เฉิงอี้เฟยมองไปยังชิงชิงด้วยความสงสัย ‘ เหตุใดนางถึงได้แสดงสีหน้าหวาดกลัว เมื่อข้าถามถึงพี่ชายของนางเอกในนิยายกัน ’
“ พี่ชายข้าไปทำร้ายเ้ารึ เ้าถึงได้แสดงสีหน้าหวาดกลัวเช่นนี้ ” เฉิงอี้เฟยถามด้วยความสงสัย
“ มิใช่เ้าค่ะ ท่านเฉิงเกาติ๋งเพียงแค่ชอบนำสัตว์ที่ล่ามาได้ไปหลอกสาวใช้ยามค่ำคืนเ้าค่ะ ท่านชอบทำเป็ผีบ้าง ทำเป็ิญญาสัตว์ร้ายที่้าแก้แค้นผู้ที่ฆ่าพวกมันบ้างเ้าค่ะ ” ชิงชิงเล่าให้เฉิงอี้เฟยฟังอย่างไม่ปิดบัง
อีกทั้งนางยังนึกไปถึงเื่ราวที่เหล่าสาวรับใช้ต้องกังวล ทำให้แทบมิได้นอนเมื่อท่านเฉิงเกาติ๋งกลับมา ก็ทำให้ชิงชิงได้แต่สั่นกลัว เพราะแม้นางจะรู้ว่าเป็ท่านเฉิงเกาติ๋ง แต่พวกนางก็ยังอดกลัวมิได้อยู่ดี เหมือนความกลัวนี้มันฝังรากลึกภายในใจของพวกนางไปแล้ว
เฉิงอี้เฟยที่ได้ยินเช่นนั้นนางก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ ‘ ดูเหมือนว่านิสัยแปลก ๆ ของพี่นางเอกที่เขียนในนิยายจะยังคงมิเปลี่ยนแปลง เช่นนี้ข้าก็สามารถให้เขาช่วยอะไรหลาย ๆ อย่างได้ เพราะเฉิงเกาติ๋งผู้นี้รักน้องสาวอย่างนางเอกมาก แม้แต่นางร้ายที่เขาหลงรัก แต่หากนางเอกสั่งเขาก็ยินดีจัดการนางร้ายผู้นั้นให้ ’
เฉิงอี้เฟยที่คิดไปถึงเื่ราวในนิยาย นางก็ได้แต่พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แม้นางจะมิได้้าให้เฉิงเกาติ๋งไปจัดการนางร้ายก็ตาม แต่ที่นางคิดไปถึงเื่นั้นก็หมายความว่า เฉิงเกาติ๋งรักน้องสาวมาก ถึงขนาดที่ยอมทำทุกอย่าง แม้เื่นั้นจะทำให้ตัวเองเป็ทุกข์ก็ตาม
“ ข้าถามเ้าว่าพี่ชายของข้าอยู่ที่ใด หรือในตอนนี้เขากำลังออกไปล่าสัตว์อยู่ ” เฉิงอี้เฟยถามชิงชิงขึ้น เมื่อนางนึกขึ้นได้ว่าตนนั้นยังไม่ได้รับคำตอบที่อยู่ของเฉิงเกาติ๋ง
ชิงชิงที่รู้ว่าตนเผลอพูดเื่อื่นไป อีกทั้งยังลืมตอบคำถามเฉิงอี้เฟย นางก็รีบพูดขึ้นด้วยความร้อนใจ
“ เป็อย่างที่คุณหนูคาดการณ์เ้าค่ะ เพราะในตระกูลเฉิงตอนนี้ขาดเงิน ทำให้ท่านเฉิงเกาติ๋งอาสาออกไปล่าสัตว์เพื่อนำมาให้ตระกูลเ้าค่ะ คาดว่าน่าจะกลับเร็ว ๆ นี้เ้าค่ะ ”
เฉิงอี้เฟยที่ได้ยินนางก็พยักหน้าเบา ๆ เฉิงอี้เฟยพูดขึ้นเบา ๆ “ ในเมื่อเป็เช่นนั้น ข้าก็จะไปทำอย่างอื่นก่อน เ้าก็ตามข้ามาด้วย ”
เฉิงอี้เฟยลุกขึ้นและกำลังจะมุ่งหน้าไปยังจุดหมายที่นาง้า
ชิงชิงก็ได้ลุกขึ้นตามเฉิงอี้เฟยไปติด ๆ นางถามขึ้นด้วยความอยากรู้ “ คุณหนูจะไปที่ใดหรือเ้าคะ ”
“ ข้าก็ต้องไปหาท่านพ่อของข้าอยู่แล้ว ” เฉิงอี้เฟยพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี
“ แต่ตอนนี้ท่านประมุขเฉิงกำลังวุ่นวายเื่ที่คุณหนูก่อขึ้นมา คุณหนูมิกลัวถูกท่านประมุขเฉิงว่ากล่าวหรือเ้าคะ ” ชิงชิงพูดขึ้นด้วยความเป็ห่วง
“ เ้ามิต้องกังวลไปหรอก ต่อให้ว่าข้าแล้วอย่างไร ว่าไปก็ใช่ว่าจะทำให้ข้าอายุขัยสั้นลงเสียหน่อย ” เฉิงอี้เฟยพูดขึ้น
นางไม่ได้นำสิ่งที่ชิงชิงกังวลมาใส่ใจเลยสักนิด เพราะสิ่งที่นาง้าในตอนนี้คือการยกเลิกการแต่งงานกับอดีตประมุขตระกูลโจว
มินานหลังจากนั้น เฉิงอี้เฟยก็ได้เดินทางมาถึง
หน้าห้องทำงานของประมุขเฉิง
แม้ผู้อื่นจะรู้สึกไม่ชอบเฉิงอี้เฟยจากสิ่งที่นางก่อขึ้น แต่ถึงอย่างไรเฉิงอี้เฟยก็ยังเป็บุตรสาวของประมุขตระกูลอยู่
หากบุตรสาวมาหาบิดาแล้วพวกเขาจะไปขัดขวางเพื่ออันใดกัน เพราะเื่ที่พวกเขา้าอย่างการกดดันให้เฉิงอี้เฟยช่วยแต่งงานล้างหนี้ก็ได้สำเร็จไปแล้ว
แม้เฉิงอี้เฟยจะพยายามแก้ไขใน่เวลาสุดท้ายก็คงทำอันใดมิได้อยู่ดี ทำให้ผู้าุโที่อยู่ฝั่งอย่างให้นางออกเรือนเพื่อล้างหนี้ ไม่คิดสนใจนางอีกต่อไป
เฉิงอี้เฟยเคาะประตูห้องทำงานของประมุขเฉิง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ ท่านพ่อเ้าคะ ลูกมีเื่สำคัญจะกล่าวเ้าค่ะ ” เฉิงอี้เฟยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง
นางไม่คิดใช้ความน่าสงสารเพื่อให้ประมุขเฉิงช่วย เพราะนางรู้ว่าเขาก็คงถูกกดดันมาเหมือนกัน มีแต่นางต้องทำท่าทางเข้มแข็ง และแก้ไขสถานการณ์เองเท่านั้น เฉิงอี้เฟยจึงเลือกแสดงท่าทางมั่นใจออกมา
หลังจากเฉิงอี้เฟยพูดจบ มินานนักประตูก็เปิดออก พร้อมคนรับใช้ของประมุขเฉิงที่เชิญให้นางเข้าไปข้างใน
เฉิงอี้เฟยที่เดินเข้าไป และได้ยืนอยู่ต่อหน้าประมุขเฉิงนางก็พูดขึ้นด้วยความมั่นใจ “ ท่านพ่อลูกพบวิธีแก้ไขสถานการณ์การเงินของตระกูลเราแล้วเ้าค่ะ ให้ลูกช่วยดูกิจการในตระกูลหน่อยนะเ้าคะ ”
ประมุขเฉิงที่ได้ยินเช่นนั้น เขาก็ไม่ได้รู้สึกเชื่อเฉิงอี้เฟยเลยสักนิด เขาเข้าใจว่านางคงพยายามหาทางไม่แต่งงาน แต่จะให้นางเข้ามายุ่งกับเื่ที่นางไม่เข้าใจเช่นนี้ ย่อมมีโอกาสที่กิจการของตระกูลเฉิงจะย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิม
ประมุขเฉิงด้วยตำแหน่งของเขาย่อมเลือกมองผลประโยชน์ของตระกูลก่อน ทำให้เขามองเฉิงอี้เฟยด้วยแววตาสงสาร แล้วจำใจพูดบางสิ่งเพื่อหยุดความคิดของเฉิงอี้เฟย
“ มิใช่เื่ของสตรี หากเ้ามีสิ่งอื่นที่้าพ่อย่อมทำให้ได้ แต่มิใช่เื่นี้ พ่อต้องขอโทษที่มิสามารถช่วยเ้าเื่การแต่งงานในครั้งนี้ได้
แต่หากเ้าทนไปสักหน่อยรอให้อดีตประมุขโจงตาย แล้วค่อยแอบกลับมาตระกูลเฉิง พ่อย่อมสามารถดูแลเ้าอย่างดีเช่นเดิม และหาซื้อสามีมาให้เ้า ”