เกิดใหม่ทั้งที ดันเป็นฮัสกี้หน้าโง่เนี่ยนะ? (นิยายแปล)

ในสวนดอกไม้เล็กๆของหมู่บ้าน ภายในศาลาไม้ จ้าวลี่อิ่งนั่งอยู่บนม้านั่งไม้มือข้างหนึ่งถือถุงน้ำเต้าหู้ อีกมือถือปาท่องโก๋ ค่อยๆ กินไปทีละนิด

ส่วนที่พื้นข้างเท้าเธอฮัสกี้ก็ก้มหน้ากินซาลาเปาจากถุงที่วางอยู่บนพื้น

พอจ้าวลี่อิ่งกินน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋หมดแล้วก็หยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดมือ จากนั้นก็ก้มลงไปมองฮัสกี้แต่กลับพบว่าซาลาเปาตรงหน้าฮัสกี้ยังเหลืออยู่อีกครึ่งลูก

"มั่วมั่ว ทำไมกินช้าขนาดนี้เนี่ย"จ้าวลี่อิ่งเร่ง "รีบกินให้เสร็จ จะได้กลับบ้านกัน"

ไม่ได้!

สวี่มั่วจงใจแกล้งกินช้าเพื่อถ่วงเวลาเขาเงยหน้ามองจ้าวลี่อิ่งแวบหนึ่ง แล้วก็ก้มหน้ากินต่ออย่างเชื่องช้าพลางครุ่นคิดหาวิธีถ่วงเวลาเพิ่มอีก

จ้าวลี่อิ่งเห็นเขาเป็นแบบนั้นก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนปัญญาไม่พูดอะไรอีก แล้วหยิบมือถือขึ้นมาเลื่อนดู Weibo[1] แทน

สวี่มั่วใช้เวลาเกือบสิบนาทีกว่าจะกินซาลาเปาหมดพอเงยหน้าขึ้นไปมองจ้าวลี่อิ่งก็เห็นว่า เธอกำลังจดจ่อกับหน้าจอมือถืออยู่พิมพ์อะไรบางอย่างเป็นพักๆ ไม่รู้ว่าคุยกับใครหรือแค่ตอบโพสต์

แบบนี้ยิ่งดี

สวี่มั่วไม่ไปกวนอะไร นั่งรอเวลาให้ผ่านไปอย่างเงียบๆ

เหลืออีกครึ่งชั่วโมง ถ้าเธอมัวแต่เล่นเน่ยหานต้วนจื่อ[2]ละก็งานนี้ผ่านฉลุย... ว่าแต่ โลกนี้มีเว็บแบบนั้นไหมนะ

สวี่มั่วนึกอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะเรียกหน้าจอระบบขึ้นมาในใจเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตแล้วเปิดเว็บขึ้นมาค้นดู แล้วก็พบว่า...มีจริงด้วย!

ด้วยความอยากรู้ เขาจึงลองเข้าไปดูเว็บตลกในโลกคู่ขนานนี้บ้างแล้วก็พบว่าเนื้อหาแทบไม่ต่างจากโลกเดิม บางเรื่องก็ตลกสดใหม่ดีจนเผลอหัวเราะออกมา

อ่านไปอ่านมา สวี่มั่วก็เริ่มเพลินจนไม่รู้ตัว

หึ่ง หึ่ง...

จ้าวลี่อิ่งกำลังตั้งใจตอบคอมเมนต์ของแฟนคลับใน Weiboอยู่ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังขึ้นพร้อมกับรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างบินอยู่ใกล้ๆ

เธอเงยหน้าขึ้นโดยไม่ทันคิดแล้วก็เห็นผึ้งตัวหนึ่งกำลังบินวนอยู่เหนือหัวเธอ

จ้าวลี่อิ่งตกใจจนเกือบกรี๊ดออกมา เธอเอนตัวหลบโดยอัตโนมัติแล้วจ้องผึ้งตัวนั้นไม่วางตา พร้อมภาวนาให้มันบินหนีไปเสียที

ไม่รู้ว่าผึ้งตัวนี้หลงมาหรือจงใจแกล้ง มันบินวนอยู่ตรงหน้าเธอสองรอบก่อนจะค่อยๆ ลดระดับลงราวกับตั้งใจจะเกาะที่ขาเธอ

จ้าวลี่อิ่งรีบหดขาหนีก่อนเหลือบไปเห็นถุงกระดาษที่ใส่ปาท่องโก๋อยู่ข้างม้านั่ง จึงค่อยๆเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาแล้วปัดผึ้งตัวนั้นออกแรงๆ

หึ่งๆ...

