ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

หลังจากทั้งคู่กลับเข้ามาในเมืองก็เป็นเวลาเที่ยงเสียแล้ว เมื่อผ่านประตูมาทั้งสองเลิกใช้ซาเล้งแล้วเปลี่ยนมาเดินแทนแต่เป็นการเดินด้วยความเร็วสูงเพื่อหลีกเลี่ยงเอฟซีของเขามาไล่กุดหัว ท้ายที่สุดเขาก็เข้ามาในร้านอาหารเขามองไปยังที่มุมภายในร้านมุมเดิมที่เคยนั่งรับประทานกับแฮค ทั้งคู่นั่งลงสั่งอาหารทันที ส่วนเจ้ากะปิก็ลงมาอยู่บนโต๊ะทรินิตี้นั่งมองรายการอาหารอยู่แว็บเดียวก็มีสีหน้าซีดลง"เอ่อ........"น้ำที่สังเกตุเห็นได้จากใบหน้าของเขาก็รีบพูดออกไปว่า"อย่าบอกนะคะว่ายังไม่ได้ทำภารกิจคูปองอาหารผู้เล่นมือใหม่""หา !" เขาทำหน้ามึนแบบหมาหน้างงทำนองนั้น"เป็นเควสส่งอาหารให้ NPC ในเมืองพอทำเสร็จก็จะได้คูปองซื้ออาหารระดับต่ำราคา 1 เหรียญทองแดงสามารถใช้ได้จนกว่าจะเลเวล 30 ค่ะ" น้ำอธิบายปกป้อง(ทรินิตี้)ที่กำลังทำหน้ามึนเมื่อได้ยินดังนี้เขาก็เข้าใจทันที "อ๋ออย่างงี้นี่เอง ว่าแต่ทำไมเพื่อนของผมมันไม่บอกผมบ้างเนี่ย" เขากล่าวถึงแฮคเพื่อนตัวดีของเขาซึ่งอันที่จริงแล้วเป็นแฮคไม่ได้ใส่ใจต่างหาก เพราะเป็นเควสที่เสียเวลาพอสมควรและด้วยความเทพทรูของแฮคก็เลยไม่ได้อะไรมากกับเควสนี้"เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน วันนี้น้ำได้ปกป้องมาทำให้น้ำหายเศร้ามื้อนี้น้ำเลี้ยงเอง" น้ำพูดด้วยรอยยิ้มที่จริงใจ"มันจะดีมาก ๆ เอ้ย ! จะดีเหรอครับ"เขาตอบกลับด้วยหลุดสิ่งที่คิดในออกมาทำให้น้ำหัวเราะออกมาทันที"น้ำก็คิดว่ามันจะดีมาก ๆ ค่ะ จริงไหมกะปิ" กะปิที่สงบเป็นก้อนกลมบนโต๊ะพลันอ้าปากร้องออกมาตอบรับ"กาปี้....""งั้นไม่เกรงใจแล้วนะครับ" สุดท้ายทั้งสองคนก็กินข้าวด้วยกันพร้อมกับกะปิอีกหนึ่งตนที่หาวอยู่เรื่อยเพราะตนไม่ได้หิวภายใต้ความเงียบสงบที่ไม่มีเอฟซีคอยกวนเพราะว่าภายในร้านอาหารของเมืองเริ่มต้นถูกปกป้องโดยระบบไม่มีให้มีการโจมตีกัน ทรินิตี้แม้จะนั่งกินข้าวแต่ก็ลอบสังเกตุคนในร้านว่าใครมีปฏิกิริยาผิดปกติหรือไม่ ทว่าการกินข้าวของเขาทั้งสองคนก็ผ่านไปด้วยดี"เดี๋ยวจะถึงเวลาที่จะออกไปพบปะเอฟซีของผมแล้วนะครับ ถ้าผมวิ่งออกจากเมืองไปช่วยส่งข่าวมาให้ผมด้วยนะหากว่าจำได้หมดแล้ว" ทรินิตี้พูดติดตลก"ค่า จะรอดูเอฟซีนะคะ" น้ำยิ้มออกมาอย่างน่ารักหลังจากนั้นเขาก็เดินออกจากร้านอาหารโดยไม่หลบซ่อนอีกต่อไปมุ่งสู่ประตูเมืองทิศใต้โดยมีน้ำเดินตามอยู่ข้างหลังห่าง ๆในระหว่างทางนั้นเองโดยที่ยังไม่ถึงประตูเมืองทิศใต้ เขาก็พบกับเอฟซีของเขายืนอยู่ราวกับว่าต้องการมารอกระทืบเขา"เห้ย ใช่มันป่าววะ" ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ที่มุมของถนนระหว่างทางไปประตูเมืองทิศใต้"ไม่แน่ใจหวะ แต่รู้สึกว่าชุดจะเหมือนนะ แต่อันนี้มันหน้าเป็นหมาปลั๊กนี่สิ" ชายอีกคนพูดด้วยความไม่แน่ใจ"หืม