[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

“ที่ผมเรียกทุกคนมาในครั้งนี้..”

การประชุมเริ่มขึ้นอย่างเร่งรีบโดยมีผู้พันเจมส์เป็นหัวหน้าการประชุม  แอชเชอร์ไม่จำเป็นต้องรอให้ผู้พันเจมส์ประกาศเรื่องที่พวกเขาจะต้องประชุมกันก็สามารถรู้สิ่งที่ผู้พันเจมส์จะพูดออกมาได้

“เป็นเพราะว่าคนในหน่วยสำรวจที่เราจัดตั้งขึ้นใหม่ในเมื่อเช้าหายไปอีกแล้ว เขาหายไปโดยที่ไม่มีใครรับรู้ได้ทั้งที่ทุกๆคนภายในหน่วยรายงานว่าพวกเขาเดินเกาะกลุ่มกันและคอยระวังหลังให้กันตลอดเวลา”

จากจำนวนหน่วยที่เกิดความเสียหายขึ้นในการสำรวจครั้งนี้ มีเพียง 1 คนเท่านั้นที่หายไป จากทั้งหมด 10 คนที่ร่วมเดินทางไปทิศเดียวกัน แอชเชอร์อยากออกไปสำรวจจุดที่คนหายไปในตอนนี้มาก เพียงแต่ว่าชุดเกราะของเขากำลังซ่อมแซมข้อต่อ หากเดินทางจะต้องใช้ชุดเกราะอื่นแทนจึงไม่คิดทำแล้วนั่งประชุมต่อไป

“นี่เป็นภาพร่องรอยทั้งหมดที่หน่วยสำรวจคาดว่าเพื่อนของพวกเขาจะหายไปในตำแหน่งนี้”

ภาพถ่ายและวิดีโอความคมชัดสูงเปิดให้ทุกๆคนภายในห้องประชุมได้มองจ้อง ไม่เพียงแค่นั้นมันยังเป็นภาพที่ส่งให้กับหน่วยสืบสวนได้แกะรอยหาความผิดปกติ แอชเชอร์ที่ได้มองดูรอยเท้าทั้ง 10 จู่ๆก็มีรอยเท้าหนึ่งหายไปอย่างปริศนาจึงย่นคิ้วเพราะเขาก็ไม่เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนเช่นกัน

ในชีวิตก่อนเขาเป็นเพียงแค่พลทหารสวมใส่ชุดเกราะระดับต่ำออกไปสู้ในสนามรบ ไม่มีโอกาสได้นั่งฟังแผนการแบบนี้ ไม่เคยเห็นหลักฐาน สิ่งต่างๆที่เขาเห็นล้วนมาจากประสบการณ์แนวหน้าที่ถูกส่งไป เขารู้เพียงแค่ว่าเขต F47 ถูกมอนสเตอร์แมงมุมโจมตี ซึ่งพวกมันซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน มีความเชี่ยวชาญเป็นอย่างมากในการขุดดินจนตัวตุ่นต้องยอมยกมือให้

“จากสิ่งที่เห็น หน่วยสำรวจไม่สามารถตรวจสอบหาความผิดปกติใดๆได้เลย พลังงานตกค้างรอบๆรอยเท้าไม่มี ร่องรอยการขุดดินก็เช่นกัน พื้นดินบริเวณนั้นไม่มีรอยขุดเลยสักนิด”

ทุกคนภายในห้องประชุมเริ่มคิดหนัก หากมีคนยังหายไปโดยไม่สามารถตรวจสอบอะไรได้แบบนี้ พวกเขาจะเป็นรายต่อไปที่ต้องหาย ตอนนี้พวกเขารู้สึกกังวลมากเพราะมันผ่านมานานแล้ว หากมอนสเตอร์กลุ่มที่หายไปกำลังวางไข่คงจะสร้างกองทัพขนาดใหญ่ขึ้นมาพร้อมแล้วแน่นอน

ในระหว่างที่ทุกคนกำลังคิดหาแผนการที่จะทำเพื่อรับมือกับการหายตัวไปอย่างปริศนา เพื่อไม่ให้ชีวิตของทหารต้องเสียเปล่า แอชเชอร์ยกมือเสนอความคิดพร้อมกับส่งข้อมูลที่เขาได้สำรวจในวันนี้ให้กับทุกๆคน โดยให้น็อตที่ควบคุมระบบส่งเอกสารที่จัดทำขึ้นให้ทุกๆคนได้อ่าน มันเป็นข้อมูลที่เขาออกสำรวจในวันนี้ 

การประชุมในครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อหาแผนรับมือการหายไปของหน่วยสำรวจครั้งใหม่ เขาจึงอยากจะตัดตัวเลือกการขึ้นไปสำรวจพื้นดินด้านบนเขต F47 ทิ้ง เพื่อที่จะได้โฟกัสไปที่การสำรวจใต้ดินแทน ด้านบนเขาขึ้นไปแล้วและได้ตรวจหาสัญญาณขอความช่วยเหลือทั้งหมด ปรากฎว่ามันเป็นของที่ทิ้งเอาไว้หลายปีก่อนทั้งนั้น ไม่มีหน่วยสำรวจที่หายไปเมื่อไม่นานมานี้เลยสักคน

“ทุกคนครับ วันนี้ผมได้ลองออกไปสำรวจด้วยชุดเกราะมาร์คเอท จนกระทั่งสามารถขึ้นไปสู่ด้านบนเขต F47 ได้”

แอชเชอร์เล่าเรื่องการเดินทางพลางเปิดภาพที่จัดเรียงมาอย่างดีให้ทุกๆคนได้มองและได้ฟัง ภายใต้การบรรยายของแอชเชอร์ทุกคนที่เห็นรูปภาพต่างแสดงความตื่นเต้นและดีใจออกมา เนื่องจากว่าสิ่งที่แอชเชอร์กำลังแสดงให้พวกเขาดู มันเป็นความก้าวหน้าในการสำรวจที่พวกเขาต้องการและเป็นข้อมูลแรกที่ได้รับตลอดระยะเวลาที่สร้างหน่วยสำรวจขึ้นมา 

ทุกครั้งที่สำรวจจะมีคนตายและไร้ข้อมูลใดๆ ครั้งนี้แอชเชอร์กลับนำข้อมูลที่ไม่เคยค้นพบมาแสดงให้เห็น  แม้จะไม่เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของทหารมากนัก แต่มันก็ทำให้ทุกคนในห้องประชุมมีความก้าวหน้าในการสำรวจเพราะสามารถโฟกัสการค้นหามอนสเตอร์ได้แคบกว่าเดิม

“จากสิ่งที่ทุกๆคนเห็นจะพบว่าตำแหน่งที่ผมเดินทางไป เต็มไปด้วยมอนสเตอร์ ไม่เพียงเท่านั้นผมยังสามารถใช้งานเครื่องส่งสัญญาณได้อีกด้วย จึงหมายความว่าด้านบนเขต F47 ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเขต F47 ที่มอนสเตอร์หายตัวไปเลยสักนิด ไม่เพียงเท่านั้นสัญญาณขอความช่วยเหลือที่ผมตรวจจับได้ก็ล้วนเป็นของอุปกรณ์รุ่นเก่า เป็นรุ่นแรกๆเมื่อหลายปีก่อน ไม่มีอุปกรณ์ไหนที่เป็นของหน่วยสำรวจเลย”

ทุกคนเริ่มเท้าคางคิด ตอนนี้สิ่งที่คาดการณ์เอาไว้ของหลายคนถูกตัดทิ้งไป เดิมทีพวกเขาคิดว่ามอนสเตอร์ที่หายไปอาจจะขึ้นไปอยู่เหนือเขต F47 รอดักโจมตีอยู่ในตำแหน่งนั้น แต่หน่วยสำรวจกลับไม่สามารถไปถึง จึงคิดมาตลอดว่าด้านบนจะต้องมีมอนสเตอร์อยู่อย่างแน่นอน แต่วันนี้สิ่งที่พวกเขาคาดการณ์เอาไว้กลับถูกตัดทิ้งแล้วหันมาโฟกัสยังเขต F47 อย่างเดียว

“แล้ว ร้อยตรี นายใช้วิธีไหนในการสำรวจ”

แอชเชอร์ได้ยินคำถามจากผู้พันเจมส์ เขากลับทำหน้านิ่งตอบไปตามสิ่งที่ตัวเองคิดเอาไว้

“ผมไม่สามารถบอกวิธีการสำรวจของผมได้ เพียงแต่ว่า 90 % ของวิธีการเหมือนของหน่วยสำรวจ”

“แล้วนายทำงานช่วงไหน”

“ผมไม่สามารถตอบได้ เนื่องจากผมได้รับภารกิจพิเศษจากหน่วยพิเศษสเปเชียลโฮลให้ทำงานนี้ หากอยากรู้วิธีการแนะนำให้ติดต่อผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 โดยตรงครับ แต่ผมจะหาข้อมูลต่อไปด้วยวิธีนี้”

