# ขลุ่ยมรณะ (Deadly Flute)
Episode 19: คลื่นตรงข้าม
แสงแรกของรุ่งอรุณสาดส่องผ่านใบไทรใหญ่ หอคอยไม้ไผ่ยังคงสั่นคลอนจากไฟที่ลุกไหม้้า แต่คลื่นมรณะยังไม่ถูกปล่อยออกมาเต็มที่ ไอริณยืนกดนาราไว้กับพื้นไม้ไผ่ที่ร้อนผ่าว มือข้างหนึ่งบีบข้อมืออีกฝ่ายแน่น ปืนจ่อหน้าผาก ลมพัดแรงจนแจ็คเก็ตหนังสีน้ำตาลของเธอปลิวสะบัด ผมดำขลับยุ่งเหยิงเต็มใบหน้า เืจากาแเล็กๆ ไหลลงแก้ม แต่ดวงตาคมกริบยังคงจ้องไม่วาง
เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ดังใกล้เข้ามา ดร.วีระก้าวลงจากเชือกที่ห้อยลงมา พร้อมคนติดอาวุธสี่คนสวมหน้ากากดำ พวกเขาล้อมไอริณและนาราไว้ทันที
“ปล่อยนาราเดี๋ยวนี้” ดร.วีระสั่งเสียงเย็น มือถือปืนพกขนาดใหญ่ “เธอเก่งมากไอริณ ที่มาถึงจุดนี้ได้ แต่เธอไม่รู้เลยว่าฉันคือใครจริงๆ”
ไอริณไม่ขยับ “คุณคือหลานของทายาทช่างหลวง? หรือแค่คนบ้าที่ใช้คำสาปเป็ข้ออ้าง”
ดร.วีระหัวเราะดัง ลางของความคลั่งปรากฏในดวงตา “ไม่ใช่หลาน... ฉันคือตัวจริง ฉันคือทายาทสายตรงของช่างหลวงที่ถูกใส่ร้ายจนถูกปะาสมัยอยุธยา นาราเป็แค่หุ่นเชิดที่ฉันฝึกมา ลินดาก็เหมือนกัน ฉันศึกษาคลื่นเสียงมานานหลายสิบปี เพื่อสร้างอาวุธที่สมบูรณ์แบบจากตำนานเก่า – infrasound ความถี่ 7 Hz ที่แม่นยำที่สุดในโลก ผสมกับสาร alkaloid ที่ฉันสกัดให้เข้มข้นขึ้น มันไม่ใช่คำสาป มันคือวิทยาศาสตร์ที่ฉันสร้างเพื่อแก้แค้นพวกตระกูลขุนนางในราชสำนักและทุกคนที่สืบทอดความทรยศมาจนถึงทุกวันนี้”
นาราที่ถูกกดอยู่หันมองดร.วีระด้วยความงุนงง “คุณลุง... คุณบอกว่าฉันคือคนนำคำสาป”
ดร.วีระยิ้มเย็น “เ้าโง่ เธอแค่เครื่องมือ ครอบครัวเธอเป็แค่สายเืรอง ฉันถึงให้เธอเป่าขลุ่ยและฆ่าคนเพื่อสร้างความกลัว ส่วนตัวฉันรอจังหวะนี้ – การปล่อยคลื่นมรณะครั้งใหญ่ที่สุด”
พิธาที่คลานมาจากด้านล่างหอบหายใจแ่ “พี่ไอริณ... ผม... ปิดสัญญาณรบกวนได้แล้ว แต่เครื่องยังทำงานอยู่”
ไอริณมองดร.วีระ “เธอจะฆ่าคนทั้งหมู่บ้านเพื่ออะไร”
“เพื่อเริ่มต้นใหม่” ดร.วีระตอบ “หลังจากนี้ ฉันจะขายเทคโนโลยีนี้ให้ประเทศที่้าอาวุธล่องหน คลื่นที่ฆ่าคนโดยไม่มีร่องรอย ฉันจะรวยและแก้แค้นได้พร้อมกัน”
ลินดาที่คลานขึ้นมาจากด้านล่าง ยกปืนจ่อพิธา “อย่าขยับนะ”
ไอริณรู้ว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงที่สุด เธอค่อยๆ ปล่อยนารา แล้วยืนขึ้นช้าๆ “ถ้าเธอ้าแก้แค้นจริง ทำไมไม่เผชิญหน้ากับฉันตัวต่อตัว”
ดร.วีระหัวเราะ “เพราะฉันไม่โง่”
แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น พิธาใช้มือข้างที่ไม่าเ็กดปุ่มสุดท้ายบนแล็ปท็อป – สัญญาณรบกวนคลื่นตรงข้ามความถี่ 7 Hz ที่เขาคำนวณไว้ล่วงหน้า ส่งออกจากอุปกรณ์เล็กที่ซ่อนในกระเป๋า
เครื่องบนหอคอยสั่นะเืรุนแรง คลื่นรบกวนทำให้ resonance ผิดเพี้ยน คนติดอาวุธของดร.วีระเริ่มกุมอก ล้มลงทีละคน
ดร.วีระหน้าซีด “ไม่... เป็ไปไม่ได้!”
ไอริณกระโจนเข้าหาเขา เตะปืนหลุดจากมือ แล้วต่อยหน้าจนเขาล้มลง
นาราและลินดาพยายามหนี แต่ไอริณยิงเตือนหนึ่งนัด พวกเธอหยุดนิ่ง
พิธาลุกขึ้นยืนได้ “พี่... ผมใช้หลักการ counter-resonance จากทฤษฎี Helmholtz คลื่นตรงข้ามจะยกเลิกคลื่นเดิม... เครื่องพังหมดแล้ว”
หอคอยเริ่มถล่มจากไฟที่ลุกไหม้ ไอริณลากดร.วีระลงมา นาราและลินดาถูกจับ
แต่ดร.วีระที่ถูกมัด หัวเราะแ่ “เธอชนะแค่รอบนี้... แต่เสียงมัน... จะดังในหัวเธอตลอดไป”
ทันใดนั้น ดร.วีระกุมอก หายใจหอบ หัวใจหยุดเต้น – จากคลื่นสะท้อนที่เขาสร้างเอง มันกลับมาฆ่าเ้าของ
ไอริณยืนมองร่างของเขา หอบหายใจแรง
พระอาทิตย์ขึ้นเต็มดวง แสงสาดส่องหอคอยที่พังทลาย
พิธาเดินมากอดไหล่เธอ “จบแล้วพี่... เราชนะ”
ไอริณมองท้องฟ้าที่สว่าง “ใช่... แต่ราคาที่จ่าย... มันสูงเกินไป”
เธอหันหลังเดินออกจากป่า บู้ทหนังกระทบพื้นดินเปียกดังกึกก้อง
เสียงขลุ่ยในหัวเธอ... ยังคงดังแ่
แต่คราวนี้ เธอรู้ว่ามันคือแค่ echo ที่จะจางหายไปในที่สุด
**End of Episode 19**
*โปรดติดตามตอนต่อไป*