สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านผืนน้ำเ้าพระยา นำพาเอากลิ่นคายของควันบุหรี่และแอลกอฮอล์จางๆ จากโซนจัดงานเลี้ยงรุ่นลอยมาตามอากาศ เสียงดนตรีแจ๊สสดที่เคยบรรเลงคลอเคล้าอย่างหรูหราค่อยๆ เงียบเสียงลงเมื่อร้านอาหารปิดทำการ ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยชื่อดังต่างพากันแยกย้ายกลับบ้านในสภาพมึนเมา บ้างก็ขึ้นรถยนต์หรูหราส่วนตัว บ้างก็ยืนกอดคอพยุงกันไปขึ้นรถแท็กซี่อย่างสนุกสนาน ทว่าในมุมมืดทางออกด้านหลังร้าน โอมเดินก้มหน้าต่ำ แผ่นหลังโค้งงอและไหล่ทั้งสองข้างห่อเหี่ยวสะท้อนถึงความต่ำต้อยและพ่ายแพ้ในชีวิตอย่างสิ้นเชิง
ในมือของโอมยังคงกำถุงกระดาษใส่เศษอาหารและเสื้อผ้าเก่าๆ ที่เขาแอบเก็บกลับมาจากงาน แววตาใต้ความสลัวของไฟถนนฉายแววเคียดแค้น น้อยเนื้อต่ำใจ และคุกรุ่นไปด้วยเปลวไฟแห่งความชิงชังที่ปะทุอยู่ข้างใน สมองของเขาฉายภาพความทรงจำเมื่อครู่ซ้ำๆ ภาพของกฤษณ์และเพื่อนร่วมรุ่นโปรไฟล์ดีที่รุมหัวเราะเยาะเหยียดหยามสถานะคนขับรถส่งของของเขา สั่งให้เขาทำตัวราวกับคนรับใช้คอยยกเบียร์ยกแก้วน้ำเปล่าให้ราวกับว่าเขาไม่มีตัวตนและไร้ค่าความเป็มนุษย์
"ฝากไว้ก่อนเถอะ... พวกมึงทุกคน..." โอมสบถเสียงพร่าในลำคอ กัดฟันแน่นจนกรามโปน ร่างกายของเขาสั่นเทิ้มด้วยความแค้นที่ไม่มีหนทางระบายออก
ห่างออกไปไม่กี่เมตรในเงามืดใต้ต้นไทรใหญ่ รัชชายืนซุ่มมองพฤติกรรมของโอมอยู่เงียบๆ ร่างระหงในชุดเดรสสีดำแบรนด์เนมดูสวยสะดุดตา ทว่าอาการเคลื่อนไหวของเธอกลับขัดกับภาพลักษณ์ภายนอกอย่างสิ้นเชิง รัชชาหยิบแว่นสายตากรอบหนาเตอะสีดำขึ้นมาสวมใส่อีกครั้งหลังจากก้าวออกจากงานเลี้ยงรุ่น เธอขยับแว่นตาขึ้นไปบนดั้งจมูกหลายต่อหลายครั้งด้วยความประหม่า และกุมมือตัวเองแน่นเพื่อลดความตื่นเต้นที่เป็ผลมาจากโรคกลัวสังคม (Social Anxiety) ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในสัญชาตญาณมนุษย์ของเธอ
'กระบวนการติดตามเป้าหมาย (Target Tracking)... กำลังเริ่มต้น...' รัชชาคิดในใจโดยเปรียบเทียบทุกอย่างในชีวิตเป็ระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ 'เป้าหมายหลัก Ohm_01 กำลังเคลื่อนที่ออกจากพิกัดงานเลี้ยงรุ่นด้วยความเร็วเฉลี่ยสามกิโลเมตรต่อชั่วโมง ดัชนีความเครียดในระดับจิตวิทยาของเป้าหมายพุ่งสูงเกินเกณฑ์ปกติ การเข้าประชิดตัวจำเป็ต้องรันในโหมดซ่อนรูป (Stealth Mode) เพื่อหลีกเลี่ยงกระแสน่านน้ำสัญญาณและการรบกวนภายนอก'
