เพทายโทรหาใบชาแต่โดนใบชาตัดสายมันทำให้เขาหงุดหงิดมาก
“ได้จะเอาแบบนี้ใช่ไหม เราจะได้เห็นดีกันใบชา” เพทายพูดด้วยความโกรธ
เขาตามหาใบชามาหลายวันก็ไม่เจอ เนื่องจากเป็วันหยุดยาวด้วย จะให้ไปถามเพื่อนของใบชาก็ไม่กล้าพอจึงได้แต่รอให้วันหยุดนี้หมดไป
@อะพอโล่ บาร์
“ไอ้เพทาย ใจเย็นๆ ดื่มเอาๆ เดี๋ยวก็เมากันพอดี” ม่อนกล่าว
“มึงเป็อะไร่นี้ดูหงุดหงิดแปลกๆ” แทนไทถามด้วยความสงสัย
เพทายไม่ได้ตอบอะไร กระดกเหล้าเข้าปากไปเรื่อยๆ
ม่อนเห็นเพื่อนเครียดๆ จึงเรียกสาวมาบริการเพื่อนๆ
“น้องๆเข้ามาเลยครับ ช่วยบริการเพื่อนพี่หน่อย” ม่อนกล่าว
“พี่เพทายมีอะไรให้มิ้นช่วยไหมคะ” พร้อมทั้งเบียดหน้าอกอวบเข้าหาชายหนุ่ม
เพทายไม่ได้พูดอะไร นั่งดื่มโดยไม่สนใจสาวข้างกาย วันนี้เขาไม่มีอารมณ์เขาจึงขอตัวกลับก่อน
“มึงกูกลับล่ะ” พร้อมกับลุกขึ้น
“เห้ยยๆ มึงรีบไปไหน” เพทายไม่สนใจเสียงทักของเพื่อน เขาเดินออกไปทันที
เพทายขับรถมาถึงคอนโดอย่างคนใจลอย ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเขาคิดถึงแต่หน้าของใบชา
เขามายืนรับลมที่ระเบียง
“ใบชาเธอทำให้ฉันเป็ขนาดนี้เลยหรอ” เขาพูดพร้อมกับน้ำตาคลอ
ใบชากับมานอนบ้านหลายวันแต่ไม่มีวันไหนที่เธอหลับตาลงเลย เอาแต่นึกถึงหน้าคนใจร้ายคนนั้น
“เฮ้ออ….” ใบชาออกมายืนมองออกไปนอกหน้าต่างพร้อมกับถอนหายใจ
“พรุ่งนี้ก็ต้องกลับไปเรียนแล้วสินะ เฮ้ออออ..”
เช้าวันรุ่งขึ้นใบชารีบอาบน้ำเก็บกระเป๋ากลับคอนโดแต่เช้า ใบชาใช้เวลาขับรถจากบ้านถึงคอนโดประมาณ 3 ชั่วโมง เนื่องจากรถติด
“ออกเช้าขนาดนี้ยังจะติดอีก แล้วเมื่อไหร่จะถึงเนี่ย” ใบชาพูดอย่างเซ็งๆ
ใบชาแวะห้างสรรพสินค้าระหว่าทางเพื่อซื้อของกลับคอนโด
ระหว่างที่เดินซื้อของใบชาก็เจอกับเพทายที่มากับสาวสวยจากคณะนิเทศที่กำลังเลือกซื้อเสื้อผ้าอยู่
“เพทายคะ ชุดนี้เป็ไงคะ สวยไหม”
“อืมม” เพทายตอบไปส่งๆ
“มายด์เลือกไม่ถูกเลย สวยทุกชุดเลย”
“เอาทั้งหมดครับ” เพทายเริ่มเบื่อหน่ายจึงบอกพนักงานเอาทั้งหมด และจะได้รีบกลับ
วันนี้เข้าว่าจะกลับบ้านจึงแวะซื้อของไปฝากคุณแม่แต่เผอิญเจอมายด์ที่ลานจอดรถ เธอจึงชวนให้เขามาเดินเป็เพื่อน เขายังไม่ได้ตอบตกลงแต่โดนเธอลากไปที่ร้านเสื้อผ้า
ส่วนใบชาเผอิญเจอเพทายกับมายด์ที่กำลังเลือกซื้อเสื้อผ้ากันอยู่เธอจึงรีบเดินออกจากตรงพร้อมกับความน้อยใจ และอยู่ๆน้ำตาเ้ากรรมก็ไหลอาบแก้มนวล
ฮึก ฮึก ฮือออ…
“ทำไมต้องรู้สึกกับเขาด้วย” ใบชารู้สึกเจ็บจี๊ดที่อกซ้าย เธอนั่งร้องให้อยู่ในรถเป็เวลานานจึงรีบขับรถกลับคอนโด ขณะขับรถออกจากลานจอดรถเป็จังหวะเดียวกันกับที่เพทายเดินออกมา แต่เพทายไม่ทันมองจึงไม่เห็นรถของใบชา
เพทายมาถึงบ้านก็เจอกับน้องสาวที่มาก่อนแล้ว น้องสาวเพทายชื่อขนมอยู่คณะเภสัชชั้นปีที่1
“ไงแสบมานานแล้วหรอ”
“เฮียหวัดดี พึ่งมาถึงค่ะ” เธอสวัสดีพี่ชายแล้วก็เล่นโทรศัพท์ต่อ
“แล้วแม่ละ”