Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่เจ็ดสิบเอ็ด ฮัลโหลอีกกี่วันถึงจะวันสอบกลางภาคหรือครับ?

ในคืนนั้นผมเขียนไอเดียต่างๆเอาไว้ให้กับโรบิร์ตช่วยเอาวิทยาศาสตร์สมัยใหม่และคอมพิวเตอร์มาคำนวณเรื่องมิติของความเป็นจริงให้มากขึ้นแบะยื่นโครงการขอทดลองใช้เครื่องCERN ของทางยุโรป

โครงการรัฐบาลอาจจะต้องใช้เวลาสักพักซึ่งอาจจะไม่ทันเวลาเลยต้องเตรียมไว้ก่อนและให้โรบิร์ตเตรียมการทดลองที่เครือ่งมืออุปกรณ์ธรรมดาไม่สามารถทำการทดลองได้เอาไว้ก่อน

และผมนั่งสงบจิตสงบใจคอยเวลาเช้าที่มาถึง

การฝึกนักษัตรมะเมียทำให้ผมนอนไม่หลับแต่ไม่อยากเร่งร่างกายมากเกินไปจนผมใช้เวลาช่วงนี้ บันทึกความคิดสร้างสรรค์ต่างๆของผมในหัวเอาไว้และจะส่งให้โรเบิร์ตทำการวิเคราะห์อีก

ไม่จำเป็นต้องมองว่าไร้สาระแค่ไหนขอเพียงมีไอเดียที่จะก้าวต่อไปข้างหน้าก็ถือว่าใช้ได้แล้ว

ฟู่

ลมหายใจสีดำออกมาจากร่างกายของผม

ผมใช้เวลาทั้งคืนไม่เน้นการสะสมพลังแต่แน้นเรื่องของการปรับร่างกายพื้นฐานให้ลมปรษณอยู่ในสภาวะสงบและขับของเสียออกจากร่างกายมากกว่าจะเพิ่มพลัง

พลังจักระที่นามูถ่ายทอดให้ทำให้ผมทนการบาดเจ็บมากกว่าเดิม

ขนาดนามูแค่ขั้นที่สี่ยังสามารถรอดชีวิตแม้จะโดนปั้นเป็นก้อนกลมๆได้ผมยังไม่รู้ว่าขีดจำกัดของผมจะมีแค่ไหนหลังจากที่มีพลังเกินกว่านามูแล้ว

ฟู่ ควันสีดำออกมาจากปากอีกครั้ง

เวลาเช้ามาถึงเร็วกว่าที่ผมคิด

...

“กระต๊าก อย่าแย่งกันมารับเสื้อผ้าไป"

“เจี๊ยกอย่าวิ่งซนเจ้าพวกนี้ต่อแถวดีดี”

พวกนักษัตรแจกข้าของให้กับเด็กๆโดยมีเสี่ยวชุ่ยดูแล

ตามแผนการคือเราซื้อที่ดินและแถวพื้นที่เศรษฐกิจต่างๆเพื่อขยายโรงเลี้ยงเด็กกำพร้าให้มีคุณภาพที่ดีมากยิ่งขึ้นจ้างนักโภชนาการ ครูเฉพาะทาง แม่ครัว โรงยิมและสระว่ายน้ำต่างๆ

ให้เด็กกำพร้ามีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น

พวกนักษัตรเห็นแล้วก็อดจะน้ำตาไหลไม่ได้ที่วันดีดีเช่นนี้จะมาถึงแก่พวกเด็กและให้พวกเด็กพวกนี้มีอนาคต

ผมก็จ้องมองพวกเขาจากกล้องผ่านดาวเทียมเช่นกัน

คิงคองเงินที่ดูหน้าจออยู่ข้างๆเห็นพวกเด็กๆได้ทานอาหารได้มีเสื้อผ้า ได้มีสมุดบัญชีเงินฝากทุนการศึกษาของตนเอง

ก็ทำให้เขาถึงกับแอบเช็ดน้ำตา

“นายจ๋านี่ใจดีจริงๆนาจ๋า”

นามูกล่าวชื่นชมผม

“ไม่ต้องคิดมากนามูเดี่ยวเสร็จเรื่องราวตรงนี้ก่อน ต่อไปชั้นจะไปตรวจดูโดยตรงที่หมู่บ้านของนามูว่าต้องเพิ่มเติมอะไรบ้าง”

“ขอบคุณจ้านายจ๋า”

ผมส่งคนงฃงานบางคนไปขุดบ่อ ตั้งเครื่องปั่นไฟและสัญญาณดาวเทียมต่างๆในหมู่บ้านของนามูเรียบร้อยแล้วแต่ที่ผมไปเพราะอยากไปลองหายอดฝีมือของชมพูทวีปหรืออินเดียมากขึ้น

หากเข้าวงการการต่อสู้แล้วต่อไปก็ยุ่งไม่หยุด

แต่ผมต้องทำเรื่องหนึ่งด้วยตนเองก่อนหลังจากออกคำสั่งและอนุมัติงบประมาณการพัฒนาการด้านต่างๆมาตลอดเช้าแล้ว

กริ๊ง

ฝ่ายตรงข้ามรับโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว

“ใคร? ทะ ท่านอ้าวป้าหม่ามีอะไรให้ผมรับใช้ครับ?”

