EP 2
ผมลืมตาขึ้นมาภายในห้องที่ดูทรุดโทรมพอสมควร แต่ยังไม่ทันที่จะลุก ผมก็ต้องกุมขมับอีกรอบเพราะข้อมูลของเ้าของร่างที่หลั่งไหลเข้ามา ผมต้องนอนกุมขมับซักพักถึงลุกขึ้นมาได้
ผมได้เห็นความทรงจำของร่างนี้ เขาคือ ‘แสตมป์ ฮาร์เวริด’ เป็ลูกบุญธรรมของคุณแอชลีย์ และดอกเตอร์สตีฟ ฮาร์เวริด
ที่เขาเป็ลูกบุญธรรมเพราะสตีฟพ่อของเขาโดนไล่ออกจากตระกูลเพราะมีแฟนเป็ผู้ชาย นั่นก็คือคุณแอชลีย์นี่เอง แต่เพราะความรักที่พ่อกับแด๊ดมีให้แสตมป์ไง แสตมป์ถึงรักทั้งสองคนมาก ต่อให้เจอปัญหาอะไรก็ตามเขาก็จะไม่บอกทั้งสองคนให้ทุกข์ใจ
สมัยเด็ก ๆ แสตมป์โดนบูลลี่ว่าเป็ลูกไม่มีแม่ พอโตขึ้นก็โดนกลั่นแกล้งเพียงเพราะอ่อนแอและดูเป็คนจนเพียงเพราะเขาเป็นักเรียนทุนในโรงเรียนที่มีแต่คุณหนูมาเรียนแบบนี้
แสตมป์คนนี้อดทนเรียนจบพอดีกับวันที่พ่อกับแด๊ดเสียชีวิต แสตมป์คนนี้ใช้ชีวิตโดยที่ถูกคนในตระกูลนั้นเอาเปรียบจัด ๆ เงินประกันของพ่อกับแด๊ดก็ถูกคนพวกนั้นจัดการจนหมดเพียงเพราะคนพวกนั้นบอกว่าเป็ค่าใช้จ่ายนู่นนี่นั่น
แต่ยังดีที่บ้านและที่ดินมันเป็ชื่อเขา คนในตระกูลนั้นก็ยังตื๊อจะให้เขาขายที่ดินของพ่อเค้า เหลือเชื่อเลยว่ะ เหอะๆ
แสตมป์คนนั้นสิ้นหวังเื่พ่อแม่แล้ว ยังถูกเพื่อนหักหลังโดยการเอาชื่อเขาไปกู้หนี้อีก ที่ตอนนั้นไอดีการ์ดหายก็เพราะเพื่อนคนนี้เป็คนเอาไป ให้กฎหมายจัดการก็ไม่ได้
เพราะเขาไม่มีเงินมากพอที่จะจ้างทนาย สุดท้ายก็ได้ไอดีการ์ดคืน แต่สัญญาหนี้ก็ยังเหมือนเดิม แล้วแสตมป์คนนั้นก็ตรอมใจตายจนเขาคนนี้ต้องมาอยู่ในร่างนี้ อื้ม ชีวิตแสตมป์คนนั้นโคตรดราม่าเลยว่ะ นี่ผมต้องหาทางใช้หนี้ก่อนใช่มั้ยเนี่ย ว้าวเลย
“ระบบ ตรวจสอบให้หน่อยว่าหนี้ที่มีอยู่ตอนนี้เท่าไหร่”
[หนี้ที่มีอยู่ตอนนี้รวมทั้งต้นและดอก 1,000,000 sw ครับโฮสต์]
“อืม.. ตอนนี้จะใช้หนี้เลยก็ยังไม่ได้ เอสนายพอจะรู้วิธีที่หาเงินได้ไวที่สุดมั้ย”
[โฮสต์ก็ทำสิ่งที่ตัวเองถนัดสิครับ]
“อืม..สิ่งที่ฉันถนัดหรอ..”
