ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

แม้ว่าไอนะจะต้องง้อพี่ชายของเธอด้วยการป้อนไอศกรีม แต่ทว่าเธอเองก็อยากกินมันเช่นกัน ใบหน้าของเธอมันบ่งบอกได้เลยว่าเธอกำลังเสียดาย และอยากจะทานไอศกรีมด้วย และมันเป็นอีกหนึ่งเหตุผลเลยที่โอ๊ตไม่สามารถโกรธไอนะได้ลง..“ไอนะอยากกินด้วยหรือเปล่าน้า.. พี่ชายกินคนเดียวไม่ค่อยอร่อยเลย ต้องมีเพื่อนกินด้วยกันเยอะๆถึงจะอร่อย ถูกต้องไหม” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม ส่วนไอนะก็ได้แต่พยักหน้ารับคำของเขา“ใช่ๆ ไอศกรีมมันต้องกินหลายๆคน ถ้าอย่างนั้นไอนะจะทานเป็นเพื่อนพี่ชายเอง อื้มๆ”ไอนะกล่าว ก่อนจะตักไอศกรีมคำโตยัดเข้าปากในทันที โอ๊ตที่เห็นความน่ารักของเธอแล้วก็อยากจะหัวเราะออกมาเลยทีเดียว ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเธอคนนี้ถึงมีแฟนคลับเยอะ มันก็คงจะเป็นเพราะความน่ารักของตัวเธอเองนี่แหละที่เป็นคำตอบ ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังทานไอศกรีมอย่างมีความสุข กิตติก็เดินกลับเข้ามาภายในห้อง และมุ่งตรงเข้ามากระซิบกับโอ๊ตในทันที“คุณชายขอรับ.. เราจับตัวมันได้แล้วครับ” กิตติกล่าว โอ๊ตที่ได้ยินก็พยักหน้าเล็กน้อย“ไอนะ..วันนี้พี่ชายต้องไปทำธุระต่อแล้ว วันพรุ่งนี้เราค่อยทานกันต่อ โอเคไหม... ใครก็ได้ไปตามผู้จัดการของเธอมาหน่อย” โอ๊ตกล่าวกับไอนะ และเธอก็พยักหน้าหงึกๆอย่างเข้าใจ ขอเพียงแค่พี่ชายไม่โกรธเธอก็เพียงพอแล้ว ก่อนที่โอ๊ตจะหันไปสั่งบอดี้การ์ดให้ผู้จัดการของเธอมารับตัวออกไป ผู้จัดการมีนเข้าห้องมาแบบกล้าๆกลัวๆ หลังจากที่โดนขู่ไปครั้งก่อนเธอก็ไม่กล้าทำตัวไม่สุภาพกับโอ๊ตอีกเลย และยิ่งมีเหตุการณ์นี้อีก ขาของเธอสั่นอยู่ตลอดเวลาในขณะที่อยู่ภายในห้อง โอ๊ตกับไอนะโบกมือร่ำลากันเล็กน้อย ก่อนที่ทั้งห้องจะกลับมาเหลือเพียงแค่พวกเขา 3 คน กับแพทย์สองคนที่ยืนอยู่ห่างๆ“ขอโทษด้วยนะครับปิงปิง.. วันนี้มีแต่เรื่องวุ่นวาย เรื่องที่เราจะไปเดินเล่นกัน เอาเป็นวันพรุ่งนี้ดีไหมครับ.. ถ้าผมจำไม่ผิด พรุ่งนี้มีงานดนตรีอะไรสักอย่างด้วย.. เอาเป็นที่นั่นดีไหม” โอ๊ตหันมากล่าวกับปิงปิง พร้อมกับรอยยิ้มที่พิมพ์ใจ“ปิงปิงคิดว่าโอ๊ตควรพักผ่อนก่อนไม่ดีกว่าเหรอคะ.. ฝืนมากไปมันก็ไม่ดี” ปิงปิงกล่าวตอบ“สบายมากครับปิงปิง ร่างกายของโอ๊ต โอ๊ตก็ต้องรู้ดีที่สุดอยู่แล้ว.. เอาเป็นว่าหลังจากที่โอ๊ตขายแพนเค้กเสร็จ เราก็ไปเดินเล่นกันที่นั่นก็แล้วกัน” โอ๊ตกล่าว“เอาเป็นอย่างนั้นก็ได้ค่ะ.. ว่าแต่จับตัวคนร้ายได้แล้วเหรอคะ” ปิงปิงกล่าวตอบ ก่อนจะกล่าวถามถึงคนร้าย เพราะเธอสังเกตเห็นว่าท่านกิตติเข้ากระซิบกระซาบอะไรสักอย่างกับโอ๊ต