กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมต้องแบกโรเบิร์ตขณะเดินออกมาเพราะสภาพของโรเบิร์ตอ่อนแรงจากการโดนทรมานและตอนอยู่ในคุกเองมันก็ไม่ได้กินอาหารซักเท่าไหร่กริมแบกโรเบิร์ตมาสักพักในที่สุดก็มาถึงบ้านของโรเบิร์ตที่นี่ไม่มีใครอยู่เพราะโรเบิร์ตเองก็ตัวคนเดียว
''เจ้าอยู่เฉยๆนะเพื่อนยาก''กริมจับโรเบิร์ตนั่งลงขณะใช้เวทย์รักษาระดับสูงออกมาไม่นานโรเบร์ตก็ฟื้นฟูสภาพกลับมาแต่ก็ยังคงมีอาการอ่อนแรงจากการขาดสารอาหารเป็นเวลานานอยู่กริมไม่รอช้ามันนำเนื้อสัตว์อสูรออกมาจากนั้นจึงเดินออกไปข้างนอกแล้วปรุงมันให้สุกก่อนจะเดินกลับมาแล้วยื่นเนื้อให้โรเบิร์ตกิน
''ตาแก่กริมว่าแต่เจ้าเถอะไปทำอะไรมาตั้งนานแถมกลับมาอีกทีก็หนุ่มวะ แล้ว...แล้วนั่นคือใครน่ะ''โรเบิร์ตถามกริมขณะถือชิ้นเนื้อเอาไว้ในมือ เป็นเพราะโรเบิร์ตแก่เกินกว่าจะตกใจทำให้มันใจเย็นมาก
''พอดีเจอจอมเวทย์ที่กำลังจะตายช่วยข้าเอาไว้น่ะ ส่วนนี่คือคนรักของข้าเองแล้วนี่ก็ เอ่อ...เป็นคนในครอบครัวด้วยเหมือนกัน''กริมเขินมากที่แนะนำโรซาเรียนและเจ้าไก่ฟ้าให้โรเบิร์ตรู้จักในขณะที่โรซาเรียเองก็เขินไม่ต่างกันส่วนเจ้าไก่ฟ้าได้ชูปีกขึ้นมาด้วยความดีใจ
''เจ้ามันดวงดีจริงๆให้ตายเถอะ''โรเบิร์ตเงียบลงไปซักพักมันกำลังคิดะไรบางอย่างอยู่ในใจมันกำลังคิดว่ากริมเพื่อนของมันคงต้องออกจากเมืองนี้ไปแน่หากเป็นแบบนั้นมันคงเหงาน่าดูแต่มีหรือกริมที่รู้จักกับโรเบิร์ตมานานจะไม่รู้ว่ามันคิดอะไรอยู่
''เจ้าเดินทางไปพร้อมกับข้าเถอะ เมื่อเจอเมืองที่ดีกว่านี้เราจะมาทำธุรกิจร่วมกันข้าจะเป็นคนหาของส่วนเจ้าก็เป็นคนขายของเจ้าคิดว่าดีมั้ย''กริมก็ไม่อยากจะทิ้งเพื่อนหากทำแบบที่กริมพูดมันจะสบายขึ้นด้วยเงินก็ได้เพื่อนก็ไม่ต้องเหงาและยังมีอีกสาเหตุคือโรงเรียนกวางขาวคงจะส่งคนมาที่เมืองนี้แน่เพื่อไม่ให้เกิดอะไรผิดพลาดขึ้นกริมจึงต้องการให้โรเบิร์ตออกจากเมืองไปด้วยกัน
''แต่...''โรเบิร์ตพยายามจะปฎิเสธเพราะไม่อยากไปเป็นตัวถ่วงของกริม
''ไปเถอะ เจ้าก็รู้ว่าข้าขายของไม่เป็นถ้าได้เจ้ามาช่วยข้าก็สบายใจและเรื่องหาของตอนนี้เจ้าไว้ใจข้าได้เลย''กริมพูดขณะเอามือตบอกด้วยความมั่นใจจนโรเบิร์ตจ้องมองหน้ากริมด้วยความมุ่งมั่น
''ดี! ข้าจะไปกับเจ้าเราจะรวยไปด้วยกัน''ในที่สุดโรเบิร์ตก็ตกลงออกเดินทางไปพร้อมกับกริมและหลังกินชิ้นเนื้อจนหมดโรเบิร์ตเก็บข้าวของของตัวเองใส่กระเป๋าจากนั้นจึงทำท่าจะแบกขึ้นหลังแต่กริมห้ามเอาไว้ก่อนแล้วนำกระเป๋าใส่แหวนไป เดิมทีกริมจะให้แหวนกับโรเบิร์ตก็ได้แต่ก็ไม่ให้เพราะโรเบิร์ตไม่ได้เรียนรู้เรื่องเวทย์มนต์เลยและในการเดินทางกริมก็คิดจะฝึกให้โรเบิร์ตอยู่เหมือนกันเพราะกริมมีตำราที่ไม่ได้ใช้อยู่ในแหวนการเดินทางครั้งแรกของกริมกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เป้าหมายแรกคือเมืองกวางขาวเพราะเป็นเมืองที่ใกล้ที่สุดแน่นอนว่ากริมไม่รู้ทางแต่โรเบิร์ตพอรู้มาบ้างมันจึงเป็นคนนำทางไปโดยปริยายการเดินทางเป็นไปด้วยความล่าช้าเพราะการเดินทางครั้งนี้เป็นการเดินเท้าและกริมยังต้องสอนโรเบิร์ตอีก10วันผ่านไปโรเบิร์ตเรียนรู้เวทย์ได้บ้างตอนนี้มันจึงใช้แหวนมิติได้ กริมมึงยกแหวนให้1วงพร้อมกับตำราในนั้นอีกมากมายอีก10กว่าวันการเดินทางได้สิ้นสุดลงเมื่อกลุ่มของกริมเดินทางมาถึงทางเข้าเมืองกวางขาวโดยปลอดภัยโดยเมืองนี้มีขนาดใหญ่กว่าเมืองเก่า2-3เท่าตัวได้การเป็นอยู่ของคนที่นี่ดีกว่่ามากการค้าขายเองก็คึกคักในระดับที่ว่าเมืองเก่าเทียบไม่ติด กริมจ่ายค่าผ่านเข้าเมืองโดยไม่เกิดปัญหาใดๆ
