เกิดใหม่เป็นหญิง!?

"โอ้.. คุณหนูอรุณสวัสดิ์ครับ"ลุงเคนาสโค้งตัวลงพร้อมกับทักทายฉัน"อื้ม.. อรุณสวัสดิ์ค่ะ ลุงเคนาส""วันนี้พวกเราจะไปที่ไหนกันคะ..?"ฉันถามขึ้นเพราะจำเมื่อวานได้ที่ลุงเคนาสบอกไว้ว่ายังมีสถานที่เหลืออยู่ที่ยังไม่ได้ไป"คุณหนู วันนี้กระผมจะพาไปยังร้านเสื้อผ้าเพื่อตัดเย็บชุดครับ"ฉันได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า"ค่ะ.. งั้นเดี๋ยวหนูมานะคะ""ครับ คุณหนู"ฉันขอเวลาลุงเคนาสสักนิด.. ส่วนหนึ่งก็เพราะว่ามีอายังไม่ตื่นถ้าจะไปรับชุดละก็ไปพร้อมกับมีอาเลยจะดีกว่า..มันจะได้ไม่เสียเวลามากด้วยฉันคิดแบบนั้นแล้วก็เดินกลับเข้าไปในห้องซึ่งมีอาก็ยังนอนหลับเป็นตายตามฉบับของเธอ..ขาแข้งเหยียดเตะผ้าห่ม.. น้ำลายยืดมุมปาก..ฉันเห็นสภาพของมีอาแล้วก็ได้แต่ส่ายหัว"มีอา ตื่นได้แล้ว""อือ.."มีอาครางรับในลำคอ.. ก่อนที่จะซุกหมอนนิ่มๆของเธอ"มีอา ตื่นได้แล้ว..!"ฉันเขย่าตัวมีอา.. แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมตื่น.. ในทางตรงกันข้ามเธอกลับแอ่นตัวหนีฉันอีกต่างหาก..'ไม่ยอมตื่นดีๆใช่ไหม..'ฉันเดินเข้าไปก่อนจะค่อยๆคล่อมตัวของมีอา.."ไม่ตื่นละก็.. หึหึ..".."ฮ่า...ๆๆ""อยะ.. อย่านะ อาร์ทีเมีย!""ฮ่าๆๆ.. พะ.. พะแล้วว!!"มีอาดิ้นภายใต้มือปลาหมึกของฉันที่จักจี้เอวของเธอ"ยอมตื่นยัง!?""ยะ..ยอมแล้วจ้าา.."อ๋อยย~!มีอายกหัวขึ้นพูดตอบก่อนจะทิ้งหัวลงเตียงด้วยความล้าจากการโดนฉันปลุก"ไปอาบน้ำ!""วันนี้พวกเราจะไปร้านเสื้อผ้ากัน"ดึ๊งง!"จริงหรอ!?"มีอาพอได้ยินว่าวันนี้เราจะไปที่ไหนกันนั้นก็เด้งตัวลุกจากเตียงทันทีก่อนที่ฉันจะพูดตอบพร้อมกับดีดหน้าผากของเธอโป๊ะ..!"ใช่ รีบไปเตรียมตัวได้แล้ว"ฉันพูดตอบมีอาก่อนที่จะเดินออกจากห้องปล่อยให้มีอาเอามือปิดหน้าผากของเธอ
"อื้มม.. ลุงเคนาสใกล้ถึงเวลาหรือยังคะ?"ฉันเดินลงมาถามลุงเคนาสที่รออยู่หน้าประตูบ้าน.."เหลือเวลาเหลือราวครึ่งชั่วโมงรถม้าถึงจะมาถึงครับ คุณหนู"ลุงเคนาสพูดตอบฉัน"ค่ะ.."ว่าแล้วฉันก็เดินไปนั่งบนเก้าอี้ตรงจุดชมธรรมชาติหน้าบ้านเพื่อรอมีอาแต่งตัวกับรถม้า..
