ตอนที่ 63 แผนซ้อนแผน
หลังจากศึกอันดุเดือดในค่ำคืนที่ผ่านมา เมืองยังคงตกอยู่ในความเงียบสงัดซึ่งแฝงไปด้วยความตึงเครียด ศพของเหล่าสมาคมเงามืดถูกเคลื่อนย้ายไปจัดการอย่างรวดเร็ว ขณะที่ชาวเมืองที่ซ่อนตัวจากการต่อสู้เริ่มออกมาสำรวจความเสียหายของบ้านเรือนของพวกเขา
เยี่ยเฉิน หลี่เฉิน เซียวหรง และหลินซือเยว่ กำลังประชุมกันในห้องโถงของจวนขุนนางเมือง เสี่ยวหานก็กำลังพักหลังจากช่วยต่อสู้เมื่อคืน
"พวกเราต้องรีบจัดการกับสมาคมเงามืด ก่อนที่พวกมันจะได้โอกาสตั้งหลัก" หลี่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "ศึกเมื่อคืนนี้แสดงให้เห็นแล้วว่าพวกมันมีแผนการที่รัดกุม และสามารถเรียกระดมกำลังได้รวดเร็ว"
เยี่ยเฉินพยักหน้า "ไป๋เทียนหลงไม่ได้เป็นเพียงนักสู้ที่เก่งกาจ แต่ยังมีสติปัญญา เขาใช้พวกเราเป็นหมากในกระดาน ถ้าข้าเดาไม่ผิด การปรากฏตัวของพวกมันเมื่อคืน อาจเป็นแค่ฉากหน้าของแผนที่ใหญ่กว่านั้น"
"แล้วเจ้าคิดว่าเป้าหมายที่แท้จริงของพวกมันคืออะไร?" หลินซือเยว่ถาม พลางจ้องมองเยี่ยเฉินด้วยความกังวล
เยี่ยเฉินหลับตาครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว "พวกมันอาจไม่ได้ตั้งใจทำลายเมืองแห่งนี้ แต่อาจต้องการเบี่ยงเบนความสนใจของเรา เพื่อที่พวกมันจะลงมือที่อื่น"
ทุกคนตกอยู่ในความเงียบขณะที่พวกเขาครุ่นคิดถึงคำพูดของเยี่ยเฉิน
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้ากระทบพื้นดังขึ้นที่หน้าประตู และทหารนายหนึ่งก็วิ่งเข้ามาด้วยท่าทีเร่งรีบ "ใต้เท้า! มีข่าวด่วนจากด่านเมืองทางเหนือ!"
"เกิดอะไรขึ้น?" หลี่เฉินเอ่ยถาม
ทหารคนนั้นสูดหายใจลึกก่อนจะตอบ "มีผู้พบเห็นกลุ่มคนลึกลับเข้าไปในเขตหวงห้ามของแคว้น!" คำพูดของเขาทำให้ทุกคนตื่นตัวทันที
"เขตหวงห้าม? เจ้ามั่นใจหรือไม่ว่าพวกมันเกี่ยวข้องกับสมาคมเงามืด?" เซียวหรงถาม
"จากรายงานของสายลับ พวกมันสวมชุดดำคล้ายกับกลุ่มที่เราเผชิญเมื่อคืน พวกมันเคลื่อนที่ไปทางป้อมปราการโบราณที่ถูกทิ้งร้าง ซึ่งเล่าลือกันว่าครั้งหนึ่งเคยเป็นที่เก็บของล้ำค่าในอดีต!"
เยี่ยเฉินและหลี่เฉินสบตากันทันที
"สมาคมเงามืดต้องการของสิ่งนั้นแน่" เยี่ยเฉินกล่าว "เราต้องรีบไปก่อนที่พวกมันจะได้มันไป"
หลินซือเยว่ลุกขึ้นทันที "ถ้าเช่นนั้นเราไม่ควรเสียเวลา ไปกันเถอะ!"