มันเป็นอะไรที่เดาได้ไม่ยาก“ใช่ครับ.. และโอ๊ตก็กำลังจะไปพูดคุยกับเขาสักหน่อย โอ๊ตคิดว่าปิงปิงควรกลับไปพักผ่อนก่อน วันนี้โอ๊ตต้องขอบคุณปิงปิงจริงๆนะครับ ปิงปิงช่วยโอ๊ตได้เยอะเลยล่ะครับ..” โอ๊ตตอบกล่าว“ปิงปิงเข้าใจค่ะโอ๊ต.. แต่ว่าปิงปิงไม่ได้ช่วยอะไรเยอะเลย” ปิงปิงกล่าวพร้อมกับเขินๆเล็กน้อย“ไม่หรอกครับปิงปิงช่วยได้เยอะจริงๆครับ.. เอาเป็นว่าโอ๊ตจะให้คนขับรถไปส่งที่บ้านนะครับ นี่ก็ดึกมากแล้ว... กิตติจัดคนรับส่งเธอด้วย” โอ๊ตกล่าวก่อนจะหันไปสั่งงานกิตติ ซึ่งกิตติก็ตอบรับคำสั่งเป็นอย่างดี“ไม่เป็นไรค่ะโอ๊ต ปิงปิงกลับเองได้..” ปิงปิงกล่าว และโอ๊ตก็ส่ายหน้าของตัวเองเล็กน้อย“ไม่ได้นะครับ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันค่อนข้างรุนแรง โอ๊ตยังกังวลอยู่เลยว่ามันจะกลายเป็นภาพหลอนในตอนที่ปิงปิงขับรถ ดังนั้นให้บอดี้การ์ดของโอ๊ตขับรถไปส่งที่บ้านดีกว่านะครับ..” โอ๊ตกล่าวกับปิงปิง ซึ่งภาพจำในตอนที่เธอเห็นเลือดมันก็กลับมา มือของเธอค่อยๆสั่นเครือ โอ๊ตจึงเลื่อนมือเข้ามาจับมือของเธอ“ให้คิดว่ามันเป็นเพียงแค่ฝันร้ายเท่านั้นก็พอนะครับ.. ถ้าอย่างนั้นเอาตามที่โอ๊ตบอกนะ” โอ๊ตกล่าวกับปิงปิง และเธอก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องกล่าวปฏิเสธเขาเลย เธอพยักหน้าก่อนที่บอดี้การ์ดจะแจ้งว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว พวกเขาก็จูงมือกันเดินออกมาจากห้อง และโอ๊ตก็จะต้องขมวดคิ้ว เมื่อเห็นว่าผู้จัดการปลา และผู้จัดการกิ๊กกำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าห้องของเขา“พวกคุณกำลังทำอะไรอยู่.. ไม่ใช่ว่ากลับบ้านไปแล้วเหรอครับ..” โอ๊ตกล่าวถามกับทั้งสองสาวผู้จัดการ แต่ทว่าพวกเธอยังไม่ทันได้ตอบอะไรเลย กิตติที่อยู่ใกล้ๆก็เข้ามากระซิบกับโอ๊ตอีกครั้ง“เรียนคุณชาย.. คนร้ายที่เราจับตัวได้ เป็นรปภ.ของที่นี่ แน่นอนว่าเราเช็กกับภาพสเก็ตของคุณชายแล้วมันตรงกันขอรับ.. ดังนั้นผมจึงคิดว่าพวกเธอเองก็มีความผิดด้วยเช่นกัน..” กิตติกล่าวรายงาน โอ๊ตที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถึงบางอ้อเลยทีเดียว“อืมๆ ช่างมันเถอะ พวกเธอไม่เกี่ยวข้อง ให้พวกเธอกลับบ้านไปเถอะ..” โอ๊ตกล่าว ถึงเหตุการณ์มันจะคล้ายๆกับที่คอนโดเก่านั้น แต่เขาก็ไม่อยากวุ่นวายไปมากกว่านี้แล้ว อีกอย่างเขานั้นรู้ดีว่าทั้งสองคนทุ่มเทแรงกาย และแรงใจมากแค่ไหนในการทำงานให้กับเขา จะลงโทษอะไรพวกเธอด้วยเรื่องนี้มันก็คงจะไม่สมเหตุสมผลสักเท่าไร“ขอรับคุณชาย..” กิตติกล่าว และทั้งสองสาวก็ก้มหัวแทบจะติดพื้นถึงความกรุณาในครั้งนี้ พวกเธอโดนอบรมจากกิตติมาไม่น้อยเลยทีเดียว มันจึงเป็นเหตุผลที่พวกเธอกลัวจนตัวสั่นกันขนาดนี้“ขอบคุณที่ท่านชายเมตตาเจ้าค่ะ..”