บทที่ 29 เปิดร้านบะหมี่เหลียงผีวันแรก!
ถังซีเหมียนก็รู้สึกว่าที่อู๋เซียวเซี่ยวพูดมาก็มีเหตุผล และเ้าของร้านอาหารเช้าคนเดิมก็ใจดี การไปแย่งลูกค้าเขาก็ดูไม่ค่อยดีนัก!
แล้วยังมีอะไรเหมาะจะขายใน่เวลานี้บ้างนะ?
ถังซีเหมียนคิดอยู่นาน
"ทำบะหมี่เหลียงผี*[1] ดีไหม?"
เธอคิดว่าแบบนี้น่าจะทำเงินได้มากกว่า และที่สำคัญคือเครื่องปรุงที่บ้านมีอยู่แล้ว
หลังจากตัดสินใจได้แล้ว ถังซีเหมียนก็หยิบอ่างมานวดแป้งทันที พวกเธอมีอ่างน้ำอยู่แล้ว ปกติเอาไว้ใช้ล้างผัก แต่หลังจากล้างทำความสะอาดก็สามารถนำมาใช้ได้
ทุกคนต่างเข้ามาช่วยกัน
ระหว่างที่กำลังกรองแป้งเพื่อทำอาหาร ถังซีเหมียนก็ออกไปซื้อฮวาเจียวและน้ำจิ้มงา
คืนนั้น ถังซีเหมียนนอนหลับสบายกว่าทุกวัน ่บ่ายพวกเธอไม่มีงานมากนัก สิ่งสำคัญที่สุดคือการจัดการสิ่งของที่ต้องใช้พรุ่งนี้ และรับข่าวสารใหม่ ๆ
ไม่ต้องพูดถึงถังซีเหมียนที่มีประสิทธิภาพในการทำงานดีที่สุด!
ตอน 8 โมงครึ่ง ถังซีเหมียนทำงานของตัวเองเสร็จหมดแล้ว และยังจัดการงานแผนกแปลเสร็จแล้วอีกด้วย
หลังจากที่หัวหน้าซ่งรู้สถานการณ์ของเธอ ก็ได้ปรึกษากับผู้อำนวยการระดับสูง ผู้อำนวยการให้ความสำคัญกับถังซีเหมียนมาก จึงให้อิสระกับเธอมากขึ้น
สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้คือให้โอกาส และเวลาให้เธอออกไปหาเงิน แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องไม่ละเลยหน้าที่การงาน
ถังซีเหมียนรู้สึกซาบซึ้งในความหวังดีของผู้อำนวยการ เธอจึงนำบะหมี่เหลียงผีชุดแรกที่ทำเสร็จไปให้ที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการสถานี
ตอนนี้ยังไม่เที่ยง ผู้อำนวยการสถานีและรองผู้อำนวยการมีเวลาพักที่หายาก เมื่อเห็นเธอเข้ามาก็ไม่แปลกใจ "่นี้เสี่ยวถังทำงานได้ดีมากนะ มาขอบคุณพวกเราเหรอ?"
ถังซีเหมียนหัวเราะ "ใช่แล้วค่ะ! ถ้าไม่ใช่เพราะผู้อำนวยการให้โอกาส ฉันจะมีเวลามาจัดการเื่ส่วนตัวได้ยังไงกัน"
เธอยกชามวางบนโต๊ะ "เชิญผู้อำนวยการทุกท่านลองชิมบะหมี่เหลียงผีที่ฉันทำเองค่ะ!"
แม้ว่าเครื่องปรุงจะมีไม่น้อย แต่ข้อดีของอาหารจานนี้คือ ราคาถูก!
ผู้อำนวยการสถานีหัวเราะพลางว่า "เธอนี่ไม่เกรงใจเลยนะ!"
"เราเป็ครอบครัวเดียวกัน จะต้องเกรงใจอะไรกันคะ" ถังซีเหมียนที่รู้นิสัยผู้อำนวยการสถานีมาก่อนแล้ว เธอรีบตักน้ำราดให้เขา "ใช่ไหมคะ?"
ผู้อำนวยการสถานียิ้มพลางพยักหน้า แล้วทำท่าจะเคาะหัวเธอเบา ๆ
ถึงแม้เด็กคนนี้จะอายุน้อย แต่ก็ถูกใจเขามาก!
เส้นบะหมี่ที่แทบจะใสนั้นเหนียวนุ่มกำลังดี น้ำราดมีรสชาติเผ็ดหอม กระเทียมสับก็ใส่ในปริมาณที่พอเหมาะ
ถังซีเหมียนนำเครื่องปรุงมาสองอย่าง มีปริมาณพอสำหรับ 5 คน
พวกผู้อำนวยการไม่ได้เกรงใจเธอ ต่างคนต่างหยิบตะเกียบขึ้นมาชิม
"อืม เผ็ดหอมกำลังดี!"
"อันที่ใส่งาก็อร่อยนะ!"
"ฝีมือของเสี่ยวถังไม่เลวเลย!"
"ฉันว่า เอาไปขายที่โรงอาหารของเราเลยดีกว่า!"
เมื่อได้รับการสนับสนุนจากผู้อำนวยการ ถังซีเหมียนก็รู้สึกมั่นใจมากยิ่งขึ้น
ที่นี่ยังไม่มีร้านขายบะหมี่เหลียงผี ถ้าเธอหาทำเลที่คึกคัก บางทีอาจจะทำให้ร้านดังขึ้นมาก็ได้!
ช่างน่าเสียดายที่ตอนนี้ยังไม่มีวิดีโอสั้น!
ประมาณ 11 โมงกว่า ถังซีเหมียนก็กัดซาลาเปาเดินมาถึงถนนซิ่งฝู ที่นี่เป็ย่านที่มีผู้คนพลุกพล่านพอสมควร และอยู่ไม่ไกลจากตลาดสด
โจวเสวี่ยที่แบกโต๊ะเล็ก ๆ เดินตามมาด้วยบ่นพึมพำ "พอได้แล้วน่า! ฉันเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว! เธอต้องให้ฉันกินเหลียงผีเพิ่มอีก 1 จานนะ!"
หลิวเมิ่งเจียที่ถือถาดมาด้วยยิ้มอย่างมีความสุข "พวกเราอยู่ว่าง ๆ ก็ต้องหาอะไรทำยังไงล่ะ!"
พวกเธอไม่ได้ขัดสนเงินทอง แต่ถังซีเหมียนสิขัดสน!
คราวนี้เธอนวดแป้งมาตั้ง 5 ชั่ง ยังไม่รู้เลยว่าจะขายหมดไหม!
ถังซีเหมียนะโสุดเสียง "เหลียงผี! เหลียนผีรสเผ็ดอร่อย! จานละ 2 เหมาจ๊ะ!"
เหล่าหญิงสาว "..."
เธอต้องปิดหน้า!
อายจังเลย!
พวกเธอไม่กล้าะโจริง ๆ !
ช่วยด้วย! ทำไมถังซีเหมียนถึงกล้าขนาดนี้!
พูดถึงเื่ราคา 2 เหมาต่อชิ้นนั้น ค่อนข้างแพง ถ้าเพิ่มอีก 5 เฟินก็พอซื้อผักกับเนื้อได้แล้ว...
ถังซีเหมียนมีใบหน้าที่อ่อนหวาน ไม่นานก็ดึงดูดสายตาผู้ชายหลายคน แม้ว่าตอนนี้หลายคนจะไม่มีเงินติดตัว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าสาวสวย พวกเขาก็ยังเต็มใจที่จะจ่าย
นี่คือความจริงที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง!
"น้องสาว 2 เหมาแพงไปหน่อยนะ!" ชายผมเกรียนคนหนึ่งคาบบุหรี่พลางมองหน้าถังซีเหมียน
ถังซีเหมียนยกป้ายเมนูขึ้นพร้อมยิ้ม "รับรองว่าอร่อยแน่นอนค่ะ! ร้านฉันถือว่าเป็ร้านเดียวในย่านนี้ ถ้าอร่อยค่อยมาอุดหนุนอีกนะ!"
"งั้นเอา 1 ที่!" ชายคาบบุหรี่ยิ้มอย่างที่คิดว่าตัวเองดูดี
มีดในมือหมุนวนเป็ลวดลาย ถังซีเหมียนเข้าสู่โหมดทำงานอย่างรวดเร็ว ส่วนอู๋เซียวเซี่ยวส่งชามที่ล้างสะอาดแล้วมาให้
บะหมี่เส้นใหญ่ถูกหั่นเป็เส้นเล็ก ถังซีเหมียนหั่นแตงกวาเป็เส้นพลางถาม
"กินเผ็ดไหม? เอาน้ำจิ้มงาหรือว่าน้ำจิ้มเผ็ด?"
"ผมเอาน้ำจิ้มเผ็ด" ชายคนนั้นจ้องมองใบหน้าของถังซีเหมียน
สายตาของถังซีเหมียนฉายแววเ็าไปชั่วขณะ ก่อนจะคลี่ยิ้มบาง "ได้ค่ะ"
ทางด้านหลิวเมิ่งเจียช่วยใส่เครื่องปรุง ส่วนถังซีเหมียนถือมีดสับแตงกวาเป็เส้น
ปัง!
มีดถูกฟันลงบนเขียงอย่างแรง ถังซีเหมียนยิ้มแย้มแต่ไม่ถึงดวงตา "ขอบคุณพี่ชาย บะหมี่เหลียงผีของคุณเสร็จแล้วค่ะ!"
จังหวะสุดท้ายนั้นทำให้พี่ชายที่สูบบุหรี่คนนี้ใจนความคิดไม่ดีหายไปหมด
ไม่รู้ทำไมเขารู้สึกว่าถังซีเหมียนไม่ได้กำลังหั่นแตงกวา แต่กำลังหั่นต้นขาของเขาต่างหาก!
แม่เ้า ไม่รู้ว่าน้องสาวคนนี้เป็ภรรยาบ้านไหน ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!
ฝีมือการใช้มีดของถังซีเหมียนเมื่อครู่ดึงดูดความสนใจจากผู้คนไม่น้อย ราคาแค่ 2 เหมา ไม่ต้องใช้คูปองอาหาร ไม่นานก็มีคนแวะเวียนมาชิม
ชายที่สูบบุหรี่มองชามที่ว่างเปล่าอย่างงง ๆ เขารู้สึกว่าเพิ่งกินไปไม่กี่คำ ทำไมหมดชามซะแล้ว...
หญิงวัยกลางคนหนึ่งหัวเราะพูดว่า "ฉันจะบอกอะไรให้นะพ่อหนุ่ม! ถ้านายยังกินไม่อิ่มก็ซื้อเพิ่มสิ! ยังจะมาเสียดายพริกนิดหน่อยอีก!"
"ฮ่า ๆ ๆ !"
ทุกคนหัวเราะครื้นเครง
"อร่อย!" ชายที่สูบบุหรี่พูดราวกับเพิ่งตื่นจากฝัน "น้องสาว ขอผมอีกจานนึงแบบไม่เผ็ดนะ! หอมมาก! เหนียวนุ่มสุด ๆ !"
พอเขาสั่งซื้อเป็รอบที่ 2 ลูกค้าที่แผงของถังซีเหมียนก็เริ่มเยอะขึ้นอย่างรวดเร็ว
เหลียงผี 31 จานถูกขายหมดอย่างรวดเร็ว
โจวเสวี่ยมองน้ำราดที่ติดมือ จึงเผลอเลียมือตัวเองแล้วเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อน
"ขายหมดแล้ว... ทำไมเร็วจังเลย! อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ?!"
ถังซีเหมียนหยิบเส้นบะหมี่ที่เสียนิดหน่อยออกมาจากอ่างด้านล่างเหมือนกำลังแสดงมายากล "เธอจะกินไหม?"
"กิน ๆ !"
อู๋เซียวเซี่ยวและหลิวเมิ่งเจี๋ยอดหัวเราะไม่ได้
"เมื่อกี้เธอยังสงสัยอยู่ไม่ใช่เหรอว่ามันอร่อยจริงหรือเปล่า?"
พวกเธอแบ่งกันกินส่วนที่เหลือ แล้วขนของกลับหอ แม้ว่าจะต้องเดินกลับและต้องหยุดพักระหว่างทาง แต่สำหรับพวกเธอที่ได้เงินมาแล้ว มันไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรเลย!
พอคิดว่าสามารถหาเงินได้ พวกเธอก็มีแรงขึ้นมาทันที
ตอนกลับถึงหอพัก ถังซีเหมียนยังไม่ทันได้พูดอะไรขณะนับเงินในมือ ทั้งสามคนก็พูดขึ้นพร้อมกันว่า "ไปพากย์เสียงของเธอเถอะ! พวกเราไม่เอาด้วยหรอก!"
ถังซีเหมียน "..."
"เหมียนเหมียน รอให้ที่บ้านของเธอจัดการทุกอย่างเรียบร้อยก่อนค่อยแบ่งให้พวกเราก็ได้ ตอนนี้พวกเราแค่ช่วยเธอตามกำลังเท่านั้น!" หลิวเมิ่งเจียส่งถังซีเหมียนออกจากประตู
ขณะเดินอยู่บนถนน ถังซีเหมียนยังคงคิดว่าตัวเองคงจะทำบุญมามากในชาติที่แล้ว ชาตินี้์ถึงได้ส่งคนดี ๆ มาอยู่รอบตัวเธอมากมายขนาดนี้!
ครั้งนี้มาพากย์เสียง พอถังซีเหมียนเข้าไปก็ถูกหลายคนเข้ามารุมล้อมทันที
"สหายถังใช่ไหม? พวกเรารอคุณมานานแล้ว!"
[1] บะหมี่เหลียงผี (凉皮) เป็อาหารจีนประเภท ‘เส้นเย็น’ ที่ทำจากแป้ง โดยจะเสิร์ฟเย็น ๆ พร้อมกับผักสดหรือผักดอง ปรุงด้วยซอสพริกและน้ำส้มสายชู รสชาติเปรี้ยวและเผ็ด นิยมรับประทานใน่ฤดูร้อน
3K