ผู้อำนวยการโรงเรียนกล่าวอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นชื่อขึ้นที่โทรศัพท์มือถือ

“ผมจะมาบอกว่าการลงทุนยังเหมือนเดิมและผมช่วยคุณเพิ่มเติมในหุ้นเล็กๆน้อยๆด้วยไม่มากแค่สิบล้านหยวน”

ผมติดสินบนกันซึ่งหน้าๆ

ทางผู้อำนวยการโรงเรียนเสียงสั่นดีใจ

“ขอบคุณมากขอรับท่านอ้าวป้าหม่า มีเรื่องอะไรบอกผมมาได้เลยครับ?”

 ท่านผู้อำนวยการกล่าวอย่างกระตือรือร้น

คิดว่าอยู่กับอ้าวป้าหม่าไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้ค่าตอบแทน

อ้าวป้าหม่านิ่งครุ่นคิดสักพักก่อนจะถามว่า

“โรงเรียนจะสอบกลางภาคเมื่อไร?”

“สอบกลางภาคหรือครับ?”

ผู้อำนวยการกล่าวถาม งงงวยนึกว่าอ้าวป้าหม่าจะขอร้องให้จัดการเรื่องไป่มู่หลิงบางอย่างเสียอีก

“ถ้าไม่มีเหตุการณืผิดพลาดตามตารางเวลาเดิมที่วางแผนไว้น่ะ การสอบกลางภาคจะเริ่มขึ้นเมื่อไร?”

“เอ่อ เดี๋ยวก่อนนะครับ”

 ผู้อำนวยการปิดสายโทรศัพท์และไปบอกเลขา

“รีบหยิบตารางการเรียนการสอนมาทีสิ”

เลขาก็วิ่งไปหยิบให้อย่างรวดเร็ว

“ขออภัยที่ทำให้คอยนะครับท่านอ้าวป้าหม่าอืมตามตารางเดิม อีกสักเดือนกรกฎาแต่มีปัญหา อ๊ะไม่ใช่เพราะท่านหรอกนะครับ”

ผู้อำนวยการแก้ตัวถึงความวุ่นวายในโรงเรียน

“ไม่ต้อง ผมขอทราบตารางเดิมหากเป็นไปได้”ผมกล่าวถามผู้อำนวยการ

“อืมตารางเดิมนะครับเรียนทบทวนวันสุดท้ายเตรียมสอบ อีกประมาณหกสัปดาห์ขอรับท่านอ้าวป้าหม่ามีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับหากเรื่องการเรียนเดี๋ยวผมดำเนินเรื่องรับรองให้ท่านสามารถต่อที่อื่นได้ทันทีเลยครับ?”

 ผู้อำนวยการพยายามกล่าวเอาใจอ้าวป้าหม่า

“ไม่เป็นไรขอบคุณมาก “

และสอบถามวันสอบที่แน่นอนอีกครั้งว่าวันไหนสอบอะไรบ้างเพื่อจะได้รู้วันที่แน่นอน

ก่อนจะวางสายไปที่สร้างความประหลาดใจอย่างมากแก่ผู้อำนวยการ

..

อ้าวป้าหม่าดูตารางปฏิทิน

วันสอบกลางภาค การสอบคณิตศาสตร์ 2 อีกหกสัปดาห์กับอีกสามวัน

ที่คนที่กลับจากโลกเซียนจะเข้าร่างในวันสอบกลางภาคในการสอบวิชาคณิตศาสตร์2 ในวันนั้น

อ้าวป้าหม่าสูดลมหายใจลึกลึกจนหน้าอกพองราวกับลูกโป่ง

ฮ๊า

ไอ้ม้าลำพอง

ไอ้ม้าเหยียบเวหา

ร่างกายอ้าวป้าหม่ากระโจนเหยียบอากาศลอยตัวไปทั่วคฤหาสน์

อีกหกสัปดาห์กับอีกสามวัน ต้องระวังเรื่องคนกลับมาจากโลกเซียน