Sea xx La-ongfong 7
“แล้วไงอะ นี่ไม่ได้ทำอะไรน่าเกลียดซะหน่อย”
“จ้า เอาที่พ่อสบายใจเลยจ้า” พี่ตั้งโอ๋หลุดแซะทันที แต่พวกเขาก็แกล้งกันแบบเพื่อนนั่นแหละไม่ได้ทะเลาะกันหรอกนะ
“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารนะครับ” เสียงที่ดังขึ้นคล้ายระฆังทำให้เราหลุดจากสิ่งที่เป็อยู่ มีเพียงสายตาของคนสองคนเท่านั้นที่ทำให้รู้สึกอึดอัด
“เออแล้วที่บอกว่าร้านเหล้าอะ ชวนพวกพี่นะเว้ย นี่ฝึกงานกลับมายังไม่ได้ไปเที่ยวเลย” พี่มีนบอกกับพลิ้วและช้อย เหมือนทุกคนเลี่ยงที่จะคุยกับซีและแก้วอย่างนั้นเลยล่ะ ฉันไม่รู้ว่าพวกเขารู้หรือเห็นอะไรมาทำไมถึงทำแบบนั้นกับเพื่อนทั้งสอง แต่ทุกอย่างก็ล้วนแต่พวกเขาจะตัดสินใจกระทำเองนั่นแหละฉันไม่มีสิทธิ์หรือมีอิทธิพลมากพอที่จะไปชักจูงให้พวกเขาเกลียดหรือไม่ชอบใครหรอก
“พี่ซีพักแถวไหนเหรอคะ?” จู่ ๆ แก้วก็เอ่ยถามพี่ซีอีกครั้งเมื่อเรานั่งทานกันไปสักพักใหญ่ ฉันใไม่น้อยที่ได้ยินเธอถามแบบนั้นกับพี่ซี ถามถึงที่พักเลยนะทั้งที่แฟนเธอก็นั่งอยู่ข้าง ๆ มันเกินไปหรือเปล่าแบบนี้น่ะ
“ทำไมครับ” พี่ซีถามกลับอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก มันก็ดูละลาบละล้วงเกินไปนะเอาจริง ๆ
“อ้อ ไม่มีอะไรค่ะแก้วแค่สงสัยเหมือนเคยเจอพี่ซีแถว ๆ ที่พักแก้ว” พอเธอพูดแบบนั้นแฟนเธอก็สะกิดที่แขนอย่างห้ามปราม ฉันเลิกสนใจพวกเขาทันทีเมื่อเห็นสายตาที่พี่ซีมองแก้ว ของสวย ๆ งาม ๆ ผู้ชายก็ชอบมันเป็เื่ปกติไปแล้ว แกหวังอะไรอยู่กันนะฟอง ตลกดีจัง
“ผมอยู่กับฟองครับ คิดว่าคุณคงคิดมากไปเอง” แต่พอได้ยินเสียงทุ้มของคนข้างกายตอบใจฉันก็เต้นแรงตึกตักอย่างห้ามไม่อยู่ บ้าจริง ทั้งที่มันก็จริงอย่างที่เขาพูดคือเราพักคอนโดเดียวกันแต่ทำไมใจฉันต้องคิดเข้าข้างตัวเองกับประโยคนั้นของเขาด้วยนะ
“อะ เอ่อ พอเถอะแก้วเราเป็แฟนเธอนะ ทำไมถึงถามผู้ชายอื่นต่อหน้าเราแบบนั้น” เป็ซีที่ทนไม่ไหวเอ่ยถามอย่างไม่พอใจ ทั้งยังวางเงินลงบนโต๊ะกระชากแขนแก้วออกจากร้านไปท่ามกลางความใของพวกเราทุกคน ยกเว้นเพียงช้อยที่ทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาว
“อยากเม้าส์ต่อ” ช้อยพูดออกมาหลังจากมองและคิดว่าทั้งคู่คงไม่กลับมา
“ค่อยพูด ตรงนี้ไม่ดี” ฉันดุเพื่อนเสียงเข้ม จะมาพูดรงนี้ได้ยังไงพี่ซีกับเพื่อนเขาก็อยู่
“เื่ผู้หญิงคนนั้นใช่ไหมล่ะ รุ่นพี่ก็เม้าส์กันแรงอยู่” กลายเป็พี่ตั้งโอ๋ที่เปิดประเด็น พี่ซีหั่นสเต็กในจานเขามาป้อนฉันอย่างไม่สนใจเื่ที่เพื่อนฉันและเพื่อนเขากำลังจุดหัวข้อประเด็น พอมองอย่างใเขาก็ส่งอาหารเข้ามาในปากอย่างไม่้าให้ปฏิเสธ
“รุ่นของพี่โอ๋รู้ได้ไงคะ เพิ่งกลับมากันนี่” พลิ้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ก็นางไปอ่อยเพื่อนพวกพี่ที่ร้านเหล้าไงล่ะ พวกมันทะเลาะกันหนักเลยแต่เพื่อนพี่ตามจนรู้ว่านางคบกับผู้ชายคนเมื่อกี้อยู่ เลยเอามาเตือน ๆ กันไว้เพราะเห็นว่านางอ่อยไปทั่ว เมื่อกี้ก็ยื่นมือมาลูบขาไอ้มีน แต่เสียใจมันชอบผู้ชาย ฮา ๆ ๆ ๆ ” พี่ตั้งโอ๋หัวเราะลั่นจนพี่มีนต้องยกมือปิดปากกลัวคนอื่นจะว่าเอาได้ว่าเสียงดังจนรบกวนลูกค้าคนอื่น
“โหพี่ นางนะอ่อยเพื่อนผู้ชายในคลาสไปทั่วเลย ตอนที่มาวันแรกเขาพุ่งเข้ามาหาซีมันเลย พวกหนูคุยด้วยก็ไม่คุย ไปใส่ร้ายฟองจนซีมันเข้าใจผิดอีก” ช้อยและพลิ้วเริ่มเม้าส์กับพี่ตั้งโอ๋อย่างออกรส พี่มีนกับพี่แม็กนั่งฟังเงียบ ๆ แต่คนที่ไม่สนใจเลยเห็นจะเป็พี่ซี ที่ขยันตักนู่นตักนี่มาป้อนฉันเหลือเกิน
“พอแล้ว หนูอิ่มแล้วค่ะ” ฉันบอกเสียงเบา พี่ซีลดมือที่ถือส้อมลงวางไว้ที่จานจากนั้นก็เลื่อนแก้วน้ำมาให้ เขาดูไม่สนใจเื่แก้วจริง ๆ นะ เอ๊ะ หรือลึก ๆ เขาเองก็สนใจแก้ว
“อยากไปไหนต่อไหม...” พี่ซีถาม
“อยากไปกินชานมไข่มุกกับเพื่อน” ฉันบอกเขาเสียงอุบอิบ เขาหัวเราะน้อย ๆ ก่อนจะเรียกเช็คบิล ระหว่างที่เดินไปร้านชานมช้อยและพี่ตั้งโอ๋ยังไม่หยุดเม้าส์กันเลย ทำอย่างกับรู้จักกันมานาน เสียงหัวเราะคิกคักนั่นก็ทำให้ฉันหลุดขำตามบ้างเป็ครั้งคราว
“พี่ไปห้องน้ำนะ หนูไปกับพี่ไหม”
“อ้อ ไปค่ะ” ฉันพยักหน้ารับ
“โอ๋ จะไปห้องน้ำนะเดี๋ยวมา ทานขนมก่อนได้เลย” พี่ซีบอกกับเพื่อนเขาเสร็จ ก็จับมือพาเดินออกจากร้านไปยังห้องน้ำ พี่ซีส่งที่หน้าห้องน้ำหญิงฉันเดินเข้ามาทำธุระส่วนตัวที่ห้องน้ำเช็คผมเช็คหน้าตัวเองนิดหน่อยพอเดินออกจากห้องน้ำก็เจอพี่ซียืนรออยู่แล้ว
“ผู้หญิงคนนั้นแอดพี่มา” พี่ซียื่นโทรศัพท์เครื่องแพงของเขามาให้ฉันดู เป็รูปโปรไฟล์ไลน์ของแก้วที่แอดเขามา
“แล้วยังไงคะ? พี่อยากคุยกับเธอไหม” ฉันถาม แต่ถูกมือหนาบีบจมูกแร งๆ ด้วยความมันเขียว
“เจ็บ”
“พี่ตั้งใจทำให้เจ็บ พี่จะคุยกับคนอื่นทำไมพี่จีบหนูอยู่นะ” เอ๊ะ? เดี๋ยวนะ จีบฉันเหรอ ยังไงนะ
“ทำหน้างง? นี่ไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าพี่จีบ?” ฉันยิ้มแหยส่ายหน้าให้ เขาถอนหายใจอย่างเหนื่อย ๆ แล้วจับมือฉันเดินออกจากตรงนั้นทันที
“ก็นึกว่าพี่เหงาเลยหาเพื่อนกินข้าวเฉย ๆ ” ฉันพูดไปตามที่ตัวเองเข้าใจมาโดยตลอด
“คิดเองเก่ง งั้นบอกไว้เลยพี่จีบเราอยู่ จีบอยู่คนเดียวเนี่ย อย่าแม้แต่จะคิดกลับไปหาไอ้ซีนั่น”
“พี่รู้เหรอ?”