ฉันนั่งชมธรรมชาติพร้อมอ่านหนังสือที่หยิบออกมาจากบ้านอยู่อย่างนั้นนานพอสมควรมีอาก็เดินออกมาพร้อมกับชุดประจำตัวของเธอ..ชุดนักเวทย์ของเธอนั่นเอง.. ฉันละสงสัยจริง..ๆ เธอไม่อายบ้างหรือยังไง.. ชุดนั่นมันเปิดข้างในเห็นชั้นในด้วยซ้ำ..ฉันถอนหายใจด้วยความปลง ก่อนที่มีอาจะเดินมาหาฉันพร้อมกับนั่งลงตรงข้ามฉันส่วนฉันก็อ่านหนังสือต่อ.. ปล่อยให้มีอาดูธรรมชาติรอบตัวเธอไป
กรั่บบ!! กรั่บบ!! กรั่บบ!!ฮี่~!!"รถม้ามาแล้วครับ คุณหนู""ค่ะ.."ลุงเคนาสเดินมาหาฉันพร้อมบอกกับฉันว่ารถม้ามาถึงแล้วฉันเลยตบไหล่มีอาก่อนที่จะลุกขึ้นเดินไปโดยมีอาลุกเดินตามหลังฉัน"โอ้.. ยินดีที่ได้พบครับ คุณหนูอาร์ทีเมีย!""ช่างงดงามสมชื่อเลยนะครับ..""อื้ม.. ขอบคุณค่ะ"ฉันพูดขอบคุณไปอย่างนั้น.. เพราะว่าจริงๆแล้วคนขับแค่ประจบสอพลอฉันเท่านั้น และคนขับรถม้าแทบไม่ได้มองฉันด้วยซ้ำ.. มันมองไปที่ข้างหลังฉันด้วยสายตาหื่นกามต่างหากล่ะ..ซึ่งเจ้าตัวก็ยังไม่รู้เรื่องราวอะไรสักอย่างมีอา.. เธอนี่ช่างไม่รู้ตัวบ้างเลย.."เชิญคุณหนูอาร์ทีเมีย ขึ้นรถม้าได้เลยครับ.."คนขับรถม้าเมื่อจ้องมองมีอาจนพอใจก็ละสายตาก่อนจะก้มหัวพร้อมยื่นมือเชิญฉันขึ้นรถม้าซึ่งเป็นมารยาทของขุนนางอยู่แล้ว.. ฉันเลยจำเป็นต้องกุมมือนั้นขึ้นรถม้าพอฉันขึ้นรถม้าได้ไม่นานแล้วนั้นลุงเคนาสก็เดินไปนั่งข้างๆคนขับก่อนที่ลุงเคนาสจะเริ่มส่งสัญญาณมือเริ่มออกเดินทาง
"หื้ม.. มองกี่ทีก็ยังดูสงบสุขนะคะ"มีอามองบรรยากาศภายนอกก่อนที่จะพูดขึ้นมา..เด็กๆต่างวิ่งเล่น ชาวบ้านตะโกนขายสินค้าทั้งผลไม้ เครื่องดื่ม ขนมปังอาหารต่างๆนาๆ..ฉันมองมีอาที่หันหน้ามองออกไปนอกรถก่อนที่ฉันจะพูดขึ้น"ใช่.. ที่นี่สงบสุขจริงๆนั่นแหละ.."ฉันพูดก่อนจะหลับตาลง..
