แอ้ดดดดด
”พ่อจ๋าาาา น้าลิลลล พรีมมาแล้วค่าาา“
ฉันเปิดประตู แล้วแหกปากลั่นบ้าน น้าลิลชะโงกหน้าออกมาจากประตูห้องครัวยิ้มแฉ่งให้
”อุ้ย มาแล้วหรอลูก น้าทำมื้อเย็นเสร็จพอดีเลย“
”แหะๆ สวัสดีค่ะน้าลิล “
ฟอดดดด~~~
ฉันเดินเข้าไปกอดน้าลิล แล้วหอมแกฟอดใหญ่
”พ่อละคะ“
”เตรียมห้องอยู่ข้างบนจ้ะ“ น้าลิลตอบ
”เตรียมห้อง?? เตรียมทำไมคะ“
”อ่าาา จัดของลงเฟอร์นิเจอร์ใหม่น่ะ แหะๆ“
”หืม?”
“โอ๊ะ ลูกสาวสุดน่ารักของพ่อมาแล้วววว”
เสียงพ่อร้องดัง แล้ววิ่งมากอดฉันแน่น หอมซ้ายหอมขวาประหนึ่งไม่ได้เจอกันแรมปี
“โอ๊ยยยพ่อ แก้มหนูช้ำหมดแล้ว” ฉันแซว แล้วกอดเอวพุงพลุ้ยของพ่อตอบ
“เรียบร้อยแล้วหรอที่รัก” น้าลิลหันมาถามพ่อ
“เรียบร้อยครับคุณผู้หญิง” พ่อตอบ พลางทำท่าตะเบ้ใส่น้าลิล
“หึ่มมม คุณก็... ไม่อายลูกรึไง”
“อายทำไม คนรักกัน เนอะๆๆ”
พ่อหันมาจีบปากจีบคอใส่ฉัน ฉันยิ้มแหยๆ ตอบในความสวีทหวานเกินอายุของทั้งคู่ แล้วช่วยน้าลิลตักข้าวมาเสริฟ
“ตัก 4 ที่นะลูก” น้าลิลยิ้มกรุ้มกริ่มด้วยสีหน้าตื่นเต้น ขยิบตาใส่พ่อ
“4 ที่??? เรามี 3 คนนะคะ”
“ตอนนี้มี 4 แล้วจ้ะ … อะแฮ่ม“
”เซอร์ไพรส์~~~~“ เสียงพ่อร้องลั่นบ้าน ปรบมือรัวๆ
ฉันมองตามตาปริบๆ ด้วยความงง ก่อนจะหันมองตามสายตาน้าลิล ไปยังบันไดชั้นสองของบ้าน
”โอ๊ะ เปิดตัวพี่ชายของน้องพรีม พี่เจเดนจ้าาาาาา“
หืม..
พี่ชาย!
เจเดน!
ชื่อคุ้นๆ แฮะ แบบว่า ....เหมือนพึ่งได้ยินมา
”สวัสดีครับ น้องพรีม …พี่เจเดนครับ“
เพล้ง
ฉันยืนช็อคอ้าปากค้าง ทัพพีตักข้าวในมือหล่นกระทบพื้นจนเกิดเสียง หู้วิ้งๆ เหมือนพึ่งโดนตบจนรับเสียงอะไรไม่ได้
ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ผิวขาว ผมสีทอง ตาสีฟ้า ค่อยๆ ก้าวขาลงมาจากบันไดบ้าน จ้องฉันด้วยสีหน้าเป็มิตร ยิ้มแฉ่งประหนึ่งรักใคร่กับฉันดั่งพี่น้องท้องเดียวกัน
อย่าบอกนะ ว่าหนุ่มลูกครึ่งที่ฉันรับพนันอ่อยเมื่อคืน คือ ’พี่ชาย‘ ในนามของฉันเอง!!!
กรี้ดดดดดดด…ทะ ทำไม ตาหมอนั่นถึงมาโผล่ในบ้านฉันล่ะะะ
“อะแฮ่ม ใล่ะสิ ยืนตาค้างเลยลูกพ่อ“
พ่อเดินเข้ามาโอบไหล่เรียกสติ ฉันรีบหันหน้าหนี ก้มหน้าลงพื้น เม้มริมฝีปากแน่น มือที่ถือจานข้าวสั่นจนแทบประคองอาการไม่ไหว
”มาๆ เด็กๆ มานั่งเถอะลูก เดี๋ยวน้าทำต่อเอง“
น้าลิลก้มเก็บทัพพีแล้วรับจานข้าวจากมือฉันไป พ่อดันหลังให้ฉันไปนั่งที่โต๊ะทานข้าว โดยมีตาพี่ชายนั่นเดินตามมานั่งตรงข้ามกับฉัน
ไม่ผิดตัวแน่ !!
ทั้งชื่อ ทั้งเสียง ทั้งกลิ่นน้ำหอมที่โชยมาแตะจมูก แถมไอ้หัวทอง ตาฟ้านี่ ระแวกนี้ไม่มีใครแล้ว
“..พรีม พรีม น้องพรีม” เสียงน้าลิลเรียกดังหลายครั้ง ฉันสะดุ้งตัวโยน หันมองหน้าน้าลิล แล้วยิ้มแหยๆ ใส่
“ห้ะ คะ …นะ น้าลิล??”
“คิดอะไรอยู่ลูก เห็นนั่งนิ่งเชียว” น้าลิลถาม
“ฮ่าๆๆ สงสัยยังช็อคที่จู่ๆ ก็มีพี่ชายหรอลูก” พ่อพูดแซว แล้วหัวเราะลั่นบ้าน
“เอ่อ แหะๆ” ฉันหยิบช้อนกลางด้วยมือสั่นๆ เพื่อตักน้ำแกงส้มตรงหน้า
กึกๆๆๆๆ
’แม่งเอ้ย น้ำแกงกระฉอกหกหมดช้อนแล้ว หยุดสั่นสิวะ ไอ้มือบ้า‘
”เดี๋ยว ‘พี่’ ช่วยตักนะครับ สั่นจนน้ำแกงหกหมดแล้ว“
”อึก มะ ไม่ปะ…“
เขาแย่งช้อนกลางจากมือฉัน แล้วตักน้ำแกงลาดบนข้าวให้
พ่อกับน้าลิลมองตามแล้วยิ้มใส่ ฉันประหม่าจนกระเดือกข้าวไม่ลง เอาแต่ก้มหน้าก้มตามองจานข้าว ตักเคี้ยวคำสองคำแล้วลุกทันที
“พะ พรีม อิ่มแล้ว ขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะ”
“หืม พึ่งมาถึงเอง อยู่คุยกันก่อนสิลูก ทำความรู้จักกับพี่สักหน่อย” พ่อบอก
“เอ่อ คะ คือ พรีมอ่านหนังสือค้างไว้ เดี๋ยวลืมเนื้อหาจ้ะพ่อ”
“เมื่อคืนก็อ่านไปแล้ว พักสมองบ้างเถอะลูก” น้าลิลเสริม
“แหะๆ ไม่เป็ไรค่ะ…”
“น้องพรีมขยัน ‘อ่านหนังสือ’ จังเลยครับ”
“คะ? ” ฉันหันไปตามเสียงบุคคลแปลกหน้า ขำอมยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วยกนิ้วโป้งทั้งสองข้างให้ฉัน
อะไรของตาหมอนี่ยะ อย่ามาแสดงพิรุธใส่ฉันสิ…
“อ้อ พ่อกำลังวางแผนว่าจะไปเที่ยวนะ ลูกๆ จะได้สนิทกันมากขึ้นน่ะ แล้วก็จะได้ใช้เวลาครอบครัวด้วย”
“ทะ เที่ยวหรอ เมื่อไรจ้ะพ่อ”
“รอหนูปิดเทอมก่อน จะได้โฟกัสที่การสอบ อีกเดือนนึงไม่ใช่หรอ”
“อ่า ใช่จ้ะ แล้วจะไปที่ไหนกัน”
“น้าคิดว่าจะไปเที่ยวแถวภาคใต้น่ะ มีเกาะเปิดใหม่ น้าดูในทีวีสวยมากเลย น้องพรีมกับพี่เจต้องชอบแน่ๆ”
“เอ่อ….”
“ดีเลยครับ … ผมไม่ได้เที่ยวแหล่งธรรมชาติในไทยนานแล้ว แล้วก็…จะได้ทำความรู้จักกับน้องสาวมากขึ้นด้วย“
อึก ใครอยากรู้จักกับนายไม่ทราบ เห็นยิ้มแปลกๆ นั่นก็ขนลุกแล้วค่าาา
”กะ ก็ได้ค่ะ“ ฉันตอบอย่างปฏิเสธไม่ได้
”ให้ลูกไปพักเถอะคุณ … ว่างๆ เราค่อยมาคุยกัน เนอะ น้องพรีม“
น้าลิลพูด แล้วลุกเก็บจานตาม
”งั้นพรีมขอตัวนะคะ”
636
