ย้อนเวลากลับมาสร้างเซฟเฮาส์ในวันสิ้นโลก

    บทที่ 43 เป้าหมายของห้องทดลอง (รีไรต์)

            บทที่ 43 เป้าหมายของห้องทดลอง (รีไรต์)

             

            ชั่วขณะที่ธนูปรากฏขึ้น ดวงตาของตี้เจียงก็ฉายแววประหลาดใจ

             

            “ผู้หญิงคนนี้มีทักษะยิงธนูงั้นเหรอ” เขามองท่าทางการง้างธนูอันสง่างามของลั่วฉิงเทียนแล้วก็อดที่จะชื่นชมเธอออกมาไม่ได้

             

            ในตอนนั้นเอง กระจกที่ขวางกั้นคนกับซอมบี้อยู่ก็แตกละเอียดฝูงซอมบี้กรูกันเข้ามาทางลั่วฉิงเทียนและตี้เจียง

             

            แสงสายฟ้าสีม่วงและเปลวเพลิงสีแดงพุ่งออกมาจากมือของทั้งคู่พร้อมกัน

             

            ลูกศรเพลิงสามดอกของลั่วฉิงเทียนพุ่งทะยานไปยังซอมบี้ที่อยู่ด้านหน้าสุด พร้อมกับเสียงแหวกอากาศ

             

            หัวของซอมบี้ที่อยู่แถวหน้าถูกธนูดอกนั้นเจาะทะลุ ลากพวกที่อยู่ด้านหลังล้มระเนระนาด

             

            “ตูม!” เสียงระเบิดเบา ๆ ดังขึ้นเปลี่ยนซอมบี้โดยรอบให้กลายเป็นผงธุลี

             

            ตี้เจียงมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง เพียงแค่ลูกศรสามดอกของลั่วฉิงเทียนก็กำจัดซอมบี้ไปได้กว่าสิบตัว

             

            แต่เขาก็ไม่ลดละมือ โจมตีซอมบี้ที่กรูเข้ามาด้วยสายฟ้า จนพวกมันไหม้เกรียมทั้งหมด

             

            พวกเขาจัดการกับฝูงซอมบี้ไปได้มากแล้ว แต่ก็ยังถูกรายล้อมอยู่ พวกเขาจึงต้องยืนกันและกันไว้ หันหลังชนกัน ค่อย ๆ รับมือกับซอมบี้ที่กระโจนเข้ามาไม่หยุดยั้ง

             

            ตี้เจียงต่อสู้ไปพลางเหลือบไปมองลั่วฉิงเทียนที่อยู่ด้านหลัง พลางประหลาดใจที่ผู้หยิงคนนี้คนนี้แข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้มาก เมื่อต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้ที่พุ่งเข้ามา เธอเปลี่ยนไปใช้ดาบยาวอย่างคล่องแคล่ว

             

            ฟันเพียงแค่ฉับเดียว หัวของซอมบี้ก็หลุดกระเด็น

             

            ลั่วฉิงเทียนไม่มีเวลามาสนใจตี้เจียงที่อยู่ด้านหลัง ความสนใจทั้งหมดของเธอมุ่งไปที่เหล่าซอมบี้ที่รายล้อมอยู่

             

            ซอมบี้ตัวไหนเข้าใกล้ เธอจะโยนกับดักออกไปก่อน จากนั้นจึงใช้จังหวะที่มันติดกับฟาดฟันหรือไม่ก็ใช้ธนูเพลิงเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

             

            ทั้งสองผสานการต่อสู้ได้อย่างเข้าขากัน ฝนเพลิงและสายฟ้าก่อกระจายแสงแวบแปลบปลาบไปทั่วบริเวณเล็ก ๆ แห่งนี้


            ในที่สุด เหล่าซอมบี้รอบตัวก็เหลืออยู่เพียงหยิบมือ

             

            ทันใดนั้นทักษะจิตสัมผัสของเธอก็รู้สึกถึงซอมบี้ตนหนึ่งที่กำลังพุ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว ด้วยท่าทางประหลาด

             

            เมื่อมันเข้ามาใกล้ ตี้เจียงก็ตะโกนร้องลั่น

             

            “ระวัง!” ทันใดนั้นตี้เจียงก็ใช้มือเดียวอุ้มลั่วฉิงเทียนขึ้นมาแล้วหมุนตัวเธอไปรอบ ๆ ลั่วฉิงเทียน ยื่นมือทั้งสองข้างยันไหล่ของตี้เจียงไว้

             

            ในขณะที่ตี้เจียงกำลังอุ้มเธอหมุนตัว เธอก็รวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่เท้า แล้วเตะซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาจนกระเด็นไปไกล แรงเตะนั้นยังส่งผลให้ซอมบี้ที่เหลืออยู่รอบ ๆ กระเด็นตามไปด้วย

             

