๋หลงกล่าวถามแก่อู้เฉียง เมื่ออู้เฉียงได้ยินเช่นนั้นก็ตอบกลับทันที
    " ข้าก็ไม่ได้รีบ อยู่ต่อก็ไม่ได้เสียหายอะไร " อู้เฉียงตอบกลับ

             เมื่อองค์จักรพรรดิได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวต่อทันที
    " เดี๋ยวคืนนี้ข้าจะให้คนเตรียมที่พักให้  ไคเฉิน เจ้าไปบอกว่าให้จัดเตรียมห้องสำหรับแขกของข้าสองคน" องค์จักรพรรดิกล่างบอกแก่ไคเฉิน
    " ขอรับ" ไคเฉินกล่าวจบก็เดินออกไปทันที


               ตอนนี้มังกรทองหวงหลงได้ครุ่นคิดบางอย่างก่อนจะกล่าวออกมา
    " นี้ มนุษย์เอ๋ย  ข้าสามารถเข้าไปในงานเลี้ยงได้หรือไม่ ? "  หวงหลงกล่าวถามแก่องค์จักรพรรดิ เมื่อองค์จักรพรรดิได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก ราวกับคืนนี้จะต้องเกิดเรื่องวุ่นขึ้นแน่
    " ก็ได้อยู่หรอกแต่จะไปทั้งแบบนี้ไม่ได้ " องค์จักรพรรดิกล่าวอธิบายแก่หวงหลง
    " ไม่มีปัญหา " หวงหลงกล่าวจบ ร่างกายก็กลายเป็นแสงก่อนจะปรากฏบรุษชุดขาวที่ดูมีสง่าราศี ใบหน้าผ่องใส ผมยาวสีเงิน ดวงตาสีเขียวมรกต สร้างความตกตะลึงแก่ไป๋หลงและองค์จักรพรรดิเป็นอย่างมาก
    " แบบนี้คงได้สิน่ะ ไว้ ถึงงานเลี้ยงข้าจะเข้าไป " หวงหลงกล่าวจบก็กลายเป็นแสงแล้วหายไปในร่างองค์จักรพรรดิทันที ทิ้งไว้ให้ไป๋หลงและองค์จักรพรรดิ ตกตะลึง
    " หลิงหลุน เจ้าสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้หรือไม่ " ไป๋หลงกล่าวถามแก่หลิงหลุน
    " เรียนนายท่าน ข้าก็สามารถทำได้ถ้านายท่านต้องการ  " หลิงหลุนกล่าวอธิบาย
    " งั้นข้าขอไปเดินเล่นในเมืองหน่อยก็แล้วกัน "ไป๋หลงกล่าวจบก็เตรียมจะเดินจากห้องในทันที
    " เดี๋ยวก่อน รับสิ่งนี้ไป " องค์จักรพรรดิ ส่งบางอย่างมาให้ไป๋หลง ไป๋หลงไม่ได้สนใจเพียงแค่เห็นว่าเป็นเหรียญตราสีทองเท่านั้น
    " ข้าขอพักผ่อนหน่อยก็แล้วกัน พอถึงช่วงงานเลี้ยงแล้วเดี๋ยวข้าจะเข้าไป " อู้เฉียงบอกกล่าวแก่ไป๋หลง 
    "แล้วแต่เจ้าเลยข้าไปล่ะ  " ไป๋หลงกล่าวจบก็เดินออกจากห้องขององค์จักรพรรดิในทันทีเพราะอยากจะสำรวจเมืองว่ามีสิ่งใดที่น่าสนใจบ้าง



              หลังจากไป๋หลงออกมาออกมาจากราชสำนักแล้ว ก็มุ่งมาที่ตลาดในทันทีพร้อมกับใส่ฮู้ดเหมือนเดิม
    " นี้ๆ ข้าได้ยินมาว่าในโรงประมูลคราวนี้มีสินค้าพิเศษเข้ามาด้วย เจ้าได้ข่าวมาบ้างไหม " เสียงของชายวัยกลางคนรูปร่างผอมแห้งกล่าวขึ้น
    " ข้าว่า คนอย่างเราคงไม่มีโอกาศได้มาหรอกแค่เห็นข้าก็พึงพอใจแล้ว " เสียงของชายร่างอ้วนกล่าวขึ้น
    " งั้นพวกเรารีบเข้าไปกันเถอะเดี๋ยวงานประมูลจะเริ่มกันซะก่อน "

           ไป๋หลงได้ยินสองคนนี้คุยกันจึงเกิดความสนใจจึงแอบเดินตามไปด้วยจนมาถึงโดมขนาดใหญ่ที่ภายนอกทำจาก หินอ่อนสวยงาม หน้าทางเข้ามีผู้ให้บริการแก่คนที่เข้ามา เมื่อถึงคิวของไป๋หลง พนักงานสาวที่จัดว่าหน้าตาดีพอสมควรสังเกตุมองดูไป๋หลง ก่อนจะกล่าวออกมาอย่างสุภาพ
    " ไม่ทราบว่าท่านต้องการนำสิ่งของมาประมูลหรือมาร่วมงานประมูล " พนักงานสาวกล่าวออกมาด้วยความนอบน้อม ไป๋หบงเห็นดังนั้นจึงกล่าวตอบทันที
    " ข้าต้องการ มาประมูล " ไป๋หลงกล่าวจบพนักงานก็ยื่นบางอย่างให้ไป๋หลง
    " นี้ คือหมายเลขของท่านถ้าท่านต้องการประมูลก็ชูหมายเลขขึ้น ส่วนที่นั่ง จะมีหมายเลขเขียนไว้อยู่ท่านก็ไปนั่งตรงที่มีเลขเหมือนกันกับป้าย " พนักงานสาวกล่าวอธิบาย
    " ข้าเข้าใจแล้ว " ไป๋หลงกล่าวจบก็หยิบหมายเลขที่พนักงานสาวยื่นให้ทันที หมายเลขของไป๋หลงคือ 86 ไป๋หลงเข้ามาข้างในก็สังเกตุเห็นผู้คนจำนวนมาก ก่อนจะหาที่นั่งของตน
    " อ้ะ เจอแล้ว " ไป๋หลงกล่าวจบก็มานั่งตรงที่มีหมายเลขเหมือนกับป้ายที่ตนมีในทันที คนที่นั่งข้างๆ ไป๋หลงนั้นเป็นสตรีนางหนึ่งที่อายุราวๆกับไป๋หลง นางดูราวกับเทพธิดา  ผิวพรรณสวยงาม เส้นผมสีดำสนิทเหมือนของตน เมื่อไป๋หลงหันไปมอง ก็ มีรังสีอัมหิตแผ่ออกมาจากคนที่นั่งใกล้ๆ กับสตรีนางนั้นทันที ก่อนจะมีเสียงดังขึ้น
    " เจ้า!! อยากตายมากนักรึ ที่มาบังอาจใช้สายตามามอง คุณหนู ตระกูลซาน  ที่เป็นตระกูลที่มีอิทธิพลในทวีปจรัสแสงแห่งนี้ " เสียงของชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ใกล้ๆกล่าวขึ้นออกมาด้วยความเดือดดาล เมื่อไป๋หลงได้ยินเช่นนั้น ตัวเองก็ไม่อยากก่อเรื่องสักเท่าไหร จึงกล่าวอธิบาย เพราะคนเริ่มหันมาสนใจเยอะขึ้นเรื่อยๆ
    " ข้าขอโทษด้วยก็แล้วกัน " ไป๋หลงกล่าวออกมาเรียบไม่ได้สนใจเท่าใดนัก
    " นี้เจ้า.... " 
    " พอได้แล้ว!! การประมูลจะเริ่มแล้ว เจ้าอย่าก่อเรื่องได้ไหม " เสียงสตรีนางนั้นดังขึ้นทำให้ผู้ที่ติดตามมาด้วยเงียบลง แต่ยังแผ่จิตสังหารมาที่ไป๋หลงเรื่อยๆ
    " เฮ้อ..ถึงจิตสังการระดับนั้นจะไม่สามารถทำอะไรเราได้แต่มันน่ารำคาญ เอางี้ละกัน จิตสังหารก็ต้องเจอกับจิตสังหาร " ไป๋หลงคิดขึ้นในจบก็ปล่อยจิตสังหารไปที่ชายผู้ติดตามคนนั้น โดยไม่ให้คนอื่น สัมผัสถึงมันได้

    อึก!!

          เสียงชายวัยกลางคนที่แทบจะกระอักเลือดออกมา ใบหน้าขาวซีด และตกตะลึงจ้องมองไปที่ไป๋หลงด้วยความหวาดกลัว ไป๋หลงเพียงยิ้มให้แต่รอยยิ้มนั้นราวกับเป็นรอยยิ้มของมัจจุราช 
    " เจ้าเป็นอะไรของเจ้าทำไมหน้าของเจ้าถึงซีดแบบนั้น " สตรีนางนั้นที่ชายวัยกลางคนติดตามมาด้วยเอ่ยขึ้น
    " มะ ไม่มีอะไรขอรับ "  ชายวัยกลางคนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงสั่น  เมื่อ ได้ยินผู้ติดตาทของตนไม่ได้เป็นอะไรจึง เลิกสนใจทันที แล้วมาสนใจงานประมูลแทน
               " บัดซบ!! มันเป็นใครกันใส่ฮู้ดปิดหน้าปิดตาระดับพลังก็ตรวจสอบไม่ได้ "   ชายวัยกลางคนได้แต่คิดในใจ จนมีเสียงประกาศจากพิธีกรสาวที่เป็นคนแนะนำสินค้าดังขึ้น

          " เอาล่ะ ท่านแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ทางเรามีความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ท่านเข้ามายังงานประมูลนี้ อย่างที่ท่านทราบกันจากข่าว วงในว่าวันนี้จะมีสินค้าพิเศษ ที่ทุกคนจะต้องอยากได้เป็นแน่แท้  เอาล่ะ ทางเราจะเริ่มการประมูล ณ บัดนี้   การประมูลเริ่มได้!! "



    จบ....