ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

        ตอนเวลาสิบโมงเช้าถังฮ่าวได้แบกหวังเยว่เฉิงที่ร่างกายถูกซ้อมจนบิดเบี้ยวผิดรูปมาถึงยอดตึกสูงพร้อมกับเชียนมู่เซวี่ยเชียนซือหยวน โอวหยางเผิงเฉิง ซ่งปิงเซี่ย และโอวหยางมี่มี่บัดนี้คนทั้งหมดต่างก็มีสีหน้าเศร้าหมอง

        เมื่อมองเห็นฝูงซอมบี้ที่คำรามอยู่เบื้องล่างแล้วก็มีมีดสั้นเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นที่มือขวาของถังฮ่าว ก่อนที่แสงวาววับของมีดสว่างขึ้น!

        ฉับ! ทันใดนั้นก็มีแขนข้างหนึ่งถูกฟันขาดและร่วงตกลงไปด้านล่าง!

        “อ๊าก!”ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากการถูกตัดแขนทำให้หวังเยว่เฉิงที่หมดสติไปรู้สึกตัวเขามองเห็นฝูงซอมบี้ที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่เบื้องล่างแล้วก็ตกใจจนแทบจะฉี่ราด ก่อนจะร้องขอชีวิตอย่างน่าเวทนา

        แต่ถังฮ่าวกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย!

        มีดสั้นที่แหลมคมในมือได้ฟาดฟันต่ออีกครั้ง!

        ฉับ!ฉับ! ฉับ!

        จากนั้นแขนและขาอีกสองข้างของหวังเยว่เฉิงก็ถูกฟันขาดออกจากร่างก่อนจะร่วงหล่นลงไปยังฝูงซอมบี้ที่อยู่เบื้องล่าง!

        หวังเยว่เฉิงสบถด่าและสาปแช่งออกมาอย่างเคียดแค้น!

        ถังฮ่าวสะบัดมือซ้ายก่อนจะโยนร่างที่ไร้แขนขาของหวังเยว่เฉิงลงไป!

        เพียงแค่สองนาทีร่างของหวังเยว่เฉิงก็ถูกซอมบี้ฉีกกระชากกินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก!

        “อาหยุนหลับให้สบายนะ สักวันฉันจะฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ซอมบี้ให้หมดสิ้น!”เสียงทุ้มต่ำของเชียนซือหยวนดังก้องไปทั่วทั้งตึกสูง

        “แม่ ขอให้มีความสุขบนสวรรค์นะคะ!”เชียนมู่เซวี่ยพูดได้เพียงประโยคเดียว ก็น้ำตาไหลพรากลงมาอีกครั้ง

        ถังฮ่าวถอนหายใจก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แล้วสวมกอดเชียนมู่เซวี่ยที่กำลังร้องไห้

        ...

        ด็อกเตอร์คนนี้แซ่ต้วนและมีชื่อว่าต้วนเฟย ทั้งที่อายุสี่สิบเก้าปี แต่กลับดูแก่ราวกับชายชราวัยหกสิบกว่า

        “ท่านผู้นำถังนี่คืออาวุธอินฟราเรดที่พวกเรากำลังพัฒนา ตอนนี้ยังอยู่ในขั้นทดลองครับ!” ด็อกเตอร์ต้วนพาถังฮ่าวและคนอื่นๆเดินชมห้องทดลองไปพร้อมกับเอ่ยแนะนำ

        “อาจารย์ต้วนอาวุธอินฟราเรดนี้แตกต่างจากอาวุธเลเซอร์หรืออาวุธลำแสงอนุภาคยังไง?” เห็นได้ชัดว่าถังฮ่าวไม่ได้คาดหวังว่าจะได้คำตอบจากอีกฝ่ายจึงเลือกที่จะเอ่ยต่อ

        “ผมคิดว่าเทคโนโลยีอินฟราเรดน่าจะมีประสิทธิภาพในการตรวจจับซอมบี้และสัตว์ร้ายกลายพันธุ์นะส่วนอาวุธนั้น ผมว่าอาวุธเลเซอร์หรืออาวุธที่ผสานลำแสงอนุภาคน่าจะมีประโยชน์มากกว่า!”

        การตรวจจับด้วยอินฟราเรดกับอาวุธที่ผสานลำแสงอนุภาคอย่างนั้นหรือ!ด็อกเตอร์ต้วนรู้สึกเปิดโลกทัศน์ทันที เขาเองก็มีความรู้และความเข้าใจเรื่องเลเซอร์กับลำแสงอนุภาคเป็นอย่างดีแต่ก่อนหน้านี้เขาให้ความสำคัญกับเทคโนโลยีอินฟราเรดมากจึงมุ่งเน้นไปที่การนำเทคโนโลยีอินฟราเรดมาประยุกต์ใช้กับอาวุธแบบใหม่

        แต่วันนี้คำพูดของถังฮ่าวได้ดึงเขาออกมาจากภวังค์!

        ใช่แล้วอาวุธ! พวกเขาควรใช้อาวุธเลเซอร์และอาวุธผสานลำแสงอานุภาพ ในเมื่อตอนนี้พวกเขามีคริสตัลวิวัฒนาการและวัตถุที่ได้จากสัตว์ร้ายกลายพันธุ์มากมายดังนั้นแล้วจึงเหมาะที่จะสร้างอาวุธเลเซอร์และอาวุธผสานลำแสงอนุภาค

        “ท่านผู้นำข้อเสนอแนะของคุณเยี่ยมมาก! ผมจะไปศึกษาเรื่องนี้เดี๋ยวนี้เลย!”พูดจบชายชราก็รีบวิ่งออกไปทันที

        ถังฮ่าวยิ้มอย่างขบขัน!

        แต่เขาก็รู้ดีว่ามีเพียงยอดอัจฉริยะที่ทุ่มเทให้กับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์อย่างแท้จริงเท่านั้นจึงจะสามารถสร้างความก้าวหน้าครั้งยิ่งใหญ่ได้!

        “ท่านผู้นำผม... ผมก็...” ผู้ช่วยสองคนที่อยู่ข้างๆ พอเห็นด็อกเตอร์ต้วนวิ่งออกไปแล้วก็มองไปทางถังฮ่าวด้วยท่าทีลังเล แต่กลับไม่กล้าพูดอะไรออกมา

        ถังฮ่าวยิ้ม“ปล่อยเขาไปก่อนเถอะ ว่าแต่พวกคุณเคยบอกว่าค้นพบสสารชนิดใหม่ที่สามารถขับไล่ซอมบี้ได้มันคืออะไรเหรอ?”

        “เรียนท่านผู้นำนั่นคือสสารเคจี 52 เป็นสารที่สกัดได้จากร่างของซอมบี้ระดับ 4 เราใช้คลื่นไมโครเวฟในย่านความถี่เคเอเพื่อปล่อยสารนี้ออกไป และมันก็มีผลในการขับไล่ซอมบี้! แต่วิธีการนี้ใช้ไม่ได้นาน เพราะสารเคจี52 หนึ่งกรัม สามารถคงอยู่ได้เพียงสองชั่วโมงเท่านั้น และจำเป็นต้องปล่อยสารนี้ถึงห้าจุดจึงจะเกิดผลในการขับไล่ซอมบี้ได้และตอนกลางวันก็จะได้ผลดีกว่าตอนกลางคืน”

        “ซอมบี้ระดับ4 ทุกตัวมีสารชนิดนี้หรือเปล่า?” ถังฮ่าวถามด้วยดวงตาเป็นประกาย

        “เรื่องนี้ยังไม่แน่ใจครับตอนนี้พวกเราเพิ่งจะล่าซอมบี้กรงเล็บแหลมและซอมบี้แขนเหล็กระดับ 4 เท่านั้น จึงยังไม่ได้ทดสอบกับซอมบี้ชนิดอื่น!”

        สิ้นเสียงถังฮ่าวก็โบกมือ!

        ตุ้บ!

        พริบตาถัดมาก็มีซากซอมบี้พละกำลังระดับ4 สองตัว ซอมบี้พิษร้ายหนึ่งตัว และซอมบี้กรีดร้องอีกตัวปรากฏ!

        ผู้ช่วยนักวิจัยทั้งสองเห็นก็เบิกตาโตจนเกือบถลนออกมาจากเบ้า!

        ท่านผู้นำถังช่างเก่งกาจเกินไปแล้วซอมบี้พิษร้ายและซอมบี้กรีดร้องระดับ 4 นับว่าเป็นซอมบี้ที่หายากมาก

        “ใช้เวลานานเท่าไรถึงจะรู้ผล?” ถังฮ่าวถาม

        “สิบสองชั่วโมงครับ!”

        “ดี งั้นก็รีบเอาไปตรวจสอบซะอ้อ ถ้าไม่พอก็บอกนะ ผมยังมีซอมบี้กรงเล็บแหลมกับแขนเหล็กอยู่อีกหน่อย” ถังฮ่าวโบกมือ

        ผู้ช่วยนักวิจัยทั้งสองได้เรียกผู้วิวัฒนาการที่แข็งแกร่งหลายคนมาช่วยกันแบกซากศพของซอมบี้ระดับ4 ทั้งสี่ตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

        ...

        “พี่ถังผู้คนของฐานที่มั่นว่านตะวันตกต้องการเข้าร่วมกับพวกเรา พี่คิดว่าไง? ให้ไปรับพวกเขามาเลยไหม?” ทันทีที่ถังฮ่าวเข้าไปในห้องโถงจ้าวจื่อเซียวก็เดินเข้ามาถาม

        เวลานี้ภายในห้องโถงก็มีฉินหมิงฉู่หย่งเจี๋ย คนของตระกูลอู๋ รวมถึงเย่ชิงเฉิง จ้าวเสี่ยวเยว่ จ้าวเสี่ยวจวิน และคนอื่นๆอยู่ด้วย

        ตอนแรกถังฮ่าวตั้งใจจะปฏิเสธแต่พอเหลือบไปเห็นเย่ชิงเฉิงแล้ว จึงกลืนคำพูดที่กำลังจะเอ่ยลงไป

        แม้ว่าตระกูลเย่จะมีฐานที่มั่นในเมืองหลวงแต่พวกเขาก็มีอิทธิพลอย่างมากในมหานครแห่งนี้ ยิ่งไปกว่านั้นธุรกิจของพ่อแม่เย่ชิงเฉิงก็มีฐานที่มั่นอยู่ที่นี่ที่ผ่านมาเย่ชิงเฉิงก็ไม่ได้แสดงท่าทีว่าต้องการเข้าร่วมกับฐานที่มั่นเถาหยวน จึงเห็นได้ชัดว่าเธอวางแผนที่จะกลับไปที่ตระกูลเย่!

        ถังฮ่าวไม่ได้สนใจฐานที่มั่นว่านตะวันตกเท่าไรแต่ถ้าเย่ชิงเฉิงและคนอื่นๆ ต้องการที่จะสร้างฐานที่มั่นในมหานครแห่งนี้ฐานที่มั่นว่านตะวันตกนี้ก็ถือเป็นสถานที่ที่เหมาะสมอย่างยิ่ง!

        “ชิงเฉิงฉันมีเรื่องจะปรึกษาหน่อย!”

        เย่ชิงเฉิงพอได้ยินก็กะพริบดวงตาโตคู่สวย!

        รับช่วงต่อฐานที่มั่นว่านตะวันตกอย่างนั้นหรือ!

        พูดตามตรงเธอไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน!

        ไม่รู้ทำไมพอได้ยินถังฮ่าวพูดถึงข้อดีของฐานที่มั่นแห่งนี้แล้วเธอกลับไม่รู้สึกยินดีแม้แต่น้อย ในทางกลับกันยังรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก!

        เพราะเธอรู้ดีว่าถังฮ่าวกำลังส่งเธอออกจากโลกของเขาเมื่อใดที่เธอยอมรับฐานที่มั่นแห่งนี้ ก็หมายความว่าจะต้องแยกจากฐานที่มั่นเถาหยวนอย่างสิ้นเชิงพอคิดถึงเรื่องนี้แล้ว จู่ๆ เธอก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

        เย่ชิงเฉิงเหลือบมองถังฮ่าวอีกครั้งก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

        “ฉันไม่เอาถ้าอยากได้ฐานที่มั่น ฉันจะสร้างมันขึ้นมาเอง!” พูดจบเธอก็หันหลังกลับและเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

        ถังฮ่าวรู้สึกมึนงงเล็กน้อย?

        เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

        ทำไมเย่ชิงเฉิงถึงดูไม่พอใจ?

        ทำไมเธอถึงไม่เอาฐานที่มั่นที่ดีขนาดนี้?

        ถังฮ่าวรู้สึกหนักใจถ้าตอนนี้เขาปฏิเสธแล้วหลังจากนี้จะไปขอให้เธอมารับช่วงต่ออีกก็คงจะน่าอายเกินไป

        “จื่อเซียวเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ ฉันขอปรึกษาความเห็นของคนอื่นๆ ก่อนแล้วค่อยให้คำตอบนะโอเคไหม?”

        “อืม พี่ถังถ้าพวกพี่รับช่วงต่อจะเป็นเรื่องดีที่สุด อีกอย่างตอนนี้ถนนระหว่างที่นี่กับฐานที่มั่นมหานครก็ถูกบุกเบิกแล้วดังนั้นการขับรถไปมาหาสู่กันจึงไม่ติดขัดอะไรอีกใช้เวลาแค่ชั่วโมงครึ่งเท่านั้นก็ถึงแล้ว ถือว่าสะดวกมาก ถ้าพี่คิดว่าที่นี่มีคนน้อยไปเดี๋ยวพวกเราทั้งสี่ตระกูลจะส่งคนมาช่วยเอง”

        “ขอบคุณฉันขอปรึกษาเรื่องนี้กับคนอื่นๆ ก่อนนะ”

        ครู่ต่อมา!

        ถังฮ่าวก็ได้เล่าเรื่องที่เขาต้องการให้เย่ชิงเฉิงเป็นคนรับช่วงต่อฐานที่มั่นว่านตะวันตกออกมา

        เชียนมู่เซวี่ยเป็นคนแรกที่เอ่ยปาก

        “พวกเรารับช่วงต่อเถอะเผื่อวันหนึ่งคุณเย่อยากได้ขึ้นมา พวกเราก็จะได้ยกให้เธอได้ หากเธอยังไม่ยอมรับฐานที่มั่นแห่งนี้พวกเราก็เก็บเอาไว้เอง เรื่องนี้มีแต่ได้กับได้นะ!”

        เชียนซือหยวนโอวหยางเผิงเฉิง และซ่งปิงเซี่ยต่างก็มองหน้ากัน!

        “ไม่ต้องห่วงเรื่องคนนะเสี่ยวฮ่าวถ้าไม่ได้จริงๆ ฉันจะให้จูเฟิงกับคนอื่นๆ อยู่ประจำการที่นี่เอง!”เชียนซือหยวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

        “พวกเราสองคนก็จะอยู่ที่นี่ด้วย!”โอวหยางเผิงเฉิงและซ่งปิงเซี่ยเอ่ยตามขึ้น

        “พ่อ!”

        “แม่!”เชียนมู่เซวี่ยกับโอวหยางมี่มี่อุทานออกมาพร้อมกัน