อลินตา... หมอผีข้ามภพ

นอกเหนือไปกว่านั้น ไอวิญญาณของเงาดำนี้อลินตาเคยเห็นและได้สัมผัสจากผีป่า เมื่อครั้งที่เธอไปทำการปราบผีให้ปู่โสมในป่ายวมอีกด้วยแต่ที่น่าหวั่นเกรงก็คือพลังวิญญาณเหล่านี้มันมหาศาลมาก หากมารวมกัน..!! เอ๊ะ!หรือว่า!!  อลินตาคิดได้ดังนั้นก็หันขวับไปยังผีปอบมุกนวลด้วยความตกใจ

                “หรือว่ามันรอวันรวมกันเป็นหนึ่งเดียว!!” อลินตาหันไปทางผีปอบมุกนวลต้องมีร่างของมนุษย์คนใดคนหนึ่งที่เป็นร่างหลักให้กับปีศาจตนนี้ นั่นก็หมายความว่าคนๆ นั้นคือร่างอันแท้จริงที่รอไอวิญญาณของกลุ่มควันดำซึ่งเคยแตกสลายมาแล้วครั้งหนึ่งกลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อทำการรวมร่างให้เสร็จสมบูรณ์ระหว่างนี้มันก็ซ่องสุมลูกน้องอันชั่วช้าไปด้วย

                เมื่อรวมร่างพร้อมบริวารแล้วมันก็จะทำการ ฆ่ามนุษย์ เทพ เทวดาและทุกคนที่ขวางหน้ามัน จากนั้นก็ทำการยึดครอง 3 โลก เถลิงอำนาจเป็นผู้ครอบครองที่ยิ่งใหญ่แล้วทำการสังหารหมู่เพื่อให้เลือดของสิ่งมีชีวิตบนโลกไหลรวมลงแม่น้ำลำคลองไว้ดื่มกินคนและสัตว์จะล้มตายยิ่งกว่าผักปลา

                อลินตาดวงตาวาววับราวปีศาจร้ายเดินดุ่มเข้าไปหาผีปอบมุกนวลอย่างรวดเร็วซึ่งเงาควันดำปีศาจที่แฝงร่างของผีปอบมุกนวลอยู่ในตอนนี้ยังไม่แข็งแกร่งสักเท่าไหร่และตอนนี้มันก็โดนมีดอาคมของอลินตาปักเข้าที่ลำตัวเต็มๆ มันคงต้องหลบไปสักพักเพื่อรักษาเศษร่างของมันอย่างแน่นอนผีปอบมุกนวลจ้องหน้าอลินตากร้าว แต่อลินตาไม่สนใจพูดขึ้นเสียงเหี้ยมเกรียม

                “ที่แท้แกก็แค่ทาสของมันเกิดมาเสียชาติเกิดจริงๆ เพราะอำนาจและความโลภ จึงขายได้แม้กระทั่งวิญญาณตัวเอง”ว่าแล้วอลินตาก็หยิบหุ่นขี้ผึ้งออกมาจากกระเป๋ากางเกงมืออีกข้างถือมีดที่ขว้างออกไปเมื่อครู่นี้ผีปอบมุกนวลเห็นดังนั้นมันผงะถอยแล้วก็พุ่งตัวกลายเป็นควันดำทะยานเข้ามาทางอลินตาแต่อลินตาที่ตอนนี้จ้องศัตรูคล้ายเสือที่จ้องจะขย้ำเหยื่ออยู่แล้วก็หลบทันพลันใช้มีดที่อยู่ในมือเฉือนเข้าที่แขนของผีปอบมุกนวล จากนั้นก็ใช้หุ่นขี้ผึ้ง ทาบไปบนแผลนั้นก่อนจะใช้ฝ่ามือที่เปล่งประกายสีน้ำเงิน ตบผลัวะเข้าไปที่ผีปอบมุกนวลอย่างแรงผีปอบมุกนวลกระเด็นไปไกล