รัชชาพยายามก้าวเดินตามโอมไปตามฟุตบาทถนนเจริญกรุงที่เปลี่ยวและมืดสลัว ทว่าอุปสรรคสำคัญทางฮาร์ดแวร์ของเธอก็คือ รองเท้าส้นสูงสีดำขลับสูงสามนิ้วที่เพิ่งซื้อมาใหม่ มันเป็อุปกรณ์ที่เธอไม่คุ้นเคยอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่ส้นเข็มกระทบพื้นคอนกรีตขรุขระ รัชชาต้องเกร็งกล้ามเนื้อขาจนปวดร้าว แขนเรียวแกว่งไกวเก้ๆ กังๆ พยายามรักษาสมดุลไม่ให้ตัวเองล้มคะมำลงไปกองกับพื้น
"โอ๊ย..." รัชชาหลุดอุทานเสียงเบาเมื่อปลายส้นสูงสะดุดเข้ากับขอบแผ่นซีเมนต์ที่ชำรุด ร่างระหงเซวูบไปปะทะกับถังขยะสเตนเลสริมทางจนเกิดเสียงดัง "เคร้ง!" ลั่นตรอก
เธอรีบะโหลบเข้ามุมเสาไฟฟ้าทันที หัวใจเต้นตูมตามระรัวราวกับมีใครมาเขียนโค้ดลูปอนันต์ (Infinite Loop) สั่งให้ก้อนเนื้อในอกเต้นกระหน่ำ ใบหน้าสวยร้อนผ่าวด้วยความอับอาย 'ค่าความเสถียรของระบบการทรงตัวตอนนี้ต่ำกว่าสี่สิบเปอร์เซ็นต์ มีโอกาสเกิด System Crash ล้มหน้าคะมำสูงมาก ต้องระวังการถ่ายน้ำหนักที่ปลายเท้าให้มากกว่านี้...' รัชชาพึมพำวิเคราะห์ข้อผิดพลาดทางกายภาพของตัวเองด้วยศัพท์โปรแกรมเมอร์ที่คุ้นชินเพื่อสะกดกลั้นความตื่นตระหนก
โอมหันมามองตามเสียงครู่หนึ่ง แต่ความเหนื่อยล้าทางจิตใจและความเคียดแค้นสะสมทำให้เขาไม่ใส่ใจจะสืบหาสาเหตุ ชายหนุ่มก้มหน้าก้มตาเดินเลี้ยวขวาเข้าไปในตรอกซอกตึกแคบๆ แถวบ้านพักของเขา มันเป็ซอกตึกมืดสนิทที่ไม่มีไฟถนน มีเพียงแสงสว่างสลัวจากป้ายไฟนีออนของร้านค้าปากซอยที่ส่องเข้ามาได้เพียงเล็กน้อย บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัด มีเพียงเสียงหยดน้ำจากคอมเพรสเซอร์เครื่องปรับอากาศเก่าๆ หยดลงกระทบพื้นซีเมนต์เฉอะแฉะเป็จังหวะ และหนูตัวใหญ่ที่วิ่งพล่านหลบเข้าไปใต้กองขยะ
เมื่อโอมเดินมาถึงจุดที่ลึกและมืดที่สุดของตรอก เขาปล่อยโฮออกมาเบาๆ ด้วยความอัดอั้นตันใจ มือหนาชกเข้ากับกำแพงปูนเปลือยอย่างแรงจนิัถลอกมีเืซึม
"ทำไม... ทำไมชีวิตกูต้องเป็แบบนี้ด้วยวะ! ทำไมต้องมีแต่คนเหยียบย่ำกู! ทั้งไอ้พวกกฤษณ์... ทั้งยัยรดา... ทั้งยัยกิ๊ฟ... อีพวกสารเลว!" โะโกนก้องในซอกตึกระบายโทสะ
"เอ่อ... ขอโทษนะคะ..."
เสียงแ่เบาและประหม่าของหญิงสาวดังขึ้นจากทางด้านหลังของตรอก โอมสะดุ้งสุดตัว หมุนตัวกลับมามองด้วยความระแวดระวังทันที ในความมืดสลัวนั้น เขาเห็นร่างระหงในชุดเดรสสีดำหรูหราเดินเก้ๆ กังๆ เข้ามาหา ยามที่เธอขยับก้าวเดิน แสงสลัวสะท้อนแว่นตาหนาเตอะของเธอจนมองไม่เห็นดวงตา ท่าทางบิดมือไปมาและก้มหน้ามองพื้นตลอดเวลาของเธอช่างดูน่าประหลาดและขัดตา
"เธอ... รัชชาเหรอ? ตามฉันมาทำไม?" โอมถามด้วยน้ำเสียงห้วนและเต็มไปด้วยความหวาดระแวง "พวกไอ้กฤษณ์มันจ้างเธอมาแกล้งเล่นตลกอะไรกับฉันอีกใช่ไหม? หรือเธอจะตามมาสมเพชคนที่ล้มเหลวแบบฉัน?"
