เทพแมงดา: ข้ามภพมาโดดเดี่ยว....แต่นอนคนเดียวไม่ได้ NC++

บทที่ 27: พันธมิตรหอโอสถ

สมาคมโอสถหลวงแห่งนครหลวงสวรรค์ช่างเป็นสถานที่ที่คึกคักและโอ่อ่าตระการตาอย่างยิ่ง ตัวอาคารใหญ่สูงห้าชั้นสร้างจากไม้แดงชาดโบราณประดับตกแต่งด้วยทองคำและหยกเขียว ส่งกลิ่นอายสมุนไพรวิเศษนานาชนิดตลบอบอวลฟุ้งกระจายไปตามลานกว้างด้านหน้า ยอดฝีมือ ขุนนางข้าราชการ และพ่อค้าคหบดีร่ำรวยต่างพากันเข้าออกขวักไขว่เพื่อซื้อหาโอสถวิเศษมาบำรุงพลังยุทธ์ เสียงตะโกนเรียกลูกค้าและกลิ่นเตาถ่านที่คุโชนตลบอบอวลไปทั่วทั้งบริเวณรอบหอคอย

ผมเดินสะบัดพัดเยื้องย่างเข้ามาในโถงใหญ่ชั้นแรกอย่างเกียจคร้านกะล่อนโปรยยิ้ม โดยมีเหมยหลิน ไป๋หลิง และเฉินฮวาคอยควงแขนดูแลอย่างสนิทสนม ทำให้สายตาของผู้คนรอบข้างพากันอิจฉาตาร้อนฉ่าพากันเหน็บแนมแว่วมาตามลม: *"เฮ้ย! ไอ้หนุ่มหน้าขาวนั่นมันใครกันวะ?! หน้าตาดีจนสตรีงามต้องรุมล้อมพะเน้าพะนอเช่นนั้น หรือจะเป็นเพียงคุณชายไร้ประโยชน์ที่เกาะสะโพกหญิงกินไปวัน ๆ?!"*

ผมไม่ได้โกรธเคือง ทว่าแสยะยิ้มกะล่อนพราวเสน่ห์หยอกเย้าสาว ๆ กลับกระซิบเย้ากิ๊กกั๊ก: *"เห็นไหมจ๊ะเมียรัก สามีโดนคนหาว่าเป็นแมงดาไร้ประโยชน์อีกแล้ว น่าสงสารจริง ๆ เลยโว้ย!"*

เหมยหลินบีบแก้มผมเบา ๆ: *"โธ่... สามีจ๋า คนพวกนั้นไม่มีตาต่างหากล่ะจ๊ะ ใครจะรู้ว่าแท้จริงแล้วสามีของข้าเก่งกาจและดุดันเพียงใดในห้องนอน!"* คำพูดลามกแผ่วเบาทำเอาไป๋หลิงและเฉินฮวาหน้าร้อนผ่าพากันเขินอายปนขำขันลั่นโถงสมาคม

ข้านำสมุนไพรและอุปกรณ์สบู่กับน้ำหอมวิเศษที่สกัดจากระบบร้านค้าออกมาแสดงให้เหมยหลินดูเพื่อวางแผนเปิดหอการค้าคู่ค้ากับเมืองหลวง โดยสบู่วิเศษของผมสกัดกลิ่นกุหลาบป่าทิพย์และบรรจุในขวดแก้วเจียระไนโปร่งแสงส่องรังสีแวววาวส่งกลิ่นหอมแรงจนพวกฮูหยินขุนนางที่ยืนแถวนั้นชะงักหันมองกันตาเป็นมันเตรียมกระโจนเข้ามาจับจองซื้อหาเสนอเงินประมูลกันสูงถึงห้าร้อยตำลึงทองทันควัน ผมโบกมือขัดจังหวะ: *"ใจเย็น ๆ จ้ะสาว ๆ ข้าแค่นำมาโชว์ตัวอย่างเรียกน้ำย่อยเท่านั้น สัปดาห์หน้าเตรียมพบกับสินค้าเปิดตัวฉบับเต็มรับประกันความฟินแน่โว้ย!"*