            ในวินาทีต่อมาลั่วฉิงเทียนก็ถูกวางลงบนพื้น พวกเขาทั้งสองคนยืนหันหลังชนกันอีกครั้งเพื่อจัดการกับซอมบี้ที่ยังเหลืออยู่

             

            ซอมบี้ที่อยู่โดยรอบถูกกำจัดจนหมดสิ้น เหลือเพียงซอมบี้ที่เคลื่อนไหวรวดเร็วเป็นพิเศษเพียงตัวเดียวเท่านั้น

             

            ในที่สุดทั้งคู่ก็มองเห็นร่างทั้งหมดของซอมบี้อย่างชัดเจน

             

            บนร่างกายและหัวของมันเต็มไปด้วยแขนและขาที่ขาดวิ่น ราวกับว่ามีคนสามสี่คนถูกยัดรวมกันอยู่ในร่างเดียว

             

            เมื่อรู้ว่าตัวเองถูกพบเห็นเข้าให้แล้ว ซอมบี้ตัวนั้นส่งเสียงคำรามลั่น “ฮื่อออ ฮึ่มม” ใส่ลั่วฉิงเทียนและตี้เจียง

             

            ในตอนที่สองสายตากำลังจ้องอยู่ที่ซอมบี้ตัวนนั้นอยู่ ลูกไฟขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมาจากปากของมันตรงเข้ามาที่ใบหน้าของตี้เจียงและลั่วฉิงเทียน

             

            ทั้งสองคนแยกตัวออกจากกันอย่างรวดเร็ว หลบไปคนละทิศละทาง ในวินาทีต่อมาลูกศรของลั่วฉิงเทียนก็พุ่งออกไปอีกครั้ง เล็งตรงไปที่หัวของซอมบี้ตนนั้น

             

            แต่ดูเหมือนว่าซอมบี้แปลกประหลาดนั่นจะไม่เกรงกลัวลูกศรเพลิงของลั่วฉิงเทียนเลยแม้แต่น้อย หนึ่งในแขนที่ขาดวิ่นของมันยกขึ้นปัดลูกศรออกไป

             

            ลูกธนูถูกซอมบี้นั้นตีกระเด็นออกไปทันที

             

            “ซอมบี้ธาตุไฟระดับ 3 แย่แล้ว พลังของฉันใช้กับมันไม่ได้ผล!” ลั่วฉิงเทียนพูดด้วยสีหน้าขมวดคิ้วอย่างกังวลใจ

             

            ตี้เจียงปล่อยสายฟ้าสองสายใส่ซอมบี้ธาตุไฟ ซอมบี้ถูกโจมตีจนถอยหลังไปสองก้าว ตี้เจียงฉวยโอกาสนี้วิ่งเข้าไปยืนขวางหน้าลั่วฉิงเทียนอย่างรวดเร็ว

             

            การกระทำนี้ทำให้ลั่วฉิงเทียนรู้สึกประหลาดใจ และมีความรู้สึกแปลก ๆ ในใจที่ตัวเธอเองก็บอกไม่ถูก

             

            ซอมบี้ฝั่งตรงข้ามทรงตัวได้แล้ว มันปล่อยลูกไฟใส่ตี้เจียงและลั่วฉิงเทียนไม่หยุด ตี้เจียงใช้พลังสายฟ้าป้องกันไปพร้อมกับโจมตีโต้กลับไปด้วยสายฟ้า

             

            เมื่อเห็นว่าทำร้ายทั้งสองคนไม่ได้ ซอมบี้จึงเลิกใช้พลังแล้ววิ่งเข้าหาพวกเขาโดยตรง

             

            ลั่วฉิงเทียนโผล่ออกมาจากด้านหลังของตี้เจียง เมื่อซอมบี้เข้ามาใกล้ เธอก็ปล่อยกับดักหกอันใส่ซอมบี้ธาตุไฟนั่นติด ๆ กัน

             

            ฉิงเทียนสามารถหยุดการเคลื่อนไหวของซอมบี้ได้สำเร็จ

             

            ต่อมาลั่วฉิงเทียนก็หยิบธนูและเล็งไปที่หัวของซอมบี้ตัวนั้น ทางฝั่งตี้เจียงเองก็ปล่อยสายฟ้าออกมาสามสายพร้อมกัน

             

            ในวินาทีต่อมา หัวของซอมบี้ก็ระเบิดออก ร่างของซอมบี้ระดับ 3 ก็ร่วงลงสู่พื้น

             

            ทันทีที่ซอมบี้ล้มลง ก็มีผลึกคริสตัลสีแดงกลิ้งหลุน ๆ ออกมา

             

            ลั่วฉิงเทียนเห็นผลึกคริสตัลก็รู้สึกดีใจอย่างมาก ผลึกคริสตัลธาตุไฟระดับ 3 เธอรีบวิ่งเข้าไปหยิบผลึกคริสตัลขึ้นมา จากนั้นก็หยิบขวดน้ำที่ใกล้จะหมดจากกระเป๋าเป้มาทำความสะอาดอย่างระมัดระวัง

             

            “ผลึกคริสตัลอันนี้เป็นของฉันแล้ว คุณห้ามแย่งฉันนะ!”