ไม่นานรถม้าก็หยุดลงก่อนที่ลุงเคนาสจะเดินมาเปิดประตูรถม้า"ถึงแล้วครับ คุณหนู"ก่อนที่ลุงเคนาสจะเดินหลบไปข้างๆ พร้อมกับที่ฉันและมีอาเดินลงจากรถม้า"โอ้วว.. ยินดีต้อนรับคุณหนูทั้งสองนะขอรับ!"ชายรูปร่างอ้วนจ้ำม่ำเหมือนรู้อยู่แล้วเดินออกมาจากร้านก่อนที่จะถูมือไปมาพร้อมกับพูดทักทาย"อื้ม.."ฉันครางในลำคอตอบไปก่อนที่จะพูดจุดประสงค์ของการมาในครั้งนี้"พวกเรามารับชุดนักเรียนของโรงเรียนเกรทเมนเดลค่ะ""โอ้..! กรุณารอสักครู่นะขอรับ คุณหนูทั้งสอง!""เชิญข้างในก่อนเลยขอรับ!"ชายอ้วนตัวเตี้ยผายมือเข้าไปข้างในร้านก่อนที่ตัวมันจะเดินนำเข้าไป..ฉันเห็นดังนั้นก็เดินเข้าไปภายในร้านพร้อมกับมีอาและลุงเคนาส..เมื่อเดินเข้ามานั้นพวกเราก็พบกับชุดหรูหรามากมายทั้งชุดแฟชั่นของโลกนี้และชุดลำลอง รวมไปถึงชั้นในหรูหรา.. และชั้นในยั่วสวาทที่เป็นลูกไม้มากมายฉันรู้สึกถึงแรงบีบที่มือเบาๆ ก่อนที่ฉันจะหันไปหานางซึ่งฉันก็รู้ว่าแรงบีบนั้นมาจากมีอา..สาเหตุก็เพราะเมื่อเข้ามาข้างในนั้นเสื้อผ้าหรูมากมายนั้นล่อตามีอาอย่างมากนั่นเอง..ฉันเลยจำต้องหันไปหาเธอ"อยากได้อะไรก็ไปสิ"มีอาพอได้ยินฉันพูดนั้นก็พยักหน้ารัวๆก่อนจะวิ่งหายไปภายในดงชั้นชุดแฟชั่นมากมาย..เฮ้อ..ฉันถอนหายใจออกมาก่อนที่จะเดินไปกับลุงเคนาสเพื่อหาที่นั่งรอชุดนักเรียนนั่นเอง
ฉันมองมีอาที่ผลุบๆโผล่ๆภายในดงเสื้อผ้ามากมาย.. ซึ่งบนมือของเธอนั้นมีทั้งเสื้อและกระโปรงจำนวนมาก..คิดแล้วฉันก็เสียวสันหลัง..ถ้าทั้งหมดนั่นมันจะเท่าไหร่กันนะ..?
ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงนั้นเจ้าของร้านเสื้อผ้านี้ก็เดินกลับมาพร้อมกับชุดนักเรียนสีขาวปกคอสีดำเป็นแบบกระดุม กระโปรงนั้นเป็นสีดำ.. ถ้าไม่ติดที่มันสั้นมากฉันคงไม่ว่าอะไรหรอก.. มันสั้นซะจนถ้าฉันใส่ละก็.. ขอแค่ก้มตัว.. มันคงเห็นข้างใต้นั้นทั้งหมดแน่ๆ!?"เอ่อ... ขอเปลี่ยนกระโปรงให้ยาวกว่านี้ได้ไหมคะ?"ฉันพูดขึ้นเพราะ.. ถ้าฉันต้องใส่ชุดแบบนั้นละก็.. ฉันได้ตายแน่ๆ!"โอ้.. คุณหนูทางโรงเรียนเกรทเมนเดลไม่อนุญาตให้ปรับแต่งชุดครับ""กระผมต้องขออภัยด้วย.."ฉันได้ยินคำตอบนั้นก็หน้าตกอย่างหดหู่.."ช่างเถอะค่ะ..""งั้นกระผมขอคิดเงินเลยนะครับ"ชายอ้วนยื่นชุดมาให้ฉัน.. ซึ่งฉันก็รับมาวางไว้ที่หน้าตักก่อนที่ชายอ้วนจะลงมือคำนวณเงินทั้งหมด.."