โครกกก~
“เอิ่ม หิวข้าวจังเลยแหะ ไปหาข้าวกินดีกว่า”
แสตมป์หาเสื้อผ้าใส่ในชุดที่คิดว่าดีแล้วเดินออกจากห้องนอน
แสตมป์เดินออกจากบ้านอย่างเร่งรีบเพราะหิวข้าวมากๆ ทันทีที่แสตมป์เปิดประตูบ้านออกไปพบกับป่า.. เอ่อไม่เชิงป่าสิ แค่ต้นไม้มันเยอะจนคิดว่าเป็ป่าแล้วล่ะ
รอบข้างมีพวกต้นแอปเปิล ต้นส้ม ต้นมะม่วง คือผลไม้มีเกือบทุกชนิดเลยล่ะ แต่พวกเถาวัลย์มันเยอะไปหน่อย ต้องคอยถอนออกบ้างแล้วล่ะ
ไปทางขวาหน่อยจะเป็ป่าอ้อยกับพวกข้าวโพด ที่นี่อุดมสมบูรณ์ดีนะ แต่มันดูรกจนเหมือนป่าไปหน่อย ถ้าจัดให้ดูดี...ก็สวยเลยทีเดียว
แสตมป์ดันประตูรั้วเก่าๆ ออก เพื่อออกจากบ้านแล้วล็อกบ้านไว้คือบ้านดูโทรมมาก แต่เนื้อที่ในบ้านคือเยอะมาก เหมือนบ้านของเ้าของร่างคนก่อนนี้อยู่กลางป่าอะ พ่อกับแด๊ดซื้อที่แล้วทำกำแพงกั้นรอบๆไว้ให้ เหมือนจะรู้ว่าในอนาคต ตัวผมคนนี้จะใช้มันต่อยอดได้
ผมคิดไว้แล้วล่ะว่าผมจะทำร้านขนมตรงหน้าบ้านนี่แหละ ด้านหลังจะทำเป็ฟาร์มปลูกผลไม้ให้หมดซะเลย
แสตมป์เดินซักพักจนเจอร้านขายอาหารภายในหมู่บ้าน แสตมป์สั่งอาหารมา2-3อย่าง
ระหว่างนี้ก็เช็คโซเชียลภายในโลกนี้ว่ามันมีอะไรบ้าง หลัก ๆ เลย เทคโนโลยีในโลกนี้ การขนส่งต่าง ๆ มันล้ำมาก ๆ มีสเก็ตบอร์ดลอยได้ หรือแม้แต่ยานต่างๆ ที่บินว่อนกัน มีโรบอตอำนวยความสะดวก
แม้แต่การบริโภค มีพวกอาหารสังเคราะห์ที่ดูกินง่ายและยอดฮิต อาหารประกอบก็มี แต่ทำไมไม่เจอพวกขนมเลยอะ?
“อาหารที่สั่งได้แล้วค่ะ”
แสตมป์สั่งหมูทอดมากินกับต้มยำกุ้ง รสชาติออกจะเปรี้ยวโดดและเผ็ดจัดๆ หมูทอดก็แข็ง ๆ แต่พอกินได้
เขาน่าจะทำรสที่มันสมดุลกันมากกว่านี้นะ แต่เอาเถอะ กินพอให้อิ่มท้อง
เมื่อแสตมป์กินอิ่มก็มาเช็คโซเชียลต่อ แสตมป์เสริชหาร้านขนม
ผมก็อยากรู้นะว่าขนมในโลกนี้มันจะอร่อยมั้ย คนที่จะเปิดร้านขนมอย่างผมก็ต้องศึกษาไว้บ้างว่าคนที่นี่เขาชอบกินอะไร
‘ไม่พบการค้นหา’
“หืม?”
กดค้นหาอีกรอบ
‘ไม่พบการค้นหา’
“มันแปลกๆ แหะ”
เอส โลกนี้เขาไม่กินขนมกันหรอ?
[ตามที่โฮสต์เคยรู้ข้อมูลของโลกนี้ ในโลกนี้ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าขนมหรือของหวาน หรือแม้กระทั่งรสชาติหวาน
เพราะเมื่อยุคก่อนของโลกนี้กษัตริย์ที่เผด็จการคนนั้นได้สั่งให้เผาต้นพืชผลไม้จนหมด รวมถึงต้นอ้อยด้วย
เพียงเพราะหลานสุดที่รักของกษัตริย์องค์นั้นเสียชีวิตเพราะกินผลไม้หวานๆและทุกอย่างที่มีส่วนผสมที่ทำให้รสชาติหวานมากเกินไป
กษัตริย์ผู้นั้นเสียใจมากจึงสั่งเผาพืชผลไม้และสิ่งที่เกี่ยวกับความหวานจนหมดสิ้น หากใครบ้านใดมีสิ่งที่เกี่ยวกับความหวานจะถูกตัดหัวจนสิ้นโคตรเหง้าตระกูล
ประชาชนที่พบเจอจึงกล่าวมันเป็วัชพืชต้องห้ามที่ต้องเผาทิ้ง ในเวลาต่อมา เมื่อสิ้นยุคกษัตริย์ผู้นั้น ผู้คนต่างลืมเลือนจนถึงในยุคนี้ เมื่อพบเจอพืชผลไม้ผู้คนจึงคิดว่ามันเป็วัชพืช
ผู้คนในยุคนี้ต่างอายุสั้นเพราะความเครียด ความสุขทางการกินอาหารจึงน้อยลงและเริ่มหันมาซื้ออาหารสังเคราะห์แทนเพราะรสชาติของอาหารประกอบมันไม่ค่อยสมดุลครับโฮสต์]
โห… คนในยุคนี้น่าสงสารมากอะเอสนายว่าไหม เดี๋ยวนะ.. แล้วแบบนี้นมล่ะ ครีมชีส เนย แป้งอีกละ!!!? ยังอยู่ใช่มั้ยเอส!!?
[นมยังอยู่ครับโฮสต์ แป้งก็ยังอยู่ แต่เนยกับครีมชีสโฮสต์ต้องผลิตขึ้นมาเองครับ]
เห้ออออ ยังดีที่มีนม ไม่งั้นคนทำขนมอย่างผมคงต้องร้องไห้แน่ ๆ
เอส ฉันรู้ละฉันจะทำอะไร.. ฉันอยากเป็เชฟขนมหวาน ถ้าที่แห่งนี้มันมีกล้องวิดีโอได้ยิ่งดี ฉันอยากจะอัดคลิปสอนการทำขนมหวานด้วย
ฉันว่าฉันหารายได้ ได้ง่ายๆจากวิธีนี้เลยล่ะ ถ้าให้เดินเร่ขายขนมฉันว่าฉันเหนื่อยขาลากแน่ๆ อีกอย่างฉันอยากเผยแพร่การทำขนมหวานให้คนอื่นๆได้รับรู้ วิธีนี้แหละ ง่ายและเวริคสุดๆ!"
[โฮสต์้าเป็สตรีมเมอร์ ยืนยัน]
หืม.. สตรีมเมอร์หรอ?
‘ยืนยัน’
[โฮสต์ได้ทำการเปลี่ยนอาชีพเป็สตรีมเมอร์เรียบร้อยแล้ว โปรดจ่าย100 แต้มเพื่อเพิ่มฟังก์ชันให้ระบบเปิดการใช้สตรีมได้]
หักจากเงินนั่นเลย
[ระบบได้เพิ่มฟังก์ชันเรียบร้อย]
ติ๊ง!
ภารกิจหลัก : ท่านต้องทำการสตรีมเป็เวลา 30 นาที ขึ้นไป และมีผู้รับชม 100 คน [เปิดร้านค้าภายในช่องของคุณได้ กล่องสุ่มสีทอง×1]
ภารกิจหลัก : มีผู้ติดตามในช่องของคุณ 100 คน ภายใน 1 อาทิตย์ [รางวัล 500 แต้ม]
ภารกิจรอง : ได้รับเงินโดเนทจากการสตรีม มากกว่า 500 คริสตัล [รางวัล 100แต้ม]
ภารกิจรอง : รับชมสตรีมจากช่องอื่นเป็เวลา 30 นาที [รางวัล 100 แต้ม]
ภารกิจรอง : กดไลค์สตรีมจากช่องอื่น 5 ช่อง [รางวัล 100 แต้ม]
ภารกิจรอง : ซื้อของจากร้านค้าของสตรีมช่องอื่น [รางวัล 100 แต้ม กล่องสุ่มสีเงิน×1]
ทันทีที่แสตมป์เปลี่ยนอาชีพ แถบภารกิจนี่ยาวเป็หางว่าวเลยล่ะ
แสตมป์รีบกลับมาบ้านเพื่อเช็คของภายในบ้านว่ามันมีอะไรที่พอใช้ทำอาหารได้บ้าง ของต่างๆ มันขึ้นสนิมหมดเลย แสตมป์เลยจัดการซื้อเครื่องครัวใหม่หมด รวมถึงอุปกรณ์ทำขนมที่สำคัญจนครบเซต
4K
![นางร้ายป้ายแดง [ บุรามฉัตร ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1570109472_49189352.webp)
