ราชาไร้บัลลังก์

มิคาเอลกลับมาที่ห้องพักพร้อมกับเจ้าเหมียวทั้ง4 โดยเมื่อมิคาเอลโผล่มากลับมีคนอยู่ในห้องทั้งคู่ต่างจ้องมองหน้ากันสักพักก่อนที่อีกฝ่ายจะตะโกนขึ้น
''เจ้ามันไอ้อ่อนที่ใช้สมบัติช่วยนี่หว่า เจ้าเข้ามาในนี้ได้ยังไงหรือจะมาขโมยของของข้า''ชี้นิ้วใส่มันชี้นิ้วใส่มิคาเอลแล้วก็เอาแต่พูดๆๆออกมาจนมิคาเอลคิ้วกระตุกทันที แต่ก่อนที่มิคาเอลจะได้ทำอะไรเจ้าเหมียว4ที่มิคาเอลช่วยรักษาก็ร้องขึ้นมาก่อน
''หม๋าว''ฉัวะ! มันตวัดหางใส่มือที่ใช้ชี้มิคาเอลของชายคนนั้นอย่างรวดเร็ว ตุ่บ! มือของมันหล่นลงพื้น
''อ๊าก นี่นอกจากจะใช้สมบัติแล้วเจ้ายังใช้สัตว์อสูรอีกเจ้ามันน่าไม่อาย''คราวนี้มิคาเอลไม่ได้นิ่งเฉยมันหายไปด้วยความไว กร๊อบ! เหยียบลงที่ด้านหลังของอีกฝ่ายจนกระดูกสันหลังของมันแตกระเอียด
''หุบปากเน่าๆซะ แม้แต่อาจารย์ในสถาบันก็ยังทำอะไรข้าที่อยู่ในเผ่าราชันย์จิ้งจอกเก้าหางไม่ได้หากข้าจะลงมือจริงๆล่ะก็คนที่มาทดสอบได้ตายหมดแน่''มิคาเอลพูดขณะปลดปล่อยจิตสังหารออกมา
''พรวด!''ชายคนนั้นทนไม่ได้จึงกระอั่กเลือดออกมา ขณะสายตาที่ใช้มองมิคาเอลกลับเปลี่ยนไปมันรู้ได้ทันทีว่ามิคาเอลพูดจริง ตอนนี้มันเริ่มคิดว่าแล้วทำไมเรื่องแบบนี้ต้องมาเกิดกับมันด้วย
''การทดสอบเข้าสถาบันไปถึงไหนแล้วและตอนนี้มีการเคลื่อนไหวอะไรบ้าง''
''อะ...อีก5วันถึงอาจารย์ในสถาบันจะมาบอกเรื่องการคัดเลือกใหม่เพราะเกิดเหตุบางอย่างจึงต้องรอส่วนการเคลื่อนไหวอื่นๆข้าไม่รู้ แต่ที่แน่ๆห้ามออกไปจากเขตที่พักที่กำหนดไว้ไม่งั้นจะถูกตัดสิทธิ์''มิคาเอลพอใจกับคำตอบจึงโยนผลไม้ปละหลาดออกไป
''กินมันซะแล้วเจ้าจะหายดีในไม่ช้า หลังจากนั้นไปเก็บของของเจ้าออกไปให้หมดที่นี่ข้าจะอยู่''มันรีบทำตามทันทีที่หายดี มันไม่อยากอยู่ใกล้มิคาเอลเพิ่มแม้แต่วิเดียว
''เหอะ! ชื่อเสียงไม่ค่อยดีเท่าไหร่สงสัยต้องเชือดไก่ให้ลิงดูซักหน่อย''หลังจากชายคนนั้นวิ่งออกไปมิคาเอลบ่นออกมา โดยไก่ที่มิคาเอลหมายถึงก็คือตระกูลเสือเหมันต์แต่มันจะไปตอนไหนดี?...คงไม่ใช่ตอนนี้เพราะต้องรอการทดสอบเข้าสิ้นสุดลงก่อน
''ไปเดินเล่นกันเถอะเจ้าเหมียว ข้าจะพาเจ้าไปหาเจ้าเหมียวน้ำแข็ง''มิคาเอลนำหินแห่งพลังออกมาถือในขณะมืออีกข้างก็ถือดาบใหญ่พาดบ่าจากนั้นจึงเดินออกไปด้านนอกตอนแรกมันไม่ค่อยเจอใครเท่าไหร่เพราะคนที่ออกไปก่อนหน้านี้เริ่มกระจายข่าวถึงตัวตนของมิคาเอลจนคนที่อยู่ใกล้ๆพากันหลีกหนีโดยพวกมันก็ไม่ค่อยจะเชื่อแต่ก็ไม่อยากจะเสี่ยงจนเมื่อมีกลุ่มคนเดินตรงมาที่มิคาเอล30กว่าคน พวกมันล้วนไม่เชื่อข่าวลือและต้องการสมบัติของมิคาเอลทั้งๆที่สมบัติที่ว่าไม่ได้มีอยู่จริงๆ
''ไอ้หน้าอ่อนส่งสมบัติมาซะแล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป''หัวหน้ากลุ่มพูดออกมาด้วยเสียงที่ดังไปทั่วพื้นที่ขณะที่พวกมันมองไม่เห็นเจ้าเหมียวทั้ง4ที่กำลังนอนกลิ้งอยู่บนพื้นดินด้านหลังมิคาเอล
''เจ้าอยากลองดี? เจ้าเหมียว1ข้าอยากให้ขาของมันขาด''มิคาเอลพูดขณะโยนหินแห่งพลังออกมา1เม็ดเจ้าเหมียว1กระโดดงับโดยไม่ต่างไปจากหมาทันที จากนั้นมันก็หายไป ฉัวะ! หัวหน้ากลุ่มขาขาดมันมองไม่เห็นตัวเจ้าเหมียว1ด้วยซ้ำ