                อลินตารีบร่ายคาถานะมัดโมผูก อันเป็นคาถามัดวิญญาณผีร้ายไม่ให้ออกฤทธิ์เดชได้ในระยะหนึ่งซึ่งคาถานี้อลินตาได้มาจากหมอครูปราบผีในยุคสุโขทัยช่วงกำลังรุ่งเรืองมันเป็นคาถาที่ใช้สะกดผี คล้ายกับเอาผียัดหม้อถ่วงน้ำ แต่อันนี้จะแรงน้อยกว่าเหตุผลเพราะแม่บ้านมุกนวลยังไม่ตาย 100%

                อีกอย่างอลินตาต้องการให้แม่บ้านมุกนวลยังคงอยู่ในบ้านเพื่อไม่ให้น้าปลายนภาและทุกคนรวมทั้งแขกที่จะมาพรุ่งนี้ผิดสังเกตจนกว่าการรับมรดกจะผ่านพ้นไป และความคิดนี้ของอลินตาปอบมุกนวลก็อ่านออกเช่นกัน จึงพยายามที่หนีแต่ทว่าไม่ทันอลินตาทำทุกอย่าง ด้วยความรวดเร็วก่อนจะเดินเข้าไปหาผีปอบมุกนวลแล้วพูดน้ำเสียงเย็นเยียบไร้ความปราณี

                “แกมีเวลาสองวันสำหรับอยู่เชยชมโลกใบนี้มันมีสองทางสำหรับแก หนึ่งไปผุดไปเกิดตามกรรมของแก และสองยอมให้ไอ้ปีศาจกินวิญญาณแกแล้วก็ทิ้งละไอวิญญาณให้เป็นอากาศเน่าเหม็นหมุนวนอย่างไม่มีความหมายฉันจะบอกอะไรให้นะ ไม่รู้ว่าแกโง่หรือว่าแกล้งโง่ แกก็รู้นี่ว่าไอ้ปีศาจที่แฝงร่างแกอยู่มันไม่ได้หวังดีอะไรกับแกเลย นอกจาก อาศัยร่างแกไปวันๆเพื่อซ่อมร่างที่แท้จริงของมัน แกมันก็แค่ไม้บันไดขั้นแรกที่จะเชื่อมมันไปสู่บันไดขั้นบนสุดก็แค่นั้นเอง..”ผีปอบมุกนวลนิ่ง แววตาไร้ความรู้สึก คนอย่างเธอมีหรือที่จะไม่รู้ว่าตัวเองไร้ค่าแต่ใครเล่าจะช่วยเธอได้ ชีวิตของเธอมันไม่มีค่าตั้งแต่เกิดแล้วอลินตาจ้องเข้าไปในแววตาของผีร้าย ผีตัวนี้มีบางอย่างฝังใจ แทนที่อลินตาจะรู้สึกสงสารแต่กลับรู้สึกสมเพชมากกว่าอลินตาสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ ก่อนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงชัดเจน

                “เธอเลือกทางเดินผิดเองตั้งแต่แรกจะโทษใครได้!”ทำไมอลินตาจะไม่รู้ความเป็นมาเป็นไปของแม่บ้านคนนี้อลินตารู้เรื่องคร่าวๆ ตั้งแต่สวดคาถาอตีตมนตรานั่นแล้ว

                แม่บ้านมุกนวลคนนี้คือตัวการสำคัญที่ทำให้สามีของน้าปลายนภาและเมียน้อยในคณะหมอลำต้องตายด้วยอุบัติเหตุ!!ในวันที่สองคนนั้นขับรถจะกลับบ้านปอบมุกนวลก็โผล่ออกมากลางถนนแล้วอยู่ในสภาพร่างจริงสามีของปลายนภาเห็นก็ตกใจหักรถหลบพุ่งเข้าชนต้นไม้อย่างจังจนกระทั่งเสียชีวิตกันทั้งคู่และด้วยเวรกรรมสองคนนั้นก็กลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนอยู่ประจำตรงที่ตนตาย แต่ทว่าแม้แต่วิญญาณปอบมุกนวลก็ไม่ต้องการให้พวกมันอยู่รอด!!

