ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 119: สมดุลใหม่แห่งอำนาจ

ความเงียบที่น่าอึดอัดเข้าปกคลุมถ้ำใต้ดิน...

องค์รัชทายาทจ้าวหลิงเทียนกำลังต่อสู้กับสัญชาตญาณของตัวเองอย่างหนัก! สายเลือดมังกรทองคำในกายของพระองค์กำลังกรีดร้องให้ค้อมศีรษะลงต่อหน้าสายเลือดบรรพกาลที่สูงส่งและบริสุทธิ์กว่า!

หลินฟานสังเกตเห็นความอึดอัดบนพระพักตร์ขององค์รัชทายาท เขาก็เข้าใจในทันทีว่ากลิ่นอายใหม่ของเขานั้นทรงพลังและกดดันมากเกินไป

เขาค่อยๆ หลับตาลง... โคจรพลังปราณเพื่อควบคุมและ "ผนึก" กลิ่นอายราชันย์มังกรทั้งหมดกลับเข้าไปในแก่นแท้ทองคำของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ

พริบตาต่อมา... แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งเคยแผ่ไปทั่วทั้งถ้ำก็พลันสลายหายไป... ราวกับไม่เคยมีอยู่จริง

หลินฟานกลับมาดูเหมือนเด็กหนุ่มผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งคนหนึ่งอีกครั้ง ไม่มีกลิ่นอายที่สูงส่งจนน่าอึดอัดเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย

องค์รัชทายาทถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก... แต่ในขณะเดียวกันก็ยิ่งตกตะลึงยิ่งขึ้นไปอีก!

การที่สามารถควบคุมกลิ่นอายสายเลือดบรรพกาลที่ทรงพลังถึงเพียงนั้นได้อย่างอิสระดั่งใจนึก... มันแสดงให้เห็นถึงระดับการควบคุมที่เหนือจินตนาการ! พระองค์ตระหนักได้ในทันทีว่าหลินฟานผู้นี้ไม่ใช่แค่สัตว์ร้ายที่เปี่ยมด้วยพลัง... แต่คือราชันย์ที่แท้จริงซึ่งควบคุมพลังของตนเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ความยำเกรงในใจของพระองค์ยิ่งลึกซึ้งขึ้น แต่ความหวาดกลัวกลับลดน้อยลง... ถูกแทนที่ด้วยความเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยม

"น้องหลิน" องค์รัชทายาทเปลี่ยนคำเรียกขานจาก "สหายเต๋า" ที่ดูห่างเหิน มาเป็นคำที่สนิทสนมและให้เกียรติมากยิ่งขึ้น "พลังของเจ้า... มันเหนือขอบเขตของโลกใบนี้ไปแล้วจริงๆ"

"การที่มีเจ้าอยู่ข้างกาย... อนาคตของอาณาจักรจ้าวย่อมต้องมั่นคงอย่างแน่นอน" พระองค์กล่าวอย่างจริงใจ บัดนี้พระองค์ได้มองหลินฟานในฐานะ "ผู้พิทักษ์" ของอาณาจักรอย่างแท้จริง ไม่ใช่แค่พันธมิตรอีกต่อไป

"ฝ่าบาททรงชมเกินไปแล้ว" หลินฟานโค้งคำนับเล็กน้อย "ข้าเป็นเพียงผู้ฝึกตนจากสำนักเมฆาครามผู้หนึ่ง เพียงแค่หวังให้บ้านเมืองสงบสุขและสำนักของข้าปลอดภัยก็เท่านั้น" เขาย้ำเตือนถึงเจตนาของตนเองอย่างนอบน้อม

"ข้าเข้าใจ" องค์รัชทายาทพยักหน้า ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง "เรื่องแผนการกบฏของน้องรอง... ตอนนี้ถือว่าสงบลงแล้ว ขุนนางและแม่ทัพที่สมคบคิดถูกกำจัดจนหมดสิ้น ขุมกำลังของเขาในราชธานีได้พังทลายลงแล้ว"

"แต่ว่า..." พระพักตร์ของพระองค์เคร่งขรึมลง "รากเหง้าที่แท้จริงของ 'บัลลังก์เงา' นั้นยังคงซ่อนตัวอยู่ในเงามืดทั่วทั้งอาณาจักร และน้องรองที่ถูกจองจำ... ก็ยังคงเป็นภัยคุกคามที่ไม่อาจมองข้ามได้"

หลินฟานพยักหน้า "ข้าก็คิดเช่นนั้น การรอให้พวกมันฟื้นตัวและวางแผนใหม่... ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก"

เขาเปิดเผยเจตนาของตนเอง "ข้าตั้งใจที่จะใช้รายชื่อที่ได้มา... เพื่อออกเดินทาง... และขุดรากถอนโคนพวกมันให้หมดสิ้นด้วยตัวเอง"

องค์รัชทายาทได้ยินดังนั้นก็มีพระเนตรเป็นประกาย! นี่คือสิ่งที่พระองค์ต้องการ แต่ไม่สามารถทำได้ด้วยตัวเอง!

"ยอดเยี่ยม! หากเจ้าจะลงมือเอง... ข้าย่อมต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่!"

พระองค์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนำสมบัติชิ้นหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ "ในเมื่อเจ้าจะเข้าสู่สงครามเงา... สิ่งนี้อาจจะเป็นประโยชน์ต่อเจ้า"

มันคือ "หน้ากาก" ที่บางเฉียบราวกับผิวหนังมนุษย์ ทำจากวัสดุที่ไม่รู้จักชื่อ และไม่มีไอพลังปราณเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย

"นี่คือ 'หน้ากากหมื่นโฉม' สมบัติล้ำค่าของราชวงศ์เรา มันสามารถทำให้ผู้สวมใส่เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์, กลิ่นอาย, หรือแม้แต่ร่องรอยพลังปราณได้อย่างสมบูรณ์แบบ มันคือสุดยอดศาสตราวุธสำหรับการแทรกซึมและปลอมตัว"

หลินฟานตาเป็นประกาย! นี่คือสิ่งที่เขาต้องการอย่างแท้จริง!

เขารับหน้ากากมาอย่างไม่เกรงใจ "ขอบคุณฝ่าบาทมาก"

เวลาของเขาในราชธานีได้สิ้นสุดลงแล้ว เขาได้รับทั้งพลัง, เกียรติยศ, บรรดาศักดิ์, และพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุด

เขาขอตัวอำลาองค์รัชทายาท... แล้วเดินทางออกจากพระราชวังหลวง

แต่เขาไม่ได้กลับไปยังตำหนักเมฆาจร...

เขาเดินเข้าไปในตรอกที่ไร้ผู้คนแห่งหนึ่ง... แล้วสวม "หน้ากากหมื่นโฉม"

พริบตาต่อมา... ร่างของ "อสนีบาตโหวหลินฟาน" ก็พลันหายไป... ถูกแทนที่ด้วยชายหนุ่มพเนจรธรรมดาๆ คนหนึ่งที่มีใบหน้าเรียบๆ และกลิ่นอายที่ไม่โดดเด่น...

เขามองกลับไปยังพระราชวังหลวงที่ยิ่งใหญ่เป็นครั้งสุดท้าย... ก่อนจะหันหลังกลับ... แล้วเดินหายเข้าไปในฝูงชน...

การไล่ล่าครั้งใหม่... ที่จะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งอาณาจักร... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!