''ดีมาก!''มิคาเอลโยนหินแห่งพลังออกไปอีก1เม็ดเพื่อเป็นรางวัลในขณะที่อีก3ตัวลุกขึ้นมาถูขามิคาเอลพวกมันก็อยากได้หินแห่งพลังเหมือนกัน ฉับพลันกลุ่มที่มาหาเรื่องมิคาเอลเห็นเจ้าเหมียวทั้ง4พวกมันล้มลงบนพื้นทันที พวกมันต่างรู้เรื่องเจ้าเหมียวนี่ดีเพราะมีบางคนเห็นพวกมันแล้วรอดออกมาจากนั้นเมื่อกลับมาที่นี่จึงมีการจับกลุ่มพูดคุยเรื่องลักษณะของเจ้าเหมียวคนทุกคนจึงรู้จักมัน
''ไม่จริงเจ้าเอามันมาได้ยังไง''บางคนตะโกนออกมาขณะน้ำสีเหลืองไหลออกมาจากเป้ากางเกง
''ข้าไม่เชื่อ เจ้า เจ้า เจ้า...''
''ข้าว่ามันคงเป็นสัตว์อสูรที่ตัวเหมือนกันแน่ๆมันคงเอามาหลอกพวกเรา แม้แต่อาจารย์ยังแพ้กลับมาแล้วมันจะนำสัตว์อสูรที่แกร่งขนาดนั้นออกมาได้ยังไงแถมยังเลี้ยงเหมือนพวกมันเป็นหมาอีก''ทั้งกลุ่มร้องกันระงมมันยอมรับสิ่งที่เกิดตรงหน้าไม่ได้
''ข้าต้องการให้ขาพวกมันขาดทุกคน''ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ไวเท่าความคิดขาของอีกฝ่ายทั้งหมดขาดลงจากนั้นเจ้าเหมียวทั้ง4ก็กลับมานั่งเรียงแถวหน้ามิคาเอล
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า พวกเจ้าน่ารักมาก''มิคาเอลนำหินพลังออกมาเพิ่มและให้พวกมันไปตัวละ100เม็ดโดยไม่สนใจเสียงร้องของคนกลุ่มนั้นมิคาเอลเดินผ่านไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
''เจ้าเหมียวน้ำแข็งอยู่ไหนกันนะ''มิคาเอลเริ่มแผ่พลังออกไปเพื่อหาตัวทั้ง2 โดยมิคาเอลจะขู่เล่นๆและหลังจากการทดสอบเสร็จมันจะรวบยอดรวมทั้งตระกูลของทั้ง2ไปด้วยเลย
โดยไม่ได้รู้ตัวเลยว่าหายนะกำลังตามหาตัวพวกมัน 2พี่น้องกลับกำลังวางแผนการใหญ่ที่สุดในชีวิตหากสำเร็จตระกูลเสือเหมันต์ของมันจะมีกองกำลังเพิ่มขึ้นนับ10เท่า
''ท่านพี่เดี๋ยวข้าจะเข้าไปจัดการเอง ส่วนท่านรออยู่ด้านนอกเมื่อข้าเรียกท่านก็รีบเข้ามาเลยนะ''ผู้เป็นน้องสาวพูดขึ้นแผนการนนี้ถูกคิดขึ้นโดยนาง ความจริงนางจะทำมาตั้งหลายครั้งแล้วแต่พี่ของนางกลับไม่กล้าจนวันนี้ในที่สุดมันก็ยอมแพ้น้องสาวตัวเองแล้วทำตามที่นางบอก
''นายหญิงข้ามาแล้ว''ผู้เป็นน้องสาวเดินเข้ามาพร้อมน้ำชา ปกตินี่เป็นหน้าที่ของนางอยู่แล้วหลังจากวางถ้วยน้ำชาลงนางก็เดินไปหาที่นั่งลงอย่างสงบ ซิลเวียเองก็ไม่ได้สงสัยอะไรมากนางยกถ้วยชาขึ้นมาแล้วดื่มลงไปทันที ไม่นานอาการผิดปกติก็แสดงออกมาจากร่างกายนางซิลเวียเริ่มอ่อนแรงและไร้ซึ่งพลัง
''เจ้าใส่อะไรลงไปในน้ำชา''ซิลเวียพูดออกมาขณะที่เสียงของนางแทบจะไม่มีใครได้ยิน
''ฮี่ ฮี่ ยาที่ใช้สลายกำลังและพลังแบบชั่วคราวนายหญิงรู้มั้ยว่ามันหายากและแพงมากขนาดไหนข้าเสียหินแห่งพลังไปตั้ง1,000ก้อนเพื่อซื้อมันมาแต่มันก็คุ้ม ท่านพี่เข้ามาเร็วเข้า''เมื่อได้ยินเสียงเรียก ผู้เป็นพี่ก็เดินเข้าแบบช้าๆโดยไม่กลัวว่าใครจะเข้ามาขัดจังหวะหรือมาช่วยซิลเวียเพราะบ้านพักของซิลเวียอยู่ห่างจากบ้านพักหลังอื่นมาก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่122:แผนการของพี่น้องทั้ง2

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่122:แผนการของพี่น้องทั้ง2

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้