ทะลุมิติต่างโลก? ข้าแค่อยากขายน้ำแข็งไส! อ่านฟรี 70 ตอน ( ภาค 1 )เท่านั้น

เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงชุดเกราะเหล็กกระทบกันดังเคร้งคร้าง เรียกความสนใจของทุกคนให้หันไปมอง ทหารหลวงขนาดยักษ์สี่นายได้ทำการพยุงร่างของ ‘ท่านแม่ทัพใหญ่เกา’ ก้าวเข้ามากลางลานประลอง สภาพของยอดขุนพลผู้เคยเกรียงไกรในอดีตบัดนี้ช่างดูน่าเวทนายิ่งนัก ใบหน้าของเขาซูบซีดขาวราวกับกระดาษ ไร้สีเลือดฝาด ร่างกายซีกซ้ายตั้งแต่หัวไหล่ลงไปจนถึงปลายเท้าแข็งเกร็งทื่อราวกับท่อนไม้ และมีไอเย็นยะเยือกสีฟ้าอ่อนพวยพุ่งออกมาตลอดเวลาจนเกราะเหล็กหนามีชั้นน้ำแข็งและแม่คะนิ้งเกาะกุมหนาเตอะ ทุกครั้งที่เขาหายใจจะมีเสียงครืนเครือและไอออกมาเป็นฝ้าหนาทึบ แกนั่งลงบนตั่งหินตรงกลางลานด้วยร่างกายที่สั่นเทาจากความหนาวเหน็บที่กัดกินกระดูกมานานนับทศวรรษ

คุณชายกู้เฟยยิ้มกริ่มอย่างผู้เหนือกว่า เขารีบก้าวเท้าเข้าไปหาท่านแม่ทัพ นำยาเม็ดสีแดงเพลิงที่พึ่งปรุงเสร็จสด ๆ ร้อน ๆ ส่งให้ท่านแม่ทัพกลืนลงไปทันที "ท่านแม่ทัพใหญ่! นี่คือยาเม็ดเพลิงสุริยันทะลวงกระดูกของสำนักข้า รีบกลืนลงไปเถอะขรับ พลังยาจะเข้าไปแผดเผาพิษน้ำแข็งให้ละลายเอง!"

ท่านแม่ทัพเการีบกลืนยาลงท้องไปอย่างมีความหวัง ทันทีที่ยาตกถึงกระเพาะ ร่างกายของเขาก็เกิดปฏิกิริยารุนแรง เปลวไฟสีแดงเพลิงลุกโชนขึ้นมาตามผิวหนังซีกขวา แกหอบหายใจรุนแรงจนตาเหลือก เหงื่อกาฬไหลทะลักท่วมตัวราวน้ำป่า "อ้ากกกกก! ร้อน... ร้อนแรงเหลือเกิน! พลังยากำลังแผดเผาท้องไส้ของข้า... แต่... แต่พิษน้ำแข็งไออนธการในกระดูกซีกซ้ายมันยังคงนิ่งสนิทไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด! แพทย์หลวงกู้เฟย ยาของเจ้ามันทำให้ข้าแสบไส้จนแทบจะกระอักเลือดตายอยู่แล้ว!" แม่ทัพเการ้องครางด้วยความทรมานแสนสาหัส ใบหน้าซีกซ้ายยังคงแข็งทื่อเย็นเฉียบเหมือนเดิมไม่มีผิดเปลี่ยน

กู้เฟยเห็นดังนั้นก็หน้าเสียทันที เหงื่อตกกีบ ใบหน้าซีดลงรีบเอ่ยแก้ตัวเสียงสั่น "ทะ... ท่านแม่ทัพ โปรดใจเย็นและอดทนรอซักครู่ขรับ พลังยากำลังเดินทางเข้าสู่กระดูกขรับ!"

"หลบไปไกล ๆ เลยไปคุณชายกู้เฟย ยาของท่านมันหยาบกระด้างเกินไป คนไข้จะแสบไส้จนตับไหม้ตายก่อนพอดีขรับ" เสี่ยวเป่าเดินนวยนาดก้าวเข้ามาตรงกลางลาน พลางยกชามทองคำขนาดยักษ์ที่บรรจุบิงซูชานมไข่มุกน้ำขิงมหาเวทส่งให้ท่านแม่ทัพเกาด้วยท่าทางสบาย ๆ "เอ้า! ท่านแม่ทัพใหญ่เกา ทานของหวานล้างปากดับความขมและความแสบร้อนเมื่อครู่หน่อยขรับ ทานเนื้อเกล็ดหิมะชานมพร้อมลูกชิดใสเคี้ยวหนึบหนับคำโต ๆ เลยนะขรับ ข้ารับประกันความฟิน!"