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเบาหวิวและบรรยากาศอันหนาวเย็นยะเยือกแผ่ซ่านลงมาจากบันไดไม้แดงชั้นบน ร่างระหง of สตรีผู้หนึ่งก้าวเดินลงมาสะกดสายตาทุกชีวิตในโถงหลวงสมาคม นางคือ **"ซูเหยียน"** เจ้าสำนักน้อยผู้ดูแลสมาคมโอสถหลวง นางสวมชุดผ้าไหมสีแดงเพลิงรัดรูปเน้นทรวดทรงอกอิ่มตั้งเต้ากลมโตเอวคอดกิ่วสะโพกผายงามงอนเย้ายวนชวนน้ำลายไหล ใบหน้าเรียวสวยได้รูปนิ่งเฉยเย็นชาดวงตาคมปราบปานหยกเย็นสะท้าน นางคือยอดอัจฉริยะปรุงยาขอบเขตแกนทองคำขั้น 9 ที่อายุน้อยที่สุดในแผ่นดิน!

ทว่าใบหน้างดงามไร้ที่ติของซูเหยียนในยามนี้กลับแฝงด้วยความเครียดขมวดคิ้วมุ่น เหงื่อใส ๆ เม็ดเล็กเกาะพราวที่หน้าผากเรียวมน นางเพิ่งแปะประกาศความท้าทายบนกระดานประกาศหยกกลางโถง: *"ผู้ใดสามารถไขปริศนาสูตรยาปรุง 'โอสถหยินหยางมังกรหงส์' ที่เกิดข้อผิดพลาดเตาระเบิดทุกครั้งได้ จะได้รับเงินรางวัลห้าแสนตำลึงเงินและสิทธิ์การร่วมทุนพันธมิตรหอโอสถหลวงทันที!"*

นักปรุงยาชราและปราชญ์อาวุโสหลายสิบคนรอบกระดานหยกต่างพากันส่ายหน้าคร่ำครวญวิเคราะห์กันวุ่นวาย: *"สูตรยานี้ขาดความสมดุลระหว่างพลังหยางเพลิงมังกรกับพลังหยินน้ำแข็งหงส์ หากเติมสมุนไพรหยินมากไปยาก็สูญเสียสรรพคุณจนกลายเป็นยาพิษ หากเติมน้อยไปไฟเตาก็กระแทกระเบิดพินาศสะท้านเตาหลอม ไร้หนทางแก้ไขจริง ๆ เจ้าค่ะ!"*

ผมสาวเท้าก้าวไปที่หน้ากระดานหยก ยิ้มกะล่อนพราวเสน่ห์โบกพัดกระดาษปัดผ่านใบหน้า สบตากับซูเหยียนชวนละลายดวงตาเย็นชาของนางกวนประสาทขี้เล่น

[ ติ๊ง! ]

[ ตรวจพบเป้าหมายฮาเร็มคนที่ 5: ซูเหยียน! ]

  * *ขอบเขตบ่มเพาะ:* แกนทองคำขั้น 9

  * *ปัญหาปัจจุบัน:* การหลอมรวมสารสกัดสมุนไพรล้มเหลวเพราะขาดตัวประสานค่า PH กรดด่าง

  * *ทางแก้ไข:* แนะนำให้เติมสัดส่วนหญ้าจิตวิญญาณวารีแช่แข็งเพื่อลดแรงดันอุณหภูมิห้อง

"โฮะ ๆ... สูตรยาเด็กเล่นพรรค์นี้ปรุงยังไงให้ระเบิดได้ตั้งหลายครั้งล่ะจ๊ะคนงาม?!" ผมแกล้งแผดเสียงกวนประสาทหัวเราะร่าเริงกิ๊กกั๊กสัปดนกวนประสาทขยิบตาชวนหื่นให้สาวงามตรงหน้า

ปราชญ์ปรุงยาหลวงชราคนหนึ่งหันมาตวาดกร้าวหน้าเขียวคล้ำ: *"ไอ้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม! เจ้ากล้าดีอย่างไรมาสบประมาทภูมิปัญญาและคัมภีร์ปรุงยาของสำนักปรุงยาหลวงสวรรค์?! แกเป็นนักปรุงยาตราสัญลักษณ์สีใดกัน?!"*

ผมไม่สนใจขยะปากเสีย ขันอาสาหันไปพูดสบสายตากับซูเหยียนที่จ้องมองผมด้วยสายตาคมดุดันปนสงสัย: *"แม่นางซูเหยียนแสนสวยจ๋า... สาเหตุที่เตาหลอมของเจ้าพังทลายระเบิดตูมตามเพราะสัดส่วนสมุนไพรพลังงานหยางร้อนเกินไป การจะแก้หยดน้ำค้างมังกรแดง เจ้าต้องเปลี่ยนกระบวนการปรุงปฏิกิริยาเคมีกรดด่างทางเคมีเสียใหม่ โดยสลับสัดส่วนของสมุนไพรหยางและเติม 'หญ้าสปอร์จิตวิญญาณวารีแช่แข็ง' เข้าไปประสานเป็นตัวทำละลายดึงอุณหภูมิห้องหลอมคงที่ที่ระดับปานกลางประมาณ 120 องศา... เอ๊ย! ไม่ใช่จ้ะ ข้าหมายถึงระดับไฟเตาอุ่นถ่านไม้กิ่งสนสามเล่มธูปยังไงล่ะจ๊ะ!"*

ซูเหยียนได้ยินข้าบอกรายชื่อสมุนไพรตัวประสานน้ำแข็งและทฤษฎีอุณหภูมิคงที่ก็ดวงตาสั่นสะท้านระริกสะกิดความคิดวิเศษของนางทันควัน นางก้าวเท้าตรงมาหาข้าส่งกลิ่นกายหอมสดชื่นปัดความอึกทึกรอบข้าง

"เจ้า... เจ้าพูดจริงหรือ?! สูตรนี้ไม่เคยมีบันทึกในคัมภีร์ใดมาก่อน!" นางถามเสียงเรียบแต่ปนความตระหนกตกใจอย่างชัดเจนจ้องเขม็งมองพัดกระดาษของผม

"ไม่เชื่อก็ลองปรุงดูตรงนี้เลยจ้ะคนงาม ถ้าไม่สำเร็จข้ายินดีให้เจ้าลงโทษเอาตัวข้าไปทรมานบีบจับเตียงนอนตามใจชอบเลยจ้ะ หึ ๆ!" ผมหยอกล้อสายตาแวววาวลามกสัปดนจ้องมองอกเต่งตึงของนาง

ซูเหยียนไม่รอช้า สั่งสาวใช้จัดเตรียมเตาหลอมทองสัมฤทธิ์ระดับกลางและสมุนไพรตามสัดส่วนที่ผมบอกในทันที นางโคจรลมปราณไฟแดงเพลิงแกนทองคำขั้น 9 ควบคุมไฟเตาหลอมยาหยดตัวประสานหญ้าจิตวิญญาณวารีแช่แข็งลงไปเบา ๆ พริบตานั้น เตาหลอมยาที่เคยส่งเสียงกรีดร้องสั่นระเบิดกลับสงบนิ่งเรียบสนิท มีกลิ่นอายควันหอมวิเศษสีทองพวยพุ่งกระจายทั่วโถงสมาคม ปรากฏเงาร่างออร่าจำลองภาพของมังกรทองและหงส์ม่วงทะยานร่ายรำรอบโถงส่งเสียงหวีดหวานดนตรีทิพย์ ก่อนจะหลอมตกรวมตัวกลายเป็นเม็ดยากลมหยกสลักลวดลายมังกรหงส์ส่องแสงประกายสีรุ้งหมุนวนรอบทิศทางงดงามหยดชดช้อยไร้ที่ติ! กลิ่นอายหอมสวรรค์ของโอสถลอยฟุ้งกระจายออกนอกหน้าต่างตลาดหลวงจนคนเดินทางเท้าต้องหยุดดมด้วยความอัศจรรย์ใจ ไข้หวัดคัดจมูกของชายชราข้างถนนหายวับในชั่วพริบตาปาฏิหาริย์!

พวกผู้อาวุโสรวมถึงผู้อาวุโสเกาต่างพากันหน้าถอดสีเหงื่อกาฬไหลพราก จ้องเขม็งมองข้าด้วยสายตาไม่อยากเชื่อสายตาคุกเข่าล้มพับคาโถง

"สำเร็จ! หลอมโอสถหยินหยางระดับปราชญ์สำเร็จจริง ๆ!" เสียงของคนรอบข้างแผดตะโกนลั่นตลาดหลวงด้วยความช็อกเบิกตากว้างล้มพับลนลานคุกเข่าศรัทธาคารวะข้ามระดับ

[ ติ๊ง! ]

[ ซูเหยียนได้รับความตกใจและเลื่อมใส! ]

[ ระดับความรู้สึกดีดีเพิ่มขึ้น: 35%! ]

ซูเหยียนจ้องมองผมด้วยสายตาคมกริบแต่ใบหน้ามีสีแดงระเรื่อเขินอายปนเลื่อมใสศรัทธา: *"คุณชาย... ท่านเป็นปราชญ์โอสถจากที่ใดกัน?! โปรดกรุณาตามข้าขึ้นไปที่ห้องปรุงยาส่วนตัวชั้นห้าเพื่อร่วมศึกษาคัมภีร์และรับตั๋วเงินรางวัลด้วยเถิดเจ้าค่ะ"*

"ยินดีอย่างยิ่งจ้ะคนสวย!" ผมยิ้มกะล่อนพราวเสน่ห์หันหลังไปขยิบตาหวานให้ภรรยาทั้งสี่ส่งสัญญาณรอรับเงินรางวัลชอปปิงฟรีเตรียมลุยเป้าหมายถัดไป

ทว่าขณะที่เราก้าวเดินขึ้นบันไดไม้แดงไปชั้นบน 'ผู้อาวุโสเกา' เสนาธิการคอร์รัปชันของหอโอสถซึ่งแอบรับสัญญาร้ายกับอัครเสนาบดีหลี่หลินฝู่ แอบส่งสัญญาณลับให้ข้ารับใช้ลักลอบนำกระถางธูปบรรจุ "ยาสลบอสูรราคะ" พิษร้ายแรงลามกปลุกเซ็กซ์บุกเข้าติดตั้งแอบเปิดไว้ในช่องระบายลมร้อนข้างกำแพงของห้องปรุงยาส่วนตัวเพื่อเตรียมนัดฉากอุบัติเหตุทำลายชื่อเสียงซูเหยียนและส่งข้าไปลงนรกในคืนนี้ทันควัน

ผมเดินตามซูเหยียนเข้ามาในห้องปรุงยาขนาดยักษ์ชั้นห้า ห้องแห่งนี้เต็มไปด้วยตำราสมุนไพรโบราณและขวดโหลใส่แกนอสูรวิเศษสะท้อนแสงไฟเตาผิงสีทองอบอุ่น ประตูห้องปิดสนิทลงกลอนแน่นหนา

[ ติ๊ง! ]

[ เตือนภัย: ตรวจพบไอพิษ 'ยาสลบอสูรราคะ' ระดับวิญญาณก่อกำเนิด! ]

[ อัตราการดูดซึมของซูเหยียน: 70% อุณหภูมิร่างกายเริ่มเพิ่มสูงขึ้นเร็วจี๋! ]

[ ระบบภูมิคุ้มกันของโฮสต์ทำการต้านทานพิษ 100% เรียบร้อยแล้ว! ]

*แสงเปลวไฟจากเตาหลอมพ่นควันจางสีชมพูอ่อนเริ่มปกคลุมห้องและแผ่รังสีราคะบางเบาเข้าปกคลุมร่างกายของพวกเราสองคนอย่างเงียบงัน...* ข้าจ้องมองใบหน้าอันสวยงามของซูเหยียนที่ดวงตาคู่สวยเริ่มแดงก่ำจากฤทธิ์พิษรัก ลมหายใจของนางหอบสะท้านกระเส่าสั่นคลอนส่งความเย้ายวนชวนตื่นตะลึงยิ่งนัก ความร้อนรุ่มภายในโอบล้อมกายาพวกเราเตรียมพร้อมลุยศึกใหญ่ปรุงโอสถเตียงนอนร้อนฉ่าสไตล์แมงดาในตอนถัดไปแน่นอนโว้ย! รสรักเตาฟืนคืนนี้ต้องมันเดือดพล่านสะท้านใจแน่ ๆ จ้ะคนสวย! หึ ๆ คลื่นรักปรุงยาในห้องลับนี้ช่างเร้าอารมณ์ความหื่นกระหายของข้าให้ลุกโชนอย่างหยุดไม่อยู่เลยโว้ยจ้ะพี่น้อง! ข้าพร้อมลุยรักเพื่อกอบกู้แผ่นดินและกวาดทรัพย์สมบัติมาเปิดหอการค้าของพวกเราแน่นอนจ้ะคุณสำนักน้อยสุดรัก!

(โปรดติดตามบทต่อไป...)