"มะ... ไม่ใช่แบบนั้นนะโอม..." รัชชารีบปฏิเสธ มือไม้ขยับโบกไปมาพัลวันด้วยความประหม่าแบบคนที่เข้าสังคมไม่เก่ง สมองของเธอกำลังประมวลผลอย่างหนักเพื่อหาวิธีเริ่มบทสนทนาเื่พฤติกรรมทางเพศและการยื่นข้อเสนอสัญญา แต่ความเขินอายปนเด๋อด๋าของโปรแกรมเมอร์สาวก็ทำให้คำพูดที่หลุดออกมาฟังดูพิลึกพิลั่น
"คือ... ฉันแค่อยากเสนอ... ฟีเจอร์ใหม่... หมายถึง ระบบบงการจิตใต้สำนึก... หรือการสร้างเงื่อนไขการร่วมรักกับเหยื่อผ่านแอปพลิเคชัน LUST Note... มันเป็ระบบปฏิบัติการที่ปลดล็อกพลังราคะ... เพื่อให้โอมสามารถและสมสู่กับผู้หญิงที่้าได้โดยไม่มีบั๊กหรือ Error..." รัชชาพูดตะกุกตะกัก พยายามใช้คำศัพท์คอมพิวเตอร์มาผสมผสานการอธิบายเพื่อลดความเขินอายในการพูดเื่ความใคร่ตรงๆ
โอมขมวดคิ้วแน่น จ้องมองยัยแว่นตรงหน้าด้วยสายตาประหลาดใจกึ่งรังเกียจ "เธอพูดบ้าอะไรของเธอเนี่ยรัชชา? ระบบร่วมรัก? แอปพลิเคชันบงการจิตใจ? สมสู่ไร้ Syntax Error? บ้าไปแล้วหรือเปล่า! นี่คิดว่าฉันโง่จนจะเชื่อเื่นิยายวิทยาศาสตร์หรือเื่เหนือธรรมชาติบ้าๆ นี่เหรอ? ยัยคนหลุดโลกเอ๊ย! ถ้าจะมาล้อเลียนเื่ที่ฉันไม่มีผู้หญิงเอาละก็ ไสหัวไปเลยไป!"
โอมหันหลังเตรียมจะก้าวเดินหนีด้วยความโกรธเกรี้ยว
ในวินาทีนั้นเอง จิติญญาแห่งธิดามารราคะภายในตัวรัชชารู้สึกขัดใจต่อความล้มเหลวในการเจรจาของร่างมนุษย์ รัชชาหลับตาลงลึกสูดหายใจเข้าปอด ดึงความเยือกเย็นและสติปัญญาเชิงตรรกะคอมพิวเตอร์ขึ้นมาแก้ไขสถานการณ์ทันที เธอสลัดความอายทิ้งไปและสลับโหมดเข้าสู่ "ตรรกะระบบและปัญญาประดิษฐ์เชิงรุก"
"หยุดก่อนโอม... ถ้าคุณเดินจากไปในตอนนี้ โอกาสในการยกระดับชีวิตเส็งเคร็งของคุณ จะลดลงเหลือศูนย์เปอร์เซ็นต์ทันที"
น้ำเสียงของรัชชาพลันเปลี่ยนไป มันไม่ได้สั่นเครือประหม่าอีกต่อไป ทว่ากลายเป็น้ำเสียงที่นิ่ง สนิท และเฉียบคมดุจใบมีดโกน โอมชะงักฝีเท้าโดยอัตโนมัติ ความนิ่งและพลังที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงนั้นสะกดให้เขาต้องหันกลับมามองเธออีกครั้ง
รัชชาสบตาโอมตรงๆ แม้จะผ่านเลนส์แว่นหนา เธอก้าวเข้าหาเขาหนึ่งก้าวและเริ่มต้นวิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคลเชิงรุกอย่างรวดเร็ว "โอม... อายุยี่สิบสี่ปี ทำงานเป็พนักงานขับรถส่งของชั่วคราว รายได้เฉลี่ยต่อเดือนไม่เกินหนึ่งหมื่นห้าพันบาท มีประวัติการสมัครงานใหม่ในตำแหน่งโปรแกรมเมอร์และเ้าหน้าที่ไอทีมากกว่าสามสิบครั้งในปีนี้ แต่ผลลัพธ์คือการโดนปฏิเสธทั้งหมดเนื่องจากเกรดเฉลี่ยและประวัติที่ไม่น่าเชื่อถือ..."