             

            ลั่วฉิงเทียนทำความสะอาดผลึกคริสตัลเสร็จแล้วก็ยื่นให้ตี้เจียงดู ตี้เจียงยิ้มและพยักหน้า

             

            “อืม ของคุณอยู่แล้ว ผมไม่แย่งหรอก”

             

            ลั่วฉิงเทียนรู้สึกพอใจมาก เธอจึงเก็บผลึกนั่นใส่กระเป๋า แต่ความจริงแล้วเธอเอาไปใส่ไว้ในมิติต่างหาก

             

            จากนั้นเธอก็หยิบมีดออกมา แล้วนั่งลงตรวจดูซอมบี้ที่หัวของมันยังคงสมบูรณ์อยู่

             

            ตี้เจียงเห็นท่าทางของลั่วฉิงเทียนแล้วรู้ว่าหญิงสาวคนนี้กำลังหาผลึกคริสตัลอีกแล้ว เมื่อเห็นลั่วฉิงเทียนเจอผลึกคริสตัลแล้วทั้งใบหน้าและดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความดีใจ เขาก็รู้สึกว่าหญิงสาวคนนี้ก็น่ารักดีเหมือนกัน

             

            เขาก็ไม่ได้อยู่เฉย ๆ เขาหยิบมีดออกมาจากรองเท้าทหาร แล้วเริ่มช่วยลั่วฉิงเทียนหาผลึกคริสตัลด้วย

             

            ไม่ไกลออกไป เฉินฮ่าวรออยู่นานแล้ว เมื่อแน่ใจว่าข้างหน้าไม่มีเสียงต่อสู้แล้ว จึงค่อย ๆ วิ่งกลับมาอย่างระมัดระวัง

             

            พอกลับมาก็เห็นลั่วฉิงเทียนกับตี้เจียงกำลังนั่งยอง ๆ ผ่าหัวซอมบี้อยู่

             

            “หัวหน้า ฉิงเทียน พวกคุณฆ่าซอมบี้ไปตั้งเยอะเลยนะครับ เก่งจริง ๆ”

             

            ตี้เจียงส่งผลึกคริสตัลที่หาได้ให้เฉินฮ่าวพร้อมพูดว่า

             

            “เก็บให้ดี พวกนี้ช่วยพลังพิเศษของพวกเราได้ พอกลับไปแล้วแบ่งให้พี่น้องคนอื่นด้วย”

             

            “ครับ หัวหน้าวางใจได้”

             

            เฉินฮ่าวดีใจมาก เขาเอาผลึกคริสตัลมาเช็ดกับเสื้อแล้วเก็บเข้าไป ตอนนี้ตี้เจียงหันไปมองลั่วฉิงเทียนแล้วพูดว่า

             

            “จัดการผลึกคริสตัลเสร็จหมดแล้ว ไปกันเถอะ พวกเราเข้าไปดูกันว่าข้างในมีอะไรบ้าง”

             

            ลั่วฉิงเทียนพยักหน้า ทั้งสามคนเดินเข้าไปในห้องทดลองห้องในสุด

             

            ภายในห้องทดลองรกรุงรังไปหมด บนพื้นและบนโต๊ะเต็มไปด้วยข้อมูลที่ยังพอหลงเหลืออยู่ ลั่วฉิงเทียนเปิดใช้งานทักษะที่สามของเธอเพื่อค้นหาเบาะแส

             

            ในที่สุดพวกเขาก็พบเป้าหมายที่แท้จริงของห้องทดลองนี้ในตู้ใบหนึ่ง

             

            ที่นี่กลายเป็นห้องทดลองสำหรับการวิจัยศักยภาพของมนุษย์ และยังมีบันทึกข้อมูลการทดลองเกี่ยวกับวิธีการได้รับพลังพิเศษของมนุษย์

             

            ตี้เจียงมองไปที่ลั่วฉิงเทียนอย่างจริงจังในเวลานี้แล้วพูดว่า

             

            “สิ่งนี้สำคัญเกินไปสำหรับมนุษย์ แม้ว่าที่นี่จะไม่ได้อธิบายอย่างชัดเจนว่าการปรากฏตัวของซอมบี้เกี่ยวข้องกับห้องทดลองนี้ไหม แต่ถ้าเป็นไปตามข้อมูลที่พวกเราหาได้แล้วมนุษย์ปกติสามารถได้รับพลังพิเศษได้ ผมหวังว่าคุณจะมอบสิ่งนี้ให้กับกองทัพของเรา”



    คล้ายกับเรื่องย้อนเวลากลับมาสร้างเซฟเฮาส์ในวันสิ้นโลก ที่คุณอ่าน