ทั้งหมด 1,590 โกลด์ครับ คุณหนู""หื๊ออ..?""ถูกแหะ.."ฉันร้องในลำคอก่อนที่จะพึมพำพูดออกไป..ซึ่งเหมือนว่าเจ้าของร้านนั้นจะได้ยิน.. จนทำให้มันกลืนน้ำลายดังเอื้อก.. ก่อนที่ฉันจะหันหน้าไปที่ลุงเคนาสซึ่งลุงเคนาสเองก็รู้ก่อนที่จะนำบัตรอะไรสักอย่างขึ้นมาก่อนจะเขียนจำนวน 1,590 เหรียญทองที่ช่องจำนวนเงินพร้อมกับให้ฉันเซ็นต์ลงที่ส่วนของผู้จ่าย..อื้ม.. ที่นี่ก็มีการใช้เช็คด้วยหรอ..?แน่นอนว่าผมเข้าใจว่าที่ลุงเคนาสให้ทำคืออะไร..อื้ม.. เช็คมันไว้ใช้สำหรับการเบิกเงินจำนวนมากๆไม่ใช่หรอ..?ช่างเถอะ..ว่าแล้วฉันก็เตรียมตัวจะเดินออกจากร้านไป.."คุณหนู ลืมมีอาครับ""อ๊ะ.."ฉันเผลอร้องออกมาเสียงน่ารัก..ฉันดันลืมเพื่อนของตัวเองไปได้ยังไงกันเนี่ย.."อาร์ทีเมีย~! มีอาเลือกเสร็จแล้วคร๊าา~"นั่นไง.. พอนึกขึ้นได้ก็มาทันทีเลยนะ..นึกว่าจมลงกองเสื้อผ้าตายไปแล้วซะอีก.."อื้ม.. คุณเจ้าของร้านคิดราคาเสื้อผ้าพวกนี้ด้วยค่ะ.."ฉันชี้ไปยังมีอาที่หอบเสื้อผ้ามา.. ซึ่งมันเยอะมากจนสูงถึงหัวของเธอเลยด้วยซ้ำพร้อมกับที่ฉันหันไปบอกเจ้าของร้านที่ตอนนี้อ้าปากค้างก่อนที่เขาจะได้สติก่อนจะโค้งตัวให้ฉัน"อะ.. ครับ คุณหนู""กระผมจะคิดเงินของคุณหนูท่านนั้นเลยนะขอรับ"ว่าแล้วเจ้าของร้านก็เดินเข้าไปช่วยมีอาถือ..ก่อนที่เจ้าของร้านจะเริ่มคิดราคาในแต่ละตัว..ใช้เวลาไปราว 10 นาทีเจ้าของร้านก็เดินหามาฉันพร้อมกับใบราคา"13,040 เหรียญทอง ขอรับคุณหนู""ค่ะ.."ฉันพูดตอบก่อนที่จะไปหาลุงเคนาส ซึ่งลุงเคนาสก็ยื่นใบเช็คให้ฉันก่อนที่ฉันจะลงมือเขียนจำนวนเงินบวกกับค่าทริปนิดหน่อยให้กับร้าน.."นี่ค่ะ.."ฉันเขียนจำนวนเงินให้เจ้าของร้านไปราว 13,500 เหรียญทอง ก่อนที่ฉันกับมีอาจะหอบชุดกลับไป..อ่อ.. ส่วนเรื่องชุดนักเรียนของมีอาละก็คิดเงินรวมกับจำนวนเงินนั้นแล้วล่ะ..ก่อนที่พวกฉันจะขึ้นรถม้าพร้อมกับเสื้อผ้าจำนวนมากของมีอา.. ในขณะที่ฉันมีแค่อย่างเดียวคือ ชุดนักเรียนเกรทเมนเดล..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Ch.17 ซื้อชุดนักเรียน

นิยายแนะนำ

เกิดใหม่เป็นหญิง!?

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Ch.17 ซื้อชุดนักเรียน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้