“รู้ มันมาบอกพี่ว่าเราชอบมันและคงไม่มีทางชอบพี่ ต่อยมันไปแล้วด้วย โมโห” พี่ซีเล่าอย่างไม่สบอารมณ์ มือที่จับมือฉันอยู่บีบแน่น ฉันไม่ได้รู้สึกเจ็บเลยแต่กลัวเขาจะโมโหไปมากกว่านี้เลยต้องเอ่ยเรียกอีกฝ่ายเสียงอ้อน
“พี่ซี...”
“ขอโทษครับ ตอนนี้พี่ยังหงุดหงิดอยู่เดี๋ยวเราค่อยคุยกันต่อนะ”
“พี่ไม่โกรธหนูได้ไหม แบบนี้ไม่ชอบเลย” ฉันเอ่ยอ้อนเสียงหวาน พี่ซีหันมามองแล้วยิ้มให้จากนั้นก็ยกมือลูบที่ผมเบา ๆ
“พี่ไม่โกรธหนูครับ พี่โกรธมัน เอาละเดี๋ยวเรากลับไปคุยกันที่ห้องก็ได้ตอนนี้อยู่กับเพื่อนก่อนนะครับ” เนี่ย เพราะเขาเป็แบบนี้ไง ฉันถึงเริ่มหวั่นไหวกับเขา หัวใจบ้าก็ชอบเต้นแรงตึกตักอย่างห้ามไม่อยู่ กระทั่งกลับมาถึงร้านก็เห็นว่าพี่ ๆ กับเพื่อนตัวเองนั่งทานเค้กกันอยู่ พี่ซีขยับเก้าอี้ให้นั่งจากนั้นเขาก็นั่งลงข้าง ๆ เรานั่งเล่นกันที่ร้านขนมหวานอยู่นานก่อนจะแยกย้ายกันกลับ ช้อยและพลิ้วแยกกลับไปก่อนแล้วรวมถึงเพื่อนพี่ซี ตอนนี้บนรถมีเพียงฉันและพี่ซีที่นั่งด้วยกัน รถเคลื่อนไม่ถึงห้านาทีโทรศัพท์พี่ซีก็สายเรียกเข้า เขามองเบอร์ที่โทรเข้ามาก่อนจะกดรับผ่านรถทำให้ฉันได้ยินเขาคุยกับปลายสายไปด้วย
“ว่าไง”
(พี่อยู่ไหนเนี่ย!) เสียงผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยถามพี่ซีพร้อมกับน้ำเสียงงอแงปนหงุดหงิด
“พี่เพิ่งออกจากห้างxx ทำไมเหรอ”
(รถผมเสียอะดิ พี่มารับหน่อยครับที่คณะ)
“ได้เดี๋ยวพี่เข้าไปรับ แต่มีพี่ฟองไปด้วยนะ” เอ๊ะ? ทำไมเขาพูดเหมือนอีกฝ่ายรู้จักฉันเลยล่ะ
(ได้ครับ ผมรอที่คณะนะ)
“ครับ เดี๋ยวพี่ไป ตามช่างมาเอารถหรือยัง”
(ตามแล้วครับ)
“อือ ดีแล้วเดี๋ยวพี่ไปรับ”
“น้องพี่รู้จักหนูเหรอ” เอ่ยถามหลังจากที่อีกฝ่ายวางสายจากน้องชาย
“รู้ครับ เคยพูดให้ฟังน่ะว่าจีบอยู่ แต่คนแถวนี้ก็ไม่รู้เลยว่าพี่จีบ” เสียงตัดพ้อนั้นทำให้ฉันหันไปมองในที่สุด ก็ไม่คิดว่าเขาจีบ แต่ที่เขาเทคแคร์มันก็พอรู้ว่ามากกว่าพี่น้องแต่มันไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองจริง ๆ นะ ฉันไม่อยากเจ็บเลยไม่คิดเข้าข้างตัวเองแบบนั้น อดีตมันคอยเตือนให้ฉันไม่คิด
“หนูกลัวคิดไปเอง” ฉันบอกอีกฝ่ายเสียงแ่
“งั้นตอนนี้พี่บอกเลยแล้วกันว่าเราไม่ได้คิดไปเอง เพราะพี่จีบเราอยู่เข้าใจตรงกันนะครับคนเก่ง”
======
Merry Christmas !!!!!!!