โอมดวงตาเบิกกว้างด้วยความทึ่งปนหวาดกลัว "เธอ... รู้เื่พวกนี้ได้ยังไง?"
"นี่ยังเป็แค่ข้อมูลพื้นฐานหลังบ้านเท่านั้น" รัชชาพูดยิ้มๆ ตรรกะอันเฉียบคมของเธอทำงานอย่างลื่นไหล "สิ่งที่น่าสนใจกว่าคือความล้มเหลวในบริษัทปัจจุบันของคุณ... 'คุณรดา' หัวหน้าสาววัยสามสิบสองปี ผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการที่สวยเฉี่ยว สง่างาม และเป็ที่หมายปองของชายทั้งบริษัท ทว่าเธอมองคุณเป็เพียงสุนัขรับใช้ตัวหนึ่ง คอยกดขี่ข่มเหง ตะคอกด่าทอคำหยาบคายใส่คุณต่อหน้าธารกำนัล และมักเรียกคุณเข้าไปประเมินผลงานด้วยถ้อยคำเหยียดหยามสถานะทางชนชั้น... ใช่หรือไม่?"
โอมตัวสั่นระริก ลมหายใจเริ่มติดขัด ความทรงจำอันเ็ปถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอย่างแม่นยำ
"และยังมี 'กิ๊ฟ' เพื่อนร่วมงานสาวร่วมแผนกวัยยี่สิบห้าปี..." รัชชาพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่กรีดลึก "ผู้หญิงที่แสร้งทำเป็ใจดีแต่เื้ักลับคอยส่งอีเมลรายงานข้อผิดพลาดของคุณ ให้คุณรดาทราบเพื่อความสนุกที่เห็นคุณโดนกระทำ คอยกระซิบกระซาบหัวเราะเยาะเย้ยเื่เสื้อผ้าเก่าๆ และกลิ่นเหงื่อของคุณกับพนักงานคนอื่นในแผนก เธอเคยพูดต่อหน้าคนในออฟฟิศว่า คนสกปรกและต่ำต้อยอย่างคุณ ไม่มีวันคู่ควรกับการมองหน้าเธอด้วยซ้ำ..."
"พอที! หยุดพูดได้แล้ว!" โอมคำรามลั่น ตาสีแดงก่ำด้วยความโกรธและความละอายที่ความลับและจุดอ่อนโดนลอกคราบจนเปลือยเปล่าต่อหน้าเพื่อนร่วมรุ่นที่เขาคิดว่าไร้เดียงสา
"ฉันไม่หยุดโอม เพราะฉันมาที่นี่เพื่อเสนอสิทธิ์ในการเข้าถึงระบบการแก้แค้นและทวงคืนอำนาจอย่างเหนือชั้น" รัชชาก้าวเข้ามาประชิดตัวเขาจนโอมได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่เริ่มแผ่ซ่านออกมา "ลองคิดดูสิ... จะเกิดอะไรขึ้นหากผู้หญิงหยิ่งยโสและเย่อหยิ่งอย่างรดา และยัยผู้หญิงปากร้ายอย่างกิ๊ฟ ต้องยอมลดตัวลงมาสยบแทบเท้าคุณ ยินดีสลัดเสื้อผ้าหรูหราทิ้งไปเพื่ออ้าขาต้อนรับท่อนเอ็นที่กลางร่างกายของคุณ ร้องครางกระเส่าขอร้องให้คนขับรถส่งของต่ำต้อยคนนี้ช่วยกระแทกกระทั้นข่มเหงรูรักของพวกเธอจนน้ำรักทะลักเยิ้ม... ในห้องทำงานประธานบริษัทที่พวกเธอเคยใช้กดหัวคุณ?"
ภาพจินตนาการอันป่าเถื่อนและเร้าตัณหาที่รัชชาป้อนเข้าสู่สมองของโอม ทำให้ชายหนุ่มกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความ้าเบื้องลึกที่ถูกเก็บกดมาตลอดชีวิตเริ่มตื่นตัว แก่นกายใต้กางเกงสแล็คของเขาเริ่มขยายตัวแข็งขืนขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ
เพื่อปิดดีลข้อเสนอสัญญาที่เป็ดั่งข้อเสนอของปีศาจ รัชชาตัดสินใจปลดล็อกระดับพลังมารขั้นสูงสุดของเธอ...