''เราไปหาที่พักกันดีกว่า จากนั้นข้าจะได้ทำสิ่งที่ต้องทำมันน่าจะใช้เวลาไม่นานนัก''กริมเริ่มทันทีมันคิดจะจัดการโรงเรียนกวางขาวอย่างเร่งด่วนเพื่อหยุดปัญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
''ก็ดีนะตาแก่ แถมข้าจะได้ทำพวกอาวุทและของต่างในแหวนมิติไปขายซักส่วนหนึ่ง''โรเบิร์ตเริ่มทำเงินมันคิดทำให้ตัวเองมีประโยชน์ทันที
''อืม...แต่ระวังไว้ด้วยล่ะหากไปคนเดียวอย่าเอาของมีค่าออกมาขายหรืออย่าเอาออกมาขายมากเกินไปมันอาจจะทำให้ตัวเจ้าเดือดร้อนได้''โรเบิร์ตพยักหน้าจากนั้นทั้งหมดจึงเดินออกไปเพื่อหาโรงแรมพักผ่อนจนกระทั่งกริมก็เจอที่ที่คิดว่าเป็นโรงแรม มันเดินเข้าไปด้านในทันที
''สวัสดีครับ เข้าพักกี่วันครับ''พนักงานต้อนรับแบบอบอุ่นทันทีที่เห็นพวกกริมเดินเข้ามา
''ขอห้องที่ดีที่สุด2ห้อง พัก5วัน''หลังจากได้ห้องพักและจ่ายเงินเรียบร้อยกริมและโรเบิร์ตแยกกันไปพักโดยห้องพักอยู่ที่ชั้นบนสุดและมีระเบียงยื่นออกมาเพื่อชมบรรยากาศในเมืองจากที่สูง
''ท่านพี่ท่านจะทำยังไงต่อ''เมื่อเข้ามาในห้องโรซาเรียที่เงียบมาตลอดได้พูดขึ้นมา
''ฆ่าผู้อำนวยการโรงเรียนกวางขาวและอาจารย์ระดับสูงของพวกมันทั้งหมด ส่วน...นักเรียนก็ปล่อยไป''กริมเลือกฆ่าเฉพาะคนที่มันคิดว่าจะเป็นปัญหาส่วนเหล่านักเรียนพวกมันคงไม่รู้เรื่องหงส์เพลิง
''อืม...ข้าจะช่วนท่านพี่เองถึงพละกำลังข้าจะไม่มากแต่เรื่องการใช้เวทย์ถือเป็นข้อดีของข้าและตัวข้าเองก็พอมีเวทย์โจมตีและสนับสนุนที่ทรงพลังอยู่บ้าง''กริมพยักหน้าเห็นด้วยหากมี2คนย่อมดีกว่ามีคนเดียว
''กุ๊กกรู๊วววว''เจ้าไก่ฟ้าก็ร้องออกมาเหมือนจะว่ามันเองก็จะช่วยด้วย นั่นทำให้กริมส่ายหัวทันทีมันจะทำอะไรได้พอสู้เข้าจริงๆเดี๋ยวก็ยืนกอดขากริมอีก
''เอาเถอะวันนี้คงไม่ได้ทำอะไรหรอกนอกจากพักผ่อน พรุ่งนี้เราจะรวบรวมข้อมูลของโรงเรียนกวางขาวจากนั้นค่อยคิดหาทางเข้าไปฆ่าพวกมันอีกที''กริมพูดขณะเอนตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆเป็นครั้งแรกมันรู้สึกสบายมากสบายจนบอกไม่ถูก
''ฮิ ฮิ ท่านพี่ท่านไม่คิดจะทำอะไรก่อนจะพักหน่อยหรือ?''โรซาเรียพูดออกมาขณะทำท่าทางเย้ายวนเจ้าไก่ฟ้าเองก็ตาเป็นกระกายก่อนจะวิ่งไปที่ระเบียงแล้วบินออกไปอย่างรวดเร็วกริมและโรซาเรียที่เห็นเจ้าไก่ฟ้าบินออกไปก็ยิ้มออกมาก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มกอดกันจากนั้นทั้งคู่จึงเริ่มเล่นบทรักกันทันทีโดยที่ทั่งคู่ไม่ได้รู้เลยว่าเจ้าไก่ฟ้าที่บินออกไปนั้นมันได้วินวกกลับมาแล้วแอบดูอยู่ที่ระเบียงด้วยความเงียบเชียบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่19:เมืองกวางขาว

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่19:เมืองกวางขาว

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้