ที่บนหัวมันใช่สไลม์ปะ" เขาสังเกตุเห็นเจ้ากะปิ"ข้าว่าใช่ ต้องจัดการมันหละ"ทรินิตี้ที่เดินอยู่ซึ่งเหลือบมองทั้งสองคนอยู่นานแล้วเมื่อได้ยินเสียงสุดท้ายเขาออกตัววิ่งทันที"อย่าหนีนะไอเวร เอาสไลม์มาให้ข้าเดี๋ยวนี้" ทั้งสองคน วิ่งไล่กวดโดยมีน้่ำที่แอบยืนหัวเราะอยู่ข้างหลัง"โอ๊ยตายแล้ว จะขอลายเซนต์ก็ขอกันดี ๆ ไม่เห็นต้องวิ่งไล่แบบนี้เลย" เขาวิ่งตาเหลือกตรงไปยังประตูเมืองทิศใต้ทันใดนั้นเหมือนความปรารถนาของเขาที่อยากจะพบกับบรรดาโจทก์ของเขา เหล่าผู้เล่นในวันนั้นต่างยืนอยู่บริเวณประตูเมืองทิศใต้อยู่พอดี"เยี่ยมไปเล๊ยยยยย"เขาพูดประชดกับตัวเอง โดยที่ยังวิ่งด้วยความเร็วสูงอยู่"หยุดนะเว๊ย บิดาเอ๊งเป็นนักวิ่งเหรียญทองเหรอไงฟะ" เหล่าผู้เล่นเกือบยี่สิบคนวิ่งไล่กวดทรินิตี้ต่อไป"ไอพวกติดเกม นี่จะตามเอฟซีข้าไปทุกวันเลยเหรอไง" เขาพูดโดยไม่ดูตัวเองที่ก็เล่นเกมอยู่เหมือนกัน ด้วยความเร็วที่มีมากของเขา เขาก็วิ่งออกนอกประตูเมืองแล้วเรียกซาเล้งมาปั่นหนีไปโดยที่ทุกการกระทำล้วนอยู่ในสายตาของน้ำสิ้น"เอฟซีเยอะ จริง ๆ ด้วย" น้ำยืนหัวเราะมองทรินิตี้ที่ออกจากเมืองไปผู้เล่นได้รับข้อความจาก ฮีลเธอคนเดียวรายละเอียด : กลับมาได้แล้วค่ะ เขาไปกันหมดแล้ว น้ำจำได้หมดแล้วด้วย รออยู่ที่หน้าประตูเมืองนะคะทรินิตี้เมื่อเห็นข้อความก็เดินทางกลับจากทุ่งหญ้าสไลม์ไปที่หน้าประตูเมืองทิศใต้ทันที และพบกับนักบวชชุดขาวยืนรออยู่หน้าประตูเมือง"เอ่อ ไม่รอนานนะครับ""ไม่นานค่ะ เหนื่อยไหม.....กะปิ" ทรินิตี้เมื่อได้ยินก็ยิ้มเจื่อน ๆ และคิดในใจว่าทำไมไม่ถามเขาหนอ"กาปี้ ....." มันกระโดดขึ้นเล็กน้อยอยู่บนหัวของทรินิตี้"น่ารักจังเลย แล้วปกป้องเหนื่อยไหมค่ะ" เขายิ้มขึ้นมานิดหนึ่ง"ไม่เหนื่อยเลยครับ ซาเล้งสองแรงม้าเอ้ยสองแรงขาค่อนข้างไวครับ" เขาเกาหัวเล็กน้อย"งั้นเราไปหาสมาชิกล่าบอสกันเถอะค่ะ""ที่ไหนเหรอครับ" เขาถามด้วยความสงสัยเพราะตั้งแต่เล่นมาเขายังไม่ได้ออกล่ามอนสเตอร์เป็นทีมเลย"บริเวณหลังธนาคารที่เป็นบอร์ดประกาศเควสค่ะ"หลังจากนั้นทั้งสองคนกับหนึ่งสไลม์ก็เดินเข้าไปในเมืองโดยที่เขาก็ค่อนข้างหลบ ๆ ผู้เล่นเพื่อจะได้ไม่ต้องวิ่งอีกในที่สุดเขาก็เดินมาถึงบริเวณลานกว้างตรงกลางเป็นบอร์ดประกาสเควสเป็นป้ายไม้ขนาดใหญ่มีกระดาษเควสจำนวนมากปักไว้ ผู้เล่นจำนวนมากมารับเควสที่นี่และยืนประกาศรับสมาชิกไปทำเควสอยู่อย่างหนาแน่นตีรี่ทัก(มอนสเตอร์เชอร์รี่)หาแฟนจ้าประกาศตามหาผัวหนีมาเล่นเกมไม่ทำการบ้าน !