มือเรียวบางค่อยๆ ยกขึ้นถอดแว่นสายตากรอบหนาสีดำออกแล้วหย่อนลงในกระเป๋าสะพายใบหรู จากนั้นจึงดึงยางมัดผมออก ปล่อยให้กลุ่มผมสีดำขลับยาวสลวยทิ้งตัวสยายพาดแผ่นหลังอย่างเป็ธรรมชาติ ทันทีที่ปราศจากกรอบแว่นหนาเตอะปกปิด ใบหน้าสวยหยาดเยิ้มปานล่มเมืองของรัชชาก็ปรากฏชัด ดวงตาสีม่วงอเมทิสต์ทอประกายวาววับน่าหลงใหลและทรงอำนาจท่ามกลางความมืดมิด
กลิ่นฟีโรโมนของธิดามารราคะที่หอมหวานลึกลับและอบอวลไปด้วยมนต์เสน่หาราคะปะทุฟุ้งกระจายออกมาจากเรือนร่างของเธออย่างรุนแรง มันลอยเข้าไปแตะจมูกและซึมเข้าสู่ระบบประสาทของโอมโดยตรง ทำให้ประสาทััของเขาตื้อตัน สมองหยุดทำงานในส่วนของเหตุผลและศีลธรรม เหลือเพียงสัญชาตญาณความใคร่ดิบเถื่อนที่ถูกปลุกเร้าจนร้อนรุ่มไปทั้งสรรพางค์กาย
รัชชาขยับเข้าไปใกล้โอมจนหน้าอกคัพ D อวบอัดที่เบียดรัดอยู่ในเดรสสีดำขยับไหวอยู่ตรงหน้าเขา เธอโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ใบหูของโอม และใช้น้ำเสียงสะกดจิต (Hypnotic Resonance) ที่อ่อนหวาน ทรงพลัง และแฝงความหวามเย้ายวนที่เพิ่งปลดล็อก พูดโน้มน้าวใจชายหนุ่มผู้สิ้นหวัง
"โอม... ยอมรับสัญญานี้ซะ... รับแอป LUST Note ไปเปิดใช้งาน... แล้วทวงคืนอำนาจความเป็ชายของคุณกลับมา... ทำให้ผู้หญิงที่เคยดูถูกคุณต้องตกเป็ทาสกามของคุณอย่างไม่มีทางเลี่ยง..."
น้ำเสียงของเธอดุจคลื่นพลังงานลึกลับที่แทรกซึมและสะกดระบบประสาทส่วนกลางของโอม แววตาของโอมพลันว่างเปล่าและไร้โฟกัส ใบหน้าที่เคยบูดบึ้งเคียดแค้นเปลี่ยนเป็เลื่อนลอยเคลิบเคลิ้ม ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยกระแสความใคร่ที่แล่นริ้ว ความหวาดระแวงและตรรกะเหตุผลทั้งหมดพังทลายลงในพริบตา เขามองดูร่างระหงตรงหน้าดุจเทพธิดามารผู้ประทานทางรอด
"ครับ... ผมยอมรับ... ผม้ามัน..." โอมพึมพำเสียงพร่า แววตาเต็มไปด้วยตัณหาและความสยบยอมอย่างไร้เงื่อนไข
รัชชายิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจอย่างขีดสุด 'ขั้นตอนการยอมรับข้อเสนอเสร็จสิ้นร้อยเปอร์เซ็นต์... กำลังรันโปรโตคอลส่งมอบแอปพลิเคชัน...' เธอหยิบสมาร์ทโฟนของตัวเองขึ้นมาเปิดรหัสคิวอาร์โค้ดพิเศษของเวอร์ชัน 3.0 และยื่นให้โอมสแกน
โอมที่ตกอยู่ใต้มนต์สะกดรีบหยิบโทรศัพท์มือถือราคาถูกของตัวเองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขากดสแกนคิวอาร์โค้ดบนหน้าจอของรัชชา ทันใดนั้น หน้าจอสมาร์ทโฟนของเขาก็ดำมืดลงไปชั่วอึดใจ ก่อนจะสว่างวาบขึ้นมาด้วยแสงสีม่วงอเมทิสต์อันเย้ายวนและมีโลโก้ตัวอักษร 'LUST Note' ปรากฏเด่นชัดอยู่กลางหน้าจอ แอปพลิเคชันทำการติดตั้งและเชื่อมโยงข้อมูลบัตรประจำตัวและสัญญาณชีพของโอมเข้ากับระบบคลาวด์มารของรัชชาทันที
"ระบบติดตั้ง LUST Note สำเร็จ... ยินดีต้อนรับผู้ใช้งาน Ohm_01 สู่ระบบบงการกามารมณ์ขั้นสูง" เสียงระบบแจ้งเตือนแ่เบาดังขึ้นจากเครื่องของโอม
"วิธีการใช้งานง่ายมากโอม" รัชชาอธิบายเงื่อนไขระบบด้วยน้ำเสียงที่ปรับกลับมานุ่มนวลแต่ยังแฝงเสียงสะกดจิตอ่อนๆ "คุณแค่เปิดหน้าอินเตอร์เฟซหลัก ป้อนเงื่อนไขระบุตัวเหยื่อที่คุณ้าบงการ ระบุเวลา สถานที่ และรูปแบบพฤติกรรมกามารมณ์ที่้าให้เกิดขึ้น จากนั้นกดยืนยันคำสั่ง ระบบจะทำหน้าที่ปล่อยสัญญาณสะกดจิตและเหนี่ยวนำพฤติกรรมของเป้าหมายให้มาปฏิบัติตามคำสั่งของคุณอย่างไร้เงื่อนไข โดยที่พวกเธอจะไม่มีทางปฏิเสธได้เลย..."
โอมจ้องมองหน้าจอสมาร์ทโฟนด้วยมือที่สั่นเทา ความแค้นและตัณหาที่อัดแน่นมานานปีปะทุขึ้นมาจนขีดสุด เขาไม่รอช้ารีบใช้นิ้วโป้งกดเข้าไปที่เมนู "สร้างคำสั่งบงการสวาท (New LUST Command)"
ระบบของแอปพลิเคชันแสดงช่องข้อมูลให้ระบุเป้าหมายและเงื่อนไข โอมป้อนข้อมูลลงไปทันทีด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด:
- เป้าหมายที่ 1 (Target 1): รดา (หัวหน้างานฝ่ายปฏิบัติการ อายุ 32 ปี)
- เป้าหมายที่ 2 (Target 2): กิ๊ฟ (เพื่อนร่วมงานแผนกเดียวกัน อายุ 25 ปี)
- สถานที่ปฏิบัติการ (Location): ห้องทำงานของประธานบริษัท (ห้องโถงใหญ่ชั้นสูงสุดของออฟฟิศ)
- เวลาปฏิบัติการ (Execution Time): คืนวันพรุ่งนี้ เวลา 21.00 น. เป็ต้นไป
- เงื่อนไขคำสั่งบงการ (Command Detail): ให้รดาและกิ๊ฟตกอยู่ใต้มนต์เสน่หาลุ่มหลงในตัวโอมอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ละทิ้งความหยิ่งยโสและความละอายใจทั้งหมด เดินทางมารวมตัวกันที่ห้องทำงานประธานบริษัท และร่วมกันจัดฉากสมสู่ร่วมรักแบบสามคน (3P Orgy) ปรนนิบัติบำเรอความใคร่ให้แก่โอมอย่างดุดัน รุนแรง และยอมสยบแทบเท้าของเขาจนเสร็จสมสุขล้นทุกระลอก
เมื่อป้อนข้อมูลเสร็จสิ้น หน้าจอแอปพลิเคชัน LUST Note กะพริบแสงสีม่วงเข้มข้นลายเส้นใยทองคำขาวสะท้อนใบหน้าของโอม ปรากฏปุ่มคำสั่งสีแดงชาดเด่นชัด "ยืนยันการทำสัญญาและรันระบบบงการ (Execute Command)"
โอมสูดหายใจเข้าลึก กดนิ้วโป้งลงบนปุ่มยืนยันอย่างรุนแรงทันที!
"ติ๊ง! ระบบทำการบันทึกและรันคำสั่งบงการเรียบร้อย... อัตราความสำเร็จ: 100% สัญญาณสะกดจิตจะเริ่มเหนี่ยวนำเป้าหมายั้แ่บัดนี้เป็ต้นไป"
สิ้นเสียงแจ้งเตือน รัชชารู้สึกได้ถึงพลังงานกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ที่แล่นริ้วจากสมาร์ทโฟนของโอมผ่านอากาศเข้ามาปะทะหน้าอกและท้องน้อยของเธอ มันคือสัญญาณการเริ่มต้นสัญญาแรกของ LUST Note ที่จะแปรเปลี่ยนเป็แต้มสะสมพลังงานมารสะสมในอนาคต รัชชายื่นมือไปตบไหล่โอมเบาๆ เพื่อคลายมนต์สะกดจิตชั่วคราว
"กลับไปเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับค่ำคืนวันพรุ่งนี้เถอะโอม... แล้วรอรับรางวัลของคุณได้เลย" รัชชากล่าวทิ้งท้าย รอยยิ้มงดงามเย้ายวนประดับบนใบหน้า ก่อนที่เธอจะหมุนตัวก้าวเดินจากไปในความมืด ปล่อยให้โอมยืนหอบหายใจถี่กระชั้นด้วยความตื่นเต้นและกามารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ในซอกตึกเพียงลำพัง
---
ในเวลาต่อมา ณ อพาร์ตเมนต์ส่วนตัวของรัชชา...
