cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

เมื่อไป๋ฉีสงบสติอารมณ์ได้ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจก็เผยออกมา ก่อนจะหันไปหาหน้าจอสีฟ้าอีกครั้ง "จริงหรือครับ แม่ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม"

"แม่จะไปโกหกลูกทำไมกัน นี่พวกเราก็ว่าจะย้ายไปอยู่เมืองหลวง เพราะแม่สามงอแงคิดถึงเอาแต่ลูก"

"สุดยอด! สุดยอดไปเลย จะย้ายมาอยู่กับผมใช่ไหมครับ เดี๋ยวผมจะจัดห้องเอาไว้ให้"ไป๋ฉีกล่าวขึ้นด้วยความดีใจ

ทว่าไป๋เยว่อิงก็ส่ายหัวให้เบาๆ "พวกเราไม่ได้ย้ายไปอยู่บ้านลูกหรอก พอดีแม่สามคนได้ย้ายไปอยู่โรงพยาบาลดราก้อนเอ็มไพร์น่ะ ทางดราก้อนเอ็มไพร์จึงมีสวัสดิการเรื่องบ้านให้ซึ่งมันก็อยู่ในกองกำลังนั่นแหละ ถ้าคิดถึงลูกก็แค่เดินมาหาก็ยังได้"

"เอ๋! ทำไมไม่มาอยู่กับผมซะเลยล่ะครับ ถึงอย่างไรก็อยู่ใกล้กันแค่นี้เอง"

"ฮิฮิ ก็อย่างที่พ่อของลูกบอก จะให้พวกเราไปขัดจังหวะลูกตอนอยู่กับสาวๆหรืออย่างไรกัน อีกทั้งไหนๆดร้าก้อนเอ็มไพร์ก็ให้บ้านมาแล้วไม่รับไว้ก็เสียดายแย่"ไป๋เยว่อิงกล่าว ไป๋ฉีที่ได้ยินก็ถึงกับพยักหน้ารับแต่โดยดี

"ว่าแต่พ่อจะยอมมาหรือครับ พ่อเขาชอบทำสวนจะตาย"ไป๋ฉีกล่าวถามอีกครั้ง

"โอ้ เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง รายนั้นเป็นตัวต้นคิดเลยล่ะ แถมลูกยังไม่ต้องกังวลว่าพ่อของลูกจะว่างไม่มีอะไรทำ เพราะก่อนทำสวนพ่อของลูกก็เคยเป็นหมอมาก่อนเหมือนกันแถมยังเป็นหมอที่เก่งกว่าพวกแม่ซะอีก แค่เขาไปสมัคร โรงพยาบาลดราก้อนเอ็มไพร์ก็จะรับเข้าทำงานอย่างแน่นอน" ไป๋เยว่อิงกล่าวอย่างภาคภูมิใจ ทว่าคำพูดของเธอกลับทำให้ไป๋ฉีถึงกับผงะ พ่อของเขาเนี้ยนะเป็นหมอ ไม่น่าเชื่อ! ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ นี่พวกพ่อกับแม่ๆยังมีเรื่องอะไรที่เขายังไม่รู้อีกหรือเปล่านะ

"เอาล่ะ เรื่องที่แม่อยากเล่าให้ฟังก็มีเท่านี้แหละ โอ้ แล้วก็น้องจิวลี่ของลูกฝากความคิดถึงมาให้ลูกด้วย ตอนนี้ดูเหมือนว่าน้องสอบสำเร็จการศึกษาก่อนกำหนดได้แล้ว เห็นว่ายื่นใบสมัครหน่วยมังกรขาวไปแล้วด้วย ลูกต้องดูแลน้องดีๆเข้าใจไหม"เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไป๋ฉีชำเลืองมองโรสที่อยู่ตรงข้ามในทันใด ทว่ากลับเห็นเพียงรอยยิ้มของเธอเท่านั้น

"เข้าใจแล้วครับแม่ ผมจะต้อนรับน้องเป็นอย่างดีถ้าน้องมาถึง"ชายหนุ่มกล่าว จากนั้นการสนทนาระหว่างแม่ลูกก็สิ้นสุดลงไป ไป๋ฉีจึงได้หันไปมองโรสอีกครั้ง

"มองอะไรกัน คิดว่าฉันจะหึงอะไรทำนองนั้นหรือไง"เมื่อเห็นสายตาของแฟนหนุ่มจับจ้อง โรสจึงกล่าวออกมาเช่นนั้น

