6 เดือนผ่านไป
ณ ร้านขายเนื้อ เ้าหนูดู๊คในตอนนี้มีความชำนาญในการแล่เนื้อเป็อย่างมากเขาสามารถเฉือนเนื้อและตัดชิ้นส่วนของสัตว์ที่เขากำลังทำได้อย่างชำนาญ จนเตะตายของผู้คนที่ผ่านไปผ่านมา
ร่างกายของดู๊คโตขึ้นมากหลังจากผ่านไป 6 เดือน เป็เพราะเขากินเนื้อทุกวันและขยับร่างกายทำให้ร่างกายของเขาโตขึ้นอย่างรวดเร็วเรียกได้ว่ามีเนื้อมีหนัง
“ว้าว ดูเด็กคนนั้นสิ ราวกับกำลังเต้นระบำอยู่อย่างไงอย่างงั้นแหละ” เหล่าหญิงสาวและชาวบ้านที่ผ่านไปผ่านมากล่าว “ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กตัวเล็กแบบนั้นสามารถตัดเนื้อของสัตว์ได้”
ทุกคนที่ผ่านมาเห็นต่างรู้สึกทึ่งอย่างประหลาดใจ เด็กน้อยที่สวมเอี้ยมกันเปื้อน กำลังทำการจัดการกับวัวที่อยู่ตรงหน้า ทันทีที่ดู๊ควางมีดลงบนร่างของวัวตัวอ้วน เนื้อก็หลุดออกมาอย่างง่ายดาย ไม่ถึง 5 นาที ร่างของวัวตัวอ้วนก็เหลือเพียงแค่กระดูก
เสียงปรบมือดังลั่นหน้าร้านขายเนื้อ
“เป็ยังไงบ้างกับโชว์ครับทุกท่าน” เ้าของร้านขายเนื้อกล่าว พร้อมกับยิ้มหน้าบาน “เ้าหนูนี่เป็ลูกจ้างร้านข้าเอง เนื้อร้านเราทุกชิ้นล้วนถูกแล่ด้วยฝีมือของเด็กชายคนนี้”
ทุกคนต่างรุมเข้ามาซื้อเนื้อที่ดู๊คชำแหละไปจนหมด ลูกค้าเพียงแค่ 40%ล้วนชื่นชอบในทักษะแล่เนื้อของเขา แต่อีก 60%ล้วนเอ็นดูความน่ารักและความหล่อของดู๊ค
ใบหน้าที่ดูมั่นใจของเขา ไปเตะตาเด็กอันธพาลและคนจรจัดของแก๊งมอเฟียส ทำให้พวกมันต่างหมั่นไส้ในตัวดู๊ค พวกมันจึงวางแผนที่จะแกล้งดู๊คให้อับอาย
เ้าคนจรจัดออกอุบายและวางแผนทำทีว่าทะเลาะกับเด็กอันธพาล ทั้งคู่เริ่มเข้าไปก่อนความวุ่นวายและทะเลาะกันหน้าร้าน ทุกคนในร้านขายเนื้อต่างหยุดการกระทำรวมถึงดู๊คและมองดูพวกเขา
“เฮ้ หยุดสักทีไอ้คนจรจัดเ้ากำลังทำให้โชว์ของร้านข้ากร่อยนะ” ชายขายเนื้อตะวาดใส่คนจรจัดและเด็กอันธพาล
พวกมันหยุดทะเลาะและเริ่มเดินเข้ามาใกล้ พร้อมทำหน้านายียวน “แล้วมันยังไงละ หะ!” พวกข้าแค่ผ่านทางมาแล้วทะเลาะกัน หรือพวกเ้าจะใจดีแบ่งเนื้อให้พวกข้าฟรีๆ งั้นหรือ ฮ่าๆ”คนจรจัดและเด็กอันธพาลพูดตอบกลับ
เ้าเด็กอันธพาลได้หยิบเนื้อที่ดู๊คพึ่งแล่ และโยนลงกับพื้นใช้เท้าเหยียบและยังถุยน้ำลายใส่และมองมายังดู๊ค“เ้ามันก็แค่เด็กอวกดีน่า” เด็กอันธพาลกล่าว
“หากเ้ายังไม่หยุดพูดก่อนความวุ่นวายในร้าน ข้าจะตัดนิ้วที่เ้าหยิบเนื้อของข้าออกซะ” ดู๊คตอบพร้อมทำหน้านิ่ง
ทันใดนั้นคนจรจัดก็ได้หยิบมีดที่วางอยู่บนเขียงพร้อมที่พุ่งมาใส่ดู๊ค
