เพลงพิรุณ (จบ)

    บทที่ 16

            เมื่อพูดจบ เธอก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง แต่เขาไม่ได้ถอยห่างแม้แต่ก้าวเดียว ร่างของเธอจึงชนเข้ากับเขาเต็มแรง เขารีบคว้าต้นแขนเธอไว้แน่น ลมหายใจของเขาและเธอประสานกันอยู่        เธอไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองเขา ซึ่งถ้าทำเช่นนั้นเธอก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