แม่ทัพเกามองดูชามของหวานสีส้มทองสลับขาวปุยหิมะตรงหน้าด้วยความงงงวยและระแวงในใจ ‘เศษน้ำแข็งกับแป้งเม็ดสีทองเนี่ยนะจะมารักษาพิษห้าพันปีของข้าได้?’ ทว่า กลิ่นหอมละมุนละไมเบาสบายของน้ำขิงมหาเวทและนมสดสวรรค์ที่โชยเข้าจมูก มันช่างเย้ายวนใจและกระตุ้นน้ำลายจนแกทนไม่ไหวอีกต่อไป แกใช้ช้อนไม้ตักเกล็ดหิมะชานมน้ำขิงพร้อมลูกชิดแก้วผลึกและไข่มุกทองคำคำโตยัดเข้าปากกว้างทันที!

เคี้ยว... เคี้ยว... เคี้ยว... ซดดดดด!

ตึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!

ร่างสูงใหญ่ของท่านแม่ทัพใหญ่เกาพลันแข็งค้างนิ่งสนิทไปในพริบตาราวกับถูกหยุดเวลา! ดวงตาคู่เก่าที่เคยขุ่นมัวขยับเบิกกว้างจนแสงประกายสีฟ้าครามระเบิดพวยพุ่งออกจากนัยน์ตาทั้งสองข้างราวกับลำแสงเลเซอร์!

รสชาติความเผ็ดร้อนสดชื่นอมหวานละมุนละไมของขิงแก่มหาเวทพันปี ที่ผสานเข้ากันได้อย่างไร้ที่ติกับความหอมมันเข้มข้นลุ่มลึกของเกล็ดหิมะชานมสด มันมอบความรู้สึกที่สดชื่น กระปรี้กระเปร่า และทรงพลังอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนในชีวิต ความเผ็ดร้อนของน้ำขิงร้านเสี่ยวเป่าไม่ได้แผดเผาทำลายทางเดินอาหารเหมือนยาของกู้เฟย แต่กลับแผ่ซ่านความอบอุ่นที่นุ่มนวล ซึมซาบทะลวงผ่านกล้ามเนื้อ เข้าสู่กระดูกและจุดชีพจรที่เคยตายด้านทั่วร่างในเสี้ยววินาที!

และที่ทรงอานุภาพทำลายล้างที่สุดคือ ‘ลูกชิดใสหนึบหนับแช่อิ่มน้ำผึ้งป่าหมื่นปี’ เมื่อแกเคี้ยวโดน ความเหนียวหนึบเด้งสู้ฟันสนุกปากของมันระเบิดพลังงานหยางมหาศาล วิ่งตรงเข้าจู่โจมเข้าใส่พิษน้ำแข็งไออนธการที่เกาะกุมกระดูกซีกซ้ายมานานสิบปีจนแหลกสลายกลายเป็นผงธุลีทันที!

แกร๊ก... แกร๊ก... ซู่ลลลลลลลลล!

เสียงเกล็ดน้ำแข็งแตกสลายดังขึ้นในร่างกาย ไอเย็นสีฟ้าเข้มพุ่งทะลักออกจากท่อนแขนและขาซีกซ้ายของท่านแม่ทัพราวกับท่อน้ำระเบิด เกล็ดน้ำแข็งหนาที่เคยเกาะตามชุดเกราะเหล็กละลายกลายเป็นหยดน้ำร่วงหล่นลงพื้น และกลายเป็นไอสีขาวพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ากว้าง แม่ทัพเกาผุดลุกขึ้นยืนตรง ร่างกายกลับมาผุดผ่องมีเลือดฝาด แขนซีกซ้ายที่เคยอัมพาตจนขยับไม่ได้มาสิบปี บัดนี้สามารถยกขึ้นกวัดแกว่ง วาดหมัด และต่อยลมดัง ฟิ้ว! ฟิ้ว! พลั่ก! ได้อย่างคล่องแคล่ว ว่องไว และทรงพลังยิ่งกว่าคนหนุ่มอายุยี่สิบปีซะอีก!

"โอ้... โอ้สวรรค์โปรด! ข้า... ข้าหายดีเป็นปกติแล้ว! พลังยุทธ์ของข้ากลับคืนมาแล้ว! พิษน้ำแข็งไออนธการในกระดูกของข้าถูกของหวานถ้วยนี้ละลายสลายหายไปสิ้นแล้วโว้ยยย!" แม่ทัพเกาแผดเสียงตะโกนลั่นลานพระราชวังด้วยความดีใจและซาบซึ้งใจสุดขีด แกทรุดตัวลงคุกเข่าโขกหัวต่อหน้าเสี่ยวเป่า "เถ้าแก่เป่า! ท่านคือเทพแพทย์กลับชาติมาเกิดชัด ๆ! บิงซูชานมน้ำขิงของท่านมันคือสมบัติกู้ชีวิตกู้แผ่นดินของข้า!"

เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีและอัศจรรย์ใจของชาวเมืองนับหมื่นดังก้องฟ้า ปาฏิหาริย์ของของหวานฟิวชันได้สยบหัวใจคนทั้งทวีปพฤกษาวารีลงอย่างราบคาบในพริบตาเดียว!