ตอนที่ 21: พายุในราชสำนัก
เฟิงหลวนไม่ได้เคลื่อนไหวอย่างผลีผลาม นางรู้ดีว่าการนำหลักฐานที่ได้มาอย่างไม่ชอบมาพากลไปทูลฟ้องโดยตรงนั้นโง่เขลาเกินไป มันจะทำให้นางกลายเป็เป้าหมายเสียเอง
นางเลือกที่จะใช้เส้นทางที่ถูกต้องและเปิดเผยที่สุด
ในวันประชุมขุนนางตอนเช้า ท่ามกลางองค์ฮ่องเต้และเหล่าขุนนางนับร้อย องค์หญิงเจ็ดได้ก้าวออกมาข้างหน้าและยื่นฎีกา
"กราบทูลเสด็จพ่อ หม่อมฉันได้รับเื่ร้องเรียนและได้ยินข่าวลือหนาหูเกี่ยวกับความไม่โปร่งใสในกระทรวงการคลัง ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อความมั่นคงของราชวงศ์ เพื่อปัดเป่าข้อครหานี้ให้หมดสิ้น หม่อมฉันจึงขอทูลเสนอให้มีการตรวจสอบบัญชีของกระทรวงการคลังอย่างเร่งด่วนเพคะ!"
คำพูดของนางสร้างความโกลาหลขึ้นในท้องพระโรงทันที!
ฝ่ายขององค์ชายรอง เฟิงหลง รีบออกมาคัดค้านอย่างแข็งขัน "เป็เพียงข่าวลือไร้สาระ! การตรวจสอบกระทรวงการคลังจะทำให้การบริหารงานของแผ่นดินต้องหยุดชะงัก!"
แต่ฝ่ายขององค์ชายสี่ เฟิงเยว่ กลับสนับสนุนอย่างเต็มที่ "หากโปร่งใสจริงก็ไม่เห็นต้องกลัวการตรวจสอบ การขจัดหนอนบ่อนไส้เป็สิ่งจำเป็เพื่อความมั่นคงของราชวงศ์พ่ะย่ะค่ะ!"
ทั้งสองฝ่ายโต้เถียงกันอย่างดุเดือดจนจักรพรรดิเฟิงเทียนต้องตบลงบนที่เท้าแขนของบัลลังก์ัเพื่อยุติความวุ่นวาย พระองค์มองโอรสและธิดาของตนด้วยสายตาที่ลึกล้ำ ก่อนจะตรัสด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด "ในเมื่อเป็เช่นนี้...เราจะแต่งตั้งให้ท่านราชเลขาธิการหวังผู้เที่ยงธรรมเป็หัวหน้าผู้ตรวจสอบ ทำการตรวจสอบกระทรวงการคลังเป็เวลาเจ็ดวัน! ให้รายงานผลต่อเราโดยตรง!"
ราชโองการนี้ทำให้ฝ่ายขององค์ชายรองหน้าซีดเผือดไปตามๆ กัน
การตรวจสอบเริ่มต้นขึ้นทันที ท่านราชเลขาธิการหวังผู้ขึ้นชื่อเื่ความตงฉินได้นำทีมเข้าตรวจสอบบัญชีทุกเล่มอย่างละเอียด ขุนนางเฉินกวงแม้จะร้อนใจแต่ก็ยังคงเชื่อมั่นว่าตนเองได้ซ่อนหลักฐานทุกอย่างไว้เป็อย่างดีแล้ว
แต่ในคืนวันที่สามของการตรวจสอบ...จดหมายลับฉบับหนึ่งก็ได้ถูกส่งไปวางไว้บนโต๊ะทำงานของท่านราชเลขาธิการหวังอย่างเงียบเชียบ
ในจดหมายมีเพียงแผนผังของจวนขุนนางเฉินกวง และเครื่องหมายกากบาทสีแดงที่ตำแหน่งของ "ชั้นหนังสือในห้องทำงาน" เท่านั้น
เช้าวันต่อมา ท่านราชเลขาธิการหวังได้นำทหารองครักษ์บุกเข้าตรวจค้นจวนของเฉินกวงทันที! และพวกเขาก็ได้พบกับกลไกลับที่ซ่อนอยู่หลังชั้นหนังสือจริงๆ เมื่อเปิดออก... "บัญชีลับ" ที่แท้จริงก็ปรากฏสู่สายตา!
หลักฐานมัดตัวอย่างแ่า! เฉินกวงและขุนนางที่เกี่ยวข้องทั้งหมดถูกจับกุมในทันที!
ข่าวนี้ะเืไปทั่วทั้งเมืองหลวง! และเมื่อเนื้อหาในบัญชีลับถูกเปิดเผย มันก็ยิ่งกว่าะเินิวเคลียร์ที่ถูกทิ้งลงกลางราชสำนัก! ไม่ใช่แค่การทุจริต แต่คือการลักลอบสั่งสมอาวุธและกองกำลังเพื่อการฏ!
องค์ชายรอง เฟิงหลง ถูกลากเข้าไปพัวพันอย่างเต็มตัว เขาถูกเรียกตัวเข้าเฝ้าเป็การส่วนพระองค์ ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องทรงงานนั้น แต่เมื่อเขาเดินออกมา ใบหน้าของเขาก็ขาวซีดราวกับคนตาย
วันรุ่งขึ้น ราชโองการฉบับใหม่ก็ถูกประกาศออกมา
"องค์ชายรอง เฟิงหลง บกพร่องต่อหน้าที่ ไม่สามารถควบคุมดูแลคนของตนเองได้...มีโทษให้ปลดออกจากการควบคุมกองกำลังทหารทั้งหมด และให้กักบริเวณตัวเองอยู่ในตำหนักเพื่อสำนึกผิดเป็เวลาหนึ่งปี!"
แม้จะไม่ถูกตัดสินว่าเป็ฏโดยตรง แต่นี่ก็ไม่ต่างจากการหักปีกและถอดเขี้ยวเล็บของพยัคฆ์ที่น่าเกรงขามที่สุด! อำนาจขององค์ชายรองพังทลายลงในชั่วข้ามคืน!
ฝ่ายขององค์ชายสี่และพระจักรพรรดินีคือผู้ที่ได้ประโยชน์ไปเต็มๆ
ณ ตำหนักเมฆาคล้อยที่เงียบสงบ เฟิงหวงกำลังนั่งเล่นหมากล้อมอยู่ผู้เดียวในสวน ท่ามกลางไอหมอกบางๆ ที่ลอยอ้อยอิ่ง
ลุงจงเข้ามารายงานข่าวที่น่าตื่นเต้นทั้งหมดจากในวังด้วยน้ำเสียงที่ยังไม่หายตื่นตระหนก
เฟิงหวงเพียงแค่พยักหน้ารับฟังอย่างสงบ ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉยไม่เปลี่ยนแปลง เขายื่นมือไปหยิบหมากสีดำเม็ดหนึ่งขึ้นมา และบรรจงวางมันลงบนกระดาน...ล้อมจับหมากสีขาวกลุ่มใหญ่เอาไว้
"พี่รอง...เป็คนเก่งและทะเยอทะยานเกินไป แต่ก็ยังขาดความรอบคอบ" เขากล่าวเรียบๆ "หมากตัวนี้...ตายแล้ว"
ศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่งของเขาได้ถูกกำจัดออกจากกระดานไปแล้วอย่างง่ายดาย
เขารู้ดีว่าพายุลูกนี้ยังไม่จบ มันเพียงแค่เปลี่ยนทิศทางเท่านั้น การล่มสลายขององค์ชายรองทำให้อำนาจขององค์ชายสี่เพิ่มพูนขึ้นอย่างน่ากลัว และตอนนี้...เป้าสายตาต่อไปย่อมต้องพุ่งมาที่เขาและองค์หญิงเจ็ดอย่างแน่นอน
เฟิงหวงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่ปลอดโปร่ง
"ต่อไป...ก็ถึงตาของพี่สี่แล้วสินะ"