เสียงประตูปิดลงพร้อมกับระบบล็อกอัตโนมัติที่ส่งเสียงดัง "คลิก" รัชชาก้าวเข้ามาในห้องนอนที่มืดมิด มีเพียงแสงสีม่วงอ่อนๆ จากจอคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กที่เปิดทิ้งไว้ส่องสว่างรำไร หญิงสาวโยนกระเป๋าถือและแว่นตากรอบหนาลงบนโต๊ะทำงานอย่างเหนื่อยอ่อน ทว่าร่างกายของเธอบัดนี้กลับร้อนระอุและปั่นป่วนจนยากจะควบคุม
ผลกระทบจากการเหนี่ยวนำสัญญาณคำสั่งบงการของ LUST Note คู่แรก และฟีโรโมนของธิดามารที่ปล่อยออกมาในตรอกมืดสะท้อนกลับเข้าสู่ร่างกายของเธอเอง ความ้าทางเพศที่เก็บกดและรุนแรงปะทุขึ้นมาดุจูเาไฟะเิ ร่องรักกึ่งกลางความเป็หญิงของเธอตอดรัดขมิบถี่ยิบ น้ำหวานใสอุ่นร้อนหลั่งเยิ้มซึมผ่านกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้สีดำจนแฉะเปียกชื้นเป็วงกว้าง ทุกก้าวที่เดินทำให้กลีบเนื้ออูมบวมเสียดสีกันจนเธอต้องซ่านเสียวจนเข่าอ่อน
"อ๊ะ... ร้อนเหลือเกิน... ร่างกายมัน... ควบคุมไม่ได้แล้ว..." รัชชาครางกระเส่าเสียงสั่นเครือ มือเรียวบางสั่นเทาขณะค่อยๆ รูดซิปด้านหลังเดรสสีดำรัดรูปลง
ชุดเดรสแบรนด์เนมหรูร่วงหล่นลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าสีขาวผุดผ่องประดุจน้ำนมท่ามกลางความมืด สรีระคัพ D ขยายตัวอวบอัดเต็มพิกัด เนินอกกลมกลึงทั้งสองข้างสั่นไหวเบาๆ ตามแรงหายใจหอบ ยอดอกสีชมพูระเรื่อตั้งตระหง่านตึงเปรี๊ยะชูชันชวนัั เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผึ่งผายสมส่วน ผิวพรรณเนียนละเอียดร้อนผ่าวจนขึ้นสีชมพูระเรื่อไปทั้งตัว
รัชชาล้มตัวลงนอนราบบนเตียงนุ่มสีขาวสะอาด ขาเรียวยาวทั้งสองข้างอ้าออกกว้างโดยอัตโนมัติ เผยให้เห็นสามเหลี่ยมสีดำขลับที่ปกคลุมเนินสวาทอูมบวม กลีบเนื้อสีชมพูระเรื่อบวมเป่งและเผยอออกเล็กน้อย มีหยาดน้ำหวานใสเหนียวข้นไหลเยิ้มชโลมเคลือบปากทางรักจนวาววับสะท้อนแสงไฟหน้าจอคอมพิวเตอร์
ความตื่นเต้นจากการเฝ้ารอคอยความสำเร็จของคำสั่งบงการ 3P ในวันพรุ่งนี้ ผนวกกับความใคร่ที่สะสมทำให้นิ้วเรียวบางของรัชชาขยับแตะลงบนเม็ดสวาทสีเชอร์รี่ที่ตั้งชันอยู่้าสุดของรอยแยก
"ซี๊ด... อ๊า..." หญิงสาวครางลั่นห้องยามที่ปลายนิ้วชี้และนิ้วกลางบดขยี้สะกิดเม็ดเสียวแห่งความสวาทเบาๆ ความเสียวซ่านแล่นริ้วขึ้นสู่สมองดุจกระแสไฟฟ้าแรงสูง ร่างระหงแอ่นสะโพกขึ้นลอยพ้นที่นอน บิดกายส่ายไปมาด้วยความหฤหรรษ์
เธอเร่งจังหวะนิ้วมือขยี้บดปุ่มเสียวถี่ยิบ ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมไปหยิบ "แท่งซิลิโคนจำลองสีชมพูั์" ขนาดเขื่องที่ปูดโปนด้วยเส้นเืยอดนิยมที่วางอยู่ข้างหมอนขึ้นมา รัชชาใช้น้ำหวานแฉะเยิ้มที่หลั่งจากร่องรักมาชโลมเคลือบปลายแท่งซิลิโคนจนชุ่มฉ่ำ จากนั้นค่อยๆ จ่อหัวหยักบานเข้ากับปากรูสวาทที่กำลังขมิบตอดอากาศตุบๆ
"อ๊า... จะใส่เข้าไปแล้วนะ... อื้อออ..."
