พันเส้นทาง หมื่นวิถี (จบ)

       เจ้าคฤหาสน์เซียงหยาง โบกฝ่ามือขึ้น ห้ามปรามเหล่าศิษย์หัวกะทิทันที “หากผู้ใดอยากเข้าใช้อภิสิทธิ์ ในการเข้าห้องฝึกฝนข้า... พวกเจ้าต้องทำภารกิจ ต่างๆ ของคฤหาสน์เซียงหยาง เพื่อแลกเวลาเข้าห้องฝึกฝนเพิ่มเติม” 
 

“พวกเจ้าก็น่าจะได้ยินเสียงสัตว์อสูรคำราม ในช่วงนี้อยู่บ่อยครั้ง หวังว่าพวกเจ้าจะเลือกรับทำหน้าที่ ไม่เกินตัวของพวกเจ้าเอง”

        เหล่าหัวกะทิได้ยิน พวกเขาต่างก็มีท่าทีดีใจทันที อย่างไรพวกเขาก็เริ่มล่าสัตว์อสูร มีประสบการณ์บ้างแล้ว จึงมองว่าเป็นโชค โอกาส วาสนาของพวกเขา ผิดกับเหล่าอนุชนผู้มาใหม่ แม้พวกเขาจะไม่ชอบใจ แต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี กว่าไม่ได้สิ่งใดตอบแทน

        ก่อนเจ้าคฤหาสน์เซียงหยาง จะนำเอาหินคริสตัลตรวจสอบศักยภาพ พรสวรรค์ชนิดพิเศษออกมา ว่ากันว่าหินคริสตัลตรวจสอบพลังชนิดนี้ แม่นยำเป็นอย่างมาก ไม่อาจหลบเลี่ยงหรือปกปิดได้ เพื่อเตรียมจะกล่าวพูดอธิบายออกมา ให้เหล่าอนุชนได้รับฟัง เมื่อเขาชี้นิ้วไปที่ เด็กหนุ่มนามว่าหาญป้า ให้มาทดสอบศักยภาพ พรสวรรค์

       เด็กหนุ่มเดินอาจ ยกฝ่ามือกุมคริสตัลอย่างตั้งใจ เมื่อมันเปล่งแสงสีเขียวขึ้นมา มันก็ทำให้หาญป้า เขายิ้มหน้าเจื่อน เสียหน้าไม่น้อย ทว่าก็ไร้ข้อกังขา เดินกลับไปนั่ง ด้วยใบหน้างอ คอตก

       เจ้าคฤหาสน์เซียงหยาง บอกกล่าวพลางอธิบายออกมา ถึงเรื่องที่เขาแบ่งสีเข็มกลัดพวกเขาออกเป็นกลุ่ม “ที่ข้าแบ่งลำดับพวกเจ้า... พวกเจ้าต้องยอมรับตนเองว่า ศักยภาพของพวกเจ้ายังไม่ดีมากพอ เช่นนั้นพวกเจ้าจงทำให้ข้าเห็นว่า ศักยภาพ พรสวรรค์ พวกเจ้ามีดี ไม่ต่างจากศิษย์หัวกะทิทั้ง5 ที่ข้าเลือกคัดสรร”

        เหล่าผู้มีเข็มกลัดสีเขียวบนเสื้อ ได้ยินคำพูดของเจ้าคฤหาสน์เซียงหยาง พวกเขาร่วม20ชีวิต ต่างก็มีใบหน้าฮึกเหิม ดวงตาทอแสงประกายความเชื่อมั่น ขึ้นมาทันที หากเป็นเรื่องการปลุกใจ เจ้าคฤหาสน์เซียงหยาง ถึงว่าทำสำเร็จไป9ส่วน ทว่าลึกๆ เขาล้วนรู้ดี ศักยภาพ พรสวรรค์ คือรากฐานของเส้นทางการฝึกยุทธ์ ที่จะเดินไปในเส้นทางข้างหน้า

        หลางเทียนที่เห็นว่า สุ่ยเยว่นางมีท่าที กระวนกระวายใจ เขากล่าวพูดกระซิบ ไต่ถามเด็กสาวขึ้นมาทันที “มีอะไรที่เจ้าไม่สบายใจเช่นนั้นหรือสุ่ยเยว่ ข้าเห็นเจ้าจ้อง คริสตัลตรวจสอบศักยภาพ พรสวรรค์นั้น อย่างไม่วางตา เชียว?”

        เด็กสาวมองค้อนมาที่หลางเทียน พร้อมทำปากบู้บี้ เสียงเล็กแหลม อู้อี้ ดังออกมาบอกกล่าวหลางเทียน ที่ยื่นใบหน้ามาใกล้ๆ เด็กสาว “เจ้านี่ช่างอยากรู้อยากเห็นเสียจริงๆ”

        ก่อนสุ่ยเยว่จะดันหน้าเด็กหนุ่มออกไป ทว่าทันใด นางก็ต้อง ใบหน้าบึ้งตึงขึ้นมา เมื่อเจ้าคฤหาสน์เซียงหยาง ชี้นิ้วมาที่นาง ให้นางออกไปตรวจสอบศักยภาพ พรสวรรค์ สุ่ยเยว่นางเดินสืบฝีเท้าออกไป ด้วยท่าทีเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด พร้อมสายตาทุกผู้คน จับจ้องไปที่ความงดงามของนาง อย่างไม่วางตา

         ทว่าใครจะไปคาดคิด เมื่อสุ่ยเยว่ยกฝ่ามือ กุมหินคริสตัลตรวจสอบศักยภาพ พรสวรรค์ ขนาดเท่าหัวคน มันจะเปล่งแสงสีเขียว สีเหลืองขึ้นมาตามลำดับอย่างรวดเร็ว ก่อนมันจะพุ่งขึ้นไปยังสีฟ้า แล้วไต่ขึ้นไปจวนถึงสีแดง ทำให้ผู้คนโดยรอบ ถึงกับอ้าปากกว้าง รูม่านตาดำเบิกขยายออกสุด ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา

แม้แต่ตัวของหลางเทียนยังครุ่นคิดหนัก ‘หรือว่าหินคริสตัลตรวจสอบศักยภาพ พรสวรรค์ จะไม่ใช่หินตรวจสอบพลัง ปกติทั่วไป’

        “หืม!! เหมือนว่า ข้าจะมองข้ามแม่นางผู้นี้ไปเสียสนิท เกรงว่านางคงปกปิดศักยภาพ พรสวรรค์ไว้ซินะ” ซ่านซี มองเด็กสาว ด้วยสายตาไม่อยากเชื่อว่า ภายในห้องแห่งนี้จะมีอนุชน ทดสอบหินคริสตัล ไปได้ถึงระดับสีแดง เฉกเช่นเดียวกับตัวเขา

        ก่อนเจ้าคฤหาสน์เซียงหยาง จะกระแอมไอออกมาเสียงดัง ให้สุ่ยเยว่นางกลับไปนั่ง เกรงว่าภูมิหลังของสตรีนางนี้จะไม่ธรรมดา พร้อมฝ่ามือเขา ชี้ออกมาหาหลางเทียน “เจ้ามา!!”

        หลางเทียนมองซ้ายมองขวาหน้าตาเลิ่กลั่กทันที ครั้นเห็นคนรอบข้างเขาถอยกรูดออกห่างไปอย่างรวดเร็ว หลางเทียน จึงเดินไปทดสอบพลังด้วยความจนใจ พร้อมสายตาฮุ่ยโจ มองการทดสอบพลังของหลางเทียน อย่างไม่วางตา เขาหวังว่าการทดสอบพลัง ในคราวก่อนของหลางเทียนจะผิดพลาด

        ทว่าเมื่อได้ยินเสียงสูดลมหายใจเข้าลึก ของหลางเทียน ทดสอบพลัง ทำให้หินคริสตัลเปล่งแสง สีเขียวขึ้นมาได้เท่านั้น พวกเขาต่างก็หัวเราะขำก๊ากออกมาทันใด “ฮ่าๆ เจ้าเด็กบ้านั้นอยู่แค่สีเขียว เช่นนั้นหรือ?”

          พร้อมหลางเทียนค่อยๆ ผ่อนลมหายใจลง จากการที่เขาบังคับหินคริสตัล ให้มันเปล่งแสงสีเขียวออกมาเท่านั้น จากการสัมผัสฝ่ามือของเขา ทำให้หลางเทียนมองเห็นแก่นพลัง หินคริสตัลภายใน ทำให้เขาสามารถควบคุมแก่นพลัง ได้อย่างใจนึก จนหลางเทียนเองยังไม่แน่ใจว่า หินคริสตัลนี้จะทดสอบศักยภาพ พรสวรรค์ของเขาได้จริงหรือไม่

         เจ้าคฤหาสน์เซียงหยาง แม้แต่ทางด้านฮุ่ยโจ พวกเขายังหดหรี่ดวงตากันจนเล็กแคบ ใบหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงจัง ผิดกับคนอื่นๆ ที่ขำขันหัวเราะสนุกปาก มองเด็กหนุ่มหลางเทียนยิ้มหน้าเจื่อน กลับไปนั่งที่

“เอาล่ะวันนี้พอแค่นี้ หากพวกเจ้ามีคำถามอะไร ไปถามผู้คุมเฉียนหาญ ภายในหอแจกจ่ายแล้วกัน”

         เหล่าอนุชนครั้นประสานฝ่ามือคำนับ เจ้าคฤหาสน์เซียงหยาง พวกเขาก็สืบฝีเท้า ไปทำตามหน้าที่ของตนทันที บางคนก็มีความกระตือรือร้น อยากจะทำแต้มเข้าไปยังห้องฝึกฝน

ทว่าภายในห้องฝึกฝนนั้น มีเพียงฮุ่ยโจเท่านั้นที่ถูกเรียกลั้งตัวไว้