เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่สี่สิบหก Since when you let go off my hands

 อย่างที่ทานอสกล่าวไว้จะเราทำอย่างไรเมื่อทำเรื่องที่หวังเอาไว้ได้?

นั่งชมดูพระอาทิตย์ตกดินท่ามกลางจักรวาลที่สวยงามที่เราช่วยเอาไว้

มันคือความรู้สึกที่คนละอย่างกับความต้องการต่อสู้

มันคือความรู้สึกว่า

“หากตายตอนนี้ก็ไม่เสียดายแล้ว”นั่นเอง

The Prince that was promised เจ้าชายตามคำสัญญา ได้โบนัสขณะที่ทำตามสัญญา ความสัมพันธ์คือคำสัญญา...bewarethe thousand needle ระวังเข็มพันเล่ม

The Usurper => The Prince I จากผู้แย่งการครอบครองมาเป็นผู้ครอบครองความรู้สึกของคนที่แย่งชิงกับคนที่พยายามรักษามันไว้แตกต่างกัน...

ความรู้สึกของคนที่ต้องการแย่งชิงกับคนที่ไม่อยากเสียสิ่งที่มีอยู่มันต่างกันเช่นนี้นี่เอง

ท่ามกลางดวงดาวและป่าสีดำที่เริ่มไหลเข้ามาในตัวของคานาเอะ

ผมดีใจที่ได้กุมมือเธออยู่อย่างเงียบๆเช่นนั้น

เมื่อได้มาร่วมงานศพของคนที่จากไปนานแล้วและนี่คือการได้ฝังมันไปเรียบร้อยแล้วสินะ

มีคำกล่าวว่า งานศพที่แท้จริงไม่ได้มีเพื่อคนที่ตายไปแล้ว แต่เพื่อคนที่ยังมีชีวิตอยู่ให้เตรียมใจในจากนั้นว่า คนที่เรารักนั้นจากไปแล้ว

พลัดพรากเพื่อเริ่มต้นครั้งใหม่

บางทีนี่คือสิ่งที่อยู่เบื้องลึกในใจของเราเรื่อยมา

ให้ความแค้นหรือไม่พอใจของเราปล่อยมันไปในเวลานี้

ผม...โกรธแค้นผู้คนและโลกนี้น้อยลง?

ไม่สมกับเป็นผมเลยแฮะ

หากเป็นตัวร้ายในนิยายบางคนเข้าด้านร้ายเพราะเจอกับเหตุการณ์เลวร้ายบางคนเกิดความเห็นใจเพื่อนมนุษย์มากขึ้นเพราะเคยสัมผัสความเลวร้ายเช่นนั้นมาจึงไม่อยากให้เกิดเรื่องเลวร้ายนั้นกับคนอื่นอีกต่อไป

ความโหดร้ายของสังคมบางทีก็ทำให้คนด้านชาแต่บางทีก็ทำให้เรากลับมามีน้ำตาได้อีกครั้ง

ความเลวร้ายเรื่องเลวร้ายนำไปสู่ความเห็นใจเพื่อนมนุษย์ อย่างที่บางคนกล่าวเอาไว้..แต่นี่มันก็เป็นเรื่องส่วนบุคคลล่ะนะ

อาจจะเป็นเพียงแค่หยดน้ำตาในค่ำคืนที่พอสัมผัสแสงแดดยามเช้าก็มลายหายไป

ผมคงอยากสัมผัสช่วงเวลานี้สักพักเอาไว้เพื่อตอนเช้าผมจะได้กลับมาเป็นคนไม่ดีเห็นแก่ตัวแบบเดิมได้อย่างเข้มแข็งอีกครั้ง

“นี่ชิสึกะจัง ไม่เจอชั้นเธอเสียใจบ้างไหม?”คานาเอะจับมือผมแน่นขึ้นอีกครั้งเมื่อบริเวณรอบข้างเริ่มกลายเป็นสีขาว

ผมจับมือเธอเอาไว้

“มันแน่นอนอยู่แล้ว ว่าผมเสียใจมาตลอดเลยล่ะแต่ผมเคารพการตัดสินใจของเธอ เลยต้องตัดใจให้ได้” ผมกล่าวตอบตามความเป็นจริง

โอโตนาชิคือคนที่อาจโดนเรียกว่าควายเผือก หากไปอยู่ในแนวโรมานซ์โชวโจว

โชวโจวมีความโหดร้ายมากกว่าโชวเน็น

โชวเน็นเน้นความฝัน โชวโจวเน้นการเมืองตามความเป็นจริงว่าการขัดขวางความรัก การโกหกหลอกลวง การฆ่าคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่การจับผู้หญิงมาขังกรงเอาไว้ การฆ่าคนทั้งโลกเพื่ออยู่กับคนที่เรารักเพียงสองคนฯลฯ ทั้งหมดสามารถทำได้เพื่อความรัก

“การปล่อยให้ผู้หญิงตัดสินใจเอง”จะดูว่าเป็นการ”รักเธอไม่มากพอที่จะทำทุกอย่าง”

พวกเธออาจจะไม่เคยเข้าใจว่าการตัดสินใจนั้นเป็นเรื่องยากสำหรับพวกผู้ชายแค่ไหน ในการเคารพความหวังของคนที่เรารัก

โอตานาชิก็เป็นคนเช่นนั้น

ซึ่งก็มีปัญหาอีกหนึ่งเรื่อง

ผมรู้แล้วว่าใครสาปโอโตนาชิ..แต่ใครเป็นคนที่ทำให้การเข้าใจผิดเกิดขึ้น?

ในเมื่อด้านมืดของคานาเอะ ไม่ได้รู้เรื่องนี้ด้วย?