เกมราชันสงครามออนไลน์

ตอนที่ 68 ตำรวจมา

กายลืมตาขึ้นมาในร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข8 ตามปกติตอนนี้ไม่มีใครอยู่รวมทั้งซาเรียด้วยไฟในร้านยังเปิดอยู่ในบางจุดทำให้มีแสงสว่างสลัว ๆ พอให้เห็นภายในร้านเท่านั้นกายเดินออกจากห้อง มองดูจนทั่วร้านไม่พบกับซาเรีย

เจ้ซาเรียไปไหน...ประตูร้านปิดไปแล้ว

กายยืนมือไปปิดลูกบิดอย่างงุนงงเพราะปกติเจ้ซาเรียจะอยู่รอจนกายกลับในตอนนั้นเองสายตาของเด็กหนุ่มก็เห็นกระดาษโน้ตติดที่ประตูมีข้อความสั่น ๆเขียนไว้ว่า

“ร้านเปิดบ่ายสอง”

กายเข้าใจได้ทันทีว่าเจ้ซาเรียบอกให้มันมาตอนบ่ายสองดูเหมือนเธอจะไม่ว่างในเช้าที่จะถึงนี้ ดังนั้นจึงทิ้งโน๊ตบอกกับตนเอง

หลังจากได้กระดาษโน้ตกายก็เปิดประตูล็อคมันจากข้างในและก็ดันประตูกลับเข้าไปที่เดิมโดยตัวของชายหนุ่มออกมาข้างนอกแล้วทำให้มันเหมือนกับล็อคจากด้านในก่อนจะนั่งรถกลับบ้านไปนอน โดยเสียค่ารถราคา 150บิทเท่าเดิมกับทุกครั้ง

“ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่จะทำตามแผนการตลาดที่วางไว้ต้องนอนก่อน หาวววว...” กายยกมือปิดปากหาวไม่หยุด จนขอบตาชื้นเล็กน้อยปิดประตูบ้านก่อนจะถอดชุดออกเดินเข้าไปในห้องน้ำชายหนุ่มจัดการใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดตัวก่อนจะใส่เพียงกางเกงในตัวเดียวทิ้งตัวลงนอนบนเตียงและหลับลงไปอย่างรวดเร็ว

บนถนนโครันหน้าบ้านเลขที่ 12 หลังจากกายเข้าไปในบ้านสักพักรถยนต์ไฟฟ้าสีดำที่ราคาไม่ต่ำกว่า10 ล้านบิทขับวนไปมาอย่างช้า ๆ ด้านในรถมีชายชุดดำสองคนมองไปที่บ้านของกายไม่วางตา

“เด็กนั้นต้องรู้เรื่องอะไรบ้าง”

“จัดการอย่าให้เหลือร่องรอย”

ทั้งสองพูดจบชายชุดดำที่นั่งอยู่ข้างคนขับก็เปิดประตูลงไปแต่ในตอนนั้นเองก็มีเสียงช๊อตไฟฟ้าดังขึ้นตัวของชายชุดดำที่พึ่งลงจากรถมีควันลอยออกอย่างรุนแรงจากนั้นก็ล้มลงคาประตูชายชุดดำอีกคนที่ที่เห็นแบบนั้นก็รู้ว่าตอนนี้พวกมันซวยแล้วจึงคิดจะหนียกเท้าเตรียมจะเหยียบคันเร่งอย่างสุดชีวิตแต่ในตอนนั้นเองก็มีหมัดของใครบางคนต่อยเข้าไปเต็มแรงผ่านกระจกหน้าหน้าต่างรถข้างคนขับ

หมัดเหมือนกับหมัดเหล็กต่อยเข้าที่หัวจนบดขยี้กะโหลกของชายชุดดำผู้นั้นแตกร้าวสมองของมันหยุดสั่งการตายไปทั้งอย่างนั้น ร่างกายชายชุดดำทิ้งตัวหล่นตุบหัวทิ่มคาพวงมาลัยรถยังดีที่ก่อนที่หัวของมันจะกดโดนแตรจนส่งเสียงวุ่นวายยามค่ำคืนเจ้าของหมัดเหล็กภายใต้เสื้อฮู้ดหนังสีดำจับตัวของชายชุดดำไว้ได้ก่อน

บุคคลในเสื้อคลุมฮู้ดหนังสีดำยกร่างของทั้งสองเข้าไปใส่ท้ายรถก่อนจะขับรถออกไปโดยที่ไม่มีใครรู้เห็นเรื่องที่เกิดข้นแม้แต่น้อยนั้นรวมถึงกล้องวงจรปิดด้วยเพราะในจุดที่ชายชุดดำเลือกจอดนั้นอยู่ในมุมอับสายตาพอดี

........