กิ๊กกับปลากล่าวออกมาพร้อมกัน โอ๊ตที่ได้ยาดีเยียวยามาแล้วจากไอนะ เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะโกรธทั้งสองคนเลย ทั้งยังขอบคุณกับที่พวกเธอทำงานได้เป็นอย่างดีอีกด้วย แม้ว่าทั้งสองสาวจะมึนงง แต่พวกเธอก็ไม่กล้าพอที่จะถามถึงเหตุผลแต่อย่างใด ทำได้เพียงแต่ขอบคุณท่านชายไปเท่านั้น โอ๊ตเดินลงลิฟต์มาพร้อมกับปิงปิง และส่งเธอขึ้นรถที่บอดี้การ์ดของเขาที่เปิดประตูรอรับ-ส่ง ด้านหน้าคอนโด โอ๊ตไม่ลืมที่จะฝากฝัง และเน้นย้ำให้ดูแลปิงปิงให้ดีที่สุด ก่อนที่รถจะค่อยๆเคลื่อนตัวออกไปอย่างช้าๆ โอ๊ตโบกมือลาปิงปิงเล็กน้อย ก่อนที่สีหน้าของเขาจะเปลี่ยนแปลงไปเป็นดำมืดทันที หลังจากเห็นว่าปิงปิงออกไปพ้นระยะสายตาแล้ว..“พาฉันไปหามัน เดี๋ยวนี้!..” ทางด้านปิงปิงที่กำลังนั่งรถโดยมีบอดี้การ์ดของโอ๊ตคอยคุ้มกันอารักษ์ขาอยู่ เธอรู้สึกอุ่นใจไม่น้อยเลยที่โอ๊ตนั้นเป็นห่วงความรู้สึกของเธอ เพราะว่าภาพเหตุการณ์ในวันนี้มันช่างเป็นอะไรที่โหดร้ายมากจริงๆ แม้ว่าเธอจะเรียนเกี่ยวกับวงการแพทย์มาก็ตาม แต่พอเจอกับสถานการณ์จริงๆ ที่มีคนเจ็บ มีเลือดขึ้นมา เธอกลับทำอะไรไม่ถูกซะอย่างนั้น ‘เราน่าจะทำอะไรได้มากกว่านี้แท้ๆ ทั้งๆที่เรียนมาโดยตรง แต่เรากลับทำอะไรไม่ได้เลย’ เธอคิดในใจ ก่อนจะมองมือที่มันกำลังสั่นเทาอยู่ด้วยความกลัว แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกดีที่โอ๊ตนั้นไม่เป็นอะไร และตอนนี้เธอกำลังสับสนในความคิดเช่นกัน ‘เขาดูสนิทกับไอนะมาก.. เรายังไม่สามารถทำให้เขายิ้มได้อย่างนั้นเลย ทั้งๆที่เขาเองก็เพิ่งจะเจอเหตุการณ์เดียวกันแท้ๆ’ ปิงปิงหันไปมองทิวทัศน์ที่ผ่านไปเรื่อยๆ เธอต้องยอมรับเลยว่าเธอไม่สามารถทำเหมือนอย่างกับไอนะได้ ในหัวใจมันกู่ร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ‘เราคิดอะไรของเรากันเนี่ย.. เรากับโอ๊ตเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น..’ แม้ว่าเธอจะคิดในหัว และย้ำกับตัวเองเสมอว่าเราเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น แต่ความรู้สึกของเธอมันกลับบอกว่าเธอไม่ได้ต้องการแค่นั้น ความรู้สึกมันบอกว่าอยากเป็นที่มากกว่าคำว่า ‘เพื่อน’ หรือ ‘เพื่อนสนิท’ (เอาเป็นเพื่อนสนิทชุบแป้งทอดไหมล่ะ เดี๋ยวไรท์จัดให้..