ไป๋ฉียกยิ้ม "ก็คิดว่าจะมีอาการบ้าง แต่แปลกมากที่เธอนิ่งแบบนี้"

"ฮิฮิ แฟนสาวคนนี้ของนายน่ะใจกว้างราวมหาสมุทรอย่างไรล่ะ"โรสกล่าวอย่างเริงร่า ค่านิยมของโลกใบนี้มันเปลี่ยนไปตั้งแต่เกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่แล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่รู้สึกแปลกใจอะไรกับเรื่องพวกนี้ อีกทั้งด้วยเธอเป็นเจ้าหญิงแห่งเดอะฟินิกซ์ ย่อมเคยเห็นผู้ชายในราชวงศ์ที่มีภรรยามากเป็นปกติอยู่แล้ว เนื่องจากมีตระกูลใหญ่หลายๆตระกูลส่งหญิงสาวมาเพื่อสานสัมพันธ์กับราชวงศ์เป็นประจำ ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าชายเหล่านั้นจะรับหรือไม่

"ในโลกใบนี้มีเพียงแค่สองคนเท่านั้นที่ฉันห้ามนายยุ่งด้วยเด็ดขาด นั่นคือเจ้าหญิงโนอาแห่ง เดอะ วินเทอร์ กับ เจ้าหญิงเซอิน แห่งเฟรมการ์เด้น ที่เหลือนายอยากจีบคนไหนก็ตามสบาย"โรสกล่าวเสริมขึ้นมา

ไป๋ฉีถึงกับยกยิ้มเจื่อนๆให้ "เธอคิดว่าเจ้าหญิงพวกนั้นจะชอบฉันหมดทุกคนเลยหรือไง อีกทั้งฉันยังเอาแต่ทำงานอยู่แต่ในหน่วยมังกรขาว จะเอาเวลาที่ไหนไปจีบเจ้าหญิงพวกนั้นเองเธอกัน ว่าแต่ ทำไมเธอถึงห้ามฉันจีบสองคนนี้งั้นหรือ?"ไป๋ฉีบ่นอุบอิบแต่ก็ยังทิ้งทวนด้วยคำถาม

"เจ้าโนอาคือลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง เธอโตกว่าพวกเราห้าปี เป็นผู้มีพรสวรรค์ที่สุดในโลกในรุ่นนั้น ส่วนเซอินก็เช่นกันเธอแก่กว่าเราสามปีและเป็นอัจฉริยะที่สุดในรุ่นของตัวเอง"

"ดูโปรไฟล์แบบนี้อาจจะดี แต่พวกเธอคือคนที่ชอบแกล้งฉันตลอดเวลา หากอยู่ร่วมชายคาเดียวกันล่ะก็ฉันต้องบ้าตายแน่ๆ ดังนั้นเลย เลยสั่งห้ามนายตั้งแต่เนิ่นๆเผื่อในอนาคตพบเจอจะได้ไม่พุ่งเข้าใส่"

"ห๊าา นี่เธอคิดว่าฉันเป็นคนยังไงล่ะเนี้ย นั่นเจ้าหญิงนะ มันพุ่งเข้าใส่ได้ง่ายๆแบบนั้นซะที่ไหน อีกอย่างยังมีเจ้าชายที่คู่ควรกับพวกเธอเหล่านั้นอีกตั้งหลายคน หากเอาฉันไปเทียบก็คงไม่ต่างอะไรกับเอาเเสงเทียนไปเทียบรัศมีกับพระอาทิตย์"ไปฉีกล่าว

"นายเข้าใจเปรียบเทียบดีนะ แต่ออกจะด้อยค่าตัวเองไปเสียหน่อย อย่าลืมสิว่านายเป็นศิษย์ของพี่จินหยางก็เหมือนเป็นคนของตระกูลอู่ไปแล้วครึ่งตัว แถมยังมีพลังแฝดซึ่งเป็นพันธุกรรมที่สุดแสนจะล้ำค่า ดังนั้นฉันจึงการันตีได้เลยว่าหากข้อมูลนี้ถูกเปิดเผยแม้แต่ราชวงศ์ทั้งสิบก็จะต้องส่งเจ้าหญิงมาเพื่อสานสัมพันธ์กับนายอย่างแน่นอน"โรสกล่าวไปตามประสบการณ์ที่ได้เจอมา