ซาเรียกลับมาที่ร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข8 ก็เกือบเช้าแล้ว หลังจากที่เธอจัดการเอารถคันนั้นไปทิ้งที่นอกเขตเจ็ด ณดินแดนที่มนุษย์ไม่สามารถอาศัยอยู่ได้ เธอเดินเข้าไปห้องหลังร้านผ่านแคปซูลพยาบาลที่มีเด็กชายนอนอยู่ก่อนจะเข้าไปอีกห้อง ด้านในมีอาวุธรวมทั้งปืนหลายรูปแบบก่อนที่เธอจะถอดหมัดเหล็กออกวางไว้ยังที่เดิมหมัดเหล็กชาร์จพลังงานด้วยตัวเองหลังจากมันวางบนแท่นของมัน

ซาเรียเดินไปที่คอมพิวเตอร์ของตนเองก่อนจะเข้าเว็บและพิมพ์ข้อความบอกกับผู้รับปลายทางว่า“ทั้งสองถูกจัดการแล้ว”

“อย่าประมาท...พวกมันจะมาอีก”

ซาเรียนั่งมองข้อความด้วยความเงียบคิ้วทั้งสองชนกันโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไป

“ขอบคุณ”

“ระวังตัวด้วย”

“คุณก็เช่นกัน”

...

แสงอาทิตย์ยามเช้ามาเยือนหลังจากกายนอนจนเต็มอิ่มแล้วมันก็รีบลุกขึ้นมาจัดการเข้าไปหน้าเว็บและจัดการสร้างโพสต์ในบอร์ดจำนวนหนึ่งซึ่งทั้งหมดนั้นพูดถึงร้านขายอาวุธในนครดาราฟ้า ถนนบีท ซึ่งมีอาวุธขายอาวุธราคาถูกเหมาะสำหรับผู้เล่นมือใหม่ที่มีเงินไม่มากนัก

แน่นอนว่ามีคนอ่านโพสต์ของกายไม่ถึงร้อยคนก่อนที่มันจะถูกปัดตกไปแต่กายไม่ได้กังวล เนื่องจากนี่เป็นเพียงหนึ่งในการแผนเท่านั้น กายยังคงทำอีกหลายๆ เว็บที่เกี่ยวข้องกับเกมราชันสงครามออนไลน์

“หลังจากสร้างเบาะแสแล้วตอนบ่ายก็ถึงเวลาที่จะใช้ตัวตนของ ลอร์ดเจ็ดโลหะให้เป็นประโยชน์” กายยิ้มออกมาอย่างมั่นใจถ้าต้องการโฆษณาก็ต้องให้คนดังเป็นคนทำ กายเข้าใจถึงสิ่งนี้ดีด้วยจำนวนคนนับร้อยล้านที่เล่นเกมราชันสงครามออนไลน์ถ้ากายต้องการจะดึงดูดความสนใจคงมีเพียงแค่ตัวตนของลอร์ดเจ็ดโลหะที่พอจะดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมากได้

“แต่แค่นั้นยังไม่พอ”กายกำลังคิดถึงบางสิ่งที่เป็นกระแสในช่วงนี้ ‘กิลด์กะโหลกแดง’ มันคิดจะไล่ฆ่ากิลด์กะโหลกแดงในโลกราชันเพื่อทำให้ทุกคนสนใจยิ่งขึ้น

เมื่อได้เป้าหมายแล้วกายก็จัดการกินอาหารแช่แข็งที่ตนเองซื้อมามื้อเช้านี้กายอยากซดน้ำร้อน ๆ มันจึงเลือกกินบะหมี่หมูแดงก่อนจะนำไปอุ่นอย่างง่าย ๆ หลังจากจัดการเรื่องหลายอย่างเสร็จแล้วกายก็นั่งพักผ่อนและนึกว่ามันต้องทำอะไรบ้างแต่พอมาคิดดูแล้วในโลกความจริงนั้นชายหนุ่มไม่เพื่อนหรือกิจกรรมอะไรให้เข้าร่วมเลยจะนัดไทเลอร์ออกไปดื่มก็ไม่ได้เพราะวันนี้เป็นวันเสาร์ ซึ่งไทเลอร์ยังคงทำงานที่โรงงานแยกชิ้นส่วนโลหะ

กายเริ่มคิดแล้วว่าตนควรไทเลอร์เข้ามาเล่นเกมราชันสงครามออนไลน์ด้วยหรือไปเพราะนั้นจะช่วยให้ตนเองมีคู่หู

“ถ้าหมอนั้นเจอกับฮาเกนจะทำหน้ายังไง”กายยิ้มพลางคิดภาพในใจ เพราะทัั้งสองคนคล้าย ๆ กันพอสมควร

หลังนอนเล่นจนเบื่อกายจึงลุกขึ้นแต่งตัวและคิดออกไปหาอะไรกินในตอนบ่ายข้างนอกบ้านโดยจะเดินไปที่ร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข 8 เพื่อฆ่าเวลาด้วย

ด้านนอกยังมีฝุ่นควันหนาแน่นเหมือนเช่นเดิมกายดึงหมวกขึ้นมาปิดผมไว้ ก่อนจะขยับหน้ากากให้เข้าที่ก้มหน้าเดินต่อไปตามทางตอนกลางวันมีกลุ่มคนเดินอยู่จำนวนมาก หลายคนเป็นชนชั้นแรงงานแต่ก็มีพวกคนมีฐานะปานกลางให้เห็นอยู่บ้าง

พวกที่มีฐานะปานกลางคือเหล่าคนที่มีเงินเดือนมากกว่า100,000 บิท หรือก็คือมากกว่าลุงแฟร์งของกายสองเท่าแน่นอนว่าเงินจำนวนมากขนาดนี้พอให้กลุ่มคนที่มีฐานะปานกลางค่อนไปทางต่ำกินเนื้อได้อย่างน้อยวันละมื้อสองมื้ออย่างไม่มีปัญหา

กายเงยหน้ามองป้ายร้านอาหารแห่งหนึ่งมันคือร้านที่กายนั่งรถผ่านสองบ่อย ๆ ร้านนี้คืออาหารประเภทเส้น

ในโลกยุคนี้จะมีอาหารหลักๆ อยู่นั้นคือ แป้งเหลวซึ่งรสชาติมัน...พอสมควร ดีขึ้นมาก็พวกข้าวและขนมปังส่วนพวกอาหารเส้นนั้น มันอยู่ระหว่างกลางของอาหารแป้งเหลวและข้าวกับขนมปัง

แต่ในความคิดของกายเขาว่าอาหารประเภทเส้นนั้นคืออาหารที่ทรงคุณค่าอย่างแท้จริงเพราะมันต้องผ่านการจินตนาการและกรรมวิธีมากมายกว่าจะได้รูปร่างหน้าตาออกมาหลากหลายขนาดนี้

ขณะที่กำลังจะเดินเข้าไปกายก็ได้ยินเสียงคนทะเลาะกันอยู่ดังแววออกมาไม่ไกลจากทางร้านมากนักเสียงนั้นดังมาจากซอยด้านข้างที่กายยืนอยู่

ในตอนแรกกายไม่คิดอยากจะเข้าไปมีปัญหาด้วยแต่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นว่าคนที่กำลังทะเลาะกันอยู่หนึ่งในนั้นไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นอันยาและแฟนหนุ่มของเธอ

ทั้งสองถูกล้อมด้วยนักเลงร่างใหญ่6 คน

อันยานั่งลงกับพื้นโดยมือกุมใบหน้าไว้ส่วนทางด้านแฟนหนุ่มของเธอกำลังคุกเข่าด้วยท่าทีจุกท้องใบหน้าเขียวคล้ำ อันยากำลังถามแฟนหนุ่มด้วยความโกรธกายพอจับใจความได้ ดูเหมือนแฟนหนุ่มของเธอจะไปมีปัญหากับกลุ่มนักเลงกลุ่มนี้ที่กำลังยืนล้อมทั้งสองคนอยู่น่าจะเป็นเรื่องการพนันและแฟนหนุ่มของเธอยังขโมยเงินเก็บของอันยาไปจนเกือบหมด

กายไม่รู้ว่าอันยาบอกรหัสผ่านให้กับแฟนหนุ่มจนสามารถกดเงินออกมาได้หรือว่าแฟนของเธอใช้วิธีอื่นในการโอนเงินออกมาแต่เขาไม่อยากจะเข้าไปยุ่งมากกว่านี้ เพราะเรื่องที่เธอทำกับกายในวันนั้นยังจำฝังใจชายหนุ่มอยู่

ในตอนนั้นเองอันยาหันมาเห็นกายเธอกำลังจะอ้าปากเรียกให้กายช่วย แต่แล้วก็เหมือนจะคิดอะไรได้ เธอจะหยุดค้างไป

“ไม่ๆ อย่าทำผมขอร้องแหละ เงินนั้นคือทั้งหมดที่ผมหาได้แล้ว”

“แล้วแฟนแกละ”

หนึ่งในนักเลงเดินเข้ามาหาอันยากำผมของเธออย่างแรงจนอันยาที่นั่งอยู่กับพื้นถูกยกขึ้นยืนในทันที อันยาร้องด้วยความเจ็บจากการดึงผม

“อ่า...อย่านะฉันไม่มีเงินไอ้บ้านั้นเอาเงินฉันไปหมดแล้ว” อันยาพยายามพูดออกมาพร้อมทั้งน้ำตาแต่นักเลงคนนั้นไม่ได้ปล่อยมือที่กำผมของอันยาแม้แต่น้อย

ในตอนนั้นเองก็มีเสียงของใครบางคนตะโกนดังขึ้น

“ตำรวจมีตำรวจมา...” เสียงตะโกนดังสุดเสียงไปทั้งซอยแคบ ๆ

เหล่านักเลงได้ยินดังนั้นก็ดูจะลนลานรีบพากันวิ่งหนีไปในทันที อันยาที่โดนจับผมอยู่ถูกผลักจนล้มไปด้านข้างหลังจากนักเลงหนีหายไป

อันยาก็เห็นชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเธอ

“เธอเป็นอะไรไหม”กายถามอันยาด้วยความเป็นห่วง เพราะถึงอย่างไรเธอก็เป็นญาติของเขา ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีทางปฏิเสธได้กายไม่ใช่คนใจร้ายขนาดที่มองดูญาติตัวเองโดนทำไม่ดีไม่ร้ายโดยกลุ่มนักเลงพวกนั้นได้

“กาย...”อันยาเห็นกายน้ำตาเธอก็ไหลออกมา แต่เพราะความเจ็บอันยาจึงลุกไม่ไหว ในตอนนั้นเองแฟนหนุ่มที่หายจากอาการจุกบ้างแล้วก็รีบลุกขึ้นมาช่วยอันยาแต่อันยากลับผลักแฟนหนุ่มด้วยความโกรธ

“ปล่อยนะ!ดีน…ไอ้ชั่ว นายเอาเงินของฉันไป เอาคืนมานะ...เอาเงินฉันคืนมา” อันยาพยายามทุบไปที่แฟนหนุ่มของเธอดีนจับแขนของอันยาด้วยความโกรธ

“หยุดสิวะฉันบอกให้หยุดไง เธอจะให้ฉันทำยังไง ถ้าไม่เอาเงินให้พวกมันไปมันได้ซ้อมฉันจนพิการแน่”

“แต่นั้นคือเรื่องของนายนายไม่มีสิทธิ์เอาเงินของฉันไป”

“ทำไมจะไม่มีแม้แต่ตัวเธอ..ฉันก็เอามาแล้ว”

“เพี๊ยะ!”

อันยาตบเข้าไปที่ใบหน้าของดีนแฟนหนุ่มของเธออย่างแรง ดีนถึงกับโมโหยกมือขึ้นมาคิดจะตบเธอกลับไปแต่แล้วกายที่มองดูเรื่องทั้งหมดก็จับไปที่มือของดีนจนแน่นทำให้ดีนรู้สึกจับอย่างแรง

กายจ้องไปที่ดีนด้วยความเย็นชาดีนรู้สึกกลัวขึ้นมาเมื่อมองสายตาของกาย

“ปล่อยสิวะ!”ดีนสะบัดมือจนหลุดกายไม่คิดจะไปสนใจชายคนนี้อีกหันไปบอกอันยาว่า “เธอควรรีบกลับไปบ้านก่อน”

แต่แล้วในตอนนั้นเองก็มีเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาปิดล้อมพวกเขาไว้

“ฉลาดดีนี่ไอ้หนูที่ตะโกนหลอกพวกเราว่ามีตำรวจมาดูเหมือนแกจะรู้จักกับสองคนนี้ใช่ไหม” นักเลงผู้เป็นหัวหน้าจับท่อเหล็กในมือตีไปที่มืออีกข้างขณะที่พูดออกมาเพื่อข่มขวัญกาย

ซึ่งมันก็ได้ผลกายรู้สึกใจแป้วขึ้นมาแล้วเช่นกันเพราะไม่เคยต่อยตีกับนักเลงจริง ๆ ที่อาวุธครบมือมาก่อนมันกลืนน้ำลายในใจร้องว่าซวยแล้วซวยอีก

บัดซบ!ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้คงดูหนังอยู่บ้านจนบ่ายสองค่อยออกมาซะก็ดี...