แต่ไม่นานก็ได้ยินเสียงแบบเดิมดังขึ้นอีก

จ้าวลี่อิ่งหันไปมองด้วยความงุนงงเห็นว่าฝั่งตรงข้ามมีผึ้งอีกหลายตัวบินเข้ามา

แถมผึ้งพวกนี้ดูเหมือนตั้งใจจะเล่นงานเธอโดยเฉพาะมันบินวนเวียนอยู่เหนือหัวเธอไม่ยอมไปไหน

"อะไรเนี่ย! ทำไมมีผึ้งเยอะขนาดนี้!!"

จ้าวลี่อิ่งตกใจจนต้องลุกขึ้นยืน ถอยหนีจากฝูงผึ้งอย่างรวดเร็ว

"หือ?"

ขณะเดียวกันสวี่มั่วที่กำลังเพลินกับคลิปตลกก็ถูกเสียงรบกวนจนหลุดจากภวังค์เขาเงยหน้าขึ้นไปมองจ้าวลี่อิ่ง เมื่อเห็นผึ้งฝูงนั้นก็งุนงง

"มั่วมั่ว เร็วเข้า ไปจากที่นี่กัน!!"

จ้าวลี่อิ่งคว้าของที่วางอยู่บนม้านั่งแล้วจูงฮัสกี้วิ่งหนีออกจากศาลาแทบจะทันที

จากนั้นเธอก็เพิ่งสังเกตเห็นว่า ในพุ่มไม้ข้างศาลามีผึ้งอยู่มากมายบินว่อนส่งเสียงหึ่งๆ ไม่หยุด

"มิน่าล่ะถึงไม่มีใครมาแถวนี้...ที่แท้ก็เพราะมีผึ้งเยอะนี่เอง... นึกออกแล้วเมื่อก่อนเคยเห็นคนพูดในกลุ่มเจ้าของบ้านว่า ที่สวนเล็กนี่มีรังผึ้งอยู่เลยมีผึ้งบินเต็มไปหมด แถมยังมีคนโดนต่อยด้วย...ทำไมยังไม่จัดการอีกล่ะเนี่ย"

จ้าวลี่อิ่งมองฝูงผึ้งเหล่านั้นด้วยสีหน้าหวาดหวั่นพลางบ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะโยนขยะในมือลงถังริมทาง แล้วหันไปพูดกับฮัสกี้ว่า "มั่วมั่ว เร็วเข้า กลับบ้านกันเถอะ"

กลับบ้านเหรอ ไม่ได้นะ ยังเหลืออีกตั้งยี่สิบนาที!

สวี่มั่วขมวดคิ้วทันที หันไปมองฝูงผึ้งที่ทำเสียแผนอย่างไม่สบอารมณ์แล้วก็เริ่มคิดหาวิธีถ่วงเวลาให้ผ่านช่วงที่เหลือ

หรือจะ...แกล้งตายอีกรอบดี?

[ติ๊ง! พบภารกิจเสริม ต้องการตรวจสอบหรือไม่]

เสียงระบบดังขึ้นในหัวของสวี่มั่วอย่างไม่ทันตั้งตัว

หืม? มาเจอภารกิจเสริมเอาตอนนี้เนี่ยนะ?

สวี่มั่วอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดในใจว่า "ดูสิ!"

[ภารกิจเสริม: ทำลายรังผึ้งเป้าหมายภายในห้านาทีต้องการรับภารกิจหรือไม่]

ทำลายรังผึ้ง?

สวี่มั่วงงงัน มองฝูงผึ้งแล้วคิดในใจอย่างประหลาดว่า

นี่ภารกิจอะไรฟะ แค่บ่นผึ้งขัดจังหวะไปประโยคเดียวถึงกับต้องให้ภารกิจแบบนี้เลย?

แม้ในใจจะงงอยู่ แต่พอมีภารกิจก็ไม่อยากพลาด สวี่มั่วรีบตอบในใจว่า "รับภารกิจ!"