เอนทีอาร์ สุดเสียว

รุ่งเช้าวันใหม่ แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องผ่านหน้าต่างบ้านพัก อาจารย์นิคม อาจารย์แก้ว คุณหมอบิว และเก่ง นั่งล้อมโต๊ะทานอาหารเช้าด้วยกันอย่างปกติสุข

อาจารย์นิคมยังคงมีอาการเมาค้างเล็กน้อย กำลังดื่มกาแฟดำร้อนๆ เพื่อแก้ปวดหัว “เมื่อวานดื่มไปหน่อย เก่งเหนื่อยมั้ยลูก ช่วยงานพ่อเยอะเลย” เขาถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

เก่งยิ้มสุภาพ “ไม่หนักอะไรครับ ผมทำน้ำตกเทียมต่อได้แล้ว เหลือแค่ติดตั้งปั๊มน้ำกับตกแต่งหินอีกนิดหน่อย” เขาตอบพลางแอบเหลือบมองอาจารย์แก้วที่กำลังตักข้าวต้มใส่ชามให้สามีของเธอ

อาจารย์แก้วยังคงสวมเสื้อคลุมบางๆ ตัวหลวม ใบหน้าเรียบเนียนแต่ใต้ตายังมีรอยอิดโรยเล็กน้อยจากเมื่อคืน เธอยิ้มให้เก่งแวบหนึ่ง ก่อนหันไปพูดกับอาจารย์นิคมสามีของเธอ “เดี๋ยวเราไปมหาลัยด้วยกันนะคะ ฉันมีประชุมเช้า”

ส่วนคุณหมอบิว นั่งตรงข้ามเก่ง เธอแต่งตัวเรียบร้อยในชุดเดรสคอวีสีครีมที่โชว์เนินอกอวบอิ่มพอดีตัว ใบหน้าสวยหวานแต่ยังแฝงความเซ็กซี่ ใต้โต๊ะ เท้าเปลือยของเธอแอบแตะต้นขาเก่งเบาๆ ครั้งหนึ่ง ก่อนจะรีบเก็บไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาของบิวยังคงมีประกายเงี่ยนแผ่วๆ เมื่อนึกถึงการทำรักกันอย่างดุเดือดเมื่อคืน

“วันนี้บิวหยุดใช่ไหมลูก” อาจารย์นิคมถาม

“ค่ะ บิวจะขับรถไปบ้านสามีช่วงบ่าย เพื่อไปเยี่ยมน้องพลอยกับปู่ย่า” บิวตอบเสียงนุ่ม มือถือช้อนแต่สายตากลับแอบมองเก่งเป็นระยะ

อาหารเช้าผ่านไปด้วยบรรยากาศปกติ อาจารย์นิคมกับอาจารย์แก้วออกเดินทางไปมหาลัยด้วยรถคันเดียวกัน ส่วนเก่งขี่มอเตอร์ไซค์กลับไปที่หอพักเพื่อเปลี่ยนชุดนักศึกษาเตรียมตัวไปเรียนคาบเช้าและบ่าย

เก่งขี่มอเตอร์ไซค์มาถึงหน้าหอพักพอดีกับเวลาประมาณแปดโมงครึ่ง เขาจอดรถ แล้วเดินตรงไปยังลิฟท์พร้อมกระเป๋าเป้

“เก่ง… เก่ง… อดิศักดิ์ ใช่ไหมลูก!”

เสียงเรียกดังขึ้นจากด้านข้าง เก่งหันไปมอง ผู้ชายวัยสี่สิบปลายๆ ผิวคล้ำ หุ่นอ้วนลงพุง สวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับกางเกงยีนส์ ใบหน้าอิ่มเอิบ กำลังยืนยิ้มกว้างอยู่ข้างรถ SUV คันใหญ่

“ครับ… ผมเก่งครับ” เขาตอบอย่างนอบน้อม พยายามนึกในหัวว่าจำคนคนนี้ได้ไหมผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ ยื่นมือให้จับ “อาเชาว์ครับ ชื่อเต็มสุเชาว์ เป็นเพื่อนสนิทของพ่อของเก่ง สมัยเรียนมหาลัยด้วยกันเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน พอดีอามาติดต่อธุรกิจที่กรุงเทพ และจะมาติดต่องานรีโนเวทโรงแรมของอาที่ชลบุรีด้วย อยากให้อาจารย์พีระช่วยออกแบบจัดสวนภายในให้ พอดีอาไปหาแอ็ด (พ่อของเก่ง) เขาก็บอกว่าเก่งกำลังเรียนอยู่ที่นี่ เลยขอที่อยู่หอพักมาเลย หวังว่าอาไม่รบกวนเก่งนะ”

เก่งยกมือไหว้สวัสดีอย่างนอบน้อม “สวัสดีครับอาสุเชาว์ ไม่รบกวนเลยครับ อาจารย์พีระเป็นอาจารย์ประจำสาขาของผมพอดี ผมมีเบอร์โทรศัพท์และไลน์อาจารย์ครับ เดี๋ยวผมส่งให้อาสุเชาวืนะครับ”

ทั้งสองยืนคุยกันอยู่อีกพักใหญ่ เก่งส่งเบอร์และไลน์อาจารย์พีระให้ อาสุเชาว์ที่ยังเล่าเรื่องงานและความสัมพันธ์กับพ่อของเก่งอย่างออกรส เก่งฟังอย่างตั้งใจและตอบอย่างสุภาพ

“ขอบใจมากเลยลูก ถ้างานนี้สำเร็จ อาไม่ลืมตอบแทนเก่งแน่นอน” อาสุเชาว์ตบไหล่เก่งเบาๆ ก่อนขึ้นรถ “เดี๋ยวอาโทรหาอาจารย์พีระก่อน ถ้ามีอะไรคืบหน้า จะโทรมาหาเก่งอีกทีนะ”

“ครับ อาสุเชาว์ครับ” เก่งไหว้ลา อาสุเชาว์ที่กำลังขับรถจากไป เก่งจึงรีบขึ้นลิฟท์ไปยังห้องพัก เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักศึกษา แล้วรีบตรงไปเรียนคาบเช้าทันที