                ปอบแม่บ้านมุกนวลกินวิญญาณของสองคนนั้นเพื่อเพิ่มพลังให้กับปีศาจอสูรกายดำที่แฝงร่างของเธออยู่อดีตของแม่บ้านมุกนวลคนนี้ เธอคือลูกสาวคนโตที่ไม่เอาไหนเลยนอกจากแต่งตัวสวยไปวันๆ ของหมอธรรมปราบผีกะเมื่อหลายสิบปีมาแล้วมุกนวลมีน้องสาวที่ดูเหมือนจะเป็นขี้ข้าของพี่สาวเสียมากกว่า วันๆ คอยทำงานทำการและช่วยแม่หาเงินเข้าบ้านด้วยการปราบผีกะ จนกระทั่งผู้เป็นแม่ของทั้งสองตายไป

                น้องสาวคนเล็กก็ยอมสละความสุขของตัวเองด้วยการไม่ออกเรือนกับคนรักเพื่อเป็นหมอธรรมปราบผีกะแทนแม่ แต่ทว่า มุกนวลก็ยังอิจฉาน้องที่มีผู้คนนับหน้าถือตามากกว่าเธอ จึงได้แอบทำการปล่อยผีกะในหม้อให้ไปเข้าสิงน้องและกัดกินน้องสาวแท้ๆ ของตนจนตาย และมีหรือที่ผีกะมันจะไม่ทำอะไรมุกนวล

                ผีกะตนนั้นเข้าร่างมุกนวลและใช้ร่างมุกนวลหากินอย่างมีความสุขเรื่อยมาจนกระทั่งวันเวลาผ่านไปมุกนวลก็มาเจอเข้ากับปลายนภา และได้อยู่รับใช้ปลายนภานับแต่นั้นเป็นต้นมาส่วนปีศาจอสูรกายดำมาเจอกับน้าปลายนภาของเธอและยึดร่าง รวมทั้งจิตวิญญาณของน้าเธอไปเป็นของมันนั้นอลินตามองไม่เห็นเลยเพราะมันมีควันดำๆ ลอยบังอยู่แม้แต่มนต์คาถาอตีตมนตราก็ยังไม่สามารถเปิดทางควันดำนี้ได้

                ไอ้ปีศาจร้ายนั่นมันคงต้องการปิดบังความเป็นมาเป็นไปของมันในช่วงที่เข้ามาแทรกวิญญาณกับน้าปลายนภาอย่างแน่นอน!แต่ที่รู้ๆ นั่นก็คือผีกะที่เข้าสิงร่างของแม่บ้านมุกนวลรวมทั้งวิญญาณของแม่บ้านมุกนวลโดนปีศาจอสูรกายดำจับกินจนหมดสิ้นไปนานแล้วเหลือเพียงจิตวิญญาณเล็กน้อยที่พอให้แม่บ้านมุกนวลประคองร่างกายอันเป็นมนุษย์ในการใช้ชีวิตหล่อเลี้ยงไอวิญญาณของปีศาจอสูรกายดำไปวันๆเท่านั้น

                ผีปอบมุกนวลเห็นว่าตนเองพลาดท่าอย่างหมดรูปเพราะประมาทอลินตามากเกินไปทำให้รู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างยิ่ง ที่สำคัญนายท่านก็แบ่งส่วนไอวิญญาณอยู่ในร่างเธออีกด้วยเมื่อเป็นเช่นนี้นายท่านจะเอาหน้าไปบอกใครได้ว่าเธอคือลูกน้องที่นายท่านไว้วางใจ

                คิดได้เช่นนั้นผีปอบมุกนวลก็ตวัดลิ้นดำยาวยิ่งกว่าลำตัวงูอันเป็นอาวุธสำคัญ หรือเรียกง่ายๆ ว่าไพ่ลับสุดท้ายพุ่งออกจากปาก หมายจะจู่โจมรัดคอของอลินตาให้ตายอย่างอนาถซึ่งในจังหวะที่ผีปอบมุกนวลแลบลิ้นพุ่งไปหาอลินตานั้นควันดำที่แทรกอยู่ทุกอณูวิญญาณของแม่บ้านมุกนวลก็ลอยพุ่งพรวดเป็นงูหลายตัวออกมาจากปากของผีปอบมุกนวลด้วยเช่นกัน...!