ในระยะเวลาสามปีมานี้เธอเองก็เองก็มีคำขอมั่นหมายเข้ามาไม่ขาดสาย โชคยังดีที่ราชินีซาร่าผู้เป็นย่าให้สิทธิ์เธอตัดสินเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ดังนั้นเธอจึงปฏิเสธทุกคำขอ และประกาศไปว่าจะเลือกคู่ครองด้วยตัวเอง นับตั้งแต่วันนั้นมาก็ไม่มีคำขอส่งถึงเธออีกเลย

"ถ้ามันจะวุ่นวายขนาดนั้นก็เก็บมันเป็นความลับไปทั้งอย่างนี้แหละ แค่เปิดเผยให้คนใกล้ตัวรู้ก็พอ"ไป๋ฉีกล่าวตัดบทและทานอาหารต่อในทันที โรสเองที่ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะขอไป๋ฉีดูข้อมูลของจางจิวลี่ เพราะเธออยากรู้ว่าเป็นใครมาจากไหน ไป๋ฉีก็ให้เธอดูแต่โดยดีก่อนจะหาที่เอนกายหลับไป

นับจากวันนั้นเป็นต้นมา ไป๋ฉีก็ไม่ได้ทำอะไรมากมาย เขาใช้เวลาช่วงกลางวันฝึกซ้อมและเข้าไปทำโพชั่นในห้องแล็บ อาจจะมีบางวันที่ไปทำภารกิจข้างนอกบ้างแต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร ส่วนตอนกลางคืนไป๋ฉีมักจะใช้เวลาอยู่กับโรสเสียส่วนใหญ่หรือไม่ก็นั่งดูดซับพลังในห้องใต้ดินเพื่อเลื่อนขั้นพลัง

ทางด้านของโรสก็มักจะไปฝึกฝนกับจิงจิงอยู่บ่อยครั้งไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้ การทำอาหาร หรือว่าเสน่ห์มัดใจสามี แถมเธอยังเต็มที่กับทุกการฝึกฝนเป็นอย่างมาก จนทำให้สองศิษย์อาจารย์อย่างไป๋ฉีและอู่จินหยางถึงกับกุมขมับแต่ว่าก็ไม่ได้กล่าวห้ามแต่อย่างใด

และที่ทำให้ชายหนุ่มแปลกใจมากกว่านั้น คือโรสและจางจิวลี่ไปติดต่อกันตอนไหนก็ไม่รู้ แถมยังโทรคุยกันอย่างสนุกสนานทุกวี่วันประดุจรู้จักกันมานาน

"พี่โรส หนูใกล้จะถึงดราก้อนเอ็มไพร์แล้วนะคะ อย่าลืมมารับหนูด้วย"ในขณะที่กำลังทานอาหารค่ำ เสียงที่แสนจะน่ารักขอจางจิวลี่ดังขึ้นมาพร้อมกับภาพโฮโลแกรมของหญิงสาววัยสิบเจ็ดปีที่ตอนนี้อยู่บนเครื่องบิน

"ตกลงจ่ะ ถ้าถึงแล้วก็โทรมา พี่จะออกไปรับด้วยตัวเอง"โรสยกยิ้มและกล่าวอย่างเป็นกันเองออกไป ก่อนที่จะจบบทสนทนา

"ไม่คิดว่าจิวลี่จะรีบร้อนขนาดนี้ ฉันคิดว่าเธอจะมาพร้อมกับพ่อกับแม่ของฉันเสียอีก"ไป๋ฉีที่นั่งกินข้าวและฟังบทสทนาของทั้งสองก็กล่าวออกมา

"นั่นเพราะจิวลี่คิดถึงนายมากยังไงล่ะ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะซื่อบื้อถึงขนาดดูอาการของเด็กสาวคนหนึ่งไม่ออกแบบนี้"โรสหันมากล่าวแกมบ่นเล็กน้อย

"ไม่ใช่ว่าดูไม่ออก แต่จิวลี่ยังเด็กเกินไป ฉันคิดว่ารอให้เธอบรรลุความเป็นผู้ใหญ่แล้วค่อยจีบก็ยังไม่สาย"ไป๋ฉีกล่าวพร้อมตักเนื้อเข้าปากไป โรสที่ได้ยินก็ถึงกับถอนหายใจออกมา ให้ตายเถอะผู้ชายของเธอคนนี้เป็นคนดีเกินไปจริงๆ นี่ขนาดจะจีบสาวยังต้องรอให้อีกฝ่ายเป็นผู้ใหญ่ แบบนี้ถ้าจะมีลูกคงไม่ต้องรอไปถึงอายุสามสิบเลยหรือไง ไม่ได้การเธอต้องทำอะไรสักอย่างเสียแล้ว