โอ๋ๆๆ หยอกๆๆ : ไรท์) ถึงตอนนี้ปิงปิงจะคิดเข้าข้างตัวเองว่าโอ๊ตนั้นดูเหมือนจะมีใจให้เธอเช่นกัน แต่เธอก็ยังคงคิดถึงเรื่องอุปสรรคใหญ่ๆอย่างสาวๆที่รายล้อมเขาอยู่ในตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นศัตรูตัวฉกาจอย่างไอนะที่ไม่สามารถประมาทได้เลย ไหนจะยัยเด็กลูกคุณหนูคนนั้นอีกที่คอยจัดการปัญหาที่ร้านแพนเค้กของโอ๊ตอีกคน ดูเหมือนว่าเธอจะทำคะแนนไปได้แล้วในส่วนหนึ่ง ถึงขนาดพาไปรู้จักพ่อของตัวเองแล้ว ‘ยัยจิ้งจอกน้อยทั้งสองตัวนี้ เป็นบุคคลที่อันตรายจริงๆ’ ปิงปิงกล่าวในใจ ก่อนที่เธอจะนึกถึงคนสุดท้ายที่เป็นดาวคณะเรียนเดียวกับโอ๊ต และยังเป็นหลานสาวของภาคภูมิ กับท่านผบ.ทบ.อีก เธอเคยได้ยินว่าทั้งสอง(โอ๊ตกับมนต์)นั้นเคยมีอดีตร่วมกันมา แต่เธอก็ไม่รู้รายละเอียดมากนัก แน่นอนว่ามันทำให้เธอท้อแท้ใจเอามากๆ เพราะเธอได้ด้อยคุณค่าในตัวเอง และเปรียบเทียบความสำคัญของเธอกับคนอื่นๆ ใบหน้าของเธอค่อนข้างจะซึมๆ เพราะเธอไม่รู้ว่าจะเอาอะไรไปสู้กับพวกเธอเหล่านั้น เธอคิดอย่างนั้นจนรถแล่นมาถึงยังบ้านของเธอ ชุนตงที่ตอนแรกมึนงงว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ได้รับแจ้งจากบอดี้การ์ดของโอ๊ตมาคร่าวๆ เขาก็พอจะเข้าใจสถานการณ์ และดีใจในเวลาเดียวกันที่หลานสาวของเขามีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นกับตัวของคุณชาย“โอ้วว.. เยี่ยมมากเลยหลานรัก เป็นยังไงบ้าง คุณชายมีท่าทีอย่างไรกับหลานบ้าง” ชุนตงหัวเราะพร้อมกับกล่าวถาม เขาไม่ได้ดูเลยว่าตอนนี้หลานของตัวเองกำลังนอยอย่างสุดขีด“คุณตาคะ.. คู่แข่งหลานเยอะเหลือเกิน.. หลานจะสู้คนอื่นๆเขาได้จริงเหรอคะ..” ปิงปิงกล่าวถามออกมาอย่างไม่มั่นใจในตัวเอง ชุนตงที่ได้ยิน และได้เห็นว่าหลานของตัวเองอาการไม่ค่อยจะดี เขาจึงเดินเข้ามากอดเธอเอาไว้ ก่อนจะพูดปลอบให้กำลังใจ“หลานรัก.. ทำไมหลานถึงได้คิดเช่นนั้นล่ะ ตัวหลานเองก็มีข้อดีเหมือนกันไม่ใช่เหรอ หลานทั้งจิตใจดี ช่วยเหลือคนอื่นโดยไม่หวังผลตอบแทน ร่าเริง อารมณ์ดี.. ตาคิดว่าคุณชายท่านจะต้องเห็นคุณงามความดีของหลานในสักวันแน่นอน ขอแค่หลานเป็นตัวของตัวเอง และใส่ใจคุณชายท่าน ตาเชื่อว่าหลานจะสามารถเข้าไปอยู่ในหัวใจของคุณชายท่านได้ไม่อยากเย็น..หลานต้องมั่นใจในตัวเอง และตาจะคอยช่วยเหลืออีกแรงหนึ่งนะ..”ชุนตงกล่าวออกมาเช่นนั้น ปิงปิงก็เริ่มคิดได้ ความมั่นใจที่สูญเสียไปก็กลับมาเต็มร้อย เธอพยักหน้ารับคำของคุณตาเธอในทันที..“ค่ะคุณตา.. หลานเข้าใจแล้ว และหลานจะทำให้เต็มที่ค่ะ..”

ในส่วนของวันนี้มีเพียงแค่ 2 ตอนก่อนน้าาา .. แล้วพรุ่งนี้เค้าจะมาต่อให้แบบจุใจกันไปเลยยย ขอตัวไปนอนก่อน ฝันดีนะค้าบบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 84

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 84

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้