รัชชากดท่อนลำซิลิโคนั์เข้าใส่รูรักของตัวเองช้าๆ ความคับแน่นและขยายตัวตึงเปรี๊ยะของกลีบเนื้ออูมบวมที่โอบรัดแท่งปลอมทำให้เธอเสียวสะท้านจนแทบขาดใจ ร่องรักตอดรัดขยำแก่นกายจำลองถี่ยิบประหนึ่งพยายามกลืนกินตัวตนนั้นเข้าไปให้ลึกที่สุด รัชชาค่อยๆ ขยับดึงเข้าดึงออก บดเบียดสะโพกเข้าหาความแข็งขึงอย่างบ้าคลั่ง
"อึ๊ก... เสียว... เสียวรูรักเหลือเกิน... พรุ่งนี้โอมก็จะกระแทกกระทั้นพวกเธอแบบนี้... อ๊า... รดา... กิ๊ฟ... พวกเธอต้องโดนขยี้จนแหลก..."
เสียงจินตนาการและการคุยกับตัวเองปะปนกับเสียงครางระงมดังระงมลั่นห้องพักสี่เหลี่ยม รัชชาเร่งจังหวะซอยเอวขยับแขนชักเข้าชักออกแท่งซิลิโคนั์ถี่ยิบจนเกิดเสียงเนื้อกระทบพลาสติกเฉอะแฉะ "แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ..." ดังสะท้อนในความมืด รูรักบีบรัดตัวตนจำลองแ่าพรั่งพรูน้ำหวานใสออกมานองเตียงนอน ยอดอกคัพ D โยกลอนไปมาตามจังหวะกระแทกกระทั้นอันรุนแรง
ใบหน้าสวยสะคราญเหยเกด้วยความเสียวซ่านขีดสุด ดวงตาสีม่วงปรือมองเพดาน ร่างกายเปลือยเปล่าเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อนิ้วมือบดขยี้ปุ่มกระสันพร้อมกับแท่งซิลิโคนทะลวงลึกเข้าชนจุดสุดยอด ร่องรักบีบรัดตัวตนจำลองแ่าจนแท่งปลอมแทบขยับไม่ได้ ก่อนที่น้ำสวาทร้อนผ่าวจะพรั่งพรูหลั่งรินเจิ่งนองเปียกชุ่มเตียงและโคนขาขาวนวล
"อ๊ายยยยย!... อ๊าาา..."
รัชชากรี้ดร้องเสียงหวานแ่เบา ร่างกายสั่นสะท้านบิดเกร็งกระตุกเสร็จสมสุขสมไปหลายระลอก แท่งซิลิโคนั์หลุดออกจากรูรักที่ยังคงขมิบตอดถี่รัว น้ำรักไหลเยิ้มหยดนองพื้นเตียง หญิงสาวนอนหอบหายใจสะท้าน ตัวโยนด้วยความเหนื่อยอ่อนและซ่านเสียวล้ำลึก แววตาสีม่วงประกายอเมทิสต์จ้องมองหน้าจอมอนิเตอร์คอมพิวเตอร์ที่แสดงสถานะรอคอยการทำงานของคำสั่งบงการในคืนถัดไปด้วยความตื่นเต้นและคาดหวังอย่างแรงกล้า
สัญญาแรกของ LUST Note กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว... และมันจะเป็ความจริงที่เร่าร้อนป่าเถื่อนที่สุดเท่าที่โลกเคยมีมา!