ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 60: คำเชิญยามวิกาลและความลับของประตูมังกร 

วันพักการประลอง...

ทั่วทั้งราชธานีสวรรค์ยังคงคึกคักไปด้วยการพูดคุยถึงการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวระหว่างหลินฟานและเต้าอู๋ซิน ช่างฝีมือจากราชวงศ์กำลังใช้พลังอาคมเข้าซ่อมแซมเวทีประลองที่พังทลายอย่างเร่งรีบ

ส่วนหลินฟานนั้น เขาใช้เวลาทั้งวันไปกับการนั่งสมาธิอยู่ในห้องพัก เขาทบทวนการต่อสู้ที่ผ่านมาและพยายามทำความเข้าใจถึงลางสังหรณ์ที่ไม่สบายใจซึ่งเกิดขึ้นเมื่อคืนก่อน มันเป็นความรู้สึกที่บอกเขาว่า... ชัยชนะในการประลองครั้งนี้อาจจะไม่ได้นำมาซึ่งเกียรติยศเพียงอย่างเดียว
ตกดึก... ขณะที่เขากำลังจะเข้าสู่สภาวะการฝึกตนที่ลึกซึ้ง...

เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ทรงพลังแต่กลับซ่อนเร้นอย่างแนบเนียนสายหนึ่งที่กำลังเข้ามาใกล้ตำหนักเมฆาจร กลิ่นอายนี้ไม่ได้มีความเป็นศัตรู แต่กลับสูงส่งและลึกลับอย่างยิ่ง

ไม่นานนัก ผู้ดูแลตำหนักก็เข้ามาเคาะประตูห้องของเขาด้วยท่าทีที่นอบน้อมอย่างที่สุด

"คุณชายหลินขอรับ... มีขันทีหลวงจากพระราชวังขอเข้าพบเป็นการส่วนตัวขอรับ"

"ขันทีหลวง?" หลินฟานขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ เขายังไม่เคยมีความเกี่ยวข้องใดๆ กับราชวงศ์มาก่อน

เมื่อเขาอนุญาต ขันทีชราผู้หนึ่งในอาภรณ์หรูหราก็เดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบ เขามีระดับพลังที่ลึกล้ำจนแม้แต่หลินฟานยังมองไม่ทะลุ!

"คารวะคุณชายหลินฟาน" ขันทีชราโค้งคำนับอย่างงดงาม "ข้าน้อยมาตามพระบัญชาขององค์รัชทายาท พระองค์มีพระประสงค์จะขอเชิญท่านไปร่วมดื่มน้ำชาเป็นการส่วนตัว"

องค์รัชทายาท!

หลินฟานตกใจยิ่งขึ้นไปอีก แต่เขาก็เก็บอาการไว้ได้อย่างรวดเร็ว การเชิญอย่างลับๆ ในยามวิกาลเช่นนี้ย่อมต้องมีเรื่องที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

"นำทางไป" หลินฟานตอบรับสั้นๆ

เขาถูกนำทางออกจากตำหนักเมฆาจรไปยังศาลาที่เงียบสงบแห่งหนึ่งใจกลางสวนหลวงที่งดงาม ที่นั่น... มีบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งในอาภรณ์ปักลายมังกรห้าเล็บกำลังนั่งรอเขาอยู่แล้ว เขามีใบหน้าที่หล่อเหลาและแววตาที่สุขุมลุ่มลึกเกินวัย เขาคือองค์รัชทายาทแห่งอาณาจักร... "จ้าวหลิงเทียน"

"เชิญนั่งก่อน สหายเต๋าหลินฟาน" องค์รัชทายาทกล่าวพลางผายมือ เป็นการให้เกียรติในฐานะผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งทัดเทียมกัน

หลังจากรินชาให้หลินฟานแล้ว เขาก็เข้าประเด็นโดยไม่อ้อมค้อม "ข้าต้องขอชื่นชมในความสามารถของท่าน พลังของท่านในการประลองเมื่อวานนี้ได้เปิดโลกทัศน์ให้แก่ข้าอย่างแท้จริง"

"องค์รัชทายาททรงชมเกินไปแล้ว" หลินฟานกล่าวอย่างถ่อมตน

"ไม่เลย" องค์รัชทายาทส่ายหน้า "พลังของท่าน... คือสิ่งที่อาณาจักรของเรากำลังต้องการอย่างยิ่ง"

"ท่านคงจะสงสัยว่า เหตุใดการประลองประตูมังกรถึงได้มีความสำคัญมากมายถึงเพียงนี้"

องค์รัชทายาทจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหลินฟาน ก่อนจะเปิดเผยความลับที่สั่นสะเทือนฟ้าดินออกมา!

"การจัดสรรทรัพยากรนั้นเป็นเพียงเหตุผลบังหน้า... เป้าหมายที่แท้จริงของการประลองในครั้งนี้... คือการค้นหาอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดในรุ่น... เพื่อปฏิบัติภารกิจลับสุดยอดที่จะชี้ชะตากรรมของทั้งอาณาจักร!"

"ภารกิจ?"

"ใช่" องค์รัชทายาทกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง "ณ ชายแดนทางตอนเหนือของอาณาจักร มี 'ประตูอสูร' ที่ผนึกทางเชื่อมต่อไปยังมิติของเหล่าปีศาจอยู่ ทุกๆ ห้าสิบปีผนึกนั้นจะอ่อนกำลังลง และเราจำเป็นต้องส่งยอดฝีมือเข้าไปใน 'แดนผนึก' เพื่อใช้ 'ศิลาผนึกสวรรค์' เสริมความแข็งแกร่งของผนึกจากภายใน"

"และปัญหาคือ... ศิลาผนึกสวรรค์นั้น จะสามารถเปิดใช้งานได้ก็ต่อเมื่อได้รับการกระตุ้นจาก 'แก่นแท้ทองคำ' ที่บริสุทธิ์และทรงพลังอย่างถึงขีดสุดเท่านั้น การประลองนี้... ก็คือการเฟ้นหาผู้ที่จะสามารถทำภารกิจนี้ได้นั่นเอง"

บัดนี้... หลินฟานเข้าใจทุกอย่างแล้ว! ลางสังหรณ์ของเขาถูกต้อง!

การประลองนี้ไม่ใช่แค่การแข่งขัน... แต่มันคือการคัดเลือก "ผู้กล้า" หรือ "เครื่องสังเวย" สำหรับภารกิจที่อันตรายถึงชีวิต!

"ข้าได้เฝ้าดูผู้เข้าแข่งขันทุกคน และข้าก็มั่นใจแล้วว่า... ไม่มีผู้ใดที่จะเหมาะสมไปกว่าท่านอีกแล้ว" องค์รัชทายาทกล่าว

เขาให้ "ทางเลือก" แก่หลินฟาน

"จงชนะการประลองนี้ให้ได้... ขึ้นเป็นเจ้ายุทธภพอย่างสมภาคภูมิ... แล้วจงยอมรับภารกิจนี้เพื่ออาณาจักร"

"แน่นอนว่าราชวงศ์จะมอบรางวัลให้แก่ท่านและสำนักเมฆาครามอย่างงาม... อย่างที่พวกท่านไม่เคยจินตนาการถึงมาก่อน"

แม้จะเป็นประโยคขอร้อง... แต่ความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังนั้นชัดเจนอย่างยิ่ง

บัดนี้ราชวงศ์ได้รับรู้ถึงพลังที่แท้จริงของเขาแล้ว การปฏิเสธ "เกียรติยศ" ในครั้งนี้ จะถูกมองเป็นการท้าทายอำนาจของราชวงศ์โดยตรง และผลที่ตามมานั้น... ทั้งเขาและสำนักเมฆาครามอาจจะไม่อาจแบกรับได้ไหว

หลินฟานนิ่งเงียบไป... เขามองไปยังองค์รัชทายาทที่มีรอยยิ้มสุขุมแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่ไม่ยอมให้ปฏิเสธ

เขาเข้าใจแล้วว่าเหตุใดตัวเองถึงรู้สึกไม่สบายใจ...

การประลองนี้... มันคือกับดักที่ถูกสร้างขึ้นอย่างงดงาม... เพื่อรอให้ "มังกร" ที่แข็งแกร่งที่สุด... บินเข้ามาติดกับด้วยตัวเอง!

และบัดนี้... เขาก็ได้บินเข้ามาอยู่ในกรงนั้นเรียบร้อยแล้ว!