ตี้บอสคิงคองฟามเควส...... และอีกจำนวนมากที่กำลังประกาศอยู่เขาแอบมองน้ำอยู่ห่าง ๆ ในขณะที่น้ำได้ประกาศหาสมาชิกอยู่ข้อความประกาศลอยอยู่เหนือหัวน้ำที่กำลังยืนอยู่บริเวณหนึ่งของลานกว้างดังกล่าวหา"หาแทงค์กับดาเมจตี้เควสป่าหมาป่าสามหางค่ะ"สักพักหนึ่งก็มีผู้ชายตัวใหญ่แบกขวานขนาดเท่าตัวเขาเดินเข้ามา"น้องสาวสนใจเป็นแฟนพี่ไหม เดี๋ยวพี่พาเวลเอง""มากับแฟนค่ะ" น้ำรีบบอกปัดไปเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องยุ่งยาก"เชอะหาคนอื่นก็ได้่" ชายคนนั้นเดินสะบัดตูดออกไปน้ำยืนไปสักพักหนึ่งก็มีผู้เล่นผู้ชายซึ่งส่วนมากจะมาม่อมากกว่าจะมาเข้าปาร์ตี้เขา ทรินิตี้ที่ยืนมองห่าง ๆ ตัดสินใจมายืนข้าง ๆ"มายืนตรงนี้เดี๋ยวก็ถูกเห็นเข้าหรอกค่ะ" น้ำพูดถึงทรินิตี้ที่อยู่ข้าง ๆ"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวค่อยปั่นซาเล้งหนี ปล่อยให้น้ำยืนให้ผู้ชายมาม่อผมว่ามันแย่เกินไป" น้ำที่ได้ยินก็ยิ้มขึ้นเล็กน้อยทันใดนั้นเองก็มีผู้หญิงคนหนึ่งสวมเกราะทั้งตัวขนาดใหญ่สีแดงเดินเข้ามาหาน้ำที่ยืนอยู่ หน้าตาจัดว่าสวยออกแนวไปทางฝรั่งแต่กลับมีผมและตาสีดำด้วยแววตาที่คมซ่อนความซุกซนเล็กน้อย"ต้องการแทงค์เหรอคะ" เสียงใส ๆ ซ่อนความขี้เล่นเล็กน้อยดังขึ้น ทรินิตี้รีบหันมามองเพราะรู้สึกคุ้นเสียงนี้ แต่ก็นึกไม่ออกว่าเป็นใคร"ใช่แล้วค่ะ ใส่ชุดเกราะหนาอย่างนี้อาชีพอัศวินใช่ไหมคะ" น้ำตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม"ใช่แล้วค่ะ ว่าแต่ปาร์ตี้มีกี่คนแล้วคะ" สาวผู้มาใหม่สงสัยเล็กน้อย"มีอยู่สองคนค่ะ ผู้ชายข้าง ๆ ฉันเอง" สาวผู้มาใหม่หันไปมองทรินิตี้แล้วลอบกวาดตาดูเขาก็สีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย"เอ่อ..... เผ่าปั๊กเหรอ ชุดนั่นคงจะใกล้ได้ซ่อมหละนะ" เธอเอียงคอเล็กน้อย"เอ่อสวัสดีครับ เป็นคนค่อนข้างประหยัดครับ แหะ แหะ" เขายิ้มเขินเล็กน้อย"ถ้าอย่างนั้นก็ขอเข้าร่วมตี้ด้วยนะคะ ฉันชื่อเคทค่ะ เรียกว่าเคทเฉย ๆ ก็ได้" สาวผู้มาใหม่แนะนำตัวพร้อมส่งคำขอเข้าร่วมปาร์ตี้คำขอเข้าร่วมปาร์ตี้จากผู้เล่น แทงค์เถื่อน อนุญาตหรือไม่ทรินิตี้รีบกดยืนยันในตอนนั้น"ชื่อน้ำค่ะ เรียกสั้น ๆ ว่าน้ำค่ะ""ชื่อปกป้องครับ จะเรียกป้องเฉย ๆ ก็ได้นะครับ""ถ้าอย่างนั้นเป็นพรุ่งนี้เช้าหกโมงนะคะ ฉันจะไปรอที่ประตูเมืองทิศใต้ค่ะ"หลังจากนั้นทั้งสามคนก็แลกชื่อกันแล้วเคทสาวผู้มาใหม่ก็ขอแยกตัวกลับไปก่อน"น้ำจะไปทำอะไรต่อไหมครับ""น้ำไม่ได้วางแผนว่าจะทำอะไรต่อค่ะ แล้วปกป้องหละคะ""ผมก็ไม่ได้วางแผนไว้ว่าจะทำอะไรต่อเหมือนกันครับ""ถ้าอย่างนั้นเราหาสมาชิกเพิ่มดีกว่าค่ะ เควสล่าบอสนี้ถ้าทำเป็นกลุ่มมันจะเรียกลูกน้องออกมาช่วยอยู่เหมือนกัน"น้ำพูดแนะนำเพราะว่าเคยผ่านเควสมาก่อน"เข้าใจแล้วครับ งั้นเรายืนรอกันต่อเถอะ"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 20 Run !

นิยายแนะนำ

ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 20 Run !

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้