“ฮ่าๆๆ ตายซะ เ้าเด็กอวดดี แกมันมีดีแค่แล่เนื้อแหละวะ” คนจรจัดะโ พร้อมหยิบมีดแล่เนื้อที่วางอยู่ใกล้ๆ ก่อนจะง้างมือเตรียมที่จะปักมีดลงบนตัวของดู๊ค
ทันใดนั้นดู๊คก็ได้หยิบกริดที่โจเอล พ่อของเขาได้มอบให้ออกมา ปัดไปที่มีดของชายจรจัดจนหลุดมือและคว้ามือของมันไว้ พร้อมใช้กริด สับไปที่มือของมัน นิ้วมือซ้ายของมันถูกสับและหลุดออกมาอย่างง่ายดายราวกับที่ดู๊คสับเนื้อ
“อ๊ากกกกกกกกก! นิ้วข้า” ชายจรจัดโอดครวญ นิ้วมือข้างซ้ายของมันหลุดออกเหลือเพียงนิ้วหัวแม่มีของมัน
“ข้าบอกเ้าแล้วว่า เ้าทำให้โชว์ของข้ากร่อยอยู่น่ะ” ดู๊คกล่าว
บรรยากาศในร้านเงียบสงัด เด็กอันธพาลที่มากับชายจรจัดรีบวิ่งหนีออกจากร้าน ลูกค้าและชาวบ้านต่างใ และมองชายจรจัดอย่างเวทนา พร้อมกับมองดู๊คในสายตาที่รู้สึกหวาดกลัว
“นั่นมันโหดร้าย เกินไป นั่นมันไม่ใช่การกระทำของเด็กแล้ว” หนึ่งในชาวบ้านะโ
“แล้วยังไง ข้าก็แค่ป้องกันตัวแค่นั้นถ้าข้าไม่ทำ คนที่จะโดนแทงก็คงเป็ข้า” ดู๊คตอบ
ชาวบ้านคนนั้นตอบ “เอ่อ นั่นก็จริง”
“เอาหละ พวกท่านออกไปได้แล้ว วันนี้โชว์จบแล้วล่ะ” ชายขายเนื้อตอบ พร้อมไล่ทุกคนออกไปจากร้านของเขา
ทุกคนต่างออกไปจากร้าน ชายจรจัดที่เสียนิ้วรีบวิ่งออกจากร้านโดยไว
“นี่เ้ารู้รึป่าวว่าเ้าทำให้ร้านของข้าเสียลูกค้าไปน่ะ” ชายขายเนื้อกล่าว “และเ้ายังใช้เทคนิคคมมีดแห่งนักล่าในการสับมือเ้านั่นอีก” “แต่ก็นะมันสมควรโดนซะบ้าง ฮ่าๆๆ”
“ข้ารู้น่า ก็มันยั่วโมโหข้าขนาดนั้น ข้า..ขอโทษด้วยครับ” ดู๊คกล่าวออกไปพร้อมทำหน้านิ่งเฉย
“ไม่เป็ไร เ้าทำถูกแล้วหล่ะที่ไม่เอาชีวิตมัน ่นี้ข้าคงต้องปิดร้านสักพักจนกว่าเื่จะเงียบไป” ชายขายเนื้อกล่าว
ดู๊คทำหน้าตาใ พร้อมกับถาม “แล้วข้าละ ข้าจะไม่ได้ทำงานอีกแล้วหรอ แล้วเมื่อไหร่ท่านจะกลับมา”
ดู๊คร้อนรนเพราะรู้ดีว่าถ้าเขาไม่ได้ทำงานร้านเนื้อเขาจะไม่ได้รับทองอีกต่อไป
“เมื่อถึงเวลาไงเ้าหนู” ชายขายเนื้อตอบ
“งั้นข้าจะหาเงินมาจากไหนละในเมื่อท่านจะปิดร้านข้าก็ต้องกินต้องใช้เหมือนกันนะ” ดู๊คตอบแบบกระวนกระวาย
“ต้องกินต้องใช้งั้นรึ เ้าได้รับค่าจ้างเป็ทองตั้งมากมายแต่ข้าไม่เห็นเ้าเอามาใช้สักเหรียญเดียว” “แล้วแบบนี้เขาเรียกว่าต้องกินต้องใช้งั้นรึเ้าหนู”
ดู๊คหัวเราะในใจ แล้วพูดออกไปแบบแ่เบา “ก็ข้าไม่รู้จะไปซื้ออะไรนี่ แหะๆ”
“เอาหละ จนกว่าข้าจะกลับมา หวังว่าข้าจะเห็นการเปลี่ยนแปลงของเ้านะ” ชายขายเนื้อ ทำความสะอาดร้านและเตรียมปิดร้าน
“ข้าขอบคุณท่านมาก ท่านรีบกลับมาด้วยล่ะ” ดู๊คตอบชายขายเนื้อ พร้อมกับทำหน้าผิดหวัง
“ไม่นานเกินรอ เ้าหนู” ชายขายเนื้อกล่าวพร้อมยิ้ม