---
เมื่อทั้งสี่มาถึงป้อมปราการโบราณ มันตั้งตระหง่านอยู่กลางหุบเขาที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนา กำแพงของมันเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลา และทางเข้าถูกบดบังด้วยเถาวัลย์หนาทึบ
"ดูเหมือนว่าพวกมันจะเข้าไปข้างในแล้ว" เซียวหรงกระซิบขณะตรวจดูร่องรอยบนพื้นดิน
เยี่ยเฉินเดินนำไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ก่อนจะใช้พลังลมปราณเคลื่อนเถาวัลย์ออกไป เผยให้เห็นทางเข้าอันมืดมิดของป้อมปราการ
เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปข้างใน ความเงียบงันและกลิ่นอับของฝุ่นเก่าแก่ทำให้บรรยากาศยิ่งน่าขนลุก ทุกย่างก้าวที่พวกเขาเดินก่อให้เกิดเสียงสะท้อนที่แผ่วเบาผ่านกำแพงหินโบราณ
ทันใดนั้น เสียงกระซิบเบา ๆ ดังขึ้นจากด้านใน ก่อนที่พวกเขาจะรู้ตัว เหล่านักฆ่าชุดดำของสมาคมเงามืดก็โผล่ออกมาจากเงามืดรอบตัวพวกเขา!
"เจ้าคิดว่าจะหลบสายตาของพวกเราได้ง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ?" เสียงทุ้มต่ำของไป๋เทียนหลงดังขึ้นจากด้านบนบันไดหิน เขายืนกอดอกมองลงมาที่พวกเขาพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ย
"ไป๋เทียนหลง! เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้เจ้าทำตามแผนการของเจ้าได้ง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ?" เยี่ยเฉินกล่าวเสียงเข้ม
ไป๋เทียนหลงหัวเราะเบา ๆ "ช่างน่าสนใจนักที่พวกเจ้าตามมาถึงที่นี่ได้ แต่พวกเจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าข้าจะไม่มีแผนสำรอง?"
เขาดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว และทันใดนั้น พื้นดินใต้เท้าของเยี่ยเฉินและพรรคพวกก็สั่นสะเทือน ราวกับมีกลไกบางอย่างถูกเปิดใช้งาน!
"กับดัก! ถอยเร็ว!" หลี่เฉินตะโกน
แต่ก่อนที่พวกเขาจะขยับ พื้นด้านล่างก็ถล่มลงไป ทั้งสี่คนร่วงหล่นลงไปสู่ความมืดมิด!
เสียงหัวเราะของไป๋เทียนหลงดังสะท้อนอยู่เหนือพวกเขา ขณะที่ประตูหินปิดลงอย่างแน่นหนา กักขังพวกเขาเอาไว้ในความมืด…
---
ภายในความมืดมิด เยี่ยเฉินกระพริบตาปรับสายตา ขณะที่พวกเขาพยายามลุกขึ้นจากพื้นหินเย็นยะเยือก
"พวกเราติดอยู่ในนี้จริง ๆ แล้ว" เซียวหรงกล่าว พลางสำรวจรอบ ๆ
หลินซือเยว่สัมผัสผนังหินอย่างระมัดระวัง "ดูเหมือนที่นี่จะเป็นสุสานโบราณบางอย่าง… และข้าไม่แน่ใจว่าเราควรอยู่ที่นี่นานเกินไปหรือไม่"
เยี่ยเฉินกำหมัดแน่น "ไม่ว่าพวกมันจะวางแผนอะไร พวกเราจะต้องหาทางออกไป และทำลายมันให้ได้!"
แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้เคลื่อนไหว ประตูลับอีกบานหนึ่งก็เปิดออก… เผยให้เห็นบางสิ่งที่ทำให้พวกเขาต้องหยุดนิ่ง
กลางห้อง มีแท่นบูชาโบราณตั้งอยู่ และเหนือแท่นนั้น… มีบางสิ่งบางอย่างที่เปล่งแสงเรืองรองออกมา…