แอชเชอร์ไม่ยอมบอกวิธีการทำงานของเขา ก็เนื่องมาจากว่าเขาอยากให้ตัวเองมีไพ่ในมือสักใบ หากเขาบอกคนเหล่านี้ไปว่าเขาใช้วิธีไหนในการสำรวจ  อาจจะถูกย้ายไปที่อื่นก็ได้เพราะจะมีคนมาทำหน้าที่แทน เวลาการทำงานเขาก็ปกปิดไปเช่นกัน สาเหตุก็เพราะว่าเขาไม่สามารถตอบเวลาทำงานของตัวเองได้ เนื่องจากเขาคิดจะเดินทางช่วงไหนเขาก็ไป ที่ต้องทำแบบนี้เพื่อให้เหล่าคนที่จับตาดูหาทางจัดการเขาได้ยากมากยิ่งขึ้น

“นายจะบอกว่าให้พวกเราพักการค้นหาเอาไว้ก่อน แล้วรอนายนำข้อมูลกลับมาใช่ไหม”

“ทั้งใช่และไม่ใช่ การลงมือของผมอยากให้ผู้พันเจมส์คิดว่าเป็นการทำภากิจเสริม ผมไม่มีแบบแผนในการทำงาน”

“ถ้าอย่างนั้น เราจะยังคงจัดตั้งหน่วยสำรวจเช่นเดิม เพียงแต่จะใช้วิธีที่รัดกุมมากยิ่งขึ้น ส่วนร้อยตรีแอชเชอร์ เราหวังว่าคุณจะได้ข้อมูลอื่นในเร็วๆนี้”

“ขอบคุณครับ”

เป็นอย่างที่แอชเชอร์ต้องการ เขาไม่ได้อยากจะแบกรับทุกๆอย่างเอาไว้เพียงคนเดียวเท่านั้น หากเขาโดดเด่นเกินไปสามารถทำงานคนเดียวสืบหาการหายไปของมอนสเตอร์ ถึงมันจะทำให้เขามีโอกาสเข้าหน่วยพิเศษดาวมฤตยูมากยิ่งขึ้นก็ตามจากผลงานที่ทำ แต่คะแนนของเขายังคงน้อยไม่สามารถสู้อันดับ 1 ในการเป็นตัวสำรองในตอนนี้ได้ สิ่งที่จะเกิดกับความโดดเด่นเกินไปของเขาคือ ศัตรูจะรู้ความแข็งแกร่งเร็วเกินกว่าที่เขาต้องการให้พวกมันเห็น

การประชุมจบลงโดยที่หน่วยสำรวจได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบการสำรวจใหม่ สำหรับแอชเชอร์เขายังคงทำงานเช่นเดิมคือออกสำรวจว่าจุดไหนสามารถนำเขาลงสู่ใต้ดินได้ ตอนนี้ทหารรู้แล้วว่ามอนสเตอร์อาจจะอยู่ใต้ดิน การสำรวจจึงน่าจะมุ่งเน้นหาทางลงไปเช่นเดียวกันกับแอชเชอร์

“ร้อยตรี จะออกไปทำภารกิจแล้วอย่างนั้นเหรอครับ” แอชเชอร์ที่เดินกลับเข้ามาในตึกวิศวกร ทำเอาน็อตตกใจตื่นเพราะเขายังเปลี่ยนข้อต่อชุดเกราะไม่เสร็จ

“ไม่ครับ ผมเข้ามาเก็บกระเป๋า ตั้งแต่มายังค่ายผมยังไม่ได้นำมันไปเก็บที่ห้อง”

“อ๋อ ครับ”

“ส่วนชุดเกราะเร่งมือหน่อยนะครับ ผมทำงานไม่เป็นเวลา อยากจะทำตอนไหนผมก็จะทำ”

“ครับ ผมจะเร่งมือให้ ว่าแต่ร้อยตรีครับ จะเป็นอะไรไหมหากว่าผมจะใช้ข้อต่อของชุดเกราะโจมตีหนัก”

“ได้ครับ ใส่เข้าไปเลย ผมมีวิธีใช้งานมัน”

แอชเชอร์เดินไปยังห้องพักของเขา ปล่อยให้น็อตซ่อมชุดเกราะต่อไป โดยข้อต่อที่น็อตเสนอให้ คงเป็นข้อต่อที่ถูกออกแบบมาสำหรับชุดเกราะที่ทำงานหนักในเรื่องการยกอาวุธขนาดใหญ่ การแนะนำแบบนี้คงเป็นเพราะว่าเขานำชุดเกราะไปใช้งานกับขวานจนข้อต่อพังเสียหาย

—------------

“เป้าหมายกลับเข้าไปในห้องพักแล้ว”

“จับตามองต่อไป เขาอาจจะออกไปทำภารกิจในช่วงเวลาใกล้เคียงกับเมื่อเช้านี้”

เหล่าคนที่จับตามองแอชเชอร์ยังคงทำงานต่อไปโดยการสลับหน้าที่ดูกล้องระหว่างกลางวันและกลางคืน 

—------------

“ดูข้อมูลเหล่านี้สิ ลูกทีมของนายทำได้ไม่แย่เลยใช่ไหม”

ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 เดินเข้าไปในห้องพักของทหารคนหนึ่งที่กำลังยกดัมเบลในช่วงกลางดึก พร้อมกับมอบเอกสารรายงานที่ส่งมาจากค่ายทหารเขต F47 ให้ชายที่ยกดัมเบลได้อ่าน

“น่าสนใจ แล้วเขาใช้วิธีไหนกันล่ะในการสำรวจ”

“ไม่มีวิธีพิเศษใดๆทั้งสิ้น แต่เขากำลังโยนงานหนักมาให้ฉัน เพื่อสร้างวิธีพิเศษขึ้นมา”

“ไม่มีวิธีพิเศษ จะบอกว่าเขาสำรวจโดยไม่พบเจออันตรายอะไรเลยอย่างนั้นเหรอ”

“ใช่ เขาไม่เจอเหตุการณ์อะไรเลย ไม่ว่าจะลองโจมตีพื้นที่ที่หน่วยสำรวจหายไปแล้วก็ตาม กลับไม่มีอะไรปรากฎออกมาพาร่างเขาไป”

“ขอข้อมูลหน่อย”

หัวหน้าหน่วยพิเศษสเปเชียลโฮลมองจ้องเอกสารภายในมือ พลางฉีกยิ้มกว้าง ดูเหมือนว่าการสำรวจที่แอชเชอร์ทำจะมีความโชคดีอยู่มาก แต่ความโชคดีกลับมีบางอย่างน่าสงสัยหลายจุด ยกตัวอย่างเช่นชุดเกราะที่ถอดฟังก์ชันหลายอย่างออกไป กลับทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ ยกตัวอย่างเช่นเดินทางขึ้นไปบนเขต F47 

ระยะห่างยอดเขาและรูบนเพดานมีมากพอสมควร หากใช้ไอพ่นที่เท้าก็พอจะไปถึง กลับกันแอชเชอร์กลับนำไอพ่นออกจากชุดเกราะ แล้วข้อต่อชุดเกราะที่พังเสียหายไปหลายส่วนอีก มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสวมใส่ชุดเกราะนี้แล้วนำกลับมายังฐานอย่างปลอดภัย แม้จะไม่มีมอนสเตอร์โจมตีก็ตามที ด้วยข้อต่อที่พังเสียหายบางส่วนนี้จะทำให้ชุดเกราะในส่วนที่ข้อต่อพังเสียหายใช้งานไม่ได้ เขากลับเดินเข้ามาในค่ายทหารได้อย่างหน้าตาเฉย

“เขาไม่ได้ผ่านการทดลองอะไรกับร่างกายมาใช่ไหม”

“ไม่เลย เขาเป็นมนุษย์ปกติเหมือนกันกับเรา เพียงแต่เขามักบอกกับวิศวกรเสมอ ว่าเขามีวิธีใช้งานมัน”

“น่าสนใจจริงๆ”

“งั้นนายก็เตรียมตัวได้แล้ว ฉันบอกจะส่งคนไปช่วย ใกล้ได้เวลาแล้วที่นายจะต้องไป”

“รู้แล้วๆ ฉันก็อยากจะไปเห็นหน้าเขาเช่นกัน”

บทสนทนาจบลงพร้อมกับผู้บัญชาการนำเอกสารการสำรวจของแอชเชอร์กลับคืนมา มันยังถือได้ว่าเป็นข้อมูลลับที่มีแค่ค่ายทหารเขต F47 และกองทัพที่ 7 รับรู้เท่านั้น

—-------------------------

“ตื่นตอนฝัน”

แอชเชอร์ใส่ข้อมูลให้กับร่างกาย เขาไม่อยากอยู่นิ่งจนเกินไปจึงทำให้ร่างกายเหมือนกับคนกำลังนอนเล่นโทรศัพท์ ถึงแม้ร่างของเขาจะมีการเคลื่อนไหว ระบบกลับระบุว่ามันไม่มีอะไรอันตราย เขายังคงหลับสนิทเช่นเดิม ร่างกายก็ไม่ได้รับผลกระทบจากการเคลื่อนไหวของสกิล