เรื่องสั้นตัวเอกชาย 18+

ปรี๊ดดด!!

ไอ้ไหม!! ตูมมม!

ฮ่าาาห์!

พริบตาที่กรรมการเป่านกหวีดดัง

จากจุดที่โดนทำฟาล์วจังหวะที่แล้วยังไม่เกินครึ่งสนาม

ผมวิ่งจ้ำอ้าวตัดหลังแบ็คด้วยความฟิตและความเร็วที่เหนือกว่าพวกเขามาก

เพราะเพิ่งลงสนามมาทีหลัง!

.

"ไอ้เหี้ยย! หยุดมัน!" "เตะ! แม่งเร็วๆเด้!!"

ฮั่กๆๆ!

คำพูดของพวกนักกีฬาต่างชาติ ทั้งๆที่ผมไม่อาจฟังออก

แต่เสียงตะโกนและน้ำเสียงอันขู่ตะคอก

ทำให้ผมรู้ความหมายได้เองโดยไม่ต้องบอก

แต่ว่า!

"ก็มาสิวะ!!" ครืนนนน!

ฟึ่บบ! ฟึ่บบบ! ไอ้เหี้ยย! อ๊ากกก! โครมม!

ไม่มีใครคิดว่าเด็กอายุ 18 ที่ไม่เคยติดทีมชาติ

จะกล้าสับขาหลอกเปลี่ยนจังหวะทิ้งน้ำหนักตัวด้วยเทคนิคอย่างโคตรนิ่ง

ทำเอากองหลังถึงสองคนที่มาดักหน้าเอาไว้ต้องล้มกลิ้ง

ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่แม้แต่ผมเองก็ไม่ได้คิดว่ามันจะสำเร็จเอาไว้

เสี้ยววินาทีที่ดวลกับกองหลัง มันมีแค่จะทำหรือว่าไม่ทำ

ที่เหลือมันก็วัดกันที่จังหวะนี้มันจะเป็นทีของใคร!

.

เหี้ยยยย! เอ๊ยยย!!

และพอทริกสุดเวอร์นั่นมันสำเร็จ

เสียงคำรามอันกู่ก้องตะโกนร้องมันดังขึ้นภายในหัวใจ

ฟึ่บบบบ!

พร้อมๆกับที่ผมยกตีนตั้งท่าเตรียมจะตะบันส่งบอลให้ซุกตรงสู่ก้นของตาข่าย

ว้ากกกก!!!

เชี่ยยยย!!?

แต่พริบตานั้นที่ผมเงยหน้าจากบอลขึ้นมา

ผู้รักษาประตูร่างยักษ์ก็อยู่ตรงหน้าผมอย่างเผาขนและตัวแม่งโคตรใหญ่!

"ไอ้ไหม!! ทางนี้โว้ยยยยย!!"

เฮือกกก!?

ที่หางตาผมเห็นรุ่นพี่ที่เป็นกองหน้าที่ว่างอยู่ลิบๆ...แต่ว่า!

อ๊าากกกก!! ตูมมมม!!

"ไอ้เหี้ยยแม่งไม่ส่งงง!!!!"

เสี้ยววินาทีนั้นกองเชียร์ทั้งหมดลุ้นจนลมหายใจแทบหยุดนิ่ง

เพราะแทนที่จะส่งผมกลับง้างตีนยิงบอลออกไป

ด้วยร่างกายมันเตรียมพร้อมจะยิงไปแล้ว

หรืออีกใจก็มั่นใจว่าจะส่งบอลลอดขาผู้รักษาประตูเข้าไปได้?

ปึกกก!! โห่วววว!!

เชี่ยย!?

ทว่าผู้รักษาประตูก็โคตรเหนียว เขาหุบขาได้ทันในเสี้ยววินาที

ทำให้เสียงเชียร์เปลี่ยนเป็นเสียงโห่ในทันทีทันใด!

.

ฟึ่บบบ.... ฮึ่มมม!!!

แต่บอลก็ยังไม่ตาย ผมสปีดตัวเองพุ่งเข้าใส่บอลที่กระเด้งออกมา

ย้ากก! ตูมมมม!!

ปรี๊ดดดดด!!!! เฮ!!!!!!

วะ!!! โว้!!!!!!

และหวดบอลวอลเลย์พุ่งซุกใส่สามเหลี่ยมเข้าไปได้อย่างหมดจดไร้ข้อกังขา!

.

ฮ่าฮ่าฮ่า!! ย้ากกก! ไอ้เหี้ยยย! ไอ้เด็กเปรตตตต! โอ้ยย!?

พวกรุ่นพี่ในทีมวิ่งมาทับโถมบนตัวผม ที่ดีใจในท่าใช้เข่าสไลด์พุ่งไปยังมุมธง

.

ปริ๊ดดด! ปี๊ดดดดดด!!

เฮ!!!!x10000+

ก่อนที่เสียงนกหวีดหมดเวลา

จะตามมาด้วยเสียงเฮอันกึกก้องของกองเชียร์นับหมื่นในสนาม

ซึ่งทำเอาหัวใจของผมงี้พองโตแบบโคตรๆ!

.

แชะๆๆๆ! วี้วี้!

"รู้สึกยังไงบ้างครับที่สามารถทำประตูให้ทีมชาติของเราเข้ารอบไปได้?"

"ฮั่กๆ...กะ...ก็ดีใจครับดีใจ.... ฮาห์ๆ..."

มันเป็นจริงอย่างที่ครูอิมว่า แค่เสี้ยววินาทีและเพียงแค่ประตูเดียว

หากผมยิงลูกซ้ำไม่เข้าก็คงจะโดนคนทั้งประเทศรุมกันด่า

แต่ตอนนี้ไม่มีใครจำการตัดสินใจผิดพลาดของผม

สื่อทุกช่องหันกล้องและแสงแฟลช กรูกันเข้ามาแย่งกันสัมภาษณ์ผมจนสับสน

ฟู่วว...

แต่ความจริงผมก็โคตรโล่งที่ซ้ำเข้าไปได้ มาคิดทีหลังแล้วยังไงผมก็ควรส่ง

.

"เอ้อ... พี่วิทย์ครับ โทษทีที่ผมไม่ได้ส่ง"

"เฮ้ย...ไอ้ห่า...เกมมันก็จบไปแล้ว

อีกอย่างถ้ามึงส่งแป้กไปติดกองหลังก็กากเหมือนเดิมแหละ

คิดมากทำเหี้ยอะไร เป็นกูกูก็ยิงโว้ย!ฮ่าฮ่า!"

"เอ้อ...ครับ...เหอๆ..."

ในโลกของนักกีฬา โดยเฉพาะคนที่อยู่ตรงหน้างาน

พวกเรารู้ดีว่าเสี้ยวเวลาตรงหน้านั่นมันรวดเร็วขนาดไหน

น้อยครั้งมากที่จะมานั่งด่ากันเอง หากมันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

.

"เฮ้ยยย! นั่นน้องไหมไม่ใช่เหรอ!!" "ว้ายยย! กรี๊ด!! น้องไหม!!"

ดึ๋งดั๋ง.... เอื๊อกก?

แล้วทุกๆสิ่งรอบตัวผมมันก็เหมือนเปลี่ยนจากหลังตีนเป็นหน้ามือ

ทุกๆที่ที่ผมเดินผ่านไปในสนาม พวกสาวๆขาวๆสวยๆหุ่นดีทั้งหลาย

ต่างวี๊ดว้ายนักบอลหนุ่มที่ขี้เหล่ผมหยิกและตัวดำ

ในโรงเรียนแม้ผมจะเป็นไอดอลของรุ่นน้องผู้ชาย

แต่กับผู้หญิงที่ไม่ได้สนเรื่องกีฬาสักเท่าไหร่ พวกเธอก็กรี๊ดแต่เพื่อนๆผมที่หล่อๆ

แต่พอผมยิงประตูสำคัญระดับชาติ สาวๆที่สวยมากๆมากหน้าหลายตาเหล่านี้

ต่างกรี๊ดกร๊าดและรุมจ้องมองมายังผมราวกับว่าผมเป็นดาราดังโดยไม่รู้ตัว?

.

"ฮ่าฮ่า ดังแล้วนะมึง! เฮ้ยยย! ไอ้ไหมไปฉลองกัน!"

"เอ๋? ครับพี่ไปไหน? แต่ผมไม่มีตังค์นะ..."

"เฮ่ยย! ไม่มีตังค์อะไรเล่า มึงยิงประตูพาเข้ารอบนะโว้ยยย! พวกกูเลี้ยงเอง!"

"คะ...ครับ!"

สำหรับรอบต่อไปยังอีกหลายเดือน พวกรุ่นพี่จึงพาผมไปฉลอง

ซึ่งตอนเรียนผมเองก็เอาแต่ซ้อม และแทบไม่เคยไปเที่ยวที่ไหนมาก่อนเลยเพราะไม่มีเงิน

แม้จะโดนเรียกตัวติดทีมชาติ แต่เบี้ยเลี้ยงนั่นได้ทีหลังไม่ใช่ว่าจ่ายก่อน

แต่พวกพี่พวกนี้เขาเป็นนักบอลอาชีพตามสโมสร

ผมเองก็หวังว่าจะมีสักที่มาเซ็นสัญญากับตัวเอง และเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลจริงๆได้สักที...

.

ชึ่ดๆๆๆ! ชัดช่า! วิ้วววว วิ้ววว!

อึก...?

เสียงดนตรีและแสงไฟวิบๆวับๆในที่มืดสลัว

มันทำให้ผมรู้สึกประหม่า เมื่อมาในที่ๆไม่เคยเจอกับตัว

.

วู้ว! ฮู้วว! ดึ๋งดั๋ง...

เอื๊ออก?

แต่ที่ทำผมหายกลัวก็คือเหล่าสาวๆอวบอึ๋มที่ยิ่งสวยขึ้นไปอีกในที่มืดสลัว?

แต่ละคนแต่งชุดแหวกโน่นเปิดนี่ เต้นแร้งเต้นกาด้วยท่าทางอันปลดปล่อยตัวตนได้เต็มที่

นั่นคงเพราะต่างคนต่างไม่มีใครรู้จักกัน

เสริมด้วยฤทธิ์แอลกอร์ฮอลและบรรยากาศของค่ำคืนอันลึกล้ำ?

.

"แหมๆ...ไอ้หนุ่มนี่มันร้ายเว้ย จ้องแต่นม มึงจะเอากลับบ้านเหรอไอ้ไหม?"

"อ้า...ฮ่าฮ่า...พี่วิทย์..."

หนุ่มวัยกำลังกลัดมันอย่างผมได้ยิ้มแหยๆ ก็ของขาวๆนิ่มๆพวกนี้

ผมแอบอยากลิ้มอยากลองอยากบีบอยากจับอยู่จะแย่

เพียงแต่ว่าเมื่อก่อนเอาแค่ได้เห็นก็มีแต่ผ่านจอเท่านั้น

เพิ่งจะรู้วันนี้ว่าทำไมคนถึงยอมเสียตังค์เข้าผับเข้าบาร์

เพราะสถานที่แบบนี้มันแตกต่างจากโลกปกตินั่นเองแหละ

.

"อ้าว...มากันแล้วเหรอ พ่อหนุ่มนักบอล! ฮิฮิ"

"มาๆๆๆ! เข้ารอบแล้วมาฉลองกันเถอะ! เย้!"

อุ๊? ฉ่าห์?

และตอนนั้นเองพวกเราก็มาถึงโต๊ะโซฟา

ซึ่งมีสาวๆสวยนั่งรอกันอยู่ถึงห้าคน แต่ละคนล้วนสวยล้ำและหุ่นดี

"ฮิฮิ... วันนี้พี่วิทย์เท่ห์สุดๆไปเลยอ้า"

"อะไร...ก็ปกตินี่มินนี่"

"แหม...บ้ายอจริงๆเลยคนเนี้ย!"

"ฮ่าฮ่า!"

แต่ละคนความจริงแล้วผมเองก็ค่อนข้างคุ้น

อย่างที่เกาะแขนพี่วิทย์ศูนย์หน้าอยู่ก็คือแฟนสาวพริตตี้ของแกเอง

"วันนี้น้องไหมก็เท่ห์มาก! ยิงลูกยิงพลิกเข้ารอบเลยนะคะ!"

ดึ๋งดั๋ง...x6 เอื๊อกก?

เอ่อ...ฮ่าฮ่าฮ่า!?

ส่วนคนที่เหลือมีทั้งที่เป็นแฟนกับคนอื่นในทีมหรือเป็นเพื่อนคนรู้จัก

แต่ที่สำคัญก็คือแต่ละคนงี้โคตรสวยและนมใหญ่ล้นอกเสื้อมากันแบบบะลั่กกั้ก

ทำเอาผมแทบจะเอาสายตาไปวางไว้ตรงไหนไม่ถูก

มองไปทางไหนก็กลมแน่นเป็นลูกๆ ยิ่งกว่าลูกฟุตบอลตอนซ้อมยิงซะอีก!

.

"นี่...แล้วเท่ห์ๆอย่างงี้มีแฟนรึยัง?"

"เอ๋...ยะ...ยังครับ..?"

ผู้หญิงที่เอ่ยถามผม เธอนั่งข้างๆผม เป็นคนที่สวยมากๆ

อายุน่าจะเกิน 25 แล้วรึเปล่า ผมก็ไม่ค่อยมั่นใจนัก

แต่ค่อนข้างคุ้นหน้าเธอในพวกเพจถ่ายรูปเซ็กซี่ๆต่างๆ?

"อะไร? ยัยโดนัทจะกินเด็กอีกแล้วเหรอ?"

"บ้า...กินเด็กอะไร? แต่ก็แปลกน้า หล่อๆอย่างน้องไหมเนี่ยยังไม่มีแฟนอีก?"

"เอ๋...ละ...หล่อเหรอครับ?"

ตึกตัก? ตึกตัก?

จังหวะนั้นที่สาวสวยชมว่าหล่อมันทำเอาหัวใจของผมเต้นโครมคราม

เพราะคนที่ชมผมว่าหล่อก็มีแต่คนในครอบครัวหรือว่าคนแถวบ้านเท่านั้น

.

"หืม... ใช่... หล่อซี่ ดูซิหุ่นดีแข็งแรง

กล้ามก็แน่นตัวก็โตสูงใหญ่พอๆกับพี่วิทย์แล้วเนี่ย"

หมับ... อุ๊? ฉ่าาห์?

แล้วพี่สาวอีกคนก็เอื้อมมือมาจับกล้ามแขนของผม

ซึ่งผมขยันฝึกมาจนแน่นปั้ก!

"แหมๆ... ยัยแต้ว... จะมาแย่งฉันกินเหรอ?"

"อ้าว... ก็ฉันโสดนะ ก็แห้งน่ะก็อยากกินอะไรกรุบๆบ้าง!"

"ว้ายย! อีนี่!" คิคิ! ฮ่าฮ่า!

เอื๊อกก?

สำหรับหนุ่มน้อยเพิ่งออกมาผจญภัยในโลกของผู้ใหญ่

ผมไม่รู้เลยว่าพี่สาวพวกนี้พูดจริงหรือแค่เอ่ยชมผมแหย่เล่น

แต่สายตาที่มองมาอย่างหยาดเยิ้มเหล่านั้น ทำเอาผมมันไปไม่เป็น

ไหนจะมือนุ่มๆที่จับแขนของผมคนละข้างอย่างคลึงเคล้น?

.

"เอ้าา! น้องไหมม! หมดแก้ววว!"

อึ้กๆๆ! อ่าาห์!!

โว้ววว! ฮ่าฮ่าฮ่า!

และคืนนั้นผมก็เริ่มดื่มสิ่งที่เรียกว่าสุราเป็นครั้งแรก

มันไม่ได้อร่อยอะไร ก็เหมือนน้ำชนิดหนึ่งที่มีรสชาติแปลกๆ

อึ๊ก...อืออ?

แต่กินแล้วทำให้สมองของผมมึนและเมา

ความรู้สึกที่ว่าคุมสติตัวเองไม่ค่อยอยู่มันรู้สึกแปลกดีจริงๆ?

.

"หืมม...เมาแล้วเหรอค้าน้องไหม?"

ดึ๋ง..ดั๋งง...

"เอื๊อกก... กะ...ก็นิดหน่อยน่ะครับพี่โดนัท"

"อุ๊ย...อิอิ...?"

"อุ้ย...แหะๆ?"

พอเมาแล้วผมก็ลืมแอบไปเลยตอนที่มองนมของรุ่นพี่สาวคนสวย

ร่องนมของเธอมันขาวมาก และเสื้อก็แหวกอกลึก

แต่ที่สำคัญตอนเธอรู้ตัวเธอกลับไม่ว่าผมและเพียงแค่ยิ้มๆ?

.

แกร๊ก....อืมม... ที่นี่ที่ไหนเนี่ย?

พอรู้ตัวอีกทีผมก็เข้ามาอยู่ในห้องที่ไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าตัวผมนั้นเมาซะโคตรปลิ้น

"แหม...ตัวหนักจังนะคะเนี่ยน้องไหม...อึ๊บ..."

พลั่ก... ตึงง.... อืออ? พี่โดนัท?

และตอนนั้นเองผมก็เพิ่งรู้ตัวตอนที่โดนผลักให้นอนลงบนเตียง

ว่าพี่สาวคนสวยนมใหญ่ที่กินเหล้าด้วยกันพยุงผมมาที่นั่นด้วยตนเอง

แล้วนี่มันกำลังจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป?