เช้าวันรุ่งขึ้น...
ลุงชัยตื่นขึ้นมาตามปกติ ก่อนจะขับรถพาหลานสาวไปส่งที่มหาลัย เหตุผลที่ต้องเป็นอย่างนี้ก็เพราะพ่อกับแม่ของมะปรางไม่ยอมจ่ายเงินค่าหอให้ เพราะทั้งคู่รู้ดีว่าถ้าเป็นเช่นนั้นหญิงสาวจะเตลิดเปิดเปิงขนาดไหน กิจวัตรประจำวันของทุกเช้าเลยจะเป็นเช่นนี้เสมอ
เมื่อป้าเหมียวกลับมาจากที่ทำงาน เธอก็เข้าห้องนอนและหลับสนิท ส่วนลุงชัยจะมีหน้าที่คอยรับคอยส่งหลานสาวก่อนไปทำงาน
“วันนี้คุณลุงไม่ต้องมารับหนูนะคะ เดี๋ยวหนูจะให้เพื่อนมาส่ง”
“ทำรายงานอีกแล้วหรอ”
“ค่ะ แล้วก็อ่านหนังสือสอบด้วย เพราะช่วงนี้ใกล้จะสอบแล้ว”
“อ๋อ...ตั้งใจซะล่ะ”
“ค่ะ หนูไปก่อนนะคะ”
เมื่อมะปรางลงจากรถ คุณลุงก็ถอนหายใจ
เพราะเขารู้ว่าหญิงสาวไม่ได้ทำงานงานกลุ่มหรืออ่านหนังสือสอบอย่างที่บอกไว้ ตกดึกเกือบทุกวันหลังจากที่มะปรางโทรมา ลุงชัยจะได้กลิ่นเหล้าติดเสื้อของเธออยู่เสมอ ชายวัยกลางคนมองตามบั้นท้ายกับกระโปรงสั้นๆ วิ่งหายเข้าไปในตึก ก่อนจะเคลื่อนรถออกไปทำงาน...
17:30 น.
“คุณจะทำอะไรน่ะ”
เหมียวดิ้นตัวไปมา
“เราไม่ได้มีอะไรกันมานานแล้วนะ”
ลุงชัยพูดด้วยเสียงหื่นกระหาย
“ทำตัวเป็นหนุ่มๆ ไปได้ เดี๋ยวฉันก็ไปทำงานสายหรอก เจ้านายยิ่งดุๆ อยู่”
“แป๊บเดียวนะเหมียว”
“ไม่เอา”
ภรรยาสะบัดแขนที่โอบหุ้มตัวของสามีออก ก่อนจะเดินไปที่รถอย่างเร่งรีบและขับออกไปทำงานทันที ทิ้งไว้ให้ลุงชัยยืนเป้าตุงอยู่ในบ้านด้วยใบหน้าเคร่งเครียด เขาไม่อยากใช้มือช่วยตัวเองอีกต่อไปแล้ว ชายวัยกลางคนหายใจฟึดฟัด ก่อนจะเดินขึ้นไปที่ห้องของมะปราง และกระทำบางอย่างที่ใครคาดไม่ถึง...