เทพยุทธยันต์มนตรา

ตอนที่​ 40 งานให้เจ้าทำ​

"แย่ละ ต้องรีบเข้าไปเอาสิ่งของมันออกมาให้หมดก่อน"

ลู่หาน ที่ต้องการกอบโกย​สมบัติ​หมอตาทิพย์​ ในที่พักอาศัย​ จึงพยายามเบียดทางเดิน เพื่อเข้าไปใกล้ที่พัก หมอตาทิพย์​ ขึ้นเรื่อยๆ

"หากไม่ได้ เจ้าช่วยออกมาแฉเรื่องนี้แก่พวกเรา คงถูกหลอกกันไปอีกนานแน่"

"จริงด้วย ข้าขอบใจเจ้ามากเลย"

ลู่หาน ที่เบียดจนเข้ามาถึงหน้าบ้านของ หาอตาทิพย์​ ก็พบเจอคนที่คุ้นเคยไม่นาน

"นั้นมัน เจ้าคนที่คุณหนู​ช่วยเอาไว้ใน ตำหนักเจ้าพ่อ"

สาวใช้ ที่เป็นคนช่วยเหลือ​พวกคนที่ถูกขัง จนฟื้นตัว​กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง จนออกมาจากตำหนักเจ้าพ่อได้ จึงจดจำใบหน้าคนเรานั้นได้ทันที

"กะแล้ว คงไม่มีใครอีกแล้วที่ปล่อยเรื่อง หมอตาทิพย์​ ออกมากระจายข่าวแก่คนอื่นแบบนี้อีก"

ลู่หาน ที่คาดเดาไว้อยู่แล้ว จึงเดาไว้ถูกไม่มีผิด

"จะทำไงดีคะคุณหนู​ แบบนี้เราเข้าไปในนั้นไม่ได้ง่ายๆแน่"

สาวใช้ ที่มองดูคนยืนกันเต็มล้อมบ้าน หมอตาทิพย์​ เอาไว้จำนวนมาก ไม่มีทางให้เล็ดรอดผ่านไปได้เลย

"ก็ไม่เห็นจะต้องสนเลย อีกไม่นานพวกนั้นต้องบุกเข้าไปแน่ ถึงเวลานั้นเราค่อย​ปะปน​เข้าไปกับคนอื่นก็ได้"

ลู่หาน กับสาวใช้ ต่างแปลงโฉมใบหน้าเรียบร้อย​ จึงไม่ต้องห่วงเรื่องจะมีใครจำพวกตนได้อีก เพียงแค่ปะปนเป็นพวกเสียหายเหมือนกับคนอื่น แล้วบุกเข้าไปในบ้าน หมอตาทิพย์​ ด้วยค่อยหาโอกาสกอบโกย​ออกมาก็ได้

"เอาละ พวกเราบุกเข้าไปเลย"

ชายหนุ่ม ที่ตัดสินใจ​สั่งคนอื่นบุกขึ้นมาทันที หลังจาก​ร้องเรียก หมอตาทิพย์​ กับยังไม่มีใครปรากฏ​ตัวออกมา

ชายหนุ่มคนนี้ คือหนึ่งในคนที่ถูกขังใน ตำหนักเจ้าพ่อ แล้วถูกช่วยออกมาโดยสาวใช้ กับลู่หานเช่นเดียวกัน เป็นชายหนุ่มที่เผชิญหน้า​กับลู่หานให้หลีกทางเพื่อจะหนีออกจากตำหนักเจ้าพ่อให้เร็วที่สุด​ก่อนจะมาเผยความจริงแก่คนอื่น

ซึ่งตอนนั้น ลู่หานได้เคยประกาศ​แล้วว่า ได้ทำการสังหาร​ หมอตาทิพย์​ กับ เจ้าพ่อร่างทรง ไปเรียบร้อย​แล้ว แต่ก็ยังไม่ปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็น​กับคำพูดโม้เกินจริงของลู่หานตอนนั้น

แต่ตอนนี้กลับเริ่มเชื่อคำพูดลู่หานออกมาบ้างแล้ว เมื่อตนเองยังไม่เห็น หมอตาทิพย์​ ปรากฏ​ตัวออกมาเลย แล้วยังมี เจ้าพ่อร่างทรง ที่ยังไม่มาตามเหล่านักโทษของตนที่ขังเอาไว้กลับไปเช่นนี้ จึงคิดว่าอีกฝ่ายที่เป็น เจ้าพ่อร่างทรง ก็ตายไปแล้วก่อนหน้านี้​แน่ๆเช่นเดียวกัน

"ที่นี้มีสิ่งของมากมายเลย เรามากอบโกย​กันให้หมด แทนเงินที่ถูกเอาไปกันพวกเรา"

คำพูดของชายหนุ่ม ตรงกับความคิดของลู่หาน ที่ต้องการจะทำเช่นเดียวกัน จึงทนไม่ได้ที่จะเห็นสิ่งของตรงหน้า ถูกคนอื่นเอาไปต่อหน้าต่อตาเช่นนี้ ทั้งที่ตนเองเป็นคนสังหาร หมอตาทิพย์​ ด้วยตัวเองแท้ๆ

"สิ่งของพวกนี้ต้องตกเป็นของข้าสิถึงจะถูก"

ลู่หาน บ่นขึ้นมา เมื่อเกิดความไม่พอใจที่กำลังจะถูกชาวบ้านจำนวนมากนำมันไป จนอาจเหลือตกถึงมือตนไม่กี่ชิ้นเท่านั้น

"เอาไงดีคะ คุณหนู"

สาวใช้ที่ทำตัวไม่ถูกเมื่อสถานการณ์​การเป็นแบบนี้ขึ้นมาได้ แล้วหลังจากได้ยินคำพูดไม่พอใจของคุณหนู​ตนเองเมื่อกี้ ก็พอรู้ได้ว่าจะไม่ยอมปล่อยให้คนอื่นมาแย่งชิงของที่ตนเองหมายปองไปง่ายๆแน่

"เราออกไปจากที่นี้กันก่อน"

ลู่หาน ที่เดินออกมาจากที่พัก จนสาวใช้ทำตัวไม่ถูก เมื่อคุณหนู​ของตนเองเดินออกมา แทนที่จะรีบคว้าสิ่งของอย่างรวดเร็ว​ก่อนที่จะไม่เหลือมาถึงมือพวกตนเอง

สาวใช้ที่ไม่คิดว่าคุณหนู​ของตน จะเลิกล้มความตั้งใจ​ง่ายๆไปเช่นนี้ จึงได้แต่เดินติดตามออกไปอย่างงงงวย​

แต่สาวใช้เมื่อมาคิดดูดีๆ ก็ไม่มีทางที่นิสัยชอบกอบโกย​สิ่งของ ราวกับสมบัติ​จะปล่อยไปง่ายๆ โดยที่ไม่ทำอะไรสักอย่างแน่

"อยากได้สิ่งของที่ข้าเหน็ดเหนื่อย​ด้วยตัวเองกันมากงั้นรึ"

ลู่หาน ที่ไม่มีทางจะปล่อยให้คนอื่นนำสิ่งของที่ตนจะกอบโกย​มาเป็นของตนเองหลุดมือไปอยู่กับคนอื่นแน่ แม้สิ่งของพวกนี้จะได้มาจากการหลอกลวงชาวบ้านก็ได้ แต่ตอนนี้มันเป็นสิ่งของไร้เจ้าของไปแล้ว และต้องตกมาเป็นของตนเองเท่านั้น

ลู่หาน ที่เดินออกมาที่ลับตาคน เมื่อตอนนี้คนส่วนใหญ่​ล้วนเข้าไปข้างในบ้าน หมอตาทิพย์​ กันเกือบหมดแล้ว

"นี้มัน..."

สาวใช้ เห็นไหรูปร่างน่ารังเกียจ​ ที่มีออร่าน่าขยะแขยง​แผ่ออกมา จึงจำได้ว่า มันคือ ไหที่อยู่ในตำหนักเจ้าพ่อ

ลู่หาน จัดการสักยันต์​ประเภท​มืด ลงบนฝ่ามือตนเอง เป็นทักษะ​ หุ่นเชิด​วิญญาณ​ ที่เจ้าพ่อร่างทรงเคยใช้กับน้องชายของตัวเอง แล้วยังเตรียมเข็มสักยันต์​

"ออกมาทำงานซะ เจ้าหมอ​ตาทิพย์"

ลู่หาน ที่เปิดฝาไหสะกดวิญญาณ​ออกมา เพื่อเรียกใช้ หมอตาทิพย์​ ทันที

หมอตาทิพย์​ ที่ออกมาด้วยความหวาดกลัวแก่ลู่หาน เมื่อตนเองไม่รู้จะเจอกับอะไรบ้าง ถึงโดนเรียกออกมาเช่นนี้

"ข้ามีงานให้เจ้าทำ"

ลู่หาน สั่งออกมา เมื่อตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องใช้ วิญญาณ​หมอตาทิพย์​ ขึ้นมาแล้ว

"เจ้าจะทำไรน่ะ"

หมอตาทิพย์​ ที่กำลังรอฟังคำสั่งต้องตกใจ เมื่อเห็นว่าลู่หานกำลังจะเอาเข็มมาสักยันต์​ตนเอง

"อยู่นิ่งๆซะ"

"ข้าจะทำอะไรบางอย่างกับตัวเจ้า"

หมอตาทิพย์​ ที่พยายามจะหลบหนี แต่ถูกพลังของทักษะ หุ่นเชิดวิญญาณ​ ที่ลู่หานใข้ออกมาใส่ วิญญาณ​หมอตาทิพย์​ จนไม่อาจจะขยับตัวได้

"อ๊ากกกกก"

วิญญาณหมอตาทิพย์​ ที่แม้จะตายไปแล้ว แต่ก็ไม่วายถูกทรมานจากการสักยันต์​ของลู่หาน เป็นความผิดของตนเองที่คิดไปหาเรื่องอสุรกาย​กลับชาติมาเกิด​อย่างลู่หานแท้ๆ ที่ตอนนี้ตนเป็นวิญญาณ​ยังต้องมาถูกเล่นงานได้อีก

ด้วยวิญญาณ​หมอตาทิพย์​ที่ตายไปแล้ว ไม่น่าจะมีสิ่งของอะไรที่สามารถ​สัมผัส​ตัวเองได้ซ้ำ แล้วทำไมเข็มสักยันต์​ของลู่หานอันนี้ถึงมาสัมผัส​ตนได้กัน

หากมองเข็มสักยันต์​ของลู่หานดีๆ ก็พบว่าเป็นเข็มสักยันต์​ที่แตกต่างจากเดิม ที่ปกติลู่หานจะใช้เข็มเขี้ยวมังกรในการสักยันต์​มากกว่า แต่ตอนนี้กับเป็นเข็มสักยันต์​อีนอื่นแทน

"คุณหนู​ นั่นไม่ใช่เข็มสักยันต์​ที่คุณหนู​ใข้มาตลอดใช่ไหมคะ"

สาวใช้ที่ได้ใกล้ชิดกับลู่หานตลอดเวลา จึงจดจำรูปลักษณ์​ของเข็มเขี้ยวมังกร​ได้เป็นอย่างดี 

แต่ตอนนี้เข็มสักยันต์​อันใหม่ มีสีขาวโพลนราวกับเป็